atheisme.eu

Atheïsme en moreel vervaging
Atheïsme wordt vaak het verwijt gemaakt geen moreel voor te schrijven, althans het wordt gebracht als verwijt. Het atheïstische expiriment is mislukt schreeuwen (religieuse zeden predikers), daarmee inspelend op de onderbuikgevoelens van de maatschappij. Alles zou achteruit zijn gegaan, mensen vervreemden van elkaar, om kort te gaan, het mensellijk moreel lijkt steeds meer verdorven. Als eerste vraag ik mij dan af of er een goede afweging wordt gemaakt tegenover de "goede oude tijden" en moeten we ons ook afvragen of het nu inderdaad zo slecht gaat met het menselijk moreel, of dat de problemen in een steeds drukkere en pluriforme maatschappij niet gewoon verschuiven. Welnu, atheïsme schrijft geen moraal voor, nee, het is slechts volkomen a moreel. En toch durf ik te beweren dat de atheïstische levenshouding de beste optie is voor een maatschappij die streeft naar een morele invulling op alle niveaus. Godsdiensten, of andere stromingen, schrijven een moreel voor, en werpen zich dan ook vaak op als behoeder van dat moreel. Het vervelende is dat moreel geen statisch object is, vastgelegd in de Koran of de Bijbel. Waar levensovertuigingen plachten een morele regelgeving in stand te houden wordt in weze de ontwikkeling van morele en ethische normen erg belemmert. Ik kies voor het a-morele atheïsme.....

Wat is dan atheïsme hemelsbreed?
Welnu atheïsme is geen stroming, is geen leerstelling, het is een duiding; iemand die niet gelooft in god, ik zou het sterker willen zeggen iemand die zeker weet dat god niet bestaat. Op discussie fora heb ik veel gedebatteerd over de werkelijke betekenis van atheïsme, maar dat ga ik hier niet doen....laat ik een gemiddelde aanhouden....voor een atheïst heeft god generlei betekenis.

(Grappig om al te zien dat atheïsten geen uniforme waarde zullen definieren..)

Geen moreel meer?
Ja juist wel, een atheïst zal zijn leven niet invullen met allerlei kletskoek over nooit te bewijzen visioenen van profeten, messiassen of anderzijds. Het is voor een atheïst overduidelijk dat er geen leven na de dood is, en de zijns vraag?
Ach dan moet er weer een teleurstellend antwoord worden gegeven; "Het leven heeft geen zin!" Maar hoe teleurstelllend is dit, een ieder die denkt dat zijn leven gebonden is aan een hoger doel zal moeten toegeven dat uiteindelijk zijn leven gepredestineerd is, immers alles, maar dan ook alles is niet gericht op hen/haar als mens, maar dient een hoger doel. Voor mij heeft het leven geen zin en daarmee heb ik de vrijheid gekregen het zelf in te vullen. Voor mij zijn er geen complexe morele regels, opgesteld door mensen die dachten een bericht van hogerhand te kunnen doorgeven. Nee, ik moet mijn leven invullen en gelukkig worden.

En ik hoor ze alweer, de moraalridders; zelfverwezenlijking dat zal de mens brengen tot egoïsme, maar ik deze retourneer ik; jullie moreelridders die denken van hogerhand een doel te hebben de mens wat voor te schrijven. Zelfverwezenlijking is egoïsme, ja, dat klopt, maar ik ga er niet om zitten te liegen, als zijnde van hogerhand opgelecht. Ik ben egoïstisch op zoek naar geluk, en ik gebruik daar geen geloofsboek bij. Nee, ik zal wel rationeel moeten nadenken. Ik zal me er wel bewust van zijn dat ik van anderen afhankelijk bent, en dat ik niet zoveel sturing in mijn leven heb als ik zou willen. Ik moet voornamelijk anticiperen, dus het geluk van anderen om me heen zal z'n weerslag hebben op mijn geluk. En daarmee is het a-morele atheïsme de dogma's voor, er bestaan geen vaststaande morele waarden, moreel is een belangrijk onderdeel dat continu overdacht hoort te worden. Voor mij geen gebeden, voor mij geen gereciteer, voor mijn geen ongrijpbare leider.....voor mij mensen om me heen.....

