atheisme.eu

Els schreef:

fbs33 schreef:Troost? Ja voor degenen die er in geloven natuurlijk, haha.

Wel een rare troost als je erover nadenkt. Een worst die voor je neus hangt maar waar je nooit bij komt. Alleen omdat iemand belooft dat hij na de dood voor jou is, accepteer je alles wat je wordt opgelegd.
Zo beschouwd is het wel een beetje tegenstrijdig dat religies zijn verzonnen uit angst voor de dood. De dood lijkt mooier te zijn dan het leven.

Geen lijden of vernedering schijnt te erg te zijn, als je maar mag hopen op een fijn paradijs na de dood.

Verder ben ik van mening dat het bewustzijn ons attendeerde op de dood (via de anderen die ons voor gingen, en daarmee opmerkzaam maakten dat het ook ons eigen lot zou zijn!)

Daar zit wat in. Dieren merken natuurlijk ook dat hun mededieren er op een gegeven moment mee ophouden, maar ze kunnen hierover niet reflecteren, dus ze zullen het niet zo snel betrekken op zichzelf. Hoewel ze toch leren angst te hebben om te worden opgegeten. Dus eh... is angst voor de dood evolutionair gezien best wel verstandig, en het was er al voor de mens?

Ik ga voor alle mijmeringen bij mezelf te rade en toets het (stel het soms bij enz) aan andere mensen/schrijvers/filosofen, (een hap en een snap).
En kwam tot de ontdekking dat 'dood' een afscheid betrof van alles wat ik lief had (en dat was afschuwelijk)maar- - -realiseerde mij op een goed moment dat Ik er niet meer was (als dode) om leed te voelen of mij anderszins bewust was van- - -!
Ik probeerde als levend-zijnde te projecteren over de grens v.h. leven!
Ik in mijn kissie in het hardstikke donker, alles en iedereen mij afkluivend tot op het bot, enz. enz. eenzaam en alleen, machteloos!
Niet reëel dus om op dié manier te denken!
Denken?? Ik dacht (bewust althans) net zo min als een slapende, en kwam tot de conclusie dat de dood daarmee vergelijkbaar was.
Géén angst meer derhalve voor de dood (ik had hem overwonnen, haha)
Pijn?- -Ziekte? (met pijn) - -Tja dát is een ander verhaal, want dat beleef je bewust als levende! (en meestal gaat dat aan de dood vooraf!
En dan heb je weinig aan het kromme geleuter v.d. een of andere theoloog die zich verdiept in de vraag, "Hoe is het te rijmen dat een barmhartige god het menselijke lijden toestaat"?(Stephan Paas!)
En mijn antwoord, God bestaat niet, en de theoloog is rijp voor een psychiatrische inrichting ipv goed geld als bestuurder oid te verdienen, haha.
Het treurige is dat hij (en de Zijnen) gesubsidieerd worden uit mijn portemonnee (verdomme)

fbs33 schreef:Pijn?- -Ziekte? (met pijn) - -Tja dát is een ander verhaal, want dat beleef je bewust als levende! (en meestal gaat dat aan de dood vooraf!
En dan heb je weinig aan het kromme geleuter v.d. een of andere theoloog die zich verdiept in de vraag, "Hoe is het te rijmen dat een barmhartige god het menselijke lijden toestaat"?(Stephan Paas!)

Eigenlijk wordt die ''god' rijk dankzij het menselijk lijden, althans zijn priesters toch. Het christendom biedt hoop vanwege de sterfelijkheid. Maar dat is gewoon hetzelfde als het bedrog van paranormale hulpverleners, die inhaken op de ellende die door ziekte en dood worden veroorzaakt. Mensen hebben altijd verdriet als iemand waaraan ze gehecht waren overlijdt. Ze zijn ook geschokt als ze horen dat ze zelf aan een dodelijke ziekte lijden.

De godsdiensten maken misbruik van deze gevoelens door mensen iets voor te spiegelen wat niet waar is. Ze gebruiken hetzelfde bedrog als mediums en kwakzalvers. Mensen zoeken in hun ellende naar iets was een oplossing biedt, en ze klampen zich vast aan alles en iedereen die ze hulp biedt. Dat kan dus niet altijd, dus klampen ze zich vast aan bedrog en oplichters.
De religies voorzien in dat bedrog en oplichterij. Als het gaat om Jomanda spreekt iedereen daar schande van, maar de paus verkondigt rustig dat het christendom 'hoop' biedt, terwijl het atheïsme slechts een 'leegte' in de aanbieding heeft.

Ik ben niet bang voor de dood, maar bang om te sterven ben ik wel een beetje.
Ik hoop dat het me vergund is om zonder al teveel pijn er tussenuit te gaan.

