Bewijslast voor atheisme en god
Dit onderwerp is afgeplitst uit het topic over Rouvoet en de homoportefeuile: viewtopic.php?f=14&t=792
Je hebt alleen wat te bewijzen als er een controleerbare bewering over god wordt gedaan. Als iemand zomaar wat babbelt, kan een ander dat zomaar weerleggen. Als iemand een onwetenschappelijke bewering over god doet, kun je die door een andere onwetenschappelijke bewering weerleggen. Pas als iemand met een controleerbare wetenschappelijke theorie komt, is er een reden om die te weerleggen.
Ik heb nog nooit een zinnige of controleerbare bewering over goden gehoord. Alles wat ik hoorde zijn aantoonbaar voortbrengsels van de menselijke fantasie. Dat is bewijs genoeg dat goden helemaal niet bestaan. Het is geen wetenschappelijk bewijs, maar zoals gezegd, er is ook geen wetenschappelijke theorie over god.
Als je wil dat ik meer bewijs, zul je met een deugdelijke stelling moeten komen over wat volgens jou 'god' inhoudt. Het is niet mijn plicht die invulling te geven omdat gelovigen het zelf niet weten.
De enige consequentie is dat gelovigen niet langer het recht hebben anderen hun identiteit voor te schrijven. Ze mogen anderen niet in hun identiteit beperken of onderdrukken.
De mensenrechten zijn voor gelovigen eng omdat ze niet meer het recht hebben te discrimineren en te onderdrukken. Je kan evengoed zeggen dat vrijheid eng is voor fascisten.
Jagang schreef:Raúl schreef:Dit toont wederom aan hoe belangrijk het is dat elke partij met ook maar enige religieuze grondslag verboden dient te worden.
Toch is het wel een complex probleem.
Ik ben het helemaal eens met het verhaal dat Rouvoet's opvattingen behoorlijk "backwards" zijn.
Wie beweert dat een God absoluut bestaat, en dat de samenleving vanuit dat idee mag worden bestuurd, zadelt zichzelf op met de bewijslast om aan te tonen dat die God echt is.
Probleem echter, is dat iemand die beweert dat er absoluut géén god bestaat, zichzelf ook met een bewijslast opzadelt.
Maar je kan het niet-bestaan van een God ook niet aantonen.
Alles wat je kan doen, is de waarschijnlijkheid van het bestaan van die God heel klein maken, zoals Richard Dawkins dat heel verdienstelijk doet.
Maar zelfs de uiterste onwaarschijnlijkheid, is geen absoluut bewijs.
Nu moeten we een samenleving strikt genomen dus "agnostisch" gaan besturen.
Maar hoe doe je zoiets?
Raúl schreef:Daar ben ik het niet mee eens, men gaat toch ook geen wetten invoeren of fondsen oprichten voor kabouters en boselfjes enkel omdat ook van hen neit bewijzen valt dat ze niet bestaan? Men gaat toch ook geen ontstellend dure raket bouwen en de ruitme inschieten teneinde te zoeken naar een theepot die ergens rond pluto zou zweven enkel omdat wij niet kunnen bewijzen dat hij niet bestaat? Een land dient te worden geregeerd op basis van feiten en logische redenatie, niet omdat men iets niet kan ontkrachten. Daarbij komt overigens dat het doodsimpel is om van bijvoorbeeld de arbahamitische god het bestaan te ontkrachten. Dit hebt ik reeds eerder gedemonstreerd door de inherente tegenstrijdigheid van de aan die "god" toegeschreven eigenschappen aan te tonen en die onverenigbaar, aldus onmogelijk te verklaren.
Dit geldt uiteraard lang niet voor alle "goden" en begrippen, doch dan blijft het een waardeloos argument daar het geen enkele logische reden opwerpt om op basis daarvan besluitvorming te construeren, want waarom zou de onmogelijk om het bestaan van iets te bewijzen dan wel te ontkrachten, enige reden zijn om vervolgens op basis van dát begrip met dát argument consensus te vormen?
BenZeeland schreef:Tegenover die onwaarschijnlijkheid staat een zeer grote waarschijnlijkheid dat God een menselijke uitvinding is. Daarvoor zijn er tal van aanwijzingen. Practisch gezien is er dan geen God. Het vragen om een ultiem bewijs voor een niet-bestaan is logische onzin.Jagang schreef:Maar zelfs de uiterste onwaarschijnlijkheid, is geen absoluut bewijs.Simpel, volstrekte scheiding tussen kerk en staat. Oftewel: besturen en wetten kennen geen religieuze aspecten. Godsdienst is strict voorbehouden aan het privedomein.Nu moeten we een samenleving strikt genomen dus "agnostisch" gaan besturen.
Maar hoe doe je zoiets?
Els schreef:Jagang schreef:Probleem echter, is dat iemand die beweert dat er absoluut géén god bestaat, zichzelf ook met een bewijslast opzadelt.
Ik leg iemand ook geen discriminerende wil op uit naam van mijn niet-god. Dus of ik nou vind dat er wel of niet een god is, dat is helemaal niet relevant, want ik verbind er geen politieke consquenties aan.
Ik zeg juist dat iedereen vrij is om deze keuzes te maken. Maar dat houdt dus niet in: vrij om als bestuurder een discriminerend beleid te kunnen voeren, en vrij om groepen van hun vrijheden te beroven.
Goden stellen zich op als dictators, maar dan fictieve (of al lang dode) dictators. Het stoort mij minder dat hij niet bestaat, wat mij vooral stoort is dat hij discrimineert en onderdrukt, bij monde van zijn vertegenwoordigers op aarde.
Jagang schreef:BenZeeland schreef:Tegenover die onwaarschijnlijkheid staat een zeer grote waarschijnlijkheid dat God een menselijke uitvinding is. Daarvoor zijn er tal van aanwijzingen. Practisch gezien is er dan geen God. Het vragen om een ultiem bewijs voor een niet-bestaan is logische onzin.
Ja, maar er zit een verschil tussen "praktische goden" en deïstische "goden".
Vragen om een anti-bewijs is inderdaad nonsens, maar dat neemt niet weg dat het niet aan te tonen is.
Niets is zeker zonder dat het bewezen is.
Dat een "negative" niet aan te tonen is, is uiteindelijk helaas gewoon een zwakke plek in de empirische methode.
Jagang schreef:Raúl schreef:Hoe vaak moet ik nog gaan uitleggend at atheïsten het bestaan van een "god" niet ontkennen maar er simpelweg niet in geloven?
Dat is agnosticisme.
Sterk agnosticisme, zoals Richard Dawkins zelf ook herhaaldelijk aangeeft.
Sterk atheïsme zou weldegelijk inhouden dat het bestaan van een God wordt ontkend, en dan heb je weldegelijk wat te bewijzen.
Dat dat logisch gezien niet mogelijk is, doet niets af aan de bewijslast rondom zo'n claim.
Dan moet je die claim niet maken, als je weet dat het onbewijsbaar is, net zo goed als dat dat voor gelovigen geldt.
Dus ik deel je maar even in bij de sterk-agnosten, waartoe ik zelf strikt genomen ook behoor.
Raúl schreef:Absoluut oneens! Ten eerste zijn agnosten en atheïsten feitelijk hetzelfde, het woord atheïsme is het antoniem van "theïsme" wat geloof in een "god" betekend afgeleid van het woord "theos" (grieks voor "god").
Atheïsme is dus het tegenovergestelde van geloven in een "god" dat wil zeggen "het niet geloven in een god". Dat is het énige wat men kan zeggen over het begrip "atheïsme". Agnosten doen in principe hetzelfde door te zeggen "ik weet het niet", doch dan kunnen ook zij niet zeggen in een "god" te geloven. Het grote verschil is uiteraard dat atheïsten voor hun overtuiging de reden opgeven dat zij denken dat een "god' niet bestaat. Daardoor zijn de beide begrippen enigszins vervormd. Edoch, zoals ik al zei heb ik reeds bewezen dat in ieder geval de "abrahamitsche god" zoals beschreven door de "heilige" boeken van de drie monotheïstische godsdiensten, niet kan bestaan.Ik kan de post waarin ik dit eerder demonstreerde niet terugvinden doch het komt er simpelweg op neer dat die "god" niet kan bestaan met de eigenschappen "alwetendheid, almachtigheid, barmhartigheid en schepper" daar er enorm veel ellende is in de wereld die zo'n god zou móeten hebben voorkomen als hij werkelijk "barmhartig" zou zijn geweest. Religieuzen proberen wanhopig dit probleem op te lossen met de krankzinnige stelling dat de mens of de duivel dat zou hebben veroorzaakt, doch ook dat is een onmogelijkheid, omdat die "god" tevens schepper zou zijn van al wat is en daarbij ook alwetend zou zijn. Daaruit volgt dat "god" alles "geschapen" zou hebben in de onfeilbare exacte wetenschap wat de gevolgen hiervan zouden zijn. Dat betekend dat íedere gebeurtenis óóit, opzettelijk door die "god" in gang is gezet. En dit strookt als gevolg weer niet met de "barmhartigheid" van die "god" omdat die "barmhartig" zou zijn. Aldus de "god' beschreven door de monotheïstische godsdiensten kán niet bestaan.
Jagang schreef:Sterk atheïsme zou weldegelijk inhouden dat het bestaan van een God wordt ontkend, en dan heb je weldegelijk wat te bewijzen.
Je hebt alleen wat te bewijzen als er een controleerbare bewering over god wordt gedaan. Als iemand zomaar wat babbelt, kan een ander dat zomaar weerleggen. Als iemand een onwetenschappelijke bewering over god doet, kun je die door een andere onwetenschappelijke bewering weerleggen. Pas als iemand met een controleerbare wetenschappelijke theorie komt, is er een reden om die te weerleggen.
Ik heb nog nooit een zinnige of controleerbare bewering over goden gehoord. Alles wat ik hoorde zijn aantoonbaar voortbrengsels van de menselijke fantasie. Dat is bewijs genoeg dat goden helemaal niet bestaan. Het is geen wetenschappelijk bewijs, maar zoals gezegd, er is ook geen wetenschappelijke theorie over god.
Als je wil dat ik meer bewijs, zul je met een deugdelijke stelling moeten komen over wat volgens jou 'god' inhoudt. Het is niet mijn plicht die invulling te geven omdat gelovigen het zelf niet weten.
Wellicht zijn de politieke consequentie's voor atheïsten wat minder "eng" dan voor gelovigen, maar ze zijn er wel.
De enige consequentie is dat gelovigen niet langer het recht hebben anderen hun identiteit voor te schrijven. Ze mogen anderen niet in hun identiteit beperken of onderdrukken.
De mensenrechten zijn voor gelovigen eng omdat ze niet meer het recht hebben te discrimineren en te onderdrukken. Je kan evengoed zeggen dat vrijheid eng is voor fascisten.