Toch kan je niet eeuwig gelukkig blijven door de realiteit van je af te schuiven en te ontkennen. Het gevolg zal zijn dat je dingen laat versloffen die eigenlijk aangepakt moeten worden, zodat de problemen steeds groter worden, en je 'geloof' dus steeds sterker moet worden om de werkelijkheid te onderdrukken. Je kan dus beter de confrontatie met reële problemen aangaan en ze proberen op te lossen.
Dat er meer depressie is bij ongelovigen, kan ik me nauwelijks voorstellen. Dat lijkt me meer een cliché vooroordeel dat is bevestigd door een of ander gekleurd onderzoek.
Want is dat niet vooral wat we zoeken = geluk - emotioneel bevredigd zijn. In onze maatschappij zoeken wij dit in materialistische dingen, en vinden we het daar ook. NEE !
Hmm, de kerk is een ontzettend rijk instituut, het is heel materialistisch, en voedt zich door de kudde 'spiritualiteit' aan te praten, en net te doen alsof je zonder geld en bezit gelukkiger bent. Maar als de gelovigen dit echt zouden denken, zou het Vaticaan niet zo ontzettend rijk en machtig zijn.
Ik ben het er wel mee eens dat je er ook niet verder mee komt door alleen maar de rijkdom te aanvaarden die je gratis in de schoot komt vallen en jezelf te verliezen in de 'consumptiemaatschappij'. Maar ik denk niet dat onze maatschappij hierop draait. Er zijn toch heel veel mensen met een ruime belangstelling voor de wereld om zich heen, en die zich inzetten voor de maatschappij, voor hun medemensen, voor het vergroten van onze kennis etc. Misschien moet hiervoor meer aandacht voor zijn, want soms lijkt het alsof zulke mensen maar marginaal zijn, terwijl ik toch denk dat het gaat om de meerderheid van de mensen. De meeste mensen hebben toch ook positieve kansen, het lijkt me een beetje onterecht om alleen naar de negatieve kanten van onze maatschappij te kijken.
Het woord 'materialistisch' gebruik ik in dit geval denk ik liever niet, want ik noem mezelf principieel materalist.
Wat jij materialistisch noemt, noem ik denk ik de 'consumptiemaatschappij', en zo'n vreemde neiging dat het nooit genoeg is, maar dat mensen altijd maar méér willen dan ze al hebben.
)
