atheisme.eu

hoi..

het klinkt misschien wat raar op een atheisten forum maar ik ben een christen althans dat is de richting die ik nu gekozen heb.. maar ik ben natuurlijk zoals hoogst waarschijnlijk elk mens nogsteeds opzoek naar mijn ware keuze...
dus daarom kom ik nu op dit forum ook maar even mijn vragen stellen...
waarom zijn jullie er van overtuigd dat er geen God is.. en wel misschien wat tips enzovoort?
ik hoop dat jullie me wat verder kunnen helpen. en wie weet openen jullie mijn ogen wel.
nou groetjes.

Hai Elisha,

het klinkt misschien wat raar op een atheisten forum maar ik ben een christen althans dat is de richting die ik nu gekozen heb

Nee hoor, het is niet alleen voor atheisten bedoeld. Het is open voor iedereen, voor de gezelligheid, maar ook als je kritisch bent over atheisme. Dus leuk dat je je hier hebt ingeschreven.

waarom zijn jullie er van overtuigd dat er geen God is..

Er zijn gewoon geen goden, dat zie je zodra je om je heen kijkt. Je ziet van alles, maar goden? Nergens.
Vroeger probeerden mensen dingen te verklaren die ze niet wisten, door dan maar te zeggen dat een of andere 'god' het had gemaakt of veroorzaakt.

Maar alle natuurverschijnselen blijken goed te kunnen worden verklaard zonder onzichtbare en onwaarneembare krachten of wezens. Of het nou gaat over regen, bliksems, de donder, vulkaanuitbarstingen, aardbevingen, het ontstaan van de aarde, zonnestelsel, melkwegstelsels, de bewegingen van de hemellichamen, vuur en ga maar door, het werkt allemaal op een natuurlijke manier.

De enige reden dat mensen in goden geloven is dat het ze wordt verteld. Als je alleen maar op je eigen waarneming afgaat, zul je nooit ergens goden tegenkomen, en kom je dus ook niet op het idee dat ze bestaan. Geloof in goden is langzaam ontwikkeld doordat onbegrepen ideeën voortdurend werden doorverteld en steeds mooier werden gemaakt. Mensen blijven het maar doorvertellen aan kleine kinderen, zodat er steeds weer nieuwe mensen zijn die geloven in iets wat ze niet zien, en waarvoor geen snipper bewijs te vinden is.

Ik zou beter aan jou kunnen vragen waarom jij wel gelooft in iets wat je nergens ziet en wat duidelijk niet bestaat, maar ik weet het antwoord eigenlijk wel: je gelooft het omdat anderen het je vertellen, en dat vind je goed genoeg, zodat je niet verder op zoek gaat naar antwoorden op vragen.

en wel misschien wat tips enzovoort

Ik weet niet wat voor tips je bedoel, maar ik probeer toch wat: kijk om je heen hoe mensen met elkaar omgaan en op elkaar reageren. Probeer dat te zien als basis van hoe je het beste met anderen kan omgaan. Dat is beter dan klakkeloos de stereotiepe ideeën van een geloof overnemen, dat mensen in een hokje plaatst en ze eigenlijk berooft van hun individuele talenten.

Uiteindelijk is het geloof ook ooit door mensen gemaakt, maar omdat iemand bedacht dat het van een god kwam, zitten we steeds maar vast aan oude dogma's die eigenlijk afkomstig zijn uit onderdrukkende systemen. Die passen helemaal niet in een wereld waarin mensen hun individuele kracht willen ontwikkelen.

oke nou bedankt

maar jij bent er dus echt helemaal zeker van dat er geen God is.. alles doet het zelf.. maar is het voor jou dan niet frustrerend te weten dat je op deze aarde zoveel moeite doet om in leven te blijven terwijl je er verder niks voor terug krijgt als je eenmaal dood bent?
dat lijkt mij niet fijn. overigens wel bedankt voor je reactie en het feit dat ik mezelf nu christen kan noemen komt inderdaad door verhalen van andere mensen maar zoals je merkt onderzoek ik alles wel degenlijk nouja groetjes daf

maar is het voor jou dan niet frustrerend te weten dat je op deze aarde zoveel moeite doet om in leven te blijven terwijl je er verder niks voor terug krijgt als je eenmaal dood bent?

