Een vraag en een discussiepunt

[Hij]

Hoi,
dit word mijn eerste bijdrage op het forum. Ik ben atheïst en voel me heel prettig hierbij! Ben nog een jongeman van in de 20 jaar en ben pas sinds kort meer gaan verdiepen in atheïsme.
Vanaf mijn jeugd ben ik al ongelovig geweest. Ben wel gedoopt en ben in een katholieke omgeving opgegroeid, katholieke basisschool. In het gezin was het geloof (gelukkig) niet belangrijk. Ik kijk ook op tegen mijn oma die zich verzet tegen het geloof, omdat ze vroeger de pastoor op bezoek kreeg als ze lang geen kinderen meer had gebaard, had ze een kind gekregen, dan moest ze gaan biechten. Iets wat mijn oma nooit goed heeft verwerkt gekregen!

Nu je met de grote vraag stukken bezig bent, bijvoorbeeld de zin van het leven, vind ik veel antwoorden in de evolutie theorie. Verder ben ik nooit bang geweest voor de dood, maar ik heb van kinds af aan nooit in de hemel gelooft. Misschien dat dit een stuk scheelt! Want ik merk dat mensen die bang voor de dood zijn, altijd mensen zijn die in de hemel geloven!
Genoeg over mijzelf, ik hoef hier niemand van atheïsme te overtuigen

Ik heb een vraag waarop misschien iemand een antwoord heeft;
Ik en mijn vriendin willen niet voor de kerk begraven worden. Bij mij is dat geen probleem. Mijn hele familie weet dit en vind dit ook niet erg. Bij mijn vriendin zou dit wel een probleem zijn, omdat haar familie dit heel graag zou willen. Hoe zit het met recht? Moet je zoiets bij een notaris vast leggen? Of is een samenlevingscontract genoeg zodat ik de beslissing mag maken, mocht ze eerder te komen overlijden?

Discussiepunt;
Ik zou zelf nooit voor de kerk trouwen, kinderen dopen, mij laten begraven voor de kerk, enz enz.
Toch ga ik naar de kerk voor bijvoorbeeld een begrafenis van iemand, ook heb ik iets voorgedragen in de kerk bij een bruiloft (wel een tekst zonder theologie). Dit doe ik voor andere mensen. Nu zit ik met een dilemma die zich niet heeft voor gedaan, maar wat ik me afvraag wat ik zou doen.
Stel iemand vraagt mij of ik bij de doop van hun kind de peetoom wil worden. Dan moet ik dus bij een kerkdienst aanwezig zijn (tot zover geen probleem), maar ik moet ook opeens allemaal (voor mij) gekke beloftes doen waarmee ik het totaal oneens ben. Daarbij vind ik het dopen van kinderen het slechtste wat je kan doen voor je kind! Dat kind, of liever gezegd, baby kan die keuze nog niet maken! Je zegt ook niet bij twee racistische ouders, kijk een racistische baby. Nee je zegt dan kijk een baby die hoogstwaarschijnlijk het denkbeeld van zijn ouders over neemt, maar het hoeft niet. Bij een doop van een kind zeg je wel, kijk een katholiek kind! Dan is het opeens wel normaal!
Maar goed bij dit punt, het wel of niet peetoom worden bij de doop van een kind, ben ik benieuwd wat de mening van anderen zijn.
Ik weet dat niemand kan vertellen wat je op zo'n moment het beste kan doen, dat wil ik ook niet. Maar het is vaak interessant om verschillende meningen te lezen, hierdoor denk je dieper na over je eigen standpunt.

[Els]

Ik kijk ook op tegen mijn oma die zich verzet tegen het geloof, omdat ze vroeger de pastoor op bezoek kreeg als ze lang geen kinderen meer had gebaard, had ze een kind gekregen, dan moest ze gaan biechten.

Ja, goeiemorgen zeg. Een collega van mij vertelde dit ook al. De pastoor zei zelfs dat als ze niet opschoot, dat hij dan wel even zou komen helpen! Daarom is het katholicisme 'dus' ook het grootste geloof ter wereld. Vrouwen móeten kindertjes baren, en die móeten tot katholiek worden opgevoed.

Want ik merk dat mensen die bang voor de dood zijn, altijd mensen zijn die in de hemel geloven!

Wel in een interessante invalshoek. Eigenlijk zeg je dus: mensen zijn niet gelovig geworden uit angst voor de dood, maar het geloof heeft de angst voor de dood opgewekt.

