Pseudo atheïstjes staan nu te kijken naar de hemel, wachtend wanneer het niets op hen neerdaalt, niet wetend dat ze al niets zijn, en altijd al waren. Halleluja, zie ze nu staan janken, de ene smiley na de andere, wat humor vermag ....

. Het is vreemd, er zijn mensen die wel degelijk in staat zijn om een dialoog te voeren, het gaat dan ook niet om de pseudo's die eens een boekje hebben gelezen en vervolgens in al hun literalistisch gemompel verstrikt raken in het voor zichzelf gecreëerde nihilisme dat hen immuun maakt voor een waarachtiger atheïsme. Grappig om zien, ook pijnlijk om lezen. Kluchtzangers !!!!!
Messianisme koppelde ik nog steeds aan het Joodse concept, 'de heiland zal komen'. Maar Agamben trekt het uit zijn context en spreekt over een complete breuk in de geschiedenis. Een moment in de geschiedenis dat van een compleet andere orde is, dat we nu niet kunnen kennen, vatten, voorspellen... Hij is ook overtuigd dat dit moment onafwendbaar is, de wereld stevent af op zijn eigen tegendeel, en we kunnen dit niet tegenhouden. Messianisme krijgt daardoor iets apocalyptisch, maar niet in het oneindige. Dit is niet vergelijkbaar met een revolutie in marxistisch perspectief, want daar is de omwenteling een ander gedaante van hetzelfde. Vandaar Messias, komende uit een andere wereld, incarnerend in deze wereld.
Mee eens, als het wederom in zo een religieus sausje gedipt wordt, dan mag je er zeker van zijn dat het weer tot een eeuwig welles/niets spelletje zal leiden. In bvb de chaostheorie (die nog niet zo oud is) zien we dezelfde voorspellingen, iets wetenschappelijker onderbouwd. De correlatie tussen het prozaïsch/metaforische verhaal en het wetenschappelijke is nochtans verbluffend. De incarnatie kan begrepen worden als bewustwording, soms spreekt politiek er zelfs over wanneer ze het hebben over een mentaliteitswijziging. Jammer genoeg hebben ze nog niet helemaal begrepen waar het echt over gaat waardoor ze in tegengestelde richting denken, het is dan ook niet voor niets dat depressie gevoeld wordt, letterlijk. Depressie is de voorbode tot ont-drukking, wat dan hetzelfde betekent maar niet steeds zo begrepen wordt. Anders gezegd, politiek heeft dus alles in de hand en net daarom dat we hen mogen vragen om hun verantwoordelijkheid hierin te nemen, ze negeren vooralsnog de roep van de bevolking, en dat is bijzonder jammer te noemen.
Wat Deleuze hier bij komt doen: Deleuzes concept van subjectiviteit is de idee van de plooi. Op de lijn tussen binnen (kenbaar, zichtbaar, wetenschap, macht, politiek) en buiten (chaos, willekeur, kracht, overweldiging) situeert zich het subject dat de lijn plooit, vorm geeft. In de oksels van deze plooien nestelt zich het individuele denken (idealiter). Waarom '(idealiter)', omdat in de praktijk het subject is verspreid, het is diffuus. Een zuiver 'vrij' subject bestaat niet, het is in vlagen en glimpen dat hij louter creatie is. In mijn ogen is de hedendaagse kunstenaar het prototype van dit subject. Het domein van het binnen tracht steeds te recupereren. Dit wil zeggen dat de machtshebbers het individu steeds willen inpassen in de stratificaties die het machtsdomein kenmerken. Een individu dat zelf creeërt is een 'gevaarlijk' individu, omdat het de bestaande structuren in vraag stelt. Een hoofdkenmerk van macht is dat het zijn domein wil uitbreiden. De heersende orde wil de lijn tussen binnen en buiten opschuiven, zodat er meer binnen ontstaat. De subjecten die deze lijn plooien en zelf vorm geven passen niet in het plaatje, zij moeten 'vlak gestreken worden', zij moeten zich inpassen in de structuren die de macht beheerst.
Hij omschrijft het mooi, heb inmiddels een paar stukjes van hem gelezen en toont duidelijk overeenkomsten met een zuiver non dualisme, het immanentievlak van waaruit alle concepten ontspringen en er zich een roll off beweging voordoet wat hij met plooien bedoelt, meen ik. Ook in onze taal komt dit eenvoudig tot uiting middels het woord ‘ont-wikkelen’ of het ontdoen van de wikkels als zijnde de conditioneringen die ons laten denken op de manier zoals we denken. De plooien vlak strijken, prachtig, wanneer de rust wederkeert en we inzicht krijgen in de dynamiek van ons eigen wezen.