Nou ja, zoals het er nu voorstaat wil ik wel eeuwig doorleven, want ik ben er nog lang niet mee klaar. Maar ik kan nu eenmaal niet aan een droom vasthangen uit angst voor de dood, want ik weet gewoon dat de dood reëel is, dus ik moet daar op de een of andere manier mee proberen om te gaan.

Het is voor mij wel een drijfveer om zoveel mogelijk te doen nu ik leef, want ik leef maar één keer, dus dit is mijn kans. Ik wil mijn vragen zoveel mogelijk beantwoord hebben.

Ik wil ook proberen ervoor te zorgen dat onze wereld zo goed mogelijk in elkaar zit, want ik heb niet het idee dat er na de dood een 'betere wereld' op me wacht. Als we deze wereld verpesten, hebben we een rotleven zonder uitzicht op iets mooiers na de dood. Maar eigenlijk hebben we heel veel capaciteiten, dus het beste wat we kunnen doen is die zoveel mogelijk in te zetten.

Nou las ik vanmiddag dat iemand zei: het mooiste leven is dat van een illusie, want voor een illusie hoef je geen enkele moeite te doen. Een illusie kost je niks.
Ik ben nu alweer vergeten wie het zei, stom genoeg.

Maar het komt erop neer dat je jezelf voor de gek kan houden met een droom of drugs of wat dan ook, en daardoor blijf je hierin hangen, want door de gelukkige waan waar je in leeft hoef je niet meer te streven naar verbetering van de werkelijkheid. Terwijl om je heen van alles misgaat, blijf je gelukkig in je illusie, bij wijze van spreken.

De vraag die bij mij opkwam was: wat maakt het uit als je je 'inbeeldt' dat je gelukkig bent, dat is toch net zo goed als echt gelukkig zijn?

Soms is dat misschien zo, maar het is toch ook vaak zo dat je beter de werkelijkheid tegemoet kan treden.

Beste,

Toen je klein was, geloofde je toen in de Sint ?dit is niet spottend bedoeld.
En ? Weet je nog het moment dat iemand je vertelde dat die er niet was, gewoon een verhaaltje en eigenlijk je ouders alles klaarstoomden.
Kan je je nog herinneren hoe dat voelde ? Ik wel, eerst was er ongeloof tot uiteindelijk ik met mijn ogen kon zien dat mijn ma en zus doodleuk de cadeau's uit de kast te voorschijn haalden.
Jarenlang geloofde ik in die Sint en het was moeilijk om te aanvaarden dat dit alles verzonnen was.
Kan je je nu ook inbeelden wanneer dergelijk verhaal wordt opgestoken (vroeger om hetgene wat niet te verklaren was en vooral rust te brengen onder de mensen) omtrent god,ect,.. en mensen die hier jarenlang in hebben geloofd dit niet zomaar willen opgeven alhoewel de werkelijkheid nooit bewezen is en dus ook niet is.

Hai jazzy72, goed voorbeeld. Ik moet wel in de sint geloofd hebben, want ik heb wel eens iemand geslagen die het ongeluk had mij met de 'waarheid' te confronteren. Die opmerking van 'sinterklaas bestaat niet' wond mij nogal op. Maar na verloop van tijd is het toch heel langzaam gaan dagen.

Ik kan me er daardoor inderdaad goed in inleven dat mensen het niet zomaar over zich kunnen verkrijgen om hun geloof op te geven. Maar door dit voorbeeld denk ik dat het goed is om zoveel mogelijk informatie over de realiteit te verspreiden, en zoveel mogelijk hardop te spreken over het feit dat er geen goden bestaan. Dan krijgen mensen langzaamaan steeds meer bewijzen te zien dat er inderdaad iets mis is met hun geloof, en kunnen ze langzaam naar de realiteit toegroeien.

