Ton schreef:Ontbinding, samenwerking waar gewenst, maar vernietiging van opgelegde wetsregels, alle landen soeverein, de natie-staat in ere hersteld.
Dan gaan we weer terug naar de tijden van voor de wereldoorlogen. Volgens mij hebben we door samenwerking (EU, NAVO, VN etc etc) dat soort oorlogen tot op heden toch aardig weten te voorkomen. Tegelijkertijd besef ik me ook dat de samenwerkende westerse wereld nog flink in de oorlog zit, zij het ver van hun bed. Maar goed, samenwerking zoals op de huidige schaal is ook nog jong en moet nog leren van foute oorlogen zoals in Vietnam, Irak, Afghanistan en alles daartussen.
Nee, een langzame overgang naar één werelds volk lijkt me het beste, meer samenwerking tussen staten tot we uiteindelijk (zeer ver in de toekomst) van één staat kunnen spreken. Cultuur aspecten zullen inderdaad verloren gaan, maar culturen zullen denk ik blijven bestaan. We leven ten slotte allemaal samen op een planeet, dus laten we ons niet beperken door grenzen en culturen die door onze onderontwikkelde voorouders ooit zijn bedacht.
Dat is knap verzonnen onzin, ik had verwacht dat iemand die in dienst is bij onze krijgsmacht, zij het als ingenieur, toch wel meer overzicht zou hebben van de interstatelijke banden, waar de hypocrisie door de aderen vloeit. Vergis je niet in het bedrog dat we elke dag weer uit de spreker van de beeldbuis schalt en in het nieuws te zien is. Elk bulletin worden weer braaf de gewenste berichten voorgelezen, perverse beelden getoond en de angst verder opgehitst. Nu het kapitaal vrijwel alle media in handen heeft, weerhoudt niets ze ervan ongehinderd hun verwrongen visie aan het volk te dicteren. Men wil ons maar al te graag doen geloven dat de politieke bouwwerken die boven onze hoofden worden aangelegd geen reling zijn voor schietgrage cipiers, maar een vredebrengend wonder van humane liefde. Men hoeft niet te raden naar de waarheid.
De reële welingelichte mens zal natuurlijk inzien dat het niet de "verenigde" naties waren die ons de lieve vrede brachten, nee, het was het meest vernietigende ontzagwekkende en angstaanjagende wapen dat ooit uit mensenhanden geboren werd, een wapen dat met de tomeloze energie van ontelbare uit elkaar gerukte atomen een koepelscherm van totale vernietiging de lucht in dondert en gehele steden verdampt: de Atoombom. Ieder die werkelijk denkt dat kernwapens een bedreiging zijn voor ons bestaan is zo dom als een os, de enige reden dat de wereldvolkeren sinds de Tweede Wereldoorlog per direct geen drang meer voelden om elkaar uit te roeien was omdat de bommen waarmee zij zich wapenden voor dat doel, zo ontzaglijk machtig waren geworden dat ze geen redelijk argument meer gaven voor wereldoorlog, eenvoudigweg omdat men nu zeker was dat een frontale strijd tussen de twee kolossen aan weerszijden van de planeet een nucleaire apocalyps zou ontketenen die zou ontrafelen tot de rauwe verscheuring van elk laatste mensenleven. En logischerwijs was het alleen de bedoeling om dit bij de vijand teweeg te brengen, niet in de eigen rangen.
Ware het niet voor de atoombom, dan zou de mens zonder twijfel de eerstvolgende gelegenheid met klem aangrijpen om toch maar weer de lans vooruit te kunnen steken en de vijand hier van borst tot graat aan op te rijgen. Maar op dit ogenblik, dat het ten strijde trekken van de krijger geen ander gevolg kan hebben dan wederzijdse zelfmoord, zou alleen een dwaas het besteken om zo'n oorlog te ondernemen. In tegenstelling tot het sprookje wat de media ons volk dus wil laten geloven is de atoombom het veiligste wapen uit onze geschiedenis. En wanneer dit feit eenmaal wordt herkent en met het geheugen is vervoegd dan zal het brein ongetwijfeld de logische vraag stellen waarom we dan met deze leugens worden bedonderd. Wel, wanneer het verstand nog enkele hendels verschakelt en doordenkt over deze waarheid, dan ziet het de ware dreiging voor ons bestaan; het kapitaal. Want nu het kleffe bedrog dat boven de werkelijkheid rond dromde, is afgerukt, zien we het echte gevaar, geen oorlog of wapen is zo bedreigend als de macht van de handel zelf.