Ik en mijn vriendin willen niet voor de kerk begraven worden. Bij mij is dat geen probleem. Mijn hele familie weet dit en vind dit ook niet erg. Bij mijn vriendin zou dit wel een probleem zijn, omdat haar familie dit heel graag zou willen. Hoe zit het met recht?

Ik weet het natuurlijk niet, maar ik denk dat je het wel zelf moet regelen, want als je je eigen begrafenis niet regelt, regelt je familie het. Het lijkt mij dat jij het zou moeten regelen als jullie een samenlevingscontract hebben, maar zeker weten doe ik dit niet. Er is hier wel een rechtenforum, misschien dat ze daar een goed advies kunnen geven.

http://www.rechtenforum.nl/

Wat ik niet helemaal begrijp: weten de ouders van je vriendin wel dat zij geen kerkelijke begrafenis wil, of zijn ze hiervan niet op de hoogte? Want het is denk ik ook een probleem als je vriendin komt te overlijden en haar ouders worden er na haar dood opeens mee geconfronteerd dat ze zich van de kerk heeft losgemaakt. Dan kun je dit beter vantevoren bespreken, voor mijn gevoel.

Het kan natuurlijk ook dat je bedoel dat de ouders dit wel weten maar tegen de wens van je vriendin in een kerkelijke begrafenis zouden willen afdwingen. Dat lijkt mij een beetje vreemd eigenlijk.

De kans is natuurlijk niet zo groot dat je ermee te maken krijgt, want meestal zijn ouders allang dood als hun kinderen worden begraven.

Wat het peetoomdilemma betreft: dat hangt denk ik van zoveel dingen af. Het zou mij in principe niet kunnen schelen om voor een vriend/in in een kerk een spektakel op te voeren tijdens zo'n doop. Maar van mij hoeft niemand te verwachten dat vanuit een soort respect mijn best ga doen om de illusie van het geloof niet door te prikken. Niet dat ik nou de behoefte heb om een kind af en toe in te fluisteren dat er geen god is, maar ik reageer wel kritisch op dingen die tegen mijn gevoel voor ethiek of gezond verstand ingaan.

Ik heb mijn ideeën over iemand verantwoordelijk grootbrengen, en dat wil zeggen dat je dus kinderen leert zelf te kijken en te denken, niet dat je iemand een bepaalde richting uit gaat hersenspoelen en leert feiten te negeren in plaats van te beoordelen. Dus als een kerkelijk iemand dit van mij accepteert, is het mij best. Ik kan me ook bijna niet voorstellen dat een kerkelijk iemand zoiets aan mij zo vragen. En als ik deze website als richtsnoer mag nemen, denk ik dat het probleem zichzelf oplost:

http://www.kerk-nederweert.nl/7archiefalg.htm

Naast ouders spelen ook peetouders een belangrijke rol bij de geloofsopvoeding. Zij worden verwacht om hun petekinderen zeker te begeleiden tot het Vormsel en kunnen zij zelfs de plaats van de ouders innemen als er iets met hen zou gebeuren. Daarom moet de peetoom of peettante oom zelf gedoopt zijn. Immers, je kunt van iemand die zelf niet gedoopt is (en ook zijn eigen kinderen niet laat dopen) niet verlangen dat hij/zij het petekind helpt bij de opvoeding in het geloof.

Dus ik ben al bij voorbaat uitgesloten, de kerk heeft al door dat ik niet ga helpen een weerloos kind te vormen tot een gelovig iemand.

[Frank]

Ik en mijn vriendin willen niet voor de kerk begraven worden. Bij mij is dat geen probleem. .... Bij mijn vriendin zou dit wel een probleem zijn, omdat haar familie dit heel graag zou willen. Hoe zit het met recht?

Ik zal aanraden om haar wensen in een testament te laten zetten. Via een verklaring (sorry naam ontschoten) kan ze aangeven hoe zij haar uitvaart wil. Bel anders een afspraak met een notaris. Veel notarissen berekenen geen kosten voor dit soort snelle vraagjes. Eerst natuurlijk wel informeren.

Toch zal het uiteindelijk bij overlijden minder problemen zijn als je vriendin kan laten doorschemeren dat zij niets ziet in een kerkelijke begravenis.

[Hij]

Daarom is het katholicisme 'dus' ook het grootste geloof ter wereld. Vrouwen móeten kindertjes baren, en die móeten tot katholiek worden opgevoed.

En dat niet alleen, de kinderen mogen ook alleen maar trouwen met een katholiek iemand! Je houdt vreemde dus buiten je groep!

