Haddock schreef:Verklaar eens waardoor de hunkering naar kennis wordt bepaald? Geld, macht, ego, angst?
De vraag die jij moet beantwoorden is waardoor jouw angst voor kennis wordt veroorzaakt.
En inderdaad,de mens is niet objectief....wetenschap dus ook niet en nooit
'Objectief', een woord dat jij voortdurend tegen de wetenschap inzet omdat je weet dat elke objectieve beschouwing jouw dromen doorprikt.
Het feit dat je mijn bijdrages negeert waarin ik reageer op jouw beweringen over objectiviteit duidt op verdringing en ontkenning. De oorzaak hiervan zal de angst zijn dat jouw eigen aannames berusten op persoonlijk drijfzand.
Enkel mijn eigen erworven kennis kan ik dus op de juiste waarde inschatten die is voor mijzelf het betrouwbaarst,niet de verworven kennis van anderen.
De verworven kennis van 'anderen', en ik ga er maar vanuit dat je met 'anderen' 'de wetenschap' bedoel, berust niet op een persoonlijke ervaring, maar op getoetste theorieën die door anderen op juistheid wordt beoordeeld,
De door jouw zelf verworven kennis, die jij het betrouwbaarste vindt, is totale subjectieve kennis.
Er is al eerder uitgelegd dat honderd procent objectiviteit misschien niet mogelijk is, maar er bestaat wel degelijk een schaal van minimale objectiviteit (zeg maar subjectiviteit) tot maximaal haalbare objectiviteit. Op die schaal is wetenschappelijk onderzoek dat zich aan de richtlijnen houdt veel objectiever dan die kennis van jou, die je niet structureel wil toetsen aan de kritiek van anderen.
Als ik wil geloven in onvolmaakte menselijke wetenschap,dan doe ik dat,als ik een geloof wil aanhangen dan doe ik dat want het is hetzelfde.
Om die conclusie te kunnen trekken moest je eerst de zuiver persoonlijke, subjectieve ervaring gelijk stellen aan een systeem dat zo goed als mogelijk objectief naar de wereld kijkt, en de theorieën via publicaties aan anderen voorlegt om er eventuele fouten uit te filteren.
Bovendien bega je een redeneerfout door een bepaald object van objectiviteit, namelijk die van de methode van de objectieve beschouwing, gelijk te stellen aan een andere vorm van objectiviteit, namelijk die van iemands persoonlijke drijfveer.
Eerst trek je iemands drijfveren om wetenschapper te worden in twijfel door te suggereren dat mensen die uit zijn op kennis dat doen omwille van 'geld, macht, ego of angst'. Vervolgens impliceer je dat de methode om objectief onderzoek te verrichten niet objectief is omdat iemand altijd subjectieve drijfveren heeft, die volgens jou ook nog eens altijd negatief zijn.
Ik heb in een eerdere bijdrage al de drijfveer van Pasteur genoemd om het hondsdolheidsvirus te ontdekken, maar je gaat hier totaal niet op in. Je blijft je stellingen herhalen of er niemand op heeft gereageerd.
Dat suggereert dat je selectief argumenteert en alles negeert waardoor jouw theorieën over geneeskunde aan het wankelen kunnen worden gebracht. Je handelt tegengesteld aan het systeem dat in de wetenschap wordt gehanteerd. In de wetenschap wordt kritiek juist zoveel mogelijk aangemoedigd.
Een theorie moet zo zijn opgesteld dat je hem kan weerleggen als hij niet klopt. Dat is tegengesteld aan een geloof, waar niets aan te weerleggen is omdat een geloof aan elkaar hangt van vage beweringen en ongedefinieerde begrippen.
- Een geloof vraagt niet om een bewijs, in tegenstelling tot een wetenschappelijke theorie.
- Een geloof vraagt niet om het definiëren van de gebruikte termen, zodat de interpretatie vrij en dus heel onexact is, in tegenstelling tot zoals het hoort in een wetenschappelijke theorie.
- Een geloof houdt zich niet bezig met het leggen van ondubbelzinnige verbanden omdat de werkzaamheid van processen wordt toegeschreven aan onaanwijsbare oorzaken of vage complexen, waarvan niet duidelijk is wat er nou wat doet, en zelfs of er zowiezo wel enige relatie is tussen een bepaalde oorzaak en een bepaald effect. In de wetenschap moeten oorzaak en gevolg ondubbelzinnig worden aangetoond.
Heerlijk zo'n financiele crisis overigens,dat laat velen weer een andere werkelijkheid ervaren. Bescheidenheid......Dat zou ook de zich wetenschapper noemende mens goed doen.
Je generaliseert wetenschappers. Je brengt ze ook in verband met iets waar ze niets mee te maken hebben.
Waarom zou men geen sterk invidualistisch zelfvertrouwen hebben indien je de kracht bezit ALLES te achtervragen?
Wat is nou precies het element van bescheidenheid dat jij mist bij wetenschappers maar wel waarneemt in jezelf?
Dat vergt een strerke positie omdat groepsgedrag altijd probeert te nivelleren en aan banden probeert te leggen.
Dus de verplichting onderzoeksresultaten aan medewetenschappers voor te leggen om het te controleren op fouten noem jij 'groepsgedrag'.
Het niet accepteren van fouten in een theorie is niet hetzelfde als consensusgerichtheid. Borduur dat maar op je sjaal.
Ik wil ook nog wel een keer uitleggen wat het verschil is, als dat nodig is.
Het is simpel,wetenschap en de omgang ermee zijn geconditioneerd op beloning.
Je reageert stelselmatig niet op reacties op deze bewering. Je bent gewoon een beetje ins blaue aan het lasteren om de wetenschap in diskrediet te brengen. Dat is nou een gevolg van 'angst'.
Geplaatst: zo okt 19, 2008 7:18 pm
Het eerste wat wetenschappers plegen te doen is een beroep doen op hun autoriteit en status waardoor verdere discussie meestal niet mogelijk is,zeker niet over de ZIN van wetenschap..Ik heb geen angst dat mijn aannames baseren op drijfzand.Ik houd me al vrij lang met wetenschap en haar resultaat bezig en ik denk dat hokjesdenken niet leidt tot oplossingen.Wetenschap is niet heilig en haar methode zeer menselijk met al haar negatieve kanten die we liever niet belichten maar dat wel zouden moeten voor haar geloofwaardigheid.Het wordt tijd dat dat wat duidelijker wordt en dat erover gedebatteerd word,maar wel fair..