ambtsgebed in Montfoort langzaam op de helling

[Els]

Het blijkt dat er nog altijd verplicht wordt gebeden voor raadsvergaderingen in Nederlandse gemeentes. Het komt eigenlijk in het nieuws doordat het langzaamaan volledig aan het verdwijnen is.

http://www.refdag.nl/artikel/1300575/Am ... ratie.html

Het verbaast me dat het nog altijd aan mensen wordt opgedrongen die niets met het (christelijk) geloof te maken hebben. Dat deze mensen willen bidden voor alles wat ze doen, is hun recht, maar dat anderen daaraan mee moeten doen gaat toch wel ver. Ik stoorde me er op de lagere school al aan dat ik verplicht naar een bijbelklas moest, een heel jaar lang, op een openbare school.

Het zou nog niet zo irritant zijn, als we ook een heel jaar lang goed onderwijs hadden gekregen over atheïsme, feminisme, liberalisme en humanisme. Maar dat schijnt heel raar te zijn op scholen. Te respectloos voor god en de gelovigen, denk ik.

Je hoort zelfs tegenwoordig wel eens zeggen dat kinderen op scholen ook les moeten krijgen in 'andere godsdiensten', maar les in atheïsme schijnt een soort vloek te zijn. Alsof de 'goddelozen' niets hebben bijgedragen aan de seculiere maatschappij, humanistische wetten en mensenrechten waar iedereen altijd over opgeeft als westerse kwaliteit.

Maar afijn, maakt niet uit. Zemelen kan altijd nog. We gaan zelf wel een atheïstisch klasje maken op het internet, en zo de kindertjes wat bijbrengen over het waardoor, het waarom en het hoe.

In elk geval, hier ook nog het NRC-bericht over dag ambtsgebed in Montfoort:

http://www.nrc.nl/binnenland/article741 ... zonder_God

Rotterdam, 20 juli. De gemeenteraad van Montfoort zal na het zomerreces de vergadering openen en sluiten met een ambtsgebed zonder de woorden ‘God’ en ‘amen’.

„Er wordt al meer dan twintig jaar over de inhoud van het ambtsgebed gediscussieerd,” zegt Marieke Lejeune-Koster van de partij Progressief Akkoord. „We waanden ons in een kerk met een protestants-christelijke dienst en dat is niet de bedoeling. Wij vinden dat een gebed recht moet doen aan alle partijen en inwoners van Montfoort. Ik ben heel blij met deze vernieuwde versie."

Montfoort wil kennelijk nog niet helemaal mee in de vaart der volkeren. Er is nog steeds een gebed, maar er wordt geen god meer in genoemd.

Benieuwd, gaan nu ook ongelovigen gebeden uitspreken? Ik vraag me af hoe dat nou moet.

[Els]

Citaat uit het Reformatorisch Dagblad:

Dat het ambtsgebed in snel tempo van de agenda verdwijnt, blijkt in vergelijking met de twee laatstgehouden onderzoeken over dit onderwerp, die dateren uit 1958 en 1979. Bijna een halve eeuw geleden maakte in zes op de tien Nederlandse gemeenten het ambtsgebed onderdeel uit van de raadsvergadering (63 procent). Ruim twintig jaar later was er slechts sprake van een lichte daling. Tussen 1979 (58 procent) en 2007 (21 procent) is duidelijk te zien dat de afschaffing van het ambtsgebed in een stroomversnelling is terechtgekomen.

Het valt SGP-voorzitter W. Kolijn mee te horen dat nog in 21 procent van de gemeenten een ambtsgebed wordt uitgesproken. „Ik had het lager ingeschat.”

Tegelijkertijd betreurt hij het dat er sprake is van een sterk dalend percentage. „Het vliegt achteruit. Dat is jammer. Daarmee verdwijnt een gebruik waarmee erkend wordt dat God regeert, zoals dat ook gebeurde door het randschrift op de gulden en zoals nog steeds gebeurt in de zinsnede waarmee elke wet begint.”

Datzelfde gevoel bezet F. A. de Lange, wethouder in Harderwijk en voorzitter van de Bestuurdersvereniging van de ChristenUnie. „Na de laatste gemeenteraadsverkiezing is het ambtsgebed ook in mijn woonplaats Harderwijk afgeschaft”, zegt De Lange. „Dat heeft me erg geraakt. Er is een grote leegte ontstaan. Het is een principiële omslag als er geen publieke erkenning meer is van Gods soevereiniteit.”

Het grootste probleem voor de aanhangers van een ambtsgebed is kennelijk dat gods regering en gods soevereiniteit niet langer wordt erkend. Voor mij betekent dit dat mensen verantwoordelijkheid gaan nemen voor hun eigen denken en handelen, en dit niet langer toeschrijven aan een fantasievriendje. 'Gods soevereiniteit' heeft nooit bestaan, het zijn altijd de mensen zelf die de wetten hebben gemaakt en onderhouden. Maar door het in de schoenen van een god te schuiven, hoefden ze niet zelf de verantwoordelijkheid te nemen en de fouten eruit te halen. Zaken als discriminatie konden daardoor gewoon in de wet blijven bestaan: het kwam tenslotte uit de koker van god.

Pas als mensen zelf beseffen dat ze verantwoordelijk zijn voor de maatschappelijke vormgeving, zijn ze in staat de zwaktes in een cultuur te observeren voor wat ze zijn, en er iets aan te doen.