atheisme.eu

Op EenVandaag werd gisteren nog eens een item gewijd aan Rom Houben, een Belg die al 23 jaar in coma lag, maar opeens gewoon bij bewustzijn bleek te zijn, en nu energiek berichten aan de buitenwereld kan typen met één vinger.

Dit bericht, dat in november naar buiten werd gebracht, stuitte al direct op veel kritiek. Zie het oorspronkelijke item op EenVandaag:

http://www.eenvandaag.nl/binnenland/353 ... eigen_lijf

Nu kwam ook EenVandaag met een kritisch stuk.

http://www.eenvandaag.nl/buitenland/354 ... omapati_nt

Steven Laureys is een specialist op het gebied van de randen van het bewustzijn. Hij leidt de 'Coma Science Group' die is verbonden met de universiteit van Luik, en hij is ook werkzaam voor het universitair ziekenhuis.

In het interview In coma en toch praten legt Steven Laureys uit hoe kon worden ontdekt dat sommige patiënten die als comapatiënten werden beschouwd toch een hoeveelheid hersenactiviteit vertoonden. Sommige van de patiënten konden tot op zekere hoogte worden benaderd.

http://www.coma.ulg.ac.be/images/knack_LAUREYS_06.pdf

Rom Houben is zo'n patiënt bij wie hersenactiviteit is vastgesteld. Het is dus op zich niet vreemd als wordt gezegd dat hij zich minimaal bewust is van zijn omgeving, en dat een vorm van contact mogelijk zou zijn. Houben is uniek omdat zijn hersens bijna volledig lijken te functioneren.

Houben lijkt optimaal te kunnen communiceren, alles op te nemen uit z'n omgeving, dit goed te kunnen onthouden, en er in volzinnen over kon reflecteren vanaf het moment dat hij de gelegenheid kreeg met één vinger een toetsenbord te bedienen. Dat deed hij met z'n ogen dicht, terwijl z'n hand werd 'vastgehouden' door een communicatieassistente, de logopediste Linda Wouters.

Maar als Houben op eigen gelegenheid beweegt, is zijn lichaam volledig verstard. Zijn polsmotoriek om het toetsenbord te verdienen is echter buitengewoon soepel, wat voor een spastische man niet mogelijk is. Dat komt dus dubieus over.
Ook wordt het vreemd gevonden dat Rom de ogen gesloten had tijdens het typen, wat duidelijk te zien is in de eerste aflevering van EenVandaag.

Op deze pagina van CNN is ook een reportage te zien waarbij Rom wel de ogen open heeft. Het lijkt mij meer of hij verbaasd kijkt naar zijn hand dan dat hij hem stuurt.

http://www.cnn.com/2009/HEALTH/11/24/co ... google_cnn

Ook is op die pagina een interview te zien met Steven Laureys, je moet dan zelf op de link klikken.

EenVandaag kon helaas geen contact krijgen met Linda Wouters. Wel wordt gezegd dat er 'aanvullend wetenschappelijk onderzoek' wordt gedaan.

Steven Laureys realiseerde zich dat de oorspronkelijke diagnose onjuist was. Hij leerde Houben via een speciaal toetsenbord communiceren.

In het artikel 'In coma en toch praten' is het volgende te lezen:

Dat zijn patiënten die niet kunnen bewegen, niet kunnen praten, maar die zich wel bewust zijn van wat er rondom hen gebeurt. Sommigen kunnen met oogbewegingen een cursor over een computerscherm laten lopen, zodat we met hen kunnen communiceren.

Is hier nou sprake van bedrog, van slordige wetenschap of klopt dit?

"Rom Houben" is bezig met het schrijven van een boek. Maar er is een mogelijkheid dat het boek wordt geschreven door degene die zijn hand leidt.

De Amerikaanse neuroloog Steven Novella legt op zijn weblog uit dat het om 'facilitated communication' kan gaan. Daarbij worden mensen gemanipuleerd om bepaalde antwoorden te geven.
Artikel over Houben: http://www.theness.com /neurologicablog/?p=12 86
Artikel over facilitated communication: http://www.theness.com/neurologicablog/?p=212

Ook stelde hij zich voor dat Houben aanvankelijk in coma kan zijn geraakt, maar dat zijn hersens zich later gingen herstellen, wat echter niet werd gecontroleerd. Dat zou zo'n grote diagnosefout verklaren.

