atheisme.eu

De ware Jezus, een mooi onderwerp om mee te beginnen als je spiksplinternieuw op een atheïstisch forum binnenkomt, dacht ik zo. Lekker controversieel.

Maar het is niet mijn bedoeling om controversieel te zijn, zoals het misschien lijkt, want het gaat me niet om de leer van Jezus, maar om het feit dat het complete christelijke bastion is gebaseerd op - en in stand wordt gehouden door - de talloze aan hem toegeschreven wonderen, te beginnen met zijn wonderbaarlijke verwekking en geboorte, en eindigend met zijn minstens even wonderbaarlijke 'verdwijning'.

Ik vermoed zelfs dat Jezus in vergelijking met andere profeten een recordaantal wonderen op zijn naam heeft staan, de éne al mooier dan de andere. Want je kunt zeggen wat je wilt van de apostelen, uitstekende Public Relation Managers waren ze zeker!
En toen hij tenslotte na gekruisigd te zijn ook nog lijfelijk ten hemel was gevaren, nu ja, toen kon hij helemaal niet meer stuk, natuurlijk.

Toen niet, nu wel. Alleen héle goedgelovige gelovigen geloven nog dat het allemaal echt gebeurd is, en de rest krabt zich - al dan niet openlijk - toch wel eens achter het oor. En de niet-gelovigen geloven er geen fluit meer van.

Ach ja, het zal je maar gebeuren dat je met zóveel goodwill zó in diskrediet wordt gebracht...
Dat er rondom je moeder een complete cultus is ontstaan, terwijl jij zelf overal als een zielig, uitgemergeld en lekgeprikt ballonnetje aan een kruis bengelt, en bijna niemand nog weet wat je ooit gezegd hebt?

Jezus is het fundament van het christendom, dus lijkt het me geen slecht idee om hemzelf eens serieus onder de loep te gaan nemen, van dat kruis af te halen. Kijken wat er dan gebeurt.

Het zal wel niet zo zijn dat dan meteen het hele Vaticaan in elkaar stort, maar toch... je weet het maar nooit, met een mosterdzaadje.

Hai Sofia, goed idee om Jezus eens te ontrafelen. Dat hij zoveel wonderen verrichtte zou op zich al voldoende moeten zijn om hem naar fabeltjesland te verwijzen. Historisch heeft het ook niet veel om het lijf omdat er geen splinter historisch bewijs van zijn bestaan wordt gevonden. Eigenlijk alleen maar bewijzen die zijn bestaan tegenspreken.

Want je kunt zeggen wat je wilt van de apostelen, uitstekende Public Relation Managers waren ze zeker!

Inderdaad. Voor mij is dat reden om te denken dat er een flinke macht achter stak, en dat het geen arme sloebers waren die al liefde en gelijkheid predikend de grootste godsdienst over de wereld verspreidden.

Ik heb me in de theorie van Francesco Carotta verwikkeld, en vind dat tot nog toe de meest plausibele theorie van alle die ik heb gehoord.

Er zijn verder heel wat theorieën waar je oeverloos in kan verzanden, zoals de relaties met de gnostiek, de 'joodse mensenzoon' die door syncretisme allerlei bekende goddelijke karakteristieken kreeg toegemeten, dat hij überhaupt nooit bestond en dat zijn leven (door wie en wanneerd?) volledig uit bepaalde duimen is gezogen.

De pogingen om hem historisch te traceren lopen steeds weer uit op dezelfde citaten van Tacitus, Suetonius, Plinius, Josephus en misschien nog een paar. Allemaal hebben zij de makke dat ze van late datum zijn, Romeins, vaag en beknopt, bepaald niet spreken over een godenzoon, de naam Jezus niet noemen etc. etc.
De 'getuigenissen' van de evangelisten worden door creatieve religieuze wetenschappers met kunstgrepen steeds vroeger gedateerd om ze authentiek te laten lijken.

Josephus Flavius' verwijzing is ook opmerkelijk. Sommigen stellen dat het een regelrechte vervalsing is die later is ingevoegd. Als bewijs hiervoor geven ze dat de passage(s) over Jezus in de oudste versies niet voorkomen.

