door Els » ma nov 05, 2007 7:07 pm
Zodra een sociale beweging succesvol blijkt te zijn zonder godsdienst, of nog erger, succervoller dankzij het ontbreken van godsdienst, is het wachten op gelovigen die opstaan en claimen dat de kenmerken van zo'n ideologie eigenlijk altijd al onderdeel van de godsdienst was.
Vele niet-religieuze ideologieën zijn lijnrechte tegenhangers van de religies, maar de gelovigen zien geen enkele moeilijkheid, en in plaats van toe te geven dat een bepaalde niet-religieuze ideologie eigenlijk beter is voor het menselijk welzijn dan hun godsdienst, wringen ze zich in alle mogelijke bochten om te bewijzen dat je het al kon vinden in de godsdienst, of nog mooier, dat het eigenlijk is voortgekomen uit de godsdienst.
Zo heb je nu al christelijk en islamitisch feminisme, heeft de islam veel gemeen met het socialisme, is het humanisme natuurlijk voortgekomen uit het christendom, heeft de complete westerse cultuur zijn hele welvaart te danken aan de islamitische wetenschap die zo'n 1000 jaar zegevierde, ongeveer tot aan Columbus (moslims hebben naar het schijnt nog net Amerika ontdekt, wat geheel ten onrechte op het conto van Columbus is geschreven), en nu blijkt de islam dan ook humanistisch te zijn.
Er moet weer eens op worden gewezen dat het grote verschil tussen humanisme en godsdienst nu juist is dat de godsdiensten onderwerpende regels hebben die dogmatisch worden gehanteerd en niet ter discussie worden gesteld omdat ze van god komen, en het enige wat de mens dient te doen is zich aan de regels houden zodat hij/zij na de dood in de hemel komt. Het leven wordt door de religies gericht op wat er na de dood, en dus de hele lange eeuwigheid, met je gebeurt, en wie zich tijdens het leven niet aan de regels van de religie houdt, zal hier de hele rest van de eeuwigheid voor boeten. Dat is voor ontelbare gelovigen reden om akelige, onderdrukkende en discriminerende regels voor lief te nemen, want wat is nu een kort mensenleven vergeleken bij de onmetelijke eeuwigheid?
Het menselijk welzijn wordt in de godsdienst niet nagestraafd; het is helemaal ondergeschikt aan het eeuwige welzijn na de dood, dat een beloning is voor onderworpenheid aan de godsdienst en de aardse vertegenwoordigers van de religieuze macht.
Hooguit wordt er een en ander omgedraaid, en horen we dat het huwelijk zeer harmonieus is als de vrouw haar man gehoorzaamt en altijd op tijd zijn bordje eten klaarzet, en altijd seksueel voor hem klaarstaat. Zo is de vrouwelijke onderworpenheid goed voor haar welzijn, want dan heeft haar man geen reden om boos te worden en haar te slaan.
Dat staat dus diametraal tegenover het humanisme, dat kijkt naar de mensen zelf en naar de wereld, en hoe we onze onderlinge verhoudingen en ons gedrag zodanig op elkaar kunnen afstemmen dat individuen, de gemeenschap en onze leefomgeving er zoveel mogelijk baat bij vinden. Na de dood is er geen leven, wat telt is het hier en nu. Je hoeft je als vrouw niet aan een man te onderwerpen omdat je anders eeuwig zal branden in de hel. Je hoeft niet met geweld godsdiensten te verdedigen en te verspreiden omdat je god (door de aardse vertegenwoordigers natuurlijk) dat van je vraagt.
Hoe je ook kijkt en vergelijkt, de islam is een totale anti-humanistische religie. Er is geen regel of wet of doelstelling in de islam te vinden die overeenkomt met het humanisme. De behoeftes en de capaciteiten van individuen hebben in de islam geen enkele betekenis. Elke vrouw is ondergeschikt aan de man alleen maar omdat ze een vrouw is. Een ongelovige wordt gewantrouwd en geminacht alleen maar omdat hij een ongelovige is.
Het humanisme heeft de mensenrechten voortgebracht, en de mensenrechten zijn een totale onschadelijkmaking van de godsdiensten, die niets anders doen dan mensen in groepen verdelen en in een aangeboren rangorde plaatsen.
De lezing vindt pas volgende maand plaats, maar het is misschien handig om alvast van te voren over dit onderwerp te brainstormen.