Hai Bad Religion, goed stuk. Het is ook goed een 'atheistische' moraal eens met de godsdienstige te vergelijken.

Het atheïstische expiriment is mislukt schreeuwen (religieuse zeden predikers), daarmee inspelend op de onderbuikgevoelens van de maatschappij.

Onbewust houden gelovigen nog altijd vast aan het idee dat verloedering van de maatschappij voortkomt uit gebrek aan geloof, en dat chaos en rampen straffen van god zijn voor het ongeloof.

Alle narigheid weten ze vroeger al aan de goddelozen, de mensen met het verkeerde geloof, mensen die hun geloof niet fanatiek genoeg beleden etc.

Het panacee voor alle maatschappelijke problemen was altijd: geloof, wordt nog geloviger, bid nog meer, houd je strakker aan de wetten van god, laat je niet afleiden door het wereldse, kijk niet om je heen, kijk alleen nog maar naar god - dan komt het allemaal goed. Toch nog een aardbeving? Wordt nog geloviger - keer je volledig van de wereld af, onderwerp je volledig aan god, aan de regels, aan je meerderen, onderwerp je en bid, bid meer en buig.

Het is dus totaal voorspelbaar dat bepaalde gelovigen die onvrede voelen over onze maatschappij als eerste hun pijlen richten op de ongelovigen, die zich tegenwoordig schaamteloos profilieren en zelfs ronduit deelnemen aan het vormgeven van de samenleving.

Er is geen denken aan dat dit soort gelovigen ooit zouden toegeven dat de goddelozen iets positiefs hebben voortgebracht. Het gaat niet samen met hun manier van denken. Het goede komt namelijk van god, het slechte van het ongeloof.

Als eerste vraag ik mij dan af of er een goede afweging wordt gemaakt tegenover de "goede oude tijden" en moeten we ons ook afvragen of het nu inderdaad zo slecht gaat met het menselijk moreel, of dat de problemen in een steeds drukkere en pluriforme maatschappij niet gewoon verschuiven.

Hier geldt hetzelfde. Neem maar als voorbeeld onze seksuele moraal: wij hebben geen enkele moeite met promiscuiteit, naaktheid, seksuele diversiteit etc. Het gaat gewoon om keuzes die mensen zelf maken, en binnen relaties gaat het om afspraken die mensen onderling met elkaar maken, gebaseerd op wederzijds vertrouwen en eigen voorkeur.

Een gelovige die maagdelijkheid voor het huwelijk en huwelijkstrouw verplicht stelt, en het tonen van prikkelende lichamen verbiedt, ziet het kwade in iedereen die zijn keuzes maakt op basis van seksuele vrijheid, en de religieuze onderdrukkende moraal aan zijn laars lapt.

Aangezien naveltruitjes, homo's en promiscue vrouwen dus het kwaad vertegenwoordigen, worden zij direct ook maar oorzakelijk gekoppeld aan dingen die evident door niemand worden gewaardeerd, zoals vrouwenhandel, verkrachting en AIDS.

Zo trekt de atheist altijd aan het kortste eind. Hij mag dan ongefrustreerd zijn dankzij het ontbreken van tegennatuurlijke verboden en angst voor de kwade hel, hij krijgt gewoon de schuld voor de misdaad en ziektes in de maatschappij. Wordt gelovig! Wordt hetero, wordt monogaam en hult u in doeken! Dan is het gedaan met vrouwenhandel, verkrachting en AIDS.

De redenering is simpel, maar best gevaarlijk, omdat het door velen serieus wordt genomen.