Maar wat je eigenlijk zou moeten doen, is deze passage lezen in de hele context. Dan ervaar je pas werkelijk een openbaring. De paragraven van dit hoofstuk zijn een opsomming van opstandige joden die niet zozeer anti-Romeins zijn omdat ze door de Romeinen zijn bezet, maar omdat ze zijn gevuld met godsdienstwaanzinnige domheid, en zich om die reden tegen alle tekenen van vooruitgang die de Romeinen brengen. Zo breken er steeds onlusten en gewelddadigheden uit omdat de Romeinen wegen aanleggen, waterleidingen, riolen etc. etc. Het is absurdistisch om te lezen. Binnen dat absurdisme komen bizarre religieuze taferelen voor, over mensen die zo goedgelovig zijn dat je ze alles kan wijsmaken.

Een vrouw met de naam Paulina laat zich wijsmaken dat zij seks kan hebben met een god, maar in werkelijkheid betreft het een man, die zich voordoet als god omdat hij seks met haar wil hebben. Dit verhaal staat direct achter de passage waarin Jezus zou zijn genoemd. Kruisigingen komen er ook in voor, op een manier die de kruisiging van Jezus in een vreemd licht stellen.

Dat Jezus precies in het midden van deze bizarre taferelen wordt genoemd, geeft toch op zijn zachtst te denken.

Ene Joseph Atwill kwam met een theorie dat de oudste verhalen over Jezus in werkelijkheid helemaal geen verhalen over Jezus zijn, maar over de messias, in het Grieks dus Christus. De christenen waren dus volgens hem in werkelijkheid joodse messianisten, militante strijders die als doel hadden de joden te 'verlossen' van hun bezetters en een pure joodse staat te stichten. Dat verklaart waarom er negatief op christenen werd gereageerd, want messianisten waren godsdienstwaanzinnige, sektarische rebellen, die zich overal tegen de Romeinen verzetten en tweespalt zaaiden. Ik weet niet of ik er veel zin in heb zijn boek te gaan lezen, maar deze conclusie vond ik wel interessant.

Volgens mij trouwens heeft de islam veel overgenomen van dit messianisme, maar dat is een ander verhaal.

Zelfs de theorie dat 'Jezus wel heeft bestaan maar een gewone eenvoudige menselijke jood was' vind ik niet steekhoudend. Als er al zo'n mens ooit heeft bestaan, dan heeft hij in de loop de eeuwen zoveel mythen rond zijn persoon heeft aangetrokken dat hij net zo goed gelijk kan zijn aan ieder ander. Er zijn zoveel overeenkomsten met andere religies dat er niets meer mee te bewijzen is.

Het meest frappant aan die 'eenvoudige jood'-theorie vind ik nog wel dat of all people de joden zelf hem helemaal niet vereren. Volgens de christenen was hij zoon van god en kon hij daarom over het water lopen en blinden ziend maken, volgens de moslims was hij geen zoon van god maar kon hij wel leven scheppen, bij elkaar zijn er dus miljarden die in Jezus de zeer goede wonderdoenere geloven, maar de joden die hem zouden hebben voortgebracht geloven er niet in.

Tegenwoordig is lang niet iedereen er meer van overtuigd dat Jezus inderdaad bestaan heeft, maar ik denk zelf dat dit wel het geval is.
Maar ook, dat er door de geschiedschrijvers zó uitgebreid gebruik is gemaakt van oude mythen dat hij zichzelf heden ten dage niet eens meer zou herkennen.
De reden daarvoor ligt voor de hand: Jezus kwam met een totaal andere god op de proppen dan de sjachrijnige Jehova waarmee iedereen geïndoctrineerd was, en dus moest er zwaar geschut worden gebruikt om hem enigzsins aanvaardbaar en geloofwaardig te maken.
En die oude mythen leenden zich daar uitstekend voor. Mensen zijn nu eenmaal eerder bereid geloof te hechten aan dingen die hen bekend zijn dan aan iets nieuws. Zelfs na tweeduizend jaar.

Verwacht dus maar niet dat ik Jezus als 'niet gekruisigd, en zelfs als niet bestaand hebbend' zal gaan verklaren, want ik ben wel wijzer, als ik dat zou doen was ik meteen uitgepraat!

Nee, wat mij voor ogen staat is uit te vinden wat er van de Jezusfiguur overblijft als je er alle onwaarschijnlijke 'franje' van afhaalt. Inclusief het kruis.
Of misschien zelfs wel in eerste instantie het kruis, want eigenlijk is het ongelofelijk wat dáár allemaal aan is opgehangen! Dat stomme kruis is zelfs de essentie van het christendom geworden, terwijl het absoluut niets te maken heeft met de werkelijke leer van Jezus zelf.

