Nu komen we aan het kernpunt: formuleer eens de eisen die gelden voor goed onderwijs.
De methode en te behandelen leerstof kun je dus niet loszien van het doel. Daarom gaf ik ook de voorbeelden waarbij het onderwijs afhankelijk wordt gemaakt van het geluksgevoel en de zelfverzekerdheid van de leerling, omdat het er volgens die visie uiteindelijk om lijkt te gaan dat mensen gelukkig zijn. Het is blijkbaar van minder belang dat ze hun kennis en denkvermogen zo goed mogelijk hebben ontwikkeld, dat ze leren om efficiënt te leren, en discipline kunnen brengen om iets tot stand te brengen. Volgens mij moet dit een recht van ieder kind!
Ook vaardigheden trainen en beheersen zijn van belang. Er wordt bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar de hersenontwikkeling bij kinderen en jongeren. Er worden in de hersens gedurende groei allerlei verbindingen aangelegd. Dit kun je stimuleren en versterken door bepaalde activiteiten, en het gevolg is dat je efficiënter je hersens kan gebruiken, dus beter kan denken, redeneren en toepasselijke kennis ophalen die ergens in je hersens zijn opgeslagen.
Zo zijn er wel mensen die zeggen dat wiskunde onzin is om te leren, omdat de meesten van ons dat toch nooit zullen toepassen in het dagelijks leven. Maar het grote belang van wiskunde is dat de hersens tijdens het maken van sommen op een bepaalde manier worden getraind, waardoor kinderen die vakken als wiskunde hebben gehad exacter kunnen denken en zich ook op het gebied van de taalvaardigheid beter kunnen presenteren. Het is dus eigenlijk een kwalijke zaak om kinderen wiskunde te onthouden omdat ze toch nooit zullen gaan gebruiken.
Om dezelfde reden is het ook belangrijk dat kinderen gewoon woordjes en regels 'stampen' en hoofdrekenen, in plaats van alles even te doen met een machine.
Dit artikel gaat hier bijvoorbeeld over, maar er zullen ook wel betere artikelen zijn.
[quote](Jouw uitnodiging om hier even het hele onderwijs op poten te zetten moet ik helaas afwijzen).[quote]
Ik wil hier zelf juist over nadenken omdat degenen die gaan over de inhoud van het onderwijs er een rommeltje van maken. Iedereen klaagt over het niveau van het onderwijs, maar wil het aan anderen overlaten om dan te bedenken hoe het beter moet. Om de zoveel jaar worden aangestuurd vanuit de politiek nieuwe leerplannen en leerdoelen opgesteld, waar iedereen die in het onderwijs werkt gek van wordt. Ondanks dat daalt het niveau.
Als burger kun je ook nadenken over wat het doel moet zijn van onderwijs. Zeker als je zelf kinderen hebt is dat geen overbodige luxe. Naarmate er meer betrokken burgers zijn, krijgt de maatschappij duidelijker richting.
De vraag over subsidie aan religieus onderwijs heeft hier alles mee te maken. Wat het doel moet zijn bepaalt of religieus onderwijs moet worden gesubsidieerd.
Onderwijs om te zorgen dat mensen zelfstandig in het leven kunnen staan, onafhankelijk zijn en zin van onzin kunnen onderscheiden. Het moet dienen om te voorkomen dat er kloven in de samenleving ontstaan tussen armen en rijken, dat mensen geëmancipeerd zijn en zich mondig op kunnen stellen tegenover overheid of werkgevers.
Het moet niet dienen om volgzame dronen van ze te maken, zodat ze zich vredig en gelukkig in een onderdrukte positie schikken en onzin accepteren zonder vragen te stellen. Dat is wat je ziet gebeuren bij dat islamitische college dat nu is gesloten.
Kleine meisjes worden hier al gesluierd. Jongens en meisjes leren dat meisjes hun seksuele identeit moeten verbergen en onderdrukken, en dat meisjes de man moeten gehoorzamen. Ze leren dat meisjes andere wezens zijn, met andere taken en andere vermogens. Dat moet de taak van een school niet zijn. De individualiteit van kinderen wordt hier onderdrukt in plaats van ontwikkeld. Het is spijtig dat dit niet de reden is geweest van het intrekken van de subsidie. Gelukkig zijn de meeste ouders van mening dat dit geen gezonde zaak is, want het leerlingaantal is te gering voor het voortbestaan. Maar op deze manier leren kinderen aan dat de maatschappij gesegregeerd is. Er worden kloven tussen bevolkingsgroepen gecreëerd, en er worden vooroordelen over de seksen en de seksualiteit aangeleerd.
Dit is meer iets voor een theocratie. In een open samenleving moet het onderwijs een bijdrage leven aan het samenleven. Als er scheiding tussen kerk en staat is, moet hierover als eerste een heldere visie bestaan.