Het lijkt mij voor de hand liggen om Rom vragen te stellen die alleen hijzelf kan beantwoorden, bijvoorbeeld technische vragen over de sport die hij beoefende of iets over andere hobby's of bezigheden. Het is wel jammer dat dit in de reportages juist niet gebeurde. Bij EenVandaag vertelde Rom bijvoorbeeld hoe er voor het eerst werd ontdekt dat hij de potentie had om te communiceren, dat dat eerst via zijn teen begon en vervolgens via vragen met ja-nee-antwoorden. Maar dat is natuurlijk precies waar de onderzoekers gedegen van op de hoogte zijn. Nu Rom zo vaardig kan 'spreken' via het toetsenbord, kunnen hem ook allerlei hele persoonlijke vragen worden gesteld. Je kan hem zelfs vragen of hij een paar dingen kan vertellen ter controle, zodat we weten of we met hem zelf communiceren of met de assistente.

Ik vind het in ieder geval storend dat een verhaal met veel tamtam naar de internationale media wordt doorgespeeld, maar als een journalist kritische vragen stelt, wordt hij afgeweerd.

Els schreef:Ik vind het in ieder geval storend dat een verhaal met veel tamtam naar de internationale media wordt doorgespeeld, maar als een journalist kritische vragen stelt, wordt hij afgeweerd.

Vervang "storend" maar door "verdacht".

Ik heb hier zelf ook over gehoord, echter ik heb alleen iets gelezen wat lijkt op het eerste artikel, toen iedereen het nog geloofde. Ik dacht fantastisch! En wat een kwelling voor die man om 23 jaar in een lichaam opgesloten te zitten, maar door deze reportages denk ik toch eigenlijk wel dat in ieder geval dat typen met die vinger grote onzin is. Maar wat die prof. ook zei, ik sluit niet uit dat hij bij bewustzijn is.

Ja, dat dacht ik ook, maar toen had ik het hele item niet gezien. Ik ging er nu eens naar kijken, en zag dat het er eigenlijk belachelijk uitziet. Het komt ongeloofwaardig over. Logisch dat journalisten dan vragen gaan stellen om meer te weten te komen. Als ze daarop niet willen antwoorden, wordt het gewoon nog ongeloofwaardiger.
Steven Laureys is toch wel een serieuze wetenschapper, maar dit draagt natuurlijk niet bij aan het vertrouwen in zijn onderzoek onder het grote publiek.

Ben schreef:Vervang "storend" maar door "verdacht".

Ik moest inderdaad m'n best doen om niet meteen 'bedrog' en 'fraude' te roepen voor me erin te verdiepen. Ik probeer toch eerst meer te weten te komen, maar die dichte ogen kun je toch haast niet verkeerd interpreteren.

Dit verhaal is van november vorig jaar.
Facilitated communication
http://en.wikipedia.org/wiki/Facilitated_communication

Bekijk het filmpje op ong. het midden van deze pagina om ECHTE testen te zien met dit soort "communicatie" en de vreselijke gevolgen die dit soort communicatie kan hebben!!!
http://www.skepdic.com/facilcom.html

Het onderzoek van Dr. Steven Laureys is volgens mij juist maar het facilitated communicatie gedeelte (waar ook Dr. Laureys voor gevallen lijkt) is WOOWOO.

Een wat meer kritisch artiekel:
http://www.wired.com/wiredscience/2009/ ... unication/

James Randi was een van de eerste die kritisch reageerde op de persberichten die in november vorig jaar de ronde deden:
http://www.randi.org/site/index.php/swi ... -stop.html

Een interessante documentaire, Hugo. Ik heb pas tien minuten gezien, maar het is heel fascinerend. Het doet me denken aan mensen die fungeren als 'medium' die zelf geloven in hun dubbelzinnige praktijk. Maar evengoed aan de 'baby whisperer', die het bewustzijn blootlegt van baby's die nog geen (gearticuleerd) bewustzijn hebben. Dat is gewoon een fraudeur.

Het herinnert me ook aan sommige situaties van mezelf als klein kind. Ik wist niet wat er van me werd verwacht, dus ik probeerde in te schatten wat ik moest doen, en daarvoor keek ik naar de volwassen persoon die iets van me wilde. Ik gaf dus geen antwoord vanuit mezelf op die vragen, maar ik probeerde 'de goede antwoorden' te geven.

Waar het eigenlijk op neerkomt is dat je op zoek gaat naar 'goedkeuring' van de begeleider. Je probeert te zeggen wat die wil. Het lijkt op de manier waarop kinderen leren op weg naar de volwassenheid.

Die Ben Lehr in het begin (ca 3 minuten) is volgens mij op zoek naar goedkeuring. Kijk ook vanaf ca. 3:45, waar een vrouw leidt door 'goed' te zeggen en te vragen of het meisje iets wil verwijderen.

Het is bekend dat kinderen gevoelig zijn voor suggestie. Daarom mag je ze voor een politieonderzoek ook niet zomaar vragen stellen, want de kans is groot dat je ze woorden in de mond legt. Daar zijn al heel wat pedofiliecomplotten aan te danken.
Daarom is de methode van communiceren die je hier ziet heel onwetenschappelijk.

