atheisme.eu

Op de website van de SP is een uitgebreid interview te lezen dat Jan Marijnissen had met de astronoom Govert Schilling.

http://www.sp.nl/nieuws/tribune/201104/ ... ssen.shtml

Fragmentje:

› Laten we ons beperken tot de ‘moderne’ tijd, waarvan de oerknal 14 miljard jaar geleden het begin was. Alle materie van het heelal was toen gecomprimeerd. Hoe moeten we dat begin der tijden begrijpen?
‘Van voor de oerknal weten we niks. Daar kun je niet bij, dat is voorbij onze ‘horizon’. Het misverstand rond de oerknal is dat veel mensen bij dat woord denken aan een explosie, zoals bij vuurwerk. En dat klopt niet. We weten dat het heelal uitdijt, dat de lege ruimte zélf groter wordt. Het klopt dus dat de materiedichtheid vroeger groter was en de temperatuur was daarom ook hoger.’

› Onlangs is een sterrenstelsel ontdekt dat meer dan 13 miljard jaar geleden is ontstaan, kort na de oerknal. Wat als we straks een nog beter lensje hebben? Kunnen we dan de oerknal zien?

‘Ja. Dat kunnen we eigenlijk al. We hebben het dan niet over objecten, maar over de kosmische achtergrondstraling. Het is een heel zwak signaal op radiogolflengte.’

Heel boeiend interview, blij dat er bij de SP toch minstens één persoon rondloopt die niet zo godsdienstkwezelig is. Wel jammer dat je niet meer op hem kan stemmen.

.................evolutie en heelal hebben geen doel.......................

nog niet zo lang geleden zijn we er achter gekomen dat de aarde om de zon draait.
en nu zijn we al zo arrogant om te concluderen dat heelal en evolutie geen doel heeft?

we zijn opgevoed met het idee dat we het middelpunt van de schepping waren.
de verwachtingen die we hadden zijn verdampt.
onze aanwezigheid op deze planeet heeft veel weg van een woekering van onkruid.

maar om dan vast te stellen dat alles geen doel heeft ?
het is inderdaad frustrerend dat wij geen rol van betekenis spelen in het heelal.

Hai Solist, het lijkt mij juist een hele belangrijke constatering dat het universum geen doel heeft. Pas als je beseft dat het heelal en het leven alleen maar een toevallige uitkomst van de evolutie zijn ben je in staat te begrijpen dat de inhoud van het leven helemaal bij ons zelf ligt. Als wij niet zelf proberen het zo goed mogelijk vorm te geven, zijn we overgeleverd aan de anempathische ontwikkeling die de evolutie nou eenmaal is.

Ik zie niets arrogants aan de vaststelling dat de evolutie geen doel heeft. Het is een logische gevolgtrekking uit de manier waarop de evolutie plaatsvindt, steeds direct voortkomend uit wat er net aan vooraf ging. Het is een vorm van durf om toe te geven dat wij niets anders zijn dan het onvermijdelijke resultaat van een zelfreplicerend systeem dat zichzelf eeuwig kopieert, met kleine variaties. Je zou dat eigenlijk moeten erkennen voor je gaat bepalen wat een goed leven is voor een mens.

De Oerknal heeft zo'n 13,75 miljard jaar plaats gevonden, de Aarde is 4,57 miljard jaar geleden ontstaan waarop het mirakel leven (abiogenese) 3,7 miljard jaar oud en nog volop in ontwikkeling is (evolutie). Met alle satellieten eromheen is de Aarde hard op weg om een "bewust denkende planeet" te worden, dus m.b.v. technologie die met rasse schreden haar intrede doet in ons bestaan. Van de astronomische tijden en afstanden waar we over spreken ben ik het eens dat er sprake moet zijn van een eeuwige continuïteit (in ontwikkeling). Wat er bij mij maar niet ingaat is de "constatering" dat het heelal doelloos moet zijn. Die vraag is veel te groot en te voorbarig. Volgens mijn logica bestaat een doelloze ruimte, (levende) materie en energie er in het geheel niet, dus dan zou er gewoon niets bestaan. Het absolute niets. Dat is toch een wetmatigheid? Als we verder willen komen dan zal deze "vaststelling" m.i. niet eeuwig standhouden..

Els schreef:

.....het lijkt mij juist een hele belangrijke constatering dat het universum geen doel heeft.....
.....Ik zie niets arrogants aan de vaststelling dat de evolutie geen doel heeft.....................

De wetenschap heeft inderdaad voor ontnuchtering gezorgd; ons wereldbeeld is op z'n kop
gezet. Het goddelijke, het religieuse, het bovennatuurlijke is ontmanteld en teruggebracht tot
menselijke, tot aardse proporties. We zijn een evolutionair product waarvan onbekend is
hoe groot of hoe klein onze eigen inbreng is. Wat zijn onze drijfveren, waardoor worden we
opgejaagd en voortgedreven, hoe beperkt is onze "vrije wil" ?

Er zijn kennelijk krachten werkzaam waar we nog geen weet van hebben.

Het bestaan op deze aardbol lijkt ook tamelijk zinloos, je deint mee in een ritme, natuurlijk
zijn er hoogte- en dieptepunten, maar de som van dat alles ?

Maar onze conclusies hebben een beperking : hoe kun je met de waarnemingen vanuit dat ene
kleine planeetje "aarde" een oordeel hebben over de zin en het doel van het hele universum. Als
je die waarnemingen gaat extrapoleren en van toepassing verklaren op die immense ruimte: dat
noem ik gebrek aan bescheidenheid of op zijn minst voorbarig en aanmatigend.

hoe kun je met de waarnemingen vanuit dat ene kleine planeetje "aarde" een oordeel hebben over de zin en het doel van het hele universum. Als
je die waarnemingen gaat extrapoleren en van toepassing verklaren op die immense ruimte:

Alle waarnemingen die van ons kleine planeetje worden gedaan laten zien dat het heelal stapsgewijs is ontwikkeld. Het ontwikkelde van eenvoudig naar steeds comlexer en uitgestrekter. Juist die oneindige uitgestrektheid maakt een doel onwaarschijnlijk. Wat voor doel kan zo'n enorme ruimte rechtvaardigen? Die overkill is op zich al een argument tegen de bewering dat de aarde en de mens centraal in de schepping staan. Als dat zo was, waarom is de aarde dan zo nietig, in zo'n uitgestrekte ruimte die helemaal niets bijdraagt aan het menselijk bestaan. Dat argument is altijd waar. Er is niets waar zo'n groot universum zinnig voor kan zijn. En het blijft bovendien nog toenemen ook. Er is geen enkel doel voor te verzinnen, en voor zover je de dingen kan waarnemen is er duidelijk geen doel.

dat noem ik gebrek aan bescheidenheid of op zijn minst voorbarig en aanmatigend.

Dat zijn altijd van die leuke argumenten om te proberen iemand onderuit te halen zonder dat je er iets zinnigs tegenin hoeft te brengen. Noem iemand onbescheiden en aanmatigend, en dan hoef je niet zelf te denken. Ik kan ook wel zeggen dat ik de suggestie dat er een doel bestaat dat zo'n grote ruimte nodig heeft aanmatigend vind.

Els schreef :
.........Er is niets waar zo'n groot universum zinnig voor kan zijn.......

ik geef me over, ik buig voor autoriteit.............