hybride embryo's
Geplaatst: za mei 19, 2007 9:52 amIn de Guardian zag ik het volgende artikel, over embryo's die een mengvorm zijn van mensen en dieren, met de volgende introductie:
http://www.guardian.co.uk/science/story ... 55,00.html
De wezentjes hebben inmiddels al een naam, chimera's, organismes die zijn opgebouwd met het DNA van minstens twee soorten 'weefsel'.
Het gaat hier over het belang van de medische wetenschap. De Engelse overheid had al aangekondigd dat dit onderzoek verboden zou worden, maar is nu weer bezig met een parlementaire commissie die onderzoekt onder wat voor voorwaarden het toch zou kunnen worden toegestaan.
In het artikel worden vier soorten hybrides onderscheiden:
1) Een vrouwtje (ei) wordt bevrucht door een mannetje (zaad) van een andere, maar verwante soort. Dat levert bijvoorbeeld een muilezel op, die een ezel en een paard als ouders heeft. (Zulke hybrides zijn overigens onvruchtbaar.)
2) Chimerische embryo's: een cel of genetisch materiaal van de ene soort krijgt het genetisch materiaal van een andere soort ingespoten. Als voorbeeld wordt het plan gegeven een muis te 'scheppen' met 10 % menselijke hersencellen.
3) In een menselijk ei wordt een deel dierlijk DNA ingespoten. (Een menselijke chimera dus)
4) Een cytoplastische hybride: de kern van een willekeurige menselijke cel (van de huid of iets anders) wordt in een dierlijk ei ingeplant waaruit het meeste (maar niet alle) genetisch materiaal is verwijderd. Dit groeit in het laboratorium tot zo'n 200 cellen.
Via die laatste methode wil een Engels onderzoeksteam stamcellen verkrijgen die dienen voor medisch onderzoek.
Mijn vragen zijn:
- in hoeverre moet dit soort onderzoek worden gecontroleerd en aan banden worden gelegd?
- in hoeverre moet relieuze of juist humanistische ethiek hierbij een rol spelen?
Mijn mening is dat je hierbij best ethische regels kan ontwikkelen. Maar ik begrijp niet waarom de discussie hierover zo hoog oploopt, terwijl de manier waarop er sinds mensenheugenis met het welzijn van leven (zowel menselijk als dierlijk) wordt omgesprongen op een schrijnende manier alle mogelijke humanistische ethische regels overtreft. Waarom wordt deze discussie bijvoorbeeld niet op dezelfde onverzettelijke manier gevoerd als het de bio-industrie betreft, of dierenoffers in de godsdiensten?
Ik geef even een paar voorbeelden uit de geschiedenis waarbij ethiek kennelijk geen enkele rol heeft gespeeld, of waarbij alleen religieuze ethiek een rol speelde op een zodanig manier dat de godsdiensten wat mij betreft alle credits hebben verspeeld om mee te mogen doen aan een ethische disussie over stamcelonderzoek.
- God schept een soort voor wie het ontzettend pijnlijk, bedreigend en zelfs levensgevaarlijk is om kinderen te baren. Dat is buitengewoon onethisch, onkundig en zelfs sadistisch.
- God schept dieren die elkaar om het leven brengen en opeten, vaak op wrede en sadistische manieren die weldenkende mensen tegen de borst stuit (zoals het verlammen van het prooidier en het vervolgens levend verschalken, of het levend verscheuren van dieren).
- In vele godsdiensten worden vrouwen vanaf een jonge leeftijd (vaak al vanaf de eerste menstruatie) als baarmachine gebruikt, zonder rekening te houden met de verwoestende gevolgen die het voortdurende baren op haar lichaam heeft, en met de grote kraamsterfte die onvermijdelijk het gevolg is. Meestal wordt bij een levensbedreigende bevalling het leven van het kind dat ze baart voorrang gegeven, zodat vrouwen zinloos sterven bij het baren van hun zoveelste kind, en al die kinderen zonder moeder achterblijven. De vrouw wordt dan gewoon weer vervangen door een nieuwe vrouw.
- In vele godsdiensten komen dierenoffers voor, die dienen om betere kansen voor de mensen af te smeken. Het dier wordt volkomen zinloos afgeslacht opdat mensen hier gezonder of rijker van zouden worden.