En dat is nu precies wat me het meeste dwarszit: ik kan me absoluut niet voorstellen dat het ooit Jezus' bedoeling is geweest om aan zo'n ding hangend de geschiedenis in te gaan, laat staan dat hij ooit gedacht zou hebben: straks wordt ik gekruisigd en wat zullen alle christenen me dan dankbaar zijn dat ik voor hun zonden gestorven ben!

Dat lijkt mij pure lariekoek. Jezus wist waarschijnlijk pas kort voor zijn gevangenneming dat zijn leven gevaar liep, en heeft dat zeker niet bewust uitgelokt.
En dat hij erop uit was om - net als de joodse zondenbok - gebruikt te gaan worden als menselijke zondenbok lijkt me hoogst onwaarschijnlijk.

Ook psychologisch gezien was Jezus in geen enkel opzicht een potentiële zelfmoordenaar, want dan zou hij net zo'n fanaticus geweest moeten zijn als de Japanse kamikazepiloten en de hedendaagse zelfmoordterroristen, en daarvoor was hij mijns inziens veel te evenwichtig en gespeend van haatgevoelens. Denk maar eens aan de uitspraak: Wie zonder zonde is gooie de eerste steen.

Nu weet ik best dat geen enkele gelovige deze argumenten ook maar één moment in overweging zal nemen, maar ik ik heb er nog een paar, die uiteindelijk misschien toch een belletje zullen laten rinkelen...

Cross posts, Els!

Misschien is het ook goed dat ik er even bij vertel dat ik er niet op uit ben om Jezus zèlf onderuit te halen, want zelfs al is er maar een fractie van alle overleveringen waar, dan is hij nog iemand voor wie ik diep respect heb.

Nu is er over de wonderen die Jezus persoonlijk heeft verricht al zo ontiechelijk veel geschreven, dat mijn commentaar er niet ook nog eens bij hoeft.

Maar afgezien daarvan is dat maagdenverhaal goed beschouwd ook maar eigenaardig, want zijn de niet-meer-maagden plotsklaps onrein geworden of zoiets? En zo ja, dan is die onreinheid wel afkomstig van de meneer die voor de ontmaagding heeft gezorgd, zou je zeggen...

Trouwens, heeft Jezus zelf ooit beweerd dat zijn moeder nog maagd was bij zijn geboorte? Kan me niet herinneren hier ooit iets over gehoord te hebben.
En zelfs als ze géén maagd was geweest, wat dan nòg, tegenwoordig is dat in onze Westerse wereld helemaal geen punt meer.

En dan die Ster van Betlehem. Wat wàs dat voor een ding, dat iedereen verwees naar de plek waar het kerstkindje geboren was? Een hemels spotlight met maar één straal, precies to the point?
Maar het moet wel een formidabel spotlight zijn geweest, met een formidabele straal, die tot in de verre omtrek te zien was, want er kwamen zelfs drie koningen op af, met geschenken al al, waaruit je kunt afleiden dat ze óók al wisten wie die pasgeboren baby was. Kennelijk wemelde het in die tijd van de helderziende koningen, al staat dat nergens in de bijbel.

Wat ik me óók altijd heb afgevraagd is hoe Jozef al die gaven naar huis getransporteerd heeft, allemaal op de rug van dat arme ezeltje, met de kraamvouw plus kind er bovenop?

Je kunt er wel om lachen, maar is het eigenlijk niet triest dat hierop een complete godsdienst is gebaseerd?

Sorry dat ik telkens maar korte stukjes schrijf, maar ik ben een enorme kluns waar het computers betreft, en heb heel slechte ervaringen met plotseling verdwenen tekst. Vandaar dus.

Enfin, als we nu al die sterke geboorteverhalen eens achterwege laten, wat blijft dan over?
Een gewoon, maar wel slim joods jongetje, niet? Dat helemaal geen zin had om de hele Thora van achteren naar voren uit zijn hoofd te leren, zoals alle joodse jongetjes in Amerika zelfs nu nog moeten - en moslimjongetjes trouwens ook, de Koran dan, in hun geval.

Hij zal er waarschijnlijk wel braaf mee begonnen zijn, want er bestond in die tijd geen alternatief, maar kennelijk kwam hij daarbij zóveel aanvechtbare punten tegen, dat hij erover in debat ging met zijn leermeesters, iets wat toen helemaal ongehoord was. Aan wijze mannenwijsheid mocht niet getornd worden.