Wel in een interessante invalshoek. Eigenlijk zeg je dus: mensen zijn niet gelovig geworden uit angst voor de dood, maar het geloof heeft de angst voor de dood opgewekt.

Meestal wel ja. Wat mij opvalt is dat als je accepteert dat als je dood gaat het leven ophoudt (wat is anders de betekenis van het woord dood?), je nergens bang voor hoeft te zijn. Mensen die geloven zijn bang omdat ze geen garantie hebben of ze wel naar de hemel gaan. Ook twijfelen veel mensen of er überhaupt wel een hemel is (mensen die in het ietsisme geloven). Ze denken dat er iets is, maar wat? Ook hoor je vaak dat ze bang zijn dat ze van alles zullen missen (dat komt natuurlijk voort uit de angst dat ze blijven voort bestaan, alleen niet op deze aarde).
Als ik voor mijzelf spreek dan ben ik niet bang, want als ik dood ben, dan ben ik er niet meer. Ik kan dan ook niets missen, en ik zal er dus ook niets van merken! Wat natuurlijk niet inhoudt dat ik het jammer zou vinden als ik dood zou gaan!

Ik weet het natuurlijk niet, maar ik denk dat je het wel zelf moet regelen, want als je je eigen begrafenis niet regelt, regelt je familie het. Het lijkt mij dat jij het zou moeten regelen als jullie een samenlevingscontract hebben, maar zeker weten doe ik dit niet. Er is hier wel een rechtenforum, misschien dat ze daar een goed advies kunnen geven.

http://www.rechtenforum.nl/

Wat ik niet helemaal begrijp: weten de ouders van je vriendin wel dat zij geen kerkelijke begrafenis wil, of zijn ze hiervan niet op de hoogte? Want het is denk ik ook een probleem als je vriendin komt te overlijden en haar ouders worden er na haar dood opeens mee geconfronteerd dat ze zich van de kerk heeft losgemaakt. Dan kun je dit beter vantevoren bespreken, voor mijn gevoel.

Het kan natuurlijk ook dat je bedoel dat de ouders dit wel weten maar tegen de wens van je vriendin in een kerkelijke begrafenis zouden willen afdwingen. Dat lijkt mij een beetje vreemd eigenlijk.

Dat ik op andere fora meer informatie hierover kan inwinnen is een goede tip!
Op zich is het geen groot probleem. Ze weten het min of meer. Ik vroeg me dit gewoon af. Je weet namelijk nooit hoe mensen reageren in zo'n heftige situatie! Misschien slaan ze op paniek en vinden ze het heel belangrijk dat hun dochter toch voor de kerk begraven wordt!

De kans is natuurlijk niet zo groot dat je ermee te maken krijgt, want meestal zijn ouders allang dood als hun kinderen worden begraven.

Gelukkig wel!

Wat het peetoomdilemma betreft: dat hangt denk ik van zoveel dingen af. Het zou mij in principe niet kunnen schelen om voor een vriend/in in een kerk een spektakel op te voeren tijdens zo'n doop. Maar van mij hoeft niemand te verwachten dat vanuit een soort respect mijn best ga doen om de illusie van het geloof niet door te prikken. Niet dat ik nou de behoefte heb om een kind af en toe in te fluisteren dat er geen god is, maar ik reageer wel kritisch op dingen die tegen mijn gevoel voor ethiek of gezond verstand ingaan.

Ik heb mijn ideeën over iemand verantwoordelijk grootbrengen, en dat wil zeggen dat je dus kinderen leert zelf te kijken en te denken, niet dat je iemand een bepaalde richting uit gaat hersenspoelen en leert feiten te negeren in plaats van te beoordelen. Dus als een kerkelijk iemand dit van mij accepteert, is het mij best. Ik kan me ook bijna niet voorstellen dat een kerkelijk iemand zoiets aan mij zo vragen. En als ik deze website als richtsnoer mag nemen, denk ik dat het probleem zichzelf oplost:

http://www.kerk-nederweert.nl/7archiefalg.htm

Naast ouders spelen ook peetouders een belangrijke rol bij de geloofsopvoeding. Zij worden verwacht om hun petekinderen zeker te begeleiden tot het Vormsel en kunnen zij zelfs de plaats van de ouders innemen als er iets met hen zou gebeuren. Daarom moet de peetoom of peettante oom zelf gedoopt zijn. Immers, je kunt van iemand die zelf niet gedoopt is (en ook zijn eigen kinderen niet laat dopen) niet verlangen dat hij/zij het petekind helpt bij de opvoeding in het geloof.

