https://www.home-academy.nl/Webshop/Pro ... tegoryId=2
Sinds de snelle opkomst van Pim Fortuin in 2002 is de Nederlandse politiek veranderd. De politieke partijen lijken zich inmiddels te hebben hervonden. Niet door zich tegen het populisme te keren, maar eerder door het te erkennen. Wat is populisme? En is het echt zo nieuw of is het onlosmakelijk deel van de democratie?
Maarten van Rossem plaatst het hedendaagse populisme in historisch perspectief. Hij laat met humor de merkwaardige paradox zien dat we nooit zo welvarend en veilig geweest, maar ook nooit zo ontevreden en angstig.
Ik ga dit college niet aanschaffen, maar de samenvatting raakt wel een snaar. Het valt mij op dat 'democratie' op z'n grieks gaat over een verheven samenleving die heel rechtvaardig wordt geregeerd door het 'volk', maar als dat volk op z'n latijns z'n stem laat horen heet het opeens 'populisme' en is er niets goeds van te verwachten.
Volgens mij is er niets mis mee als 'het volk' in het openbaar z'n mening geeft over de toevloed van arbeidsmigranten en allochtonen met culturen die niet aansluiten bij de westerse vrijheden, over het neoliberalisme, over de open grenzen van de EU, over financiële hulp aan de Grieken en ontwikkelingshulp, over religies etc. Maar het gekke is dat als het volk een mening heeft die tégen de genoemde kwesties ingaat, dan heet de democratische mening opeens 'populistisch onderbuikgerommel van het gepeupel'.
Ik heb wel eens de indruk dat 'democratie' linksom en rechtsom de belangen van de gevestigde orde dient, terwijl populisme de stem van het volk is dat voor z'n eigen belangen opkomt, en dat dus belachelijk moet worden gemaakt. Iemand voor 'populist' uitschelden is gewoon een ad hominem om een gevoelige discussie uit de weg te kunnen gaan.
Is het volk nou zo dom dat het een gevaar oplevert voor zichzelf en kunnen we de democratie maar beter uit handen geven aan een verstandige elite, die de werkelijke belangen van het plebs veel beter kan beschermen?