Jessy schreef:De werking van het ontvouwen; het proces van groei, de ontwikkeling zoals de evolutie van een bloem uit een knop, of een dier uit een ei.
Maar de knop moet via de moederplant teruggevoerd worden tot het zaad, en het ei tot het dier of de vogel die het heeft gelegd; of in elk geval tot het klompje protoplasma waaruit het zich ontwikkelde en groeide.En zowel het zaad als het klompje(d.n.a.) moeten de latente vermogens in zich hebben voor de voortplanting en geleidelijke ontwikkeling het ontvouwen van de duizend en een vormen of evolutiefasen waar zij doorheen moeten gaan voor de bloem of het dier volledig is ontwikkeld.
Daarom moet er een toekomstig plan zo niet een ONTWERP, zijn.
Dit gaat niet over evolutie in de zin van het ontstaan van nieuwe soorten, maar gaat over de ontwikkeling van een organisme vanaf bevruchting tot aan de bloei.
Het DNA bevat inderdaad de code om een weefsel te laten groeien tot een specifiek organisch geheel. Dat is ook te testen, door bijvoorbeeld bepaalde genen in het DNA uit te schakelen of te activeren. Onder invloed van bepaalde eiwitten ontwikkelen bepaalde organen dan wel of juist niet.
Genen in het DNA zitten bijvoorbeeld in alle cellen in het lichaam, maar ze komen alleen tot uiting in bepaalde gedeeltes van het lichaam, waar zich de juiste eiwitten bevinden om ze te activeren. Dat is maar gelukkig ook, anders zou je op de gekste plaatsen allerlei organen ontwikkelen. In het boek van Dawkins 'De blinde horlogemaker' staat bijvoorbeeld een voorbeeld over een laboratoriummug bij wie ze op deze manier ogen in de poten lieten groeien. Rare jongens die geleerden, maar het maakt wel wat duidelijk over de werking van DNA.
De conclusie 'daarom moet' is uit de lucht gegrepen. Het feit dat een organisme een begin kent en fasen doorloopt, wil niet zeggen dat er dus een plan of een ontwerp achter schuilgaat. De nodige informatie zit gewoon in het DNA.
De evolutietheorie van Darwin biedt juist een prachtige verklaring waarbij een ontwerper buiten het organisme níet nodig is.
Bovendien moet de oorsprong van dat zaad worden opgespoord en de aard ervan worden vastgesteld.
Zijn de darwinisten daarin geslaagd?
Darwin en zijn opvolgers zijn er zeker in geslaagd te verklaren op wat voor manier levende soorten zich hebben kunnen ontwikkelen, maar het is een absurd idee dat je van elke wezen de lijn terug zou kunnen opsporen. Daarvoor ben je afhankelijk van fossiele vondsten.
Er zijn trouwens wel gedomesticieerde zaadvormen gevonden uit het paleolithicum. Onze voorouders maakten door selectie grassoorten beter verteerbaar en smakelijker, waaruit langzamerhand granen, mais, rijst etc. werd ontwikkeld. Door voortdurende selectie van de beste soorten boots je een versneld proces van evolutie na.
Dankzij dit soort vondsten is bewezen dat de gewassen die wij eten door menselijke selectie zijn ontwikkeld, en niet door een god die fruitbomen in een tuin plaatste.
Er is wel degelijk bewezen dat het proces van evolutie ook via natuurlijke selectie plaatsvindt. Wat dat betreft is de juistheid van de evolutietheorie inderdaad bewezen.
Hun grote intellecten moeten zijn bezweken toen zij het onbedekte gezicht van de Natuur van dichtbij beschouwde,
Ik denk dat er heel wat meer grote intellecten zijn verspild aan het proberen te begrijpen hoe bovennatuurlijke goden het leven hebben geschapen.
Wat ik niet snap is waarom mensen die zo sceptisch zijn over de bewijskracht voor de evolutie geen enkele bewijskracht vragen voor de stelling dat 'een god' de mens schiep door leven in een homp klei te blazen. De evolutieleer ligt veel meer voor de hand, en er is dan ook veel meer bewijs voor te vinden.