Hallo Hij,
Ik zag hem inmiddels ook. Het blijven rare jongens, die Amerikanen.

Ik heb me ontzettend zitten verbazen. Toch kon ik me wel inleven in het karakter van Madalyn O'Hair. Ze werd in het conservatieve Amerika in het midden van de vorige eeuw dwarsgezeten in haar meest elementaire behoeftes. Ze kon gewoon niet leven omdat ze niet mainstream en aangepast was. Niet alleen als atheïst, ze was ook nog ongehuwde moeder met twee kinderen, wat zowel morele als financiële problemen opleverde. Dus ontwikkelde ze een provocerende natuur, en ging ze recht de barricades op.
Ik was ook heel verbaasd toen de zoon die 'born again christian' werd als grootste bezwaar tegen zijn moeder aanvoerde dat ze overal werd ontslagen omdat ze zich niet wilde aanpassen. Hij begreep kennelijk niet dat haar problemen ontstonden omdat ze niet wilde accepteren dat er mensen gediscrimineerd, buitengesloten en onderdrukt worden. Zij ging hier tegenin, en werd om die reden ontslagen.
Zelf is hij kennelijk gelukkiger doordat hij zich heeft aangepast. Het logische gevolg is dat je geen weerstand ondervindt, en dus ook die problemen niet hebt. Maar wat hij niet begrijpt, is dat sommige mensen gewoon anders zíjn. Aanpassen is helemaal geen keuze. Het probleem ligt bij degenen die deze mensen lastig vallen omdat ze anders zijn.
Dat ze was vermoord door iemand uit haar eigen organisatie wist ik natuurlijk wel. Maar in deze documentaire kwamen een aantal dingen naar voren die ik niet wist. Dus ik zocht nog wat op op het internet, en toen kwam er toch wel een hele bizarre geschiedenis naar voren. Het is echt om beroerd van te worden, ik wou bijna dat ik die hele documentaire niet had gezien.
In het kort komt het er in feite op neer dat David Waters al vanaf het begin dat hij bij de organisatie kwam de boel bedroog en bestal. Het wekte bij mij de indruk dat hij er kwam om die reden, niet omdat hij een 'overtuigde atheïst met een roeping' was. Hij bleek bovendien al een crimineel met een verleden te zijn, en een veroordeling. Hij had zijn moeder mishandeld, dat kwam uit de documentaire naar voren, maar de mate waarin was niet erg duidelijk. Uit de details die ik erover vond, kreeg ik de indruk dat hij een sadistische, gestoorde gek was.
O'Hair had na een grote, zeer opmerkelijke diefstal aangifte gedaan, maar met het in behandeling nemen ging het allemaal heel moeizaam. Uiteindelijk schreef ze in haar blad een stuk over het verleden van deze man. Uit dat stuk bleek ook al dat ze zich bedreigd had gevoeld, maar dat de politie niets met haar klachten en aangiftes had gedaan.
De uiteindelijke ontvoering en moord ging niet alleen om hebzucht, zoals steeds wordt gesuggereerd. David Waters had nog een paar andere crimi's ingeschakeld om hem te helpen met de ontvoering en afpersing om de O'Hairs (moeder, zoon en kleindochter). Maar zijn motief was behalve diefstal ook wraak. Wat die wraak inhield, kun je afleiden uit de getuigenis van zijn ex-vriendin.
According to agent Martin's affidavit, Steffens -- Waters' former girlfriend -- said that after the article appeared, "Waters had serious change of attitude [sic] regarding the O'Hairs. Waters mentioned that he would like to get revenge for what had been written and expressed fantasies of killing Madalyn. He spoke about seeing Madalyn suffer and snipping off her toes."
Gegeven het feit dat de lichamen in stukken waren gesneden en in gesloten emmers waren getransporteerd, en uit de staat waarin de lichamen zijn gevonden, kun je volgens mij afleiden dat hij de daad bij het woord het gevoegd. Hierover lees je verder niets, en ook tijdens de rechtszaak is dit kennelijk verder niet ter sprake gekomen. Uit het artikel van Robert Bryce (Preying on atheists) krijg je een aardige indruk over de onwil waarmee het onderzoek naar de verdwijning en later de moord werd uitgevoerd, net zoals al eerder de aangifte van de diefstal werd afgehandeld.
Het stuk van de zoon William O'Hair is misschien een beetje gekleurd, omdat William naar Nederlandse begrippen behoorlijk godsdienstwaanzinnig is geworden. Maar het beeld dat hij schetst van zijn moeder als dominante, narcistisch gestoorde persoonlijk, kan volgens mij best op waarheid berusten. Het vreemdste daarbij is dat je kennelijk zo moet zijn om de punten die zij ter sprake wilde brengen op de agenda te krijgen.
Al met al denk ik, godsamme zeg, dit kan volgens mij echt alleen maar in Amerika. Te bizar voor woorden allemaal.
Artikel Robert Bryce.
http://www.austinchronicle.com/issues/v ... iests.html
Open brief van William O'Hair over de moord op zijn moeder, broer en dochter.
http://www.rfcnet.org/news/default.asp? ... rticle=144
http://www.time.com/time/magazine/artic ... -1,00.html
http://crimemagazine.com/ohair.htm