- In vele godsdiensten komen (of kwamen) mensenoffers voor, met hetzelfde doel (rijk, machtig en gezond worden). Mensen werden op de meest absurdistische en wrede manier vermoord, vaak omdat hun geschreeuw en gejammer beter geschikt waren om de magische doelen te bereiken. (Ze werden bijvoorbeeld op een zacht vuur geroosterd, omdat hun zweet en tranen een zwaardere regenbui tot gevolg zouden hebben.)
- Mensen gingen zelf dieren kweken speciaal om ze makkelijker te kunnen slachten, vaak zachtaardige en sociale dieren die mensen vertrouwen, zodat mensen zelf geen gevaar lopen bij het slachten. Het gevolg is dat er op een massale schaal dieren worden geboren en geslacht, zo massaal dat het leed van dieren geen betekenis meer heeft.
- In de bio-industrie worden dieren als dingen zonder enig gevoel behandeld. Kuikens worden zonder verdoving gecastreerd, zonder verdoving worden snavels en andere scherpe delen afgebrand zodat ze elkaar niet kunnen verwonden in de absurd kleine leefruimte waar ze worden opgestapeld.
- Het grootste schandaal daarbij is wel de zogenaamde 'scharrelkip' of 'scharrelvarken', waarbij net gedaan wordt of men rekening houdt met het welzijn van het dier, zodat het grote publiek niet meer in opstand komt. In werkelijkheid is de scharrelkip precies eenzelfde soort industriekip.
- Mannetjesdieren worden alleen grootgebracht om ze te kunnen slachten, vrouwtjesdieren moeten voortdurend nieuw slachtvoer baren of eieren leggen. Dat is de enige reden van hun bestaan.
- Dieren worden gekruist om werkdieren of grappig uitziende huisdieren te kweken. Dat leidt tot bezopen modellen hondjes die allerlei degenaratieve ziektes ontwikkelen vanwege hun bizarre groei. Hiertegen protesteers niemand, er zijn geen ethische richtlijnen.
- Voor de uitvinding van machines werden dieren gehouden als werkdieren tot ze versleten op de grond neervielen, waarna ze ergens in een greppel werden gegooid zodat ze doodhongerden.
Nou vraag ik me af: hoe komt het dat er een allesoverheersende discussie ontstaat zodra het gaat over genetische manipulatie en stamcelonderzoek? Waarom is er geen allesoverheersende discussie over de bio-industrie, die een accuut einde maken aan deze vorm van dierenleed, maar is er een probleem als het gaat over embryo's die amper een noemenswaardig bewustzijn hebben ontwikkeld - in tegenstelling tot een industriekoe?
Zelf heb ik zeker een paar ethische bezwaren tegen deze vorm van medische wetenschap, maar die bevinden zich op een ander vlak. Ik heb bijvoorbeeld bezwaar tegen de grote hoeveelheden geld die bij dergelijk onderzoek zijn betrokken, wat voortdurend wordt gemotiveerd door te zeggen dat het dient om ernstig zieke mensen te helpen, waarmee een beroep wordt gedaan op mijn schuldgevoel. Ik denk namelijk dat het vooral de geldstroom is die de belangstelling van grote groepen mensen wekt voor dergelijk onderzoek, en niet de bezorgdheid voor de zieken. Als het daarom ging, zou er niet aan de andere kant worden bezuinigd op ziekenzorg, thuishulp, bejaardenhulp etc.
Ook in dit artikel in de Guardian wordt voortdurend een beroep gedaan op mijn schuldgevoel en medelijden, alsof ik ervan moet worden weerhouden te beseffen dat de mens in de kern eigenlijk gewoon sterfelijk is, en dat we ons wel eens mogen afvragen ten koste van wat we de grenzen van onze sterfelijkheid mogen oprekken.
Hoe rendabel zijn alle onderzoeken en behandelmethodes die maken dat Alzheimerpatiënten toch nog wat langer kunnen leven? En zijn er geen andere methodes te bedenken die goedkoper en voor de hand liggender zijn, zoals een gezond en stressvrij leven, dat meer is gericht op het voorkomen van ziekte? Daar verdient de farmaceutische industrie natuurlijk niets aan, maar de mens in het algemeen is er misschien meer bij gebaat.
Ik denk dat er wel degelijk een ethiek moet bestaan om te voorkomen dat mensen de gekste dingen gaan doen met hun kennis over het DNA, want voor sommige mensen bestaan er geen grenzen. Maar dan moet die ethiek zich met terugwerkende kracht gaan uitstrekken over alle relaties met dieren, en met leven in het algemeen. Er moet niet opeens een ethiek over stamcelonderzoek worden ontwikkeld terwijl de bio-industrie met rust wordt gelaten alsof er niets aan de hand is.