Waarom zou je jou mening opdringen ?
Waarom zouden ze "onze" weg moeten volgen ? Omdat wij overtuigd zijn dat wij gelijk hebben? Doen we dan net niet hetzelfde of hen die ons een geloof proberen op te leggen vanuit hun overtuiging, want bewijzen dat er niets is is ook niet evident.
Het valt natuurlijk gemakkelijker te verdedigen.
Ik vind dat iedereen mag geloven wat hij wil, al zijn het paarse marsmannetjes met rode bollen, zolang zij mij maar als gelijkwaardig behandelen. Hier knelt namelijk het schoentje, vanuit een geloof wordt meegegeven dat "anderen" best veranderen en dit kan niet.

Ik ben het met je eens dat je je ideeën niet aan anderen hoeft op te dringen, maar ik denk dat je er best over in discussie mag gaan, vooral als mensen hun religieuze opvattingen verspreiden in het publieke domein. Dat vind ik niet anders dan discussiëren over andere politieke, maatschappelijke of scoiale onderwerpen.
Bovendien hebben wij er ook last van als mensen hun religieuze opvattingen aan ons opdringen. Als iemand mij voor 'hoer' uitmaakt, voel ik me gedwongen om de manier waarop ik leef en denk te verdedigen.

Waarom zou je als atheist niet je mening over de maatschappij en de sociale verhoudingen mogen geven? Als je niet meedoet aan het openbare debat, draag je bij aan het verdwijnen van jouw mening.

Bovendien is discussiëren en praten ook goed om je eigen opvattingen helder te krijgen. Als je er niet over nadenkt, weet je zelf op een gegeven moment niet eens waarom je iets vindt, of wat je eigenlijk precies vindt. Door erover te praten, denk je er beter over na.

Quote Els:

"Als iemand mij voor 'hoer' uitmaakt, voel ik me gedwongen om de manier waarop ik leef en denk te verdedigen."

O ja, waarom? Als iemand mij een hoer noemt lach ik hem vierkant uit, en daar kan-ie het dan mee doen.

Ik ga ervan uit dat de manier waarop ik denk en leef volledig mijn zaak is, en als iemand anders daar moeite heeft is dat zijn probleem, en niet het mijne.

Dat is wel lekker makkelijk, maar in werkelijkheid parasiteer je dan op een vrijheid die anderen voor je hebben verworven. Het is niet vanzelf ontstaan dat jij je leven kan leiden zoals je wil, daar is een lange emancipatiestrijd aan vooraf gegaan.

En mensen die vrouwen of meisjes voor hoer uitschelden, hebben die ontwikkeling kennelijk nog niet meegekregen, dus die mag je best informeren dat het ook anders kan.

love_elisha schreef:oke nou bedankt

maar jij bent er dus echt helemaal zeker van dat er geen God is.. alles doet het zelf.. maar is het voor jou dan niet frustrerend te weten dat je op deze aarde zoveel moeite doet om in leven te blijven terwijl je er verder niks voor terug krijgt als je eenmaal dood bent?
dat lijkt mij niet fijn. overigens wel bedankt voor je reactie en het feit dat ik mezelf nu christen kan noemen komt inderdaad door verhalen van andere mensen maar zoals je merkt onderzoek ik alles wel degenlijk nouja groetjes daf

tja de realiteit is nu eenmaal niet fijn , maar dat veranderd niet dat het de realiteit is ... en ik heb liever kennis v de realiteit , dan in een droom wereld te leven en geloven dat ik hierna naar een betere plek ga zolang ik maar bepaalde regels navolg en deze wereld maar een tussen stap is die niet echt uitmaakt
(soort v matrix idee)

over het algemeen zijn atheisten ook veel dankbaarder en meer respectvol voor het leven (en er is n veel kleinere hoeveelheid die zelfmoord pleegt omdat ze weten dat er hierna niks is)

mijn levens visie die veel waarscheinlijk delen "you have to play with the cards you're dealt" , maak gewoon het beste v je leven , en probeer v ieder moment te genieten