Dus ik ben al bij voorbaat uitgesloten, de kerk heeft al door dat ik niet ga helpen een weerloos kind te vormen tot een gelovig iemand.

Ik ben dan in de toekomst ook uitgesloten, ik ga mijn eigen kinderen ook niet dopen. Ik ben eens naar die website gegaan en ben een stukje eronder ook op iets gekomen waaruit weer blijkt dat het geloof alleen waarde hecht aan man-vrouw verhouding!

Volgens het kerkelijk recht zijn er drie mogelijkheden om peettouders voor hun kind aan te stellen: 1. je kiest een peetoom 2. je kiest een peettante 3. je kiest een peetoom en een peettante. Dit zijn de drie enige mogelijkheden. Je kunt dus niet twee peettantes kiezen of twee peetooms. Het komt weleens voor dat men dit vraagt, maar dat kan dus niet. Ofschoon ik eerder dat wel accepteerde, vind ik het belangrijk om de kerkelijke lijn te volgen. In het doopregister kan ik maar één peetoom inschrijven of één peettante. Weet u dat ook weer!

en dan maar afvragen waar die homo haat vandaan komt! maar goed daar ging het nu niet om.
Het blijft een dilemma in hoever ga je mee in het spektakel (om jou woorden te gebruiken ) bij een doop.
Van te voren al aangeven dat je niet mee helpt het kind de richting van het geloof op te douwen is inderdaad al verstandig! Dan kunnen de ouders er rekening mee houden. Meestal wordt dat ook geaccepteerd, want als je iemand voor peetoom vraagt ken je die persoon goed genoeg en weet je ook al wat zijn geloofsovertuiging is (of het ontbreken van geloofsovertuiging natuurlijk).
Ik zou ook goed aangeven inderdaad dat ik op de ethiek en het moreel handelen zal letten. En dat ik dit niet vanuit het geloof haal.
Uiteindelijk blijft het de beslissing van de ouders.

Thanks voor je reply!

[Hij]

Ik zal aanraden om haar wensen in een testament te laten zetten. Via een verklaring (sorry naam ontschoten) kan ze aangeven hoe zij haar uitvaart wil. Bel anders een afspraak met een notaris. Veel notarissen berekenen geen kosten voor dit soort snelle vraagjes. Eerst natuurlijk wel informeren.

Toch zal het uiteindelijk bij overlijden minder problemen zijn als je vriendin kan laten doorschemeren dat zij niets ziet in een kerkelijke begravenis.

Ook nog laat wakker!
Notarissen kunnen heel duur zijn! Ik weet inderdaad dat als je het daar vast laat leggen, je nooit voor problemen komt te staan. Ik was dus ook benieuwd hoe dat zit zonder notaris. Wel goed natuurlijk dat je dit naar voren brengt!
Een informatief telefoontje kan nooit kwaad!
Het aangeven zal nog komen, alleen nu nog niet. Misschien in de toekomst.
Daarbij is het hopelijk niet nodig! Omdat de bedoeling is dat ze langer leeft dan haar ouders! Dat maakt het vaak ook moeilijk! Je gaat er niet vanuit dat de ouders het kind begraven. Maarja het kan altijd gebeuren!
Thanks voor je reply!

[Els]

En dat niet alleen, de kinderen mogen ook alleen maar trouwen met een katholiek iemand! Je houdt vreemde dus buiten je groep!

Ja, dat is een van die vreemde dingen als het gaat om de definitie van sektes. Daar worden de officiële godsdiensten altijd buitengehouden, maar eigenlijk is het katholicisme, en ook andere stromingen, een complete uit zijn krachten gegroeide sekte. Dat is wat je krijgt als zoiets zijn gang kan gaan. Nog erger is het zo'n sekte zich richt op het vermeerderen van volgelingen door het baren van zoveel mogelijk kinderen.

Het is eigenlijk krankzinnig, als je erover nadenkt. Het is ook ontzettend kortzichtig, want wat heb je eraan zo groot te zijn terwijl de aarde wordt overspoeld door mensen, die nog niet eens zo'n degelijke opvoeding hebben gehad omdat de ouders teveel kinderen hebben om er de aandacht aan te besteden die ze nodig hebben.

Wat mij opvalt is dat als je accepteert dat als je dood gaat het leven ophoudt (wat is anders de betekenis van het woord dood?), je nergens bang voor hoeft te zijn.