Els schreef:De godsdiensten maken misbruik van deze gevoelens door mensen iets voor te spiegelen wat niet waar is. ....De religies voorzien in dat bedrog en oplichterij. Als het gaat om Jomanda spreekt iedereen daar schande van, maar de paus verkondigt rustig dat het christendom 'hoop' biedt, terwijl het atheïsme slechts een 'leegte' in de aanbieding heeft.

Ik vind het lastig om uit te maken of die religieuze voorgangers oplichters zijn of te goeder trouw voorzien in de behoeften van hun volgelingen. Geloven ze wel zelf? Geloven ze wel, maar in iets diepzinnigers dat te moeilijk is voor het gewone volk? Zijn ze gesettled en houden ze de situatie in stand om hun positie niet kwijt te raken?
Ik kan van alles bedenken, maar weten......

Ben, sommigen bedriegen inderdaad te goeder trouw, anderen weten dat ze bedriegen. Er zijn sinds de oude Grieken mensen die zeggen dat religie vooral dient om het volk in het gareel te houden, dus dat je om die reden het geloof in stand moet houden.
Je kan het inderdaad niet altijd uitmaken wie er te goeder trouw liegt, wie oplicht voor eigen gewin of wie bedriegt omdat hij denkt dat het volk religie nodig heeft.
Bij de kerk zitten veel mensen die niet meer geloven, maar wat ze beweegt om hun functie aan te houden is volgens mij nooit onderzocht. Sommigen vinden het misschien zelfs een vorm van maatschappelijk werk, in een structuur die nergens anders bestaat.

Kan je het onderzoeken? Ik denk dat je, om een representatief beeld te krijgen, nogal wat religieuze ambtsdragers onder de loep moet nemen. Dan ben je genoodzaakt aan de slag te gaan met enquetes. Ik ben bang dat er geen betrouwbare antwoorden uit komen.

Ik heb even gezocht of ik de berichten hierover nog kan vinden, maar het lukt me niet zo snel.
Klaas Hendrikse hoeft natuurlijk niet te worden genoemd. Hier nog een link over een Deense priester: http://frontpage.fok.nl/nieuws/177098/1 ... daagd.html
Ik wil nog wel eens kijken of ik hierover meer kan vinden. Uit allerlei onderzoeken blijkt wel dat steeds minder geestelijken in allerlei credo's geloven zoals de verrijzenis, maagdelijke conceptie, duivel en hel etc. Dat is wel iets anders, maar toch ook vreemd, want hun taak is om dit wél te geloven.

Zie ook
http://www.positief-atheisme.nl/atheist ... loven.html
Hoe zou het er bij de katholieken voorstaan? Welke imam zou zich vrij durven uiten?

Els schreef:Ik heb even gezocht of ik de berichten hierover nog kan vinden, maar het lukt me niet zo snel.
Klaas Hendrikse hoeft natuurlijk niet te worden genoemd. Hier nog een link over een Deense priester: http://frontpage.fok.nl/nieuws/177098/1 ... daagd.html
Ik wil nog wel eens kijken of ik hierover meer kan vinden. Uit allerlei onderzoeken blijkt wel dat steeds minder geestelijken in allerlei credo's geloven zoals de verrijzenis, maagdelijke conceptie, duivel en hel etc. Dat is wel iets anders, maar toch ook vreemd, want hun taak is om dit wél te geloven.

Het probleem van uitgeluld zijn is dat men enerzijds de eigen stelling krampachtig zal moeten verdedigen die tevens de bron van aanhang en inkomsten voor de desbetreffende persoon vertegenwoordigt, en anderzijds de aanhang zou moeten teleurstellen wanneer men terugtreed en het eigen ongelijk toegeeft. Zelfs al zouden religieuzen ooit overtuigd raken van hun ongelijk, waar zij zich al dan niet reeds donders goed van bewust waren, dan nog zou men niet toegeven, in een laatste wanhopige poging te redden wat er te redden valt, louter dan toe te geven en een onvermijdelijke catastrofe tegemoet te treden.
Waarom denk je, zouden de relgieuze gekken steeds nerveuzer en nijdiger worden tegenover atheïstische opkomst? Waarom zouden ze spreken over militant atheïsme en aantijgingen van ongevoeligheid en immoreelheid richting atheïsten maken?

Bedankt Ben, ik heb ook de tekst van het onderzoek inmiddels opgeslagen: http://www.ikonrtv.nl/godsbeelden/God_i ... l_IKON.pdf

Daarin lees je ook over de verschillen tussen 'persoonlijke godsbeelden' en het geloof in de god volgens de dogma's van de kerk. Het ligt eigenlijk voor de hand dat mensen 'persoonlijke godsbeelden' beginnen te ontwikkelen zodra de druk afneemt om zich aan een centraal geloof te houden. Een waarheidsreligie kan zich alleen handhaven door geen afwijkingen toe te staan. Zodra mensen veilig zijn om vrij te kunnen denken ontstaan verschillende ideeën, en zelfs de mogelijkheid om er helemaal afstand van te doen.