Ik denk ook dat Steven Laureys zich heeft laten meeslepen. Anders is het niet te verklaren dat hij niet reageert op de kritische vragen naar aanleiding van onduidelijkheid tijdens zo'n uitzending. Misschien begint die studiegroep nattigheid te voelen.

Goed, ik ben dus pas tien minuten ver.

Haha, ik ben nu bij 21 minuten en wat denk je .... ja hoor, een pedofielencomplot. Dit is blijkbaar erg voorspelbaar.

Els schreef:Haha, ik ben nu bij 21 minuten en wat denk je .... ja hoor, een pedofielencomplot. Dit is blijkbaar erg voorspelbaar.

Dat had je inderdaad goed voorspeld

De antwoorden bij de testen (@26min) zijn frappant, de facilitator ziet "sneakers" de persoon die zou moeten communiceren ziet een "hond" raad maar wat gecommuniceerd werd ...

Ja, dat doet toch wel de deur dicht. Ik zag geloof ik ergens staan dat deze docu van begin jaren negentig dateert. Toen was dit systeem dus al weerlegd, en bovendien was er een waterdichte proef uitgedacht om te bewijzen dat CF nep is. Hoe kan het dan dat hier gewoon mee werd doorgegaan? De rest van de docu behandelt dit trouwens ook, maar ik vind het toch vreemd. Het komt over als wetenschappers die zich door een geloof laten gijzelen.

Autisten en facilitators kregen bij de test elk een andere afbeelding te zien, maar nooit werd de afbeelding van de autist getypt, altijd die van de facilitator. De facilitators waren te goeder trouw, en waren dus geschokt door de uitslag van deze test.

Een onderzoekster die betrokken was bij dit onderzoek gaf aan hoe de bodem onder haar wetenschappelijke bestaan werd weggeslagen, en ze was pas na een paar maanden in staat erover te praten zonder 'in huilen uit te barsten', zoals ze zei.

Dat verklaart misschien waarom er niet wordt gereageerd op de journalist van EenVandaag: deze mensen zijn 'gehersenspoeld'. Beter gezegd, ze hebben zichzelf gehersenspoeld. Ze vertonen dezelfde symptomen als mensen die uit een sekte komen, of uit een hevige, onrealistische verliefdheid. Je maakt jezelf iets wijs, raakt er hartstochtelijk aan gehecht en het wordt deel van je bestaan. Opeens merk je dat je bestaan berust op een illusie. Daar is moeilijk mee om te gaan. Er is tijd nodig om te 'deprogrammeren'.

Er wordt in dit onderzoek vanuit gegaan dat halfvegeterende mensen een 'bewustzijn' hebben. Hierin is veel geïnvesteerd, geld, tijd en passie. Stel dat hier inderdaad niets van klopt, dan moet je dit verwerken. Op zich is het simpel: het is gewoon erkennen dat je wetenschappelijk gezien op een verkeerd spoor zat. Maar omdat het te persoonlijk is geworden voor de medewerkers, is het moeilijk om rationeel te zeggen dat 'de theorie' niet klopte.

Je moet eigenlijk een soort distantie van je werk hebben om objectief te kunnen beoordelen wat er klopt aan je theorie en wat niet. Maar in dit geval is er geen enkele distantie. Op teveel niveaus worden mensen emotioneel meegesleept.

Ik begrijp nu ook beter waarom er werd gewerkt met mensen via oogbewegingen: het betrof hier lichamelijk verlamde mensen die geen geestelijk probleem hadden. Zij bedienen de apparatuur helemaal zelf. Dat toetsenbord met een tussenpersoon lijkt erbij te komen als mensen geestelijk niet meer functioneren, dus autisten en comapatiënten. Dat is dus een totaal andere aanpak.

Misschien denkt die comagroep dat het niet gaat om autisten, maar om gezonde mensen die fysiek verlamd zijn. Ze verklaren het als Locked In Syndrome. Maar dan moeten ze dus diezelfde eenvoudige test doen om dit te controleren.

Precies hetzelfde.

Ik dacht al aan glaasje draaien wat ik in mijn jeugd wel eens heb gedaan, snap nou ook hoe dat glas in beweging kon komen. Dat vergt wel oefening, ik heb het later nog eens op eigen houtje geprobeerd, maar mij lukte het niet, dus iemand anders was de 'facilitator', al dan niet bewust.

Klopt, ik heb de documentaire net gekeken. En zag dat daar ook het Ouija boord als voorbeeld werd gebruikt (wat in feite hetzelfde is als glaasje draaien). Het kan wel een grappige manier zijn om met je onderbewustzijn te praten, net als pendelen.

Veel van die mensen in de documentaire hadden goede bedoelingen, ze zullen zich er veelal niet van bewust zijn geweest dat ze zelf degene waren die de woorden typte. Triest dat het zo ver heeft moeten komen voordat er tests werden uitgevoerd.