Toen het bloed van de handel weer ging stromen in het lijk van de oude wereld, kon daaruit een nieuw rijk verwerkt worden. Maar dit zou onmogelijk hetzelfde niveau van deugd en waardigheid als het romeinse kunnen bereiken als zij niet aan de leidende macht van het nationaal bewustzijn opgroeide. Anderzijds had de natie zelf nooit kunnen bestaan zonder het verbindend raster aan wegen en routes van de handel dat de vele dorpen en gemeenschappen als de knoppen van de opbloeiende economie met elkaar verbond. Het was een weerkaatsend effect van hernieuwde groei en de opkomst van de natie, na eeuwenlang in de schaduw van de dood te hebben geleefd, die de ineenstorting van het romeinse rijk onder het gewicht van theïsme, decadentie en buitenlandse vijandigheid, had opgetrokken uit het ravijn van haar eigen ondergang. Zonder het gewonnen kapitaal dat uit de handel voortvloeide naar scholing en banenwinst, zou er van een eensgezindheid in daad en woord nooit sprake kunnen zijn geweest, en zou het "volk" nooit zijn opgeleefd naar het bestaan, maar louter als een mythisch idee hebben voort gesluimerd in het onderbewustzijn van de enkeling. Nu echter, herrees de kennis van een brede identiteit en werd mede dankzij het optimisme van de handelssuccessen een nieuw menselijk karakter geboren. Naast het persoon, het gezinslid en de dorpsgenoot, verrees nu de natie als een onmetelijke horizon boven de hoofden van de menigte en langzaamaan kon men zich lid noemen van diezelfde troepen die in alle windstreken van de nu zo gigantische wereld aan de grenzen van het land leefden, als aan de smid op de hoek van de straat.
En dankzij dit nieuwe idee werd de burger onderdaan van een staat die meer was dan enkele kerven in een gedenksteen, maar de welbewuste eenheid van een massa zoals die sinds de heuse evolutie van de mens nog nooit gezien was. En dit unieke bestaan van een gedeelde oorsprong, heden en toekomst, voorzag in de eerste bereidheid van een grote massa om zich in te zetten voor een gemeenschappelijk doel, niet alleen ten behoeve van de graaf, hertog of vorst, maar ook van zichzelf en zijn volk. Daarom verwierp men de primitieve grenzen die tot op dat moment niets anders waren geweest dan de beestachtige geursporen van een willekeurig gebied, maar nu de heilige scheidslijn tussen het ene volk en het andere. En dat was exact waar de handelsman naar streefde, en natuurlijk zou het, zeker voor zo'n goed opgeleid lied dat zich meer dan menig ander bewust zou moeten zijn van de nationale belangen, debiel zijn geweest als niet ook hij naast zijn persoonlijke gewin tevens de versterking van de natie verlangde. Daarom duurde het ook meerdere eeuwen totdat de meest rücksichtslose woekeraars van deze klasse uiteindelijk los zouden slaan uit de band van hun moedervolk en de bakermat zouden verraden en onteren om samen te spannen tegen het heuse bestaan van deze grond.
En dat is het moment geweest dat de grootste magnaten die aan het hoofd stonden van het agrarisch en groot-industrieel bolwerk, in macht zo waren gegroeid, dat er binnen de natuurlijke grenzen van het rijk geen winst meer te halen viel en de enige logische vervolgzet de voortzetting van de eeuwige expansiedrang was die de mens eigen is. Vanaf dat ogenblik waren er velen onder hen die het nationaal gewin onder dat van hun eigen macht stelden en, oog in oog met de stoïcijnse wil van het lot, geen andere uitweg zagen dan de belangen van land en volk te negeren en deze, daar waar ze een barrière opwierpen, uit de weg te ruimen. Vaak heeft de hunkerende hebzucht van de mens - niet in de laatste plaats in het belang van de handelselite die niets anders verlangd dan de uitbreiding van de winbare grond - (terecht) geleid tot oorlog, maar, zoals reeds beschreven, was dit sinds het bestaan van de Kernbom geen optie meer en werken deze financiële titanen nu op ieder moment dat er weer een grens aan hun macht is bereikt, soms soeverein, anders weer in verband, allen toe naar de vernietiging van het land en de natie, om maar een einde te maken aan elke mogelijke beperking van hun streven tot het verbreiden van de eigen invloedssfeer. En daarom is het, dat we bedrogen en verraden worden met de eensgezinde boodschap van de media om maar eindeloos te globaliseren, eenzelfde geluid van het politieke bestel - dat al lang niet meer gehinderd wordt door het bezit van een geweten - kunnen aanhoren, en tevens wat vrijwel niet anders meer omschreven kan worden dan regelrechte geschiedvervalsing, in de boeken aantreffen. En daarom ook is het, dat op dit moment de ijzeren spijlen van de Europese Unie, de NAVO, de VN en al die andere globalistische opzetten boven onze hoofden groeien, en uiteindelijk almaar verder zullen fuseren tot het gat tussen de tralies hermetisch gesloten is.
