Els schreef:Haddock schreef:Ten eerste;Je kan niet anders dan redeneerfouten toelaten in wetenschap als je wetenschap wilt bedrijven..
Het punt is dat je nog steeds geen voorbeelden hebt gegeven van hoe de wetenschap kan profiteren van redereneerfouten. De conclusie die ik hieruit trek is dat je niet weet wat een redeneerfout is. Ik heb bewust drie voorbeelden van bekende redeneerfouten gegeven om je te laten zien dat je hierdoor tot verkeerde conclusies komt, maar ook zodat iedereen begrijpt wat een redeneerfout precies is.
Nu wil ik van jou gewoon voorbeelden horen van redeneerfouten, plus een argumentatie hoe onze kennis door die fouten kan toenemen, in plaats van dat het foute kennis oplevert.
Wetenschappelijk is het ''bewezen'' dat de mens maar 7 complexere probleembeschrijvingen kan volgen.
Dat heeft er niets mee te maken. Een redeneerfout schuilt in het detail, en als onderzoeker moet je alle details nalopen. Als je ergens een denkfout maakt, moet je opnieuw gaan nadenken en opnieuw formuleren. Het heilige getal zeven staat hier helemaal los van. Publicaties van wetenschappelijke onderzoeken kunnen enorm dik zijn, en als hier een fout inzit, moet je die eruit halen. Als je ergens een cruciale denkfout maakt waardoor er helemaal geen verband meer is tussen de feiten en de conclusies die eruit wordt getrokken, moet je helemaal hard aan het werk om de boel te verbeteren. Misschien blijken je conclusies dan wel helemaal fout te zijn. Door een stomme redeneerfout.
Onze hersenen zijn niet gemaakt voor werkelijk probleemoplossend vermogen dus kunnen we beter ons gedrag bekijken, wat we pertinent verweigeren omdat we dan niet kunnen profiteren .daarom maken we de gehele geschiedenis lang steeds dezelfde fouten ook in en met wetenschap
Onze hersens zijn juist bij uitstek geschikt om problemen op te lossen. En het gedrag wordt ook door wetenschappers intensief bestudeerd. En ook ik heb als niet-wetenschapper belangstelling voor menselijk gedrag. Maar nogmaals, dit staat los van denkfouten.
Onze hersenen zijn ontstaan om te profiteren door ''list en bedrog'' of noem het sluwheid en worden daarvoor beloond.
Dat is wel erg cynisch. Onze hersens zijn geëvolueerd om te kunnen leren van informatie van onze medemensen, en daarom hebben wij geleerd onze medemensen te vertrouwen. Dit heeft ons blijkbaar evolutionair voordeel opgeleverd. Bedriegers hebben geleerd hoe zij kunnen profiteren van dit vertrouwen en van onze behoefte om te leren via de communicatie met anderen. Zij liegen en meten zich hierbij een houding aan van een sociaal betrokken mens dat het beste met ons voor heeft.
Dit bedrog levert niet de mens als soort voordeel op, het levert alleen de bedriegers en de profiteurs voordeel op. Als wij ons teveel op bedriegers en parisieten verlaten, zal dat ten koste gaan van het welzijn van de menselijke soort in het algemeen. De parasieten zijn natuurlijk de laatsten die ten onder gaan, maar als er niemand meer is om te misleiden en uit te zuigen, delven ook zij het onderspit.
En inderdaad, bedriegers bedienen zich bij uitstek van retorische trucs. Juist daarom is het van het grootste belang om zo goed mogelijk retorische trucs te doorzien, zodat je zo min mogelijk beoordelingsfouten maakt.
De beloning is tenslotte helaas ons uiterste doel en dat heeft weinig objectiefs.
Deze vorm van objectiviteit moet bij neutraal onderzoek worden uitgeschakeld. Dat het in commercieel onderzoek een drijfveer kan zijn zegt niets over onderzoek dat in een niet-commerciële context plaatsvindt.
Objectiviteit en subjectiviteit zijn geen zwart-witbegrippen. Er is een glijdende schaal waarbij je ervoor kan kiezen om subjectieve doelen, en vooral het doel van 'persoonlijke winst', zoveel mogelijk te uitschakelen ten gunste van objectiviteit.