Inderdaad, als ze al veel eerder gewoon een test hadden gedaan, was het niet blijven doorwoekeren. Het gevolg is nu dat het systeem nog altijd bestaat, ondanks dat het simpel te weerleggen is. Het onderzoeksteam rond Houben heeft dat nu wéer nagelaten.

Ik vind het wel erg leerzaam om te weten hoe wetenschappers zich op dezelfde manier laten meeslepen als mensen die op bezoek gaan bij een medium. Wel is het zo dat zij zich neerleggen bij de feiten als ze die onder ogen krijgen. Dat valt nog tegen als er eens een medium is ontmaskerd. Maar zij zijn zich er duidelijk helemaal niet van bewust hoe zelfbegoocheling werkt.

Ik vraag me af hoe het kan dat iemand zonder het te weten de arm van een ander stuurt. Misschien heeft het iets te maken met de training, waar niet alleen de patiënt maar ook de begeleider heeft geleerd te reageren op subtiele signalen. Het is me wel duideljk dat ze de patiënten positieve feedback geven, waardoor ze eigenlijk leiden.

We willen allemaal wel eens ergens heel graag in geloven. En dat is heel logisch en menselijk. Helaas ging het in dit geval ten koste van de families van de patiënten. En ook ten kosten van de patiënten, al hadden die daar waarschijnlijk geen weet van.

Wetenschappers en doktoren zijn ook hele normale mensen, die hele menselijke fouten maken.

Over hoe dat kan, mensen kunnen zichzelf heel goed voor de gek houden. En ons onderbewustzijn is veel krachtiger dan we zelf vaak denken. Een pendel werkt ook met hele subtiele, onbewuste bewegingen, die we zelfs niet direct door hebben. Dit, en vergelijkbare dingen, is te wijden aan iets dat "ideomotor effect" heet. Hier staat het uitgelegd (Engels-talig): http://www.skeptics.org.uk/article.php?dir=articles&article=ideomotor_effect.php

Wolf schreef:Wetenschappers en doktoren zijn ook hele normale mensen, die hele menselijke fouten maken.

Bovendien is er een grote varieteit: de ene wetenschapper (of dokter) is de andere niet.

wolf schreef:We willen allemaal wel eens ergens heel graag in geloven. En dat is heel logisch en menselijk.

Zo is het, ik heb daar zelf ook wel eens lastig van. Je laat je meeslepen door 'wishful thinking' en alles lijkt heel mooi. Vooral omdat er vaak ook anderen bij betrokken zijn die zich net zo positief opstellen, zodat je wordt bevestigd in je denkfouten.

Op een gegeven moment moet je kiezen om je los te maken en door een crisis heengaan om de dingen weer normaal te kunnen zien. Maar dat lukt niet altijd, en veel mensen gaan dan door op een weg waarvan iedereen kan zien dat het verkeerd is. In liefdesrelaties gebeurt dit zo vaak. In de politiek zie je het ook regelmatig, vooral bij foute miljardeninvesteringen, bijv. de Betuwelijn. Er zal ook wel iets aan het werk zijn dat cognitieve dissonantie wordt genoemd, maar het is veel complexer.

Het is nu officieel: Rom Houben praat niet.

http://www.nrc.nl/buitenland/article248 ... praat_niet

Steven Laureys van de Universiteit van Luik zegt dat met de 'gefaciliteerde communicatie' grote problemen zijn.

De begeleidster die de arm van Houben steunt bij het bedienen van de computer kan kan geen antwoorden van Houben geven als ze die zelf niet weet. Ze heeft dus de hele tijd zélf antwoorden zitten verzinnen.

Laureys was zelf niet betrokken bij het computerproject, vermeldt de NRC. Hij had alleen gecommuniceerd via de voetbewegingen om te kunnen constateren of de patiënt al dan niet bij bewustzijn was.
Wel had Laureys gezegd dat zijn team bezig was met onderzoek naar gefaciliteerde communicatie.

Rom Houben was dus al bezig met het schrijven van een boek. Dat vind ik nou interessant: dat boek komt dus helemaal uit de duim van de begeleidster. Is zij nou een oplichtster of is het onderbewuste van de mens echt zo kneedbaar? Op die vraag zou ik wel graag antwoord willen. We hebben ten slotte wel met wetenschappelijke onderzoekers te maken. Als die op een dergelijke manier vatbaar zijn voor zelfmanipulatie is dat best interessant om te weten.

Gelukkig is het wetenschappelijke systeem kennelijk adequaat genoeg om dit soort vreemde praktijken eruit te filteren, al kostte het wel wat energie. Dit was tenslotte al te zien in de film waar hierboven naar was gelinkt.