http://www.trouw.nl/deverdieping/.../Met_sharia_krijg_je_rechtsongelijkheid__opinie
Het gebruik van de sharia naast het gewone rechtsysteem staat haaks op de Grondwet. Gelukkig.
Behalve de aartsbisschop van Canterbury – na koningin Elisabeth II en premier Gordon Brown de leider van de Anglicaanse staatskerk – meent nu ook de Britse opperrechter Lord Phillips dat islamitische rechtspraak, de sharia, in Groot-Brittannië gebruikt zou kunnen worden. Bijvoorbeeld bij familiezaken als echtscheidingen en conflicten rondom financiële transacties. Aldus deze krant van 5 juli.
Uit juridisch oogpunt een zeer slecht idee, want juist in het islamitische familierecht wordt de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen bezegeld. Een islamitische dochter wordt bijvoorbeeld testamentair bedacht met een half kindsdeel.
Onlangs werd een praktijkvoorbeeld van shariatoepassing in Frankrijk bekend. Een Franse moslim kwam er in de huwelijksnacht achter dat zijn vrouw geen maagd meer was, ondanks dat ze hem tevoren had bezworen van wel. Omdat hij de familieleden geen bebloed laken kon tonen, was zijn eer en die van zijn familie aangetast. Hij stapte naar de rechter in Lille om het huwelijk te laten ontbinden en die willigde zijn eis in omdat de vrouw gelogen zou hebben. De rechter verklaarde dat daarmee in de ogen van de huwelijkspartners kon worden gesproken van misleiding over een ’essentiële kwaliteit’.
Dit vonnis schept uiteraard rechtsongelijkheid tussen vrouwen en mannen –die nu eenmaal geen bloedende penis hoeven laten zien. Rechtsongelijkheid bovendien tussen mannen die geen beroep op religieuze regels kunnen doen en anderzijds moslimmannen die dat wel mogen.
Bovendien is seks voor het huwelijk in het Franse rechtsysteem geen delict en daardoor niet vergelijkbaar het verzwijgen van eerdere verbintenissen of een crimineel verleden. Die ’essentiële kwaliteit’ waarover de Franse rechter het had, is dan ook een sharia-argument.
Parallelle rechtsystemen als de sharia overschrijden per definitie de grenzen van een pluriforme democratische rechtstaat omdat ze rechtsongelijkheid veroorzaken.
Phillips spreekt ook van ’andere religieuze leefregels’ dan de sharia. Hoe gaat dat voortaan? Een anglicaanse priester die door een jongeman van seksueel misbruik wordt beschuldigd, komt er met een sisser van de bisschop vanaf.
Op dezelfde manier zou een Griekse vader, die zijn dochter uit motieven van familie-eer mishandelt, slechts met simpele interne sancties binnen zijn orthodoxe geloofsgemeenschap kunnen worden gestraft. En een hindoetempelbestuurder die er met de kas vandoor gaat en om de lieve vrede en afkeer van de heidense rechtspraak, zou slechts terug hoeven geven wat hij van de poet over heeft.
Wij kenden in ons land ooit parallelle rechtsystemen. Dat van de sefardische joden bijvoorbeeld, waardoor de grote Spinoza in 1656 het slachtoffer werd van rechtsongelijkheid. Hoogstwaarschijnlijk zou hij onder het voor niet-joodse burgers vigerende recht, waarop hij nota bene een beroep deed, niet uit Amsterdam zijn verbannen.
Destijds meende de overheid dat een arrangement van een beperkte juridische autonomie minderheden adequater beheersbaar maakte. Dat lijkt ook de motivatie van de rechter in Lille en van de Britse opperrechter Phillips. En helaas ook van veel anderen, ook in Nederland.
Maar gelukkig staan in ons land heden ten dage parallelle rechtsystemen haaks op een aantal artikelen uit de Grondwet, te beginnen met het eerste. Die systemen zijn eveneens strijdig met de Europese Grondwet, die in een nieuwe versie het Verdrag van Lissabon wordt genoemd.
Waarom pleit de Britse opperrechter dan wel voor rechtsongelijkheid? Groot-Brittannië bezit geen Grondwet en het pleidooi van Phillips voor rechtsongelijkheid maakt het begrijpelijk waarom zoveel Britten nu eindelijk eens een echte constitutie willen hebben.