Bovendien kan het doel van onderzoek ook zijn om bepaalde vormen van algemeen menselijk leed uit te schakelen. Jij mag kiezen of je dat objectief of subjectief vindt, maar met profiteren heeft dit niets te maken. Louis Pasteur bijvoorbeeld wilde de oorzaak van hondsdolheid achterhalen omdat hij getroffen was door de afschuwelijke manier waarop mensen eraan overleden. Het was deze empathische drijfveer die hielp deze ziekte te elimineren.
We zouden kunnen profiteren als we begrijpen dat wetenschap zo bedreven een doodlopende weg is omdat we ingewikkelde processen niet kunnen overzien,
Ingewikkeld? Je vindt de baccil of virus of wat dan ook die de ziekte veroorzaakt. Je ontdekt dat hygiëne belangrijk is om te voorkomen dat ziektekiemen zich kunnen vermeerderen. Je ontdekt dat bepaalde leefstlijlen het gestel verzwakken, terwijl andere leefstijlen de gezondheid kunnen bevorderen, of in elk geval niet ongezond zijn. Alles bij elkaar verhoog je zo de levensstandaard al een heel eind. Je hoeft helemaal niet alles te overzien, diverse details helpen je al een eind op streek.
2) de wetenschappelijke methode en wetenschap bestaat slechts uit een zichtswijze of momentane visie.Bij een zichtswijze kan men niet praten over ''fout'' of niet fout,bovendien hebben wetenschappers vaak een tunnelvisie waarbij enkel delen van een geheel worden waargenomen,maar het geheel altijd groter blijkt dan de som der delen. Ook daarom valt er niet te praten over''goed'' of ''fout''
Dit topic gaat niet over de wetenschappelijke methode, het gaat over redeneerfouten. Ik ben er steeds meer van overtuigd dat je niet weet wat een redeneerfout is.
Geef nu eens een concreet voorbeeld van zo'n redeneerfout waar dit uit blijkt.

Benoem liefst de redeneerfout, zeg waar het misgaat in de redenering, en zeg dan hoe de kennis ervan profiteert omdat het geheel meer is dan de som der delen.
Wat ik wel begrijp is dat de som der delen uit beperkende juiste conclusies bestaat, terwijl dat 'meer' vooral tot stand komt als we ook fouten toelaten. Het is toch niet gek dat ik om concrete voorbeelden vraag voor ik dit kan accepteren.
3) De mens leert voor een groot gedeelte door het maken van fouten ook en juist in ''wetenschap''.
Jawel, maar de mens leert juist door die fouten te herkennen als fout en ze vervolgens te vermijden.
Er moet ruimte blijven om NIEUWE fouten te kunnen maken en we moeten leren juist die(gedragsfouten) OUDE fouten die we verdringen en steeds herhalen te bannen,juist IN die wetenschap en met wetenschap
Pardon... ik kan je soms maar half volgen, maar hier zeg je toch dat fouten moeten worden uitgebannen? Dat is toch juist precies waarom redeneerfouten worden beschreven, zodat we ze herkennen en niet steeds opnieuw maken?
De wetenschappelijk methode mag dus niet aangevallen worden.
Integendeel, wetenschapsfilosofen houden zich voortdurend bezig met het bekritiseren van de wetenschappelijke methode. Wetenschapsfilosofie is een belangrijke tak van de wetenschap, en die dient niet om de wetenschap te aanbidden en er vijf keer per dag voor in het stof te vallen, maar om te doorgronden of de grondslagen kloppen en of de methode niet moet worden bijgesteld.
Ook voor dat doel worden zogenaamde ''redeneerfouten'' in het leven geroepen.Het dient voor een deel als bescherming van een voor een deel falende methode.
Deze bewering slaat nergens op, en nogmaals, het bewijst dat je niet weet wat een redeneerfout is.
Ben je van mening dat het anders is, illustreer deze bewering dan met voorbeelden van redeneerfouten, en hoe deze de falende wetenschappelijke methode beschermen.