Wat heeft dat Messianisme hier mee te maken? De heersende orde gaat blijven bestaan (, dankzij en ondanks) het geplooid rond de lijn. Ze gaat uitbreiden en recuperen, ze gaat grillige vormen doorheen de stratificaties duwen tot ze passen in de structuren die ze in handen heeft. Voor Deleuze zit de tegenbeweging in een veelvoud van diverse verzetsinitiatieven, groeperingen en individuen die de taal van de macht proberen te verwarren, die ontwrichten en kietelen. Zij stellen de macht in vraag en gaan op vele plaatsen, in vele domeinen de macht terugdringen en plooien rond zichzelf, gebruikmakend van de krachten van het buiten. Voor Agamben is dit slechts een gedaante van hetzelfde. Kleine verzetsinitiatieven zijn steeds een ander gelaat van wat al is. Het is pas door een volledige breuk met de gang van zaken dat de structuren van de heersende orde zullen gebroken worden. Het is in het tijdperk van de Messias dat een nieuwe wereldorde zal aanbreken die van een totaal andere aard is. En dit is onafwendbaar.
Prachtig natuurlijk, het is een andere omschrijving voor wat de chaostheoretici ons trachten te vertellen maar ze worden niet gehoord omwille van het tumult zelf. Nochtans, en wanneer we dit daadwerkelijk aandacht zouden geven, is er geen vuiltje aan de lucht. De incarnatie waarvan je sprak, is gewoon de bewustwording dat wanneer we onze economische crisis willen oplossen, dat we ook ons monetaire systeem dienen up te graden naar een niveau dat terug de mens centraal zal stellen. En om dit proces te begeleiden kunnen we gebruik maken van zgn neutraliserende attractors, dat zijn attractors die van buiten het systeem ahw worden ingespoten, ze verstoren ons denken met als doelstelling een maatschappij die kwalitatief van een andere orde is, menselijker. Derhalve, de economische crisis is geen crisis maar nu net het herstel van economie, en dat als voorbode tot een waarachtig duurzame en menswaardige economie. En misschien begrijp je nu waarom economie daadwerkelijk op de filosofiedraad thuishoort. We kijken verkeerdelijk naar deze crisis als een probleem terwijl het nu net de oplossing in zich herbergt. De oplossing is echter niet te vinden in hetzelfde denken dan waaruit de problemen voortkwamen, dan wel de bewustwording of de daadwerkelijke mentaliteitswijziging als gevolg van de evolutie zelf, spontaan en speels dat ze is. En aangezien geld als brandstof voor onze economie kan gezien worden, is het ook geld dat ons kan bevrijden van de hechting hieraan. Het is quasi vergelijkbaar met een drugsverslaafde die zich pas bewust wordt van z’n verslaving bij een overdosis. En op deze eenvoudige manier komen we uit bij de Financiële Relativiteitstheorie, simpel dus. Het is ofwel ineenstorten of doorbreken, waarbij de ineenstorting kan begrepen worden binnen het proces van de doorbraak zelf, de chaos waarbinnen de ordenende actoren kunnen gezien worden en ons begeleiden. De gammaval afgeleid naar een volgende alfa toestand, een rollercoaster die we evolutie kunnen noemen. En dan schakelen we nu over naar BHV, ook dat !!!!!
Dat is het mooie aan filosofie, ze kan concepten, beelden, etc. overal wegplukken en gebruiken. Het is volledig talig opgebouwd en moet (meestal) enkel verantwoording afleggen aan haar innerlijke logica. Dat is ook wel het verwijt dat velen (meestal positieve wetenschappers) tegen filosofie opperen: het is gewoon bijeen gekletste lapzwans...
Dat is wat ze zeggen natuurlijk, ze willen ahw de geest vangen in een hokje, hem uitkleden tot z’n naakte essentie om dan te zeggen dat hij niet bestaat. Gelijk hebben ze !!!! Niets bestaat ook.
Wat betreft politiek: ik denk dat het antwoord niet meer van de politiek gaat komen. Politiek lijkt me momenteel de hoeder van de gang van zaken. Inherent hieraan is het idee van stabiliteit, statisch dus. De echte dynamiek komt eerder uit niet-politieke hoek: kleine verzetskernen die zich niet bewust zijn van hun rol, een soort amalgaan van kietelaars (hm, klinkt bekend, zou ik het latijnse woord gebruiken: clitora?). In dat opzicht vind ik het even belangrijk dat hippies Kleine Brogel bezetten (heb ik ook nog gedaan btw, lekker dollen met de flikken) als dat katholieken tegen abortus demonstereren. Het mooiste vind ik wel de groeperingen die rechtsreeks ingaan tegen de taal van de machtshebbers. Hiervan heb ik een mooi voorbeeld: de clown army. Zij demonstreren met behulp van humor, dit is zo'n onbekend fenomeen voor de vertegenwoordigers van de macht (zij kennen enkel de taal van geweld) dat zij volledig ontwapend worden...
Uiteindelijk is het simpel, ofwel neemt politiek daadwerkelijk haar verantwoordelijkheid jegens haar bevolking, ofwel wordt het een ware revolutie. Daarom dat de bevolking er goed aan doet om politiek te steunen maar dan wel correct ingelicht over de stand van zaken. Tot nu toe negeert politiek nog wel elke dialoog hieromtrent. We blijven schrijven.