Researchers at three UK universities want to create human-animal embryos in order to develop new treatments for incurable diseases. But their research has prompted sensational headlines about "Frankenbunnies",
http://www.guardian.co.uk/science/story ... 55,00.html
De wezentjes hebben inmiddels al een naam, chimera's, organismes die zijn opgebouwd met het DNA van minstens twee soorten 'weefsel'.
Het gaat hier over het belang van de medische wetenschap. De Engelse overheid had al aangekondigd dat dit onderzoek verboden zou worden, maar is nu weer bezig met een parlementaire commissie die onderzoekt onder wat voor voorwaarden het toch zou kunnen worden toegestaan.
In het artikel worden vier soorten hybrides onderscheiden:
1) Een vrouwtje (ei) wordt bevrucht door een mannetje (zaad) van een andere, maar verwante soort. Dat levert bijvoorbeeld een muilezel op, die een ezel en een paard als ouders heeft. (Zulke hybrides zijn overigens onvruchtbaar.)
2) Chimerische embryo's: een cel of genetisch materiaal van de ene soort krijgt het genetisch materiaal van een andere soort ingespoten. Als voorbeeld wordt het plan gegeven een muis te 'scheppen' met 10 % menselijke hersencellen.
3) In een menselijk ei wordt een deel dierlijk DNA ingespoten. (Een menselijke chimera dus)
4) Een cytoplastische hybride: de kern van een willekeurige menselijke cel (van de huid of iets anders) wordt in een dierlijk ei ingeplant waaruit het meeste (maar niet alle) genetisch materiaal is verwijderd. Dit groeit in het laboratorium tot zo'n 200 cellen.
Via die laatste methode wil een Engels onderzoeksteam stamcellen verkrijgen die dienen voor medisch onderzoek.
Mijn vragen zijn:
- in hoeverre moet dit soort onderzoek worden gecontroleerd en aan banden worden gelegd?
- in hoeverre moet relieuze of juist humanistische ethiek hierbij een rol spelen?
Mijn mening is dat je hierbij best ethische regels kan ontwikkelen. Maar ik begrijp niet waarom de discussie hierover zo hoog oploopt, terwijl de manier waarop er sinds mensenheugenis met het welzijn van leven (zowel menselijk als dierlijk) wordt omgesprongen op een schrijnende manier alle mogelijke humanistische ethische regels overtreft. Waarom wordt deze discussie bijvoorbeeld niet op dezelfde onverzettelijke manier gevoerd als het de bio-industrie betreft, of dierenoffers in de godsdiensten?
Ik geef even een paar voorbeelden uit de geschiedenis waarbij ethiek kennelijk geen enkele rol heeft gespeeld, of waarbij alleen religieuze ethiek een rol speelde op een zodanig manier dat de godsdiensten wat mij betreft alle credits hebben verspeeld om mee te mogen doen aan een ethische disussie over stamcelonderzoek.
- God schept een soort voor wie het ontzettend pijnlijk, bedreigend en zelfs levensgevaarlijk is om kinderen te baren. Dat is buitengewoon onethisch, onkundig en zelfs sadistisch.
- God schept dieren die elkaar om het leven brengen en opeten, vaak op wrede en sadistische manieren die weldenkende mensen tegen de borst stuit (zoals het verlammen van het prooidier en het vervolgens levend verschalken, of het levend verscheuren van dieren).
- In vele godsdiensten worden vrouwen vanaf een jonge leeftijd (vaak al vanaf de eerste menstruatie) als baarmachine gebruikt, zonder rekening te houden met de verwoestende gevolgen die het voortdurende baren op haar lichaam heeft, en met de grote kraamsterfte die onvermijdelijk het gevolg is. Meestal wordt bij een levensbedreigende bevalling het leven van het kind dat ze baart voorrang gegeven, zodat vrouwen zinloos sterven bij het baren van hun zoveelste kind, en al die kinderen zonder moeder achterblijven. De vrouw wordt dan gewoon weer vervangen door een nieuwe vrouw.
- In vele godsdiensten komen dierenoffers voor, die dienen om betere kansen voor de mensen af te smeken. Het dier wordt volkomen zinloos afgeslacht opdat mensen hier gezonder of rijker van zouden worden.
- In vele godsdiensten komen (of kwamen) mensenoffers voor, met hetzelfde doel (rijk, machtig en gezond worden). Mensen werden op de meest absurdistische en wrede manier vermoord, vaak omdat hun geschreeuw en gejammer beter geschikt waren om de magische doelen te bereiken. (Ze werden bijvoorbeeld op een zacht vuur geroosterd, omdat hun zweet en tranen een zwaardere regenbui tot gevolg zouden hebben.)