Wat mij betreft heb je wel gelijk. Ik hoor vaak dat mensen gelovig zijn geworden uit angst voor de dood, maar ik ben nooit gelovig geweest, en ik heb dat 'angst voor de dood' eigenlijk nooit begrepen. Veel gelovigen zijn eigenlijk bang voor 'datgene na de dood' waar ze gedurende hun hele leven mee worden bedreigd. Het eeuwige hellevuur. Dat is iets om bang voor te zijn, en dat is ook precies het doel ervan.

Van te voren al aangeven dat je niet mee helpt het kind de richting van het geloof op te douwen is inderdaad al verstandig! Dan kunnen de ouders er rekening mee houden. Meestal wordt dat ook geaccepteerd, want als je iemand voor peetoom vraagt ken je die persoon goed genoeg en weet je ook al wat zijn geloofsovertuiging is (of het ontbreken van geloofsovertuiging natuurlijk).

Ik heb er niet zo'n verstand van, maar ik denk dat veel mensen zoiets vragen gewoon vanuit gewoonte of verwantschap, terwijl het voor de kerk vooral met het geloof te maken heeft.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Peterschap

Behalve hun functie als getuigen, wordt hen ook gevraagd "een bijzondere zorg en aandacht" te besteden aan de christelijke opvoeding van het kind, in het bijzonder wanneer het kind zijn beide ouders zou verliezen.

Dus inderdaad ook al een borg voor dat sektarisme: het kind behouden voor de katholieke kerk. Maar ja, zo'n doop is uiteindelijk natuurlijk puur formeel, het zegt niets over de werkelijke kerkelijkheid van mensen. Paulus had het over de 'besnijdenis van de geest', maar hij had hetzelfde evengoed over de doop kunnen zeggen.

Je kinderen niet laten dopen is natuurlijk een duidelijk statement.

[pete]

Ik weet alleen dat, als ik naar een begrafenis ga in een kerk, ik altijd door het verdriet heen moet lachen. Gewoon als ik die meneer in zijn raar kleed naar de lucht formules zie prevelen. Maar nog meer moet ik lachen als ik zo'n groep mensjes braafjes zie antwoorden, met niks dan ontzag of angst op hun gezichtjes.

Wat een kleutervoorstelling is dat telkens weer. Zijn zoveel mensen dan toch zo blind ? Als bij mijn graf iemand het woord god uitspreekt kom ik terug uit het hiernamaals en bliksem ik 'm neer, haha.

[pete]

Je kinderen niet laten dopen is natuurlijk een duidelijk statement.

Ja, maar de indoctrinatie komt van overal. Ik heb m'n kind niet laten dopen. Helaas, dat moet ik nu wel doen omdat de kleine op school helemaal warm gemaakt is voor de eerste communie.

Dan bieden ze wel vrije keuze op school, maar het is toch evident dat zo'n kleine kiest voor het mooie verhaaltje over die goede man Jezus. Ik kan 'm nu toch niet meer isoleren van zijn groep, en 'm dat mooie verhaaltje ontnemen ?

Ik nam me voor om hem het ritueeltje te laten, en hem te laten dopen voor de communie, als een soort van scoutsritueel. Maar ik zal hem in de rest van zijn opvoeding gelijdelijk bewust maken van de relativiteit van dergelijke sprookjes. En hem duidelijk maken dat je net zo 'n goeie mens kan zijn zonder god, en dat je dan even veilig kan leven en sterven.

Aan hem om definitief te kiezen.

[Els]

Haha, als bliksem terugkomen, ik denk dat ik dat ook doe. Ik moet zeggen dat ik ook wel eens visioenen heb dat na mijn dood mensen gaan rondvertellen dat ik me op mijn sterfbed bekeerd heb. Nou ja, misschien ga ik voor de grap wel zeggen 'Ze bestaat!'

Zit je kind op een katholieke school? Lijkt me logisch dat een kind dan de communie wil, want kinderen willen eigenlijk vooral wat iedereen wil. Waris Dirie schreef hier nog over in haar boek over besnijdenis. Zij en haar zussen keken vol verwachting uit naar hun besnijdenis, omdat dit als heel belangrijk wordt voorgesteld. Haar zus bloedde dood, dat was wel een onverwachte afloop van het feest, maar de logica hierachter werd onderdrukt.

Maar ach ja, vergeleken bij een besnijdenis is zo'n doopritueeltje nog wel te verhapstukken, al blijft het natuurlijk merkwaardig dat godsdiensten kinderen die nog niet hun eigen standpunt hebben bepaald kunnen claimen voor hun sekte.

