Het heeft niets met een bewustzijn te maken. Het gaat er meer om dat mensen geneigd zijn een mutatie een 'fout' te noemen, terwijl het systeem of het levende wezen of hoe je het ook wil noemen het niet behandelt als een fout maar er gewoon iets mee doet. Dat is een vorm van flexibiliteit die essentieel is voor evolutie. Als er star op een mutatie zou worden gereageerd door domweg een functie uit te schakelen of te negeren zou evolutie veel minder veelzijdig zijn.
Dat is ook precies wat ik beweerde ,in een discussie over evolutie wordt de menselijke maat te veel gehanteerd en zijn wij mensen geneigd het een antropomorfe vorm te geven ,zeker in de beschrijving ervan . Ik wou dat nu juist vermijden .
Dat is wel zo, maar als je neus toevallig niet van voren zit maar opzij beschouw je dat toch als een naargeestige fout van de natuur, terwijl de natuur het wel accepteert zolang je je maar in leven weet te houden. In principe is het zo dat al onze neuzen van voren zitten, en daarom gaan we er vanuit dat het zo hoort en dus goed is. Je moet een stapje achteruit doen voor een breder zicht, voor je kan accepteren dat fouten in de natuur bijna een norm is. Het zou soms niet eens zo gek zijn als je mensen zich hier meer van bewust zijn, want dan zou het krijgen van een miskraam veel minder dramatisch zijn. Om over de sociale acceptatie van mensen met een afwijking maar te zwijgen.
Ik ben met mijn ADD een levend bewijs en ervaar het iedere keer weer van seconde tot seconde hoe het is om een genetische afwijking te hebben en het ook nog te zijn ook . Ik heb wel eens het voorbeeld gegeven dat ADD en AD(h)D bij nomadische volkeren en bij jagers verzamelaars zeer veel voordelen opleveren ,maar in de moderne maatschappij van sedentaire burgers meer nadelen dan voordelen .
Het krijgen van een miskraam is een mooi voorbeeld tussen de natuur enerzijds en de mens aan de andere kant en dan bedoel ik voornamelijk hoe mensen daar op reageren ,het gedrag blijkt veel meer cultuur dan natuur te zijn . Je kunt hard roepen dat het waarschijnlijk beter is dat een niet levensvatbaar kind dood gaat ,maar het verdriet zal er niet minder om zijn .Ook het maar doorgaan met IVF en andere kunstmatige manieren om kinderen te krijgen als de combinatie van beide ouders niet blijkt te werken is iets dat zo ingeburgerd is .Mijn vrouw werkt met veel gehandicapten die tot de categorie" foutjes van de natuur" behoren ,die zonder medisch ingrijpen nooit levensvatbaar zouden zijn geweest .
Het is ook de sociale acceptatie ,die acceptatie van medisch ingrijpen acceptabel maakte .Vreemd dat het een wel gemakkelijker geaccepteerd wordt dan het andere ,het accepteren van de afwijking die eigenlijk al de oorzaak was van medisch ingrijpen .