Hoewel dit verhaal misschien ook wel een verzinsel is, de stelling gaat vandaag de dag nog steeds op: voor vele gelovigen is Balkenende's woord wet, niet omdat hij gelijk heeft, maar omdat hij een medechristen is, en dus per definitie onfeilbaar in zijn oordeel. Tot het tegendeel blijkt, uiteraard, maar dat zal nog wel even duren.
En zelfs als alle priesters in Afrika vinden dat condooms niet verboden moeten worden, is het de Paus die het laatste, en doorslaggevende woord heeft. Dus géén condooms.

Maar even terug naar het jongetje Jezus, wat weten we nog meer van hem? Niet veel geloof ik, maar zijn latere gedrag wettigt het vermoeden dat hij bij tijd en wijle flink op zijn duvel kreeg wegens zijn eigenwijsheid, zowel thuis als in de synagoge.

Misschien verklaarde hij dáárom later wel dat hij zijn moeder haatte omdat ze hem zoveel verkeerds had geleerd.
Alleen denk ik dat hij het woord 'haatte' niet letterlijk in die zin heeft gebruikt, en dat dit dus een ietwat onjuiste, misschien zelfs wel tendencieuze, vertaling is.

Want als je je moeder, die niets anders deed dan proberen je bij te brengen wat zij dacht dat goed was, om die reden haat ben je een neuroot van jewelste, en dat was Jezus bepaald niet.

Maar of ze hem helemaal au serieux nam valt misschien wèl te betwijfelen, gezien zijn latere opmerking: een profeet is nooit geëerd in eigen huis. Maar ja, hoeveel moeders hebben in de hippytijd hun hart niet vastgehouden voor hun kinderen? En hoeveel doen dat in deze yuppietijd weer?

En je kunt dat 'eigen huis' zelfs veel groter zien, want hij werd ook door zijn eigen volk niet geëerd.
De joden van toen wachtten op een Messias, een door Jehova gezonden koning, die hen zou bevrijden van de Romeinen. Het is immers de droom van àlle onderdrukten en machtelozen ter wereld dat God (of iemand anders) zich over hen zal ontfermen en hen recht zal doen, en de joden zijn daarop geen uitzondering.

Maar voor zo'n door Jehova gezonden bevrijder hebben ze Jezus nooit aangezien. Dat kon ook niet, want de liefdevolle God van Jezus was een totaal andere god dan de wraakzuchtige Jehova - het lijnrechte tegendeel kun je zelfs wel zeggen.
En dus was wat Jezus predikte een nieuw gelóóf, en niet een nieuwe staatsvorm.

Daarom lijkt het me ook hoogst onwaarschijnlijk dat Jezus zichzelf als een messias zag, een toekomstige koning van Israël, zoals sommigen veronderstellen.
Ik denk dat dit in werkelijkheid de valse beschuldiging is waarmee de joden hem bij de Romeinen hebben aangegeven, en die tot zijn arrestatie heeft geleid.

Want het blijkt nergens uit dat hij naar politieke macht streefde. Maar zelfs als dat wel het geval zou zijn geweest zou hij het toch over een andere boeg hebben gegooid, en er niet op vertrouwd hebben dat de God der Wrake dat allemaal zou bewerkstelligen.

Nee, dat de joden hem aan de Romeinen overleverden was vanwege dat nieuwe, liefdevolle geloof dat hij bracht, dat het oude omver dreigde te werpen, en zodoende de absolute macht van de priesters in gevaar bracht.

En het had nog succes ook, want al heeft het christendom zich na (en misschien wel als gevolg van) de kruisiging over grote delen van de wereld verbreid, in Israël zelf is de wraakzuchtige Jehova nog volop aan de macht, met alle gevolgen van dien...

En op de messias wachten ze nog steeds.

Hoewel Jezus zelf niet de wens had om koning van Israël te worden, is het best voorstelbaar dat zijn apostelen daar anders over dachten.
Want glorie straalt af, en het is me nogal een verschil of je volgeling bent van een echte koning, of van een rondtrekkende prediker met extreme ideeën, waar of niet?

Dat zo'n koningschap de volgelingen voor ogen stond kan dus best waar zijn, maar Jezus zelf... Nee. Volgens mij was hij veel te intelligent voor dit soort wishful thinking.
Ik denk zelfs dat hij ervan uitging dat wat hij predikte weinig effect zou hebben.