- Mensen gingen zelf dieren kweken speciaal om ze makkelijker te kunnen slachten, vaak zachtaardige en sociale dieren die mensen vertrouwen, zodat mensen zelf geen gevaar lopen bij het slachten. Het gevolg is dat er op een massale schaal dieren worden geboren en geslacht, zo massaal dat het leed van dieren geen betekenis meer heeft.
- In de bio-industrie worden dieren als dingen zonder enig gevoel behandeld. Kuikens worden zonder verdoving gecastreerd, zonder verdoving worden snavels en andere scherpe delen afgebrand zodat ze elkaar niet kunnen verwonden in de absurd kleine leefruimte waar ze worden opgestapeld.
- Het grootste schandaal daarbij is wel de zogenaamde 'scharrelkip' of 'scharrelvarken', waarbij net gedaan wordt of men rekening houdt met het welzijn van het dier, zodat het grote publiek niet meer in opstand komt. In werkelijkheid is de scharrelkip precies eenzelfde soort industriekip.
- Mannetjesdieren worden alleen grootgebracht om ze te kunnen slachten, vrouwtjesdieren moeten voortdurend nieuw slachtvoer baren of eieren leggen. Dat is de enige reden van hun bestaan.
- Dieren worden gekruist om werkdieren of grappig uitziende huisdieren te kweken. Dat leidt tot bezopen modellen hondjes die allerlei degenaratieve ziektes ontwikkelen vanwege hun bizarre groei. Hiertegen protesteers niemand, er zijn geen ethische richtlijnen.
- Voor de uitvinding van machines werden dieren gehouden als werkdieren tot ze versleten op de grond neervielen, waarna ze ergens in een greppel werden gegooid zodat ze doodhongerden.
Nou vraag ik me af: hoe komt het dat er een allesoverheersende discussie ontstaat zodra het gaat over genetische manipulatie en stamcelonderzoek? Waarom is er geen allesoverheersende discussie over de bio-industrie, die een accuut einde maken aan deze vorm van dierenleed, maar is er een probleem als het gaat over embryo's die amper een noemenswaardig bewustzijn hebben ontwikkeld - in tegenstelling tot een industriekoe?
Zelf heb ik zeker een paar ethische bezwaren tegen deze vorm van medische wetenschap, maar die bevinden zich op een ander vlak. Ik heb bijvoorbeeld bezwaar tegen de grote hoeveelheden geld die bij dergelijk onderzoek zijn betrokken, wat voortdurend wordt gemotiveerd door te zeggen dat het dient om ernstig zieke mensen te helpen, waarmee een beroep wordt gedaan op mijn schuldgevoel. Ik denk namelijk dat het vooral de geldstroom is die de belangstelling van grote groepen mensen wekt voor dergelijk onderzoek, en niet de bezorgdheid voor de zieken. Als het daarom ging, zou er niet aan de andere kant worden bezuinigd op ziekenzorg, thuishulp, bejaardenhulp etc.
Ook in dit artikel in de Guardian wordt voortdurend een beroep gedaan op mijn schuldgevoel en medelijden, alsof ik ervan moet worden weerhouden te beseffen dat de mens in de kern eigenlijk gewoon sterfelijk is, en dat we ons wel eens mogen afvragen ten koste van wat we de grenzen van onze sterfelijkheid mogen oprekken.
Hoe rendabel zijn alle onderzoeken en behandelmethodes die maken dat Alzheimerpatiënten toch nog wat langer kunnen leven? En zijn er geen andere methodes te bedenken die goedkoper en voor de hand liggender zijn, zoals een gezond en stressvrij leven, dat meer is gericht op het voorkomen van ziekte? Daar verdient de farmaceutische industrie natuurlijk niets aan, maar de mens in het algemeen is er misschien meer bij gebaat.
Ik denk dat er wel degelijk een ethiek moet bestaan om te voorkomen dat mensen de gekste dingen gaan doen met hun kennis over het DNA, want voor sommige mensen bestaan er geen grenzen. Maar dan moet die ethiek zich met terugwerkende kracht gaan uitstrekken over alle relaties met dieren, en met leven in het algemeen. Er moet niet opeens een ethiek over stamcelonderzoek worden ontwikkeld terwijl de bio-industrie met rust wordt gelaten alsof er niets aan de hand is.