Mensenoffer: spiritueel en belangrijk
Geplaatst: do jul 08, 2010 9:15 amHet wordt steeds gekker. Nu staat er weer een interview in de Trouw met de conservator Edward de Bock van het Wereldmuseum, die een tentoonstelling over de Inca's organiseert.
http://www.wereldmuseum.nl/tentoonstell ... apac-hucha
Hij wil recht doen aan de Inca's met hun mensenoffers, en dus het offer niet veroordelen. Het mensenoffer blijkt spiritueel hoogstaand te zijn, en dient belangrijke maatschappelijke doelen. We deden het zelf trouwens ook, dus waarom oordelen?
Hoogstaand:
Ik kan hier niet bij. Hoezo 'De communicatie tussen beide werelden was van cruciaal belang voor het in stand houden van de levenscyclus'.
Waarom niet gewoon uitgelegd: "Al die wreedheid en domheid is helemaal voor niets geweest, want het vermoorden van mensen heeft niks te maken met het in stand houden van de levenscyclus. En doordat dit een bijgelovige angstcultuur was waaruit mensen niet konden ontsnappen en geen andere denkbeelden konden onwikkelen, kon deze verschrikkelijke onzin ook niet worden weerlegd. Dit soort culturen ontwikkelen niet, maar gaan uiteindelijk aan hun eigen ellende ten onder".
Maar dat wil de conservator dus niet graag horen.
Brrr.... Maar in plaats van terecht te gruwelen wil de conservator aan 'positieve beeldvorming' doen.
Nog moeizamer wordt het als het relativeren wordt verdedigd door een parallel te trekken met onze cultuur. Wij hebben ook oorlog en zo. Zullen wij de misstanden van onze cultuur dan ook maar positief gaan waarderen, want zij deden het ook? Waarom zou er überhaupt nog vooruitgang moeten zijn? We mogen allemaal net zo erg worden als de Inca's volgens die redenering.
Waar komt die houding toch vandaan om een wrede en gestoorde cultuur niet te durven veroordelen?
http://www.wereldmuseum.nl/tentoonstell ... apac-hucha
Hij wil recht doen aan de Inca's met hun mensenoffers, en dus het offer niet veroordelen. Het mensenoffer blijkt spiritueel hoogstaand te zijn, en dient belangrijke maatschappelijke doelen. We deden het zelf trouwens ook, dus waarom oordelen?
De Bock: „Het moeras als plaats van een offerdood is vol symbolische betekenis: het is geen land en geen water. Het moeras is de overgang tussen de mensen- en de godenwereld. Het meisje van Yde werd 2000 jaar geleden geofferd om contact te leggen tussen beide werelden, zoals haar jonge lotgenoten de dood werden ingestuurd op de toppen van de Andes, de grens tussen hemel en aarde.”
Hoogstaand:
Ze vonden plaats op speciale momenten en dienden als intermediair tussen de wereld van de mensen en die van de goden en voorouders. De communicatie tussen beide werelden was van cruciaal belang voor het in stand houden van de levenscyclus. Het mensenoffer was een ultiem middel om in contact te komen met de andere wereld. De Bock: „De mens werd immers bewust ingelijfd in de wereld van de voorouders.”
Ik kan hier niet bij. Hoezo 'De communicatie tussen beide werelden was van cruciaal belang voor het in stand houden van de levenscyclus'.
Waarom niet gewoon uitgelegd: "Al die wreedheid en domheid is helemaal voor niets geweest, want het vermoorden van mensen heeft niks te maken met het in stand houden van de levenscyclus. En doordat dit een bijgelovige angstcultuur was waaruit mensen niet konden ontsnappen en geen andere denkbeelden konden onwikkelen, kon deze verschrikkelijke onzin ook niet worden weerlegd. Dit soort culturen ontwikkelen niet, maar gaan uiteindelijk aan hun eigen ellende ten onder".
Maar dat wil de conservator dus niet graag horen.
Bij geofferde kinderen zijn kostbare voorwerpen en beeldjes gevonden van goud en zilver. Die beelden stellen de kinderen zelf voor en worden capac huchas genoemd. Capac betekent koninklijk en hucha plicht, een verwijzing naar de plicht van de Incakoning om offers te brengen als het belangrijkste staatsritueel. Het bloed van de kinderen waste de koning schoon van ziektes. Het bloed van geofferde mensen werd ook wel gedronken. Ver voor de Incacultuur dronken de Moche’s (0–750 na Chr.) in Peru bloed van hun eigen krijgers om overstromingen af te wenden.
Een spectaculair gouden hoofd toont dat ook het bloed van de elite in de mensenoffercultuur bij de Moche’s rijkelijk vloeide. Bij de Nasca’s (200 v. Chr. – 700 na Chr.) werden gesnelde mensenhoofden gebruikt om in contact te komen met de natuurkrachten, die zich manifesteerden als poema-, condor- en orkagoden.
Brrr.... Maar in plaats van terecht te gruwelen wil de conservator aan 'positieve beeldvorming' doen.
Nog moeizamer wordt het als het relativeren wordt verdedigd door een parallel te trekken met onze cultuur. Wij hebben ook oorlog en zo. Zullen wij de misstanden van onze cultuur dan ook maar positief gaan waarderen, want zij deden het ook? Waarom zou er überhaupt nog vooruitgang moeten zijn? We mogen allemaal net zo erg worden als de Inca's volgens die redenering.
Waar komt die houding toch vandaan om een wrede en gestoorde cultuur niet te durven veroordelen?
)