Hoi Els,
Het ligt er aan op wat voor schip men vaart,in welke zee,waar de wind vandaan komt en hoe sterk die wind is.
De Atlantische Oceaan wordt gezien als één van de gevaarlijkste zeeën vanwege het onvoorspelbare karakter met name het noordelijke gedeelte omdat daar restanten van tropische stormen de boel aardig op kunnen zwepen,de Atlantische Oceaan staat ook bekend om de zgn monstergolven,golven die ineens opdoemen uit een totaal onverwachte hoek,ze kunnen hoogtes bereiken van 30 meter.
Hier een link naar een cruiseschip wat getroffen wordt door een freak ofwel monstergolf
http://www.youtube.com/watch?v=nvtwo2ugwU8&feature=fvw Maar ook de Noordzee is een kreng,dat komt door de vele ondieptes die er zijn,met een stormwind vanuit het noordwesten komen grote golven vanaf de oceaan de Noordzee op,bij een ondiepte raakt de onderkant van de golf de bodem,daardoor remt de golf aan de onderkant af,de bovenkant gaat echter met dezelfde snelheid door en hierdoor ontstaan zeer hoge en steile golven.
Een tsunami werkt ook op deze manier,de golf raast met een snelheid van soms wel 600 km/u over de zee,midden op zee merk je er niks van,maar zodra hij bij de kust komt remt de onderkant af,daardoor en door de stuwkracht achter de golf wordt hij hoger en door de enorme watermassa die erachter zit is hij enorm krachtig en kan tot zeer ver landinwaarts komen,mocht je ooit ergens een strandvakantie houden en je ziet het water zich ineens een paar honderd meter terug trekken,ga dan rennen zo hard als je kan.
De stormen die mij het meest bijgebleven zijn vonden plaats bij de Chesapeake baai bij de VS en ter hoogte van de Cook eilanden in de Grote Oceaan in beide gevallen verslechterde het weer in zeer korte tijd en kregen we te maken met windkracht 12 en meer en liepen we de nodige averij op,dan is de lol er snel af,meestal ontwijken we stormen maar soms ontkom je er niet aan.
De echte krengen zijn die waar de door de storm veroorzaakte stroming botst met een bovenstroom dan komt het water van alle kanten.
En bij een normale storm hoe zwaar ook is het best te doen,beetje opletten met soep eten en soms jezelf zeevast leggen in bed,maar die ineens opkomende stormen zijn de echte krengen.
Het zeilmeisje toont pit en ze gaat er voor,de kritiek is typisch Nederlands,het onder toezicht stellen kwam denk ik mede door het feit dat haar ouders gescheiden zijn.
Ik heb de route bekeken die ze neemt,ze steekt de Atlantische Oceaan over via de bekende Noord equatoriale route,daar heerst een westelijke stroming en westelijke winden,ze zal zeker de website van NOAA goed in de gaten houden ivm het ontstaan van depressies voor de kust van Afrika,daarna vaart ze door het relatief rustige gedeelte van de Caribische Zee,na het Panama kanaal kan ze in een stilte gebied komen met weinig wind,maar daarna gaat ze gebruik maken van de de westelijke stroming van de grote oceaan,voordeel is dan dat ze nog wat eilandengroepen tegen komt,daarna kiest ze afhankelijk van piraterij voor de Suezroute of ze rondt de Kaap,beide zijn listig de één vanwege de piraten de ander vanwege het grillige karakter van de Zuidelijke Atlantische oceaan.
De reis is zeer goed voorbereidt,het contact wat ze gaat onderhouden met schepen op haar route,het testen van de apparatuur enz enz
Ze volgt de handelsroutes en dat is slim.
Wie weet hoor ik haar nog wel een keer ergens midden op de oceaan.
En wat de critici en media niet vermelden is dat elke reder die schepen vaart op haar route allang uitgevogeld heeft welk schip van hem waar is als zij aan een oversteek begint.
Groeten Peter