Hij voorzag immers niet dat hij gekruisigd zou gaan worden, en dus ook niet dat hij daardoor beroemder zou worden dan anders het geval zou zijn geweest - net zomin als van Gogh voorzag dat hij beroemder zou worden door zijn afgesneden oor dan anders het geval zou zijn geweest.

Want Jezus was lang niet de enige 'messias' - het wemelde in die tijd van de would-be messiassen, waarvan de meeste roemloos in vergetelheid zijn geraakt.

En hoeveel dat kruis aan de faam van Jezus heeft bijgedragen, valt ook op te maken uit het feit dat hij er na tweeduizend jaar nog steeds aan bengelt, terwijl er van alles wat hij gezegd heeft nauwelijks iets is overgebleven.

Mensen vergeten over het algemeen gauw, en wat nog het beste blijft hangen is iets sensationeels - iets buitengewoons. Als je wat dit betreft geluk hebt ben je daarmee soms voor eeuwen onder de pannen.

Denk bijvoorbeeld ook maar eens aan Boeddha. Van hem weet iedereen wel dat hij onder een boom naar zijn navel ging zitten staren, en zodoende al zijn vorige levens kon bekijken.
En zelfs in onze westerse wereld, waar reïncarnatie niet vanzelfsprekend wordt geacht, gelóóft iedereen dat ook nog klakkeloos.
Maar hoeveel mensen kunnen iets vertellen van wat hij allemaal heeft gezegd?

En wat te denken van zo'n verslag als dat van de intocht in Jeruzalem:

'Jezus en zijn leerlingen waren op weg naar Jerusalem. Zij kwamen op de Olijfberg en beneden hen lag de stad. Jezus stuurde twee van zijn leerlingen er op uit en zei: 'Ga naar Betfage en haal daar een ezel! En vraagt iemand er naar, zeg dan dat de ezel straks teruggebracht wordt.' Een poosje later kwamen de twee leerlingen met de ezel naar Jezus toe. Jezus ging er op zitten en vertrok naar Jerusalem. Alle mensen die bij hem waren, spreidden hun mantels uit op de weg. En andere mensen sneden takken van de bomen en legden die ook op de weg of zwaaiden met takken. En iedereen riep: 'Hoera voor onze Koning! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer!' Later toen Jezus in de tempel van Jerusalem was geweest, ging hij terug naar zijn vrienden in Betanie op de Olijfberg.'

Wat ik altijd zo grappig vind zijn de totaal onbetekenende details die de eeuwigheid hebben gehaald. Zoals ook nu weer met die ezel. Jezus zei: Leen even een ezel, en zeg dat ze hem zo weer terugkrijgen."

Als ik tegen mijn lieverd zeg: "Och, haal jij even een pak koffie bij de buurvrouw, zeg maar dat ze 'm straks terugkrijgt." dan durf ik mijn hoofd eronder te verwedden dat dit niet over tweeduizend jaar in een heilig boek staat!

Ergens in het begin van de bijbel staat ook zo'n leuk verhaal, over het gesjacher om een waterput. Wat er allemaal al niet belangrijk was in die tijd!
Maar ja, wat wil je, er was meestal niet zoveel te beleven in de woestijn, en je moet je toch ergens mee bezig houden...

Daarom denk ik ook dat die triomftocht van Jezus een beetje overtrokken is om het allemaal mooier te maken. En dat dit dus niet per se hoeft te betekenen dat er ècht massa's mensen waren die een koning in hem zagen.
Maar ook een kleinere groep mensen kan behoorlijk wat lawaai produceren. Vergelijk het maar eens met de aankomst van een hedendaagse beroemdheid op een luchthaven, waar hele horden gillende en juichende fans op af komen.
Zo werd Marlène Dietrich ooit de "Koningin van het witte doek" genoemd, en zitten er hier in Portugal massa's koningen, tot O Rei dos Frangos (de Koning van de geroosterde Kippen) toe.
En wat dacht je van Koning Voetbal?

Waarmee ik maar wil zeggen dat een troon ook symbolisch kan zijn.

En de oude geschiedschrijvers wisten dit ook wel, denk ik, maar omdat de latere godgeleerden en geschiedschrijvers bloedserieus waren, en dus niet zo erg goed in relativeren, waren ze geneigd om alles letterlijk te nemen wat er geschreven stond, en dit kan natuurlijk heel gemakkelijk tot een zekere mate van onbedoelde geschiedvervalsing hebben geleid.

En Jezus is gedoopt, staat in de bijbel. Door Johannes de Doper himself. En wat er toen gebeurde is op z'n zachtst gezegd spectaculair. Lees maar:

"Terstond nadat Jezus gedoopt was steeg Hij op uit het water. En zie, de hemelen openden zich, en hij zag de Geest Gods neerdalen als een duif en op Hem komen. En zie, een stem uit de hemelen zeide: Deze is Mijn Zoon, de geliefde, in Wie Ik Mijn welbehagen heb."

Kennelijk vond men het toen nodig om hem uit het water te laten opstijgen, vervolgens de hemel te laten opensplijten (hoe?), Gods (Jehova's?) geest als een duif op hem te laten neerdalen, en daar ook nog een goddelijke stem aan toe te voegen.

Maar nu? Het is misschien leuk als circusvoorstelling, maar als er van je gevraagd wordt om het allemaal voor echt gebeurd aan te nemen...

Voor mijn gevoel is het een volslagen ongeloofwaardig knotsgek verhaal, dat zowel de waardigheid als de geloofwaardigheid van Jezus eerder aantast dan goed doet.

En dus vraag ik me af of het niet beter zou zijn om er voortaan maar van uit te gaan dat Jezus zich gewoon heeft laten dopen omdat het toen de gewoonte was.
Of zelfs dat hij zich helemaal niet heeft laten dopen, omdat hij allerminst zeker was van Jehova's goedkeuring, want dat kan ook nog.

Naar verluid is Jezus pas ná zijn doop gaan prediken, dus nádat de heilige geest met zoveel tamtam op hem was neergedaald. Dus zou dat neerdalen dan bovenop de reeds bij zijn geboorte aanwezige heilige geest geweest moeten zijn - twee heilige geesten bovenop elkaar dus. Kan natuurlijk, maar het rammelt wel een beetje, voor mijn gevoel.

En als Jezus pas na zijn dertigste is gaan prediken, wat waarschijnlijk wel waar is, dan heeft hij daarvóór toch op de een of andere manier zijn brood moeten verdienen, en dus kun je je afvragen hoe.
Was hij een timmerman, net als zijn vader, of een rabbijn?

Dit laatste ligt het meest voor de hand: hij werd 'rabbi' genoemd, en bezat er dus vermoedelijk de benodigde kennis voor, en bovendien was hij eigenwijs genoeg om met plezier van leer te trekken tegen wat hem niet aanstond.
En vanuit een comfortabele machtspositie ook nog, want bijna niemand durfde het aan om een rabbi de mond te snoeren. Dat is nu nog zo, maar toen helemaal.
En dat zou dan meteen ook nog een reden kunnen zijn waarom hij zich liet dopen: omdat het hem meer aanzien verschafte.
Want zeg nu zelf, wat stelt een ongewassen, ongedoopte rabbi nu voor, toch helemaal niets?

Goed, als het waar zou zijn wat ik denk: dat èn de afkomst, èn de geboorte, èn de doop van Jezus verdichtsels zijn, dan zitten we nu met een plus minus dertigjare rabbi die, volgens de bijbel, een wandeling ging maken in de woestijn, en daar iets beleefde wat zijn weerga niet heeft.
Ik citeer een schrijver die het allemaal heeft opgezocht, en er (natuurlijk) zijn eigen conclusies aan verbindt:

"De Evangeliën stemmen overeen, dat het de Heilige Geest is, die Jezus leidt in de woestijn om daar door de boze verzocht te worden. Deze beproeving van Jezus' motieven en van zijn gehoorzaamheid aan de Vader was absoluut noodzakelijk. De verzoeking die de satan aan Jezus voorlegt, is een hele oude. Een analyse van de drie verzoekingen levert het volgende op: Jezus wordt net als Eva in het paradijs op drie punten verzocht, nl. op het punt van de lichamelijke behoefte (bevrediging van honger) op het punt van schoonheid voor de ogen (Matt.4:8 hij toonde Hem alle koninkrijken der wereld en hun heerlijkheid) en op het menselijke verlangen belangrijk (God) te willen zijn (Indien gij Gods zoon zijt...). De apostel Johannes vat deze drie punten alsvolgt samen (1 Joh.2:16): de begeerte der ogen, de begeerte des vleses en een hoovaardig (hoogmoedig) leven. De mens in het paradijs faalde bij deze verzoeking; nu moest blijken of deze nieuwe mens wel bereid was aan Gods opdracht te gehoorzamen. Jezus is gehoorzaam aan Gods opdracht. Hij kiest niet de weg van de bevrediging van behoeften en begeerten, maar is gehoorzaam op de weg van lijden. Want die weg van lijden begint nu."

De conclusie, dat Jezus gehoorzaam is aan Gods opdracht, en dus niet de weg kiest van bevrediging van behoeften en begeerten, maar braaf de weg van het lijden opgaat, laat ik geheel voor rekening van de schrijver, die duidelijk nooit van Maria Magdalena heeft gehoord.

Maar voor de rest: Prachtig, prachtig. Vooral als je in aanmerking neemt dat de verzoeking die de satan aan Jezus voorlegt al een heel oude is. Inderdaad, zo oud en traditioneel als maar kan, en daarbij ook nog 'absoluut noodzakelijk'. En: afkomstig uit het Oude Testament.

Zodat het er feitelijk op neerkomt dat Jezus daar in de woestijn gehoorzaamheid heeft beloofd aan Jehova, de God der Wrake, en dat hij direct daarna begint met een regelrechte concurrent aan den volke te presenteren: een gloednieuwe, liefhebbende God.
Kom nou, dat kàn toch gewoon niet!

Nee, ik geloof niets van dat satanverhaal, volgens mij is hem iets heel anders overkomen, dat bepalend is geweest voor zijn verdere leven: hij kreeg tijdens zijn eenzame wandeling in de woestijn een lichtervaring.

En dan heb ik het over de lichtervaring die in de oudheid 'extase' werd genoemd, en die bestaat uit een immens liefdevol licht, zo imposant en indringend, dat met niets 'aards' te vergelijken is. Waardoor het ook niet echt te beschrijven is aan iemand die het niet heeft meegemaakt.

Ik heb twee van die ervaringen gehad in mijn leven, en dit is mijn verhaal:

De eerste overkwam me toen ik 17 was.
Ik had net mijn huiswerk af, en lag lekker op mijn bed te niksen en naar het plafond te staren, toen ik opeens een soort geruis hoorde en er een krachtig blauwgroen licht verscheen dat alles doorzichtig maakte - net als Röntgenstralen doen. De muren en het plafond waren er nog wel, maar ik kon er doorheen kijken alsof ze van groen glas waren.
En het licht zelf was 'levend', en straalde een immense liefde uit, die op geen enkele manier vergelijkbaar was met aardse liefde, en mijn eerste gedachte was: Is dit nu God?
Maar mijn gevoel zei meteen van niet. Het was iets anders, maar wel iets dat me een intens geluksgevoel gaf - dat drie dagen lang zou blijven aanhouden, maar dat wist ik toen nog niet.

Enfin, het licht bleef een tijdje en doofde toen langzaam uit, waarna alles weer normaal werd. Behalve ik, want ik liep naast mijn schoenen van geluk.
En dat was kennelijk aan me te zien ook, want toen ik mijn kamer uitkwam vroeg mijn stiefmoeder verbaasd: "Wat is er met jou?" Waarop ik "Niets" antwoordde, omdat ik met de beste wil van de wereld niet onder woorden zou kunnen brengen wat me overkomen was. Bovendien wist ik niet eens wat het was geweest, dus wat viel er te vertellen?

Dus heb ik er altijd mijn mond over gehouden, tot er een jaar of wat geleden op de TV een documentaire werd vertoond over BDE (bijna-dood-ervaringen). En wat die mensen vertelden: het licht dat ze hadden gezien, de immense liefde die ermee gepaard ging, en het geluksgevoel, alles kwam vrijwel overeen met wat ik had meegemaakt - behalve dan dat ik niet bijna dood was geweest.
Ik was dus niet de enige, zoals ik tot dusver had gedacht!

Ongeveer tien jaar later overkwam het me opnieuw, maar nu terwijl ik in de keuken aan het afwassen was. Weer zo'n flits, hetzelfde licht (maar nu ook nog gepaard met vonkjes) en de liefde. Zodat ik nu weet hoe doorschijnend en liefdevol een afwasteiltje met vuile borden en bestek eruit kan zien.
Volslagen belachelijk? Jawel, ik zal het niet tegenspreken.

En ook nu duurde het geluksgevoel drie dagen, maar daarna kreeg het leven van alledag weer de overhand en ebde het weg.
Maar de herinnering bleef, en de impact die het op me heeft gehad ook.

En ik ben er nog steeds niet in geslaagd om het voor anderen begrijpelijk te maken.

Naar aanleiding daarvan heb ik een allegorische verhaal bedacht, over een woestijnbewoner die door een onzichtbare hand werd opgepakt en op een vlot midden in een oceaan werd neergezet.
Toen hij daarna in zijn oase werd teruggeplaatst, en daar opgewonden vertelde over die geweldige waterplas die hij had gezien, werd hij door niemand geloofd. Men dacht dat hij een leugenaar was, of misschien een zonnesteek had opgelopen.

Dat ongeloof komt bijna iedereen tegen die het licht heeft gezien. Niemand kan het zich voorstellen, niemand begrijpt het, en wat men dan doorgaans doet is gaan redeneren.
En dat overkwam Jezus ook, als je de bijbel mag geloven:

"Wanneer Jezus voor de eerste keer in zijn vaderstad Nazaret komt, proclameert Hij, dat God de woorden van Jes.61:1,2 aan Hem heeft vervuld: De Geest des Heren is op Mij, daarom, dat Hij Mij gezalfd heeft, om aan armen het evangelie te brengen; en Hij heeft mij gezonden om aan gevangenen loslating te verkondigen en aan blinden het gezicht, om verbrokenen heen te zenden in vrijheid, om te verkondigen het aangename jaar des Heren.
Maar de toehoorders nemen een kritische houding aan (Luc.4:22; Matt.13:54) en Jezus kan nauwelijks wonderen doen.
Hij spreekt hun dan rechtstreeks aan op hun ongeloof en stelt, dat meestal een profeet in zijn vaderstad ongeëerd is. Zij worden zo woedend, dat zij hem meeslepen uit de synagoge naar de afgrond aan de rand van de stad om hem naar beneden te gooien."

Het is echter de tijd nog niet. Jezus rukt zich los en gaat er vandoor.

Het is eigenlijk best een mooi verhaal, van die kritische Nazareners die - alsof ze rasechte Amsterdammers waren - op Jezus' bewering dat hij wonderen kon doen, reageerden met : Eerst zien, en dan geloven.
En gelijk hadden ze, want er gebeurde geen enkel wonder.

Wat niet zo gek is natuurlijk. Maar het is wèl gek dat het in de bijbel zó wordt verteld, dat het lijkt alsof de Nazareners grote sufferds waren, die gewoon niet zagen wie ze voor zich hadden. Want dat waren ze om de dooie dood niet, integendeel, ze waren juist uitzonderlijk reëel.

En als Jezus zijn onvermogen vervolgens aan hèn wijt door te zeggen dat een profeet niet geëerd wordt in eigen huis, worden ze kwaad. En terecht, want als je even nadenkt is het gewoon dom om op zo'n manier anderen de schuld te geven van je eigen falen.

Nee, hij had er beter aan gedaan om ruiterlijk toe te geven dat hij in zijn enthousiasme zichzelf had overschat, want dat zou niemand hem kwalijk hebben genomen.
Nu werd het een smadelijke aftocht, die hem beslist niet lekker zal hebben gezeten.

Nou Sofia, je gaat snel zeg. Je hebt Jezus intussen al half uitgekleed.

En zelfs als ze géén maagd was geweest, wat dan nòg, tegenwoordig is dat in onze Westerse wereld helemaal geen punt meer.

Dat is tegelijk nog een argument tegen een joodse Jezus, want bij de joden was het wel een probleem: ze zou ter dood zijn gestenigd. Maar er gebeurt niets, er verschijnt gewoon een 'engel van god' die even zegt dat dit kind van de 'heilige geest' is. Een christen heeft daar misschien geen probleem mee, maar toen waren er nog geen christenen, en joden hadden er echt wel een probleem mee, en ze geloven het nu nog niet. Wat mij betreft is een 'joodse Jezus' hiermee wel ontmaskerd.

Sorry dat ik telkens maar korte stukjes schrijf, maar ik ben een enorme kluns waar het computers betreft, en heb heel slechte ervaringen met plotseling verdwenen tekst. Vandaar dus.

Haha, van mij zweven toch ook wel al wat fantastische stukjes ongelezen in cyberspace. Ik schrijf nu ook netjes alles in het kladblok en dan plak ik het later in het reactieveld. Schade en schande he