Religie gedijt op hersenspoeling en 'eenheid van gedachte'. Hoe meer diversiteit in de omgeving, hoe kleiner de kans dat een mens gevoelig is voor de hersenspoeling. Dus ik denk dat jouw opvoeding hem wel zal behoeden voor totale onderwerping.

[pete]

Nou ja, misschien ga ik voor de grap wel zeggen 'Ze bestaat!'

Da's een goeie !

Van Waris Dirie wist ik voorlopig alleen dat ze een van de mooiste vrouwen is die ik ooit zag. De oppervlakkige media heeft het blijkbaar maar weer eens liever niet over de zaak waar ze voor staat.

Hier in Belgie is elke school verplicht een keuze aan te bieden in religieus onderwijs. Maar als je vriendje naar de katholieke les gaat dan ga je toch ook ? Wat kan zo'n kind dat schelen, het is nog een onbeschreven blad.
De juf is leuk en de verhaaltjes zijn (nog) mooi. 't Is vooral papa die zich bij de neus genomen voelt, hehe.

Maar ja hoor. 't Komt zeker wel goed met dat kereltje. En het is allemaal al veel en veel beter dan enkele decennia terug. Alleen probeert de opsluipende islam ons weer terug naar af te gooien. Herbeginnen jongens.

[Els]

Ik wist niet dat het in België verplicht is religieus onderwijs aan te bieden. Er gaan in Nederland ook stemmen op dit te doen. Jammer dat religiekritiek voor kinderen verboden gebied is, het gaat natuurlijk om het ophemelen van godsdienst en het 'bijbrengen van respect'.
Je zou toch zeggen dat je kinderen op een openbare school gevrijwaard zouden blijven van religieuze indoctrinatie. Dat is iets wat je thuis mag doen. Maar kennelijk zien de gelovigen in dat ze het pleit verliezen als ze de kindertjes niet in hun macht hebben. Dus pak je ze op de openbare school, dan kunnen ze je niet ontsnappen.

Als ik kinderen had, zou ik eisen als tegenwicht te mogen vertellen waarom religie niet goed is, en waarom mensen mogen weten dat het mensen zijn die bepalen hoe de maatschappij is ingericht. En waarom vrijheid van kritiek en meningsverschil van het grootste belang is.

Wat de islam betreft: je zou zeggen dat wij na enige eeuwen toch wel enige ervaring hebben in het ontmaskeren van een godsdienst. Die zetten we gewoon in. Wel vervelend dat je misschien met geweld te maken krijgt. Maar dat is nu eenmaal onderdeel van de bescherming van de religie, dat zullen we ook aan moeten tonen.

[pete]

for the record. Bij het aanbod in religieus onderwijs hoort ook de vrijzinnige keuze, wat we met een oud vlaams woord "zedenleer" noemen.

Het woord zedenleer doet op zich alweer denken aan katholieke kuisheid, hehe. "Moraal" zou een passender term kunnen zijn.

[Els]

O, gelukkig. En vrijzinnig, is dat dan atheístisch? Even voor de zekerheid, want ik had juist begrepen dat vrijzinnigheid een religieuze stroming is, religieuze vrijdenkers zeg maar.

[pete]

Nee, atheïsme zit niet in het keuzepakket. Dat valt onder de verzamelnaam vrijzinnigheid.

In de vrijzinnige lessen "zedenleer" bekijkt men de moraal zonder de link te maken met een god. Iedereen is vrij over zijn eigen godsbeeld, en daar wordt wel af en toe over gepraat. Gesprekken over godsdiensten worden vanuit informatief oogpunt bekeken.

Maar helemaal juist zit het plaatje nog niet. 't Lijkt nog steeds alsof een vrije gedachte over god een uitzonderlijk modern privilege is.

[Els]

Aha, bedankt. Dit is toch wel het antwoord op mijn vraag. Hierover stelde iemand op het forum een keer een vraag... en ik zie nu dat hij ook uit België komt. Hij had het ook over zedenleer.

http://www.atheisme.eu/forum/viewtopic.php?t=109

Ik zal daar ook nog een link bijzetten naar de definitie op wikipedia. Daarop staat dat het woord in België bijna geheel gelijk staat met atheïsme of agnosticisme, maar hier is het dus ook bekend in vrijzinnige religieuze kringen.

Zo leer je steeds wat bij, zeg ik maar weer.