Als eerste vraag ik mij dan af of er een goede afweging wordt gemaakt tegenover de "goede oude tijden" en moeten we ons ook afvragen of het nu inderdaad zo slecht gaat met het menselijk moreel, of dat de problemen in een steeds drukkere en pluriforme maatschappij niet gewoon verschuiven.

Welnu, atheïsme schrijft geen moraal voor, nee, het is slechts volkomen a moreel. En toch durf ik te beweren dat de atheïstische levenshouding de beste optie is voor een maatschappij die streeft naar een morele invulling op alle niveaus.

Helemaal mee eens. De godsdiensten waar we nu mee behept zijn, zijn ontstaan in tijden van frustratie en onderdrukking, en hun regels en wetten vertonen zijn dan ook deels een overblijfsel van heersers die de godsdienst gebruikten om te onderdrukken, en deels psychotische en neurotische overlevingsmechanismes om de onderdrukking van een vrije en natuurlijke levensstijl de baas te kunnen.

Wij worden helemaal niet onderdrukt, dus we kunnen het instrument van onderdrukking van ons afwerpen zonder dat we worden gestraft.

Onze moraal kan dus worden gebaseerd op onze eigen natuurlijke en menselijke behoeftes. Dat is per definitie gezonder dan een moraal die is ontworpen om ons in het gareel van de onderdrukker te houden.

De neuroses van de godsdienst (bid en kruip in je schulp, keer je af van de wereld en onttrek je aan de werkelijkheid) zijn dus ook niet meer nodig. We kunnen recht de wereld in kijken en met elkaar omgaan op een manier die natuurlijk is voor wie in vrijheid leeft.

Het enige is misschien dat we nog even moeten ontdekken hoe dat ook alweer in zijn werk gaat, na millennia van oorlog en knechting, en de daaruit voortkomende vlucht uit de werkelijkheid, en dan nog eeuwenlang met de psychische naeffecten te zitten, omdat we de angst voor de onderdrukker maar niet uit ons hoofd krijgen.

Welnu atheïsme is geen stroming, is geen leerstelling, het is een duiding; iemand die niet gelooft in god, ik zou het sterker willen zeggen iemand die zeker weet dat god niet bestaat.]

Hahaha! Ik onttrek me aan elke definitie, maar ik kan wel zeggen dat ik zeker weet dat goden niet bestaan. Het zijn fantasievriendjes, verzonnen door mensen die de werkelijkheid niet aan konden, verder uitgewerkt en vervalst door mensen die het fantasievriendje gebruikten om te kunnen heersen, en die vervolgens in onze hoofden blijven woekeren omdat de ouders verplicht werden de onderdrukkende moraal aan hun kinderen op te leggen.

Wat een briljant idee, een psychose gebruiken om mensen voor eeuwig te onderwerpen aan het Niks.

Voor mij heeft het leven geen zin en daarmee heb ik de vrijheid gekregen het zelf in te vullen. Voor mij zijn er geen complexe morele regels, opgesteld door mensen die dachten een bericht van hogerhand te kunnen doorgeven. Nee, ik moet mijn leven invullen en gelukkig worden.

Behalve het natuurlijke sociale moreel heeft de godsdienst nog iets anders menselijks onderdrukt: onze capaciteiten. Een van de belangrijkste eigenschappen die de mens bezit om zijn leven zin te geven: het ontwikkelen van zijn talenten. Talenten om de maatschappij zo efficiënt en mooi mogelijk vorm te geven, op een manier dat zoveel mogelijk mensen ervan kunnen profiteren, en dat iedereen in beginsel zo gelukkig en frustratievrij als maar mogelijk is.

Volgens mij is zingeving dus voor een groot deel te koppelen aan het ontwikkelen van de talenten die we hebben. Een moraal die zich richt op de ontplooiing van het menselijk talent en beantwoordt aan onze behoeftes, maakt elke behoefte aan goden overbodig.