Meetmodel ethiek

[Kcir]

Hallo allemaal,

Heeft iemand hier een idee of er een (reken)model bestaat om 'iets' te meten in ethiek?
Met iets bedoel ik: geluk, pijn, lijden, het leven of iets wat daar op lijkt?

Groeten,
Rick

[KiwiJeff]

Waarschijnlijk ben je je tijd ver vooruit, maar mocht je of iemand anders iets vinden dan ben ik zeer benieuwd.

Ik weet van pijn wel dat er een schaal is met smilies met verschillende gezichtsuitdrukkingen.


Maar ik denk dat je meer de emotionele pijn zoekt?

[Kcir]

Het probleem is dat ik nog niet precies weet waar ik naar op zoek ben. Ik was benieuwd of er iets in die richting te vinden is en waar ik wat mee zou kunnen.
Het model met smilies was ik al tegen gekomen, maar ik zou een wat 'objectiever' model willen hebben. Ik begrijp dat pijnbeleving altijd subjectief is, maar het zou toch mogelijk moeten zijn om een model te kunnen maken waaruit blijkt dat een arm eraf rukken pijnlijker is je vinger verbranden in een kaars (om iets geks te noemen). Maar ik zou het nog interessanter vinden om iets op een schaal uit te kunnen drukken waarbij je het verbranden van een vinger op een of andere manier vergelijkt met bijv. een bepaalde hoeveelheid stress, of het verlies van een dierbare.

[Els]

Hier is een artikel waarin iets staat over het meten van pijn, en over de psychologische factoren die van invloed zijn bij de mate van pijn die wordt ervaren.

http://www.spreekuurthuis.nl/themas/chronische_pijn/informatie/onderzoek,_diagnose_en_het_meten_van_pijn

Maar ik zou het nog interessanter vinden om iets op een schaal uit te kunnen drukken waarbij je het verbranden van een vinger op een of andere manier vergelijkt met bijv. een bepaalde hoeveelheid stress, of het verlies van een dierbare.

Bedoel je dat je een onderscheid wil maken tussen fysieke en psychische pijn, en die via aparte of juist dezelfde pijnschalen met elkaar wil kunnen vergelijken of uitdrukken?

Ik vind het wel een interessante vraag. Ik heb zelf ook wel eens geprobeerd die vraag naar 'geluk' op te lossen, ervan uitgaande dat vooruitgang inhoudt dat we ernaar streven dat zoveel mogelijk mensen zo gelukkig mogelijk zijn.
Maar ik liep erop stuk dat mensen zichzelf 'gelukkig' kunnen noemen in een situatie die je in een progressieve of ontwikkelde maatschappij gewoon niet gelukkig kan noemen, tenzij het begrip zo subjectief is dat je er niets aan hebt. Mensen die in een onderworpen en zeer beperkte toestand leven kunnen zichzelf bijvoorbeeld 'gelukkig' noemen omdat degene die over ze heerst iets aardigs zegt (zoals Allah, die bijvoorbeeld zegt dat superieure mannen en inferieure vrouwen gelijkwaardig zijn, iets waar de inferieur verklaarde moslimvrouwen zich heel gelukkig over voelen). Of ze voelen zich gelukkig omdat de normale stressfactoren zoals slaag en kleineringen afwezig zijn.

Het geluksgevoel zegt dus niet veel over iemands werkelijke situatie, het kan een hele misleidende emotie zijn.
Vervolgens bedacht ik dat je dan met concreet meetbare fenomenen het doel van progressie vast moet stellen, zoals gezondheid, levensverwachting, activiteit, ondernemendheid, hoe iemand functioneert. Psychische stress moet je misschien wegen voor zover het verbonden is met fysieke stress, bijvoorbeeld als je door psychische problemen niet meer kan functioneren.

Maar ook zo kom ik er niet uit. Het lastigste is voor mij de vraag of je iets positief of negatief moet beoordelen. Die enquetes bijvoorbeeld van 'in dit of dat land leven de gelukkigste mensen': moeten we dan dus streven naar de samenlevingsvorm van dat land, of maak je dan een fout?

Misschien moet je onderscheid maken tussen echte psychische pijn en 'ingebeelde' psychische pijn, krokodillentranen etc. Idem 'ingebeeld geluk'. Dat is misschien 'ruis' die je niet mee moet meten.

Iets over pijnschalen staat trouwens hier op wiki: http://en.wikipedia.org/wiki/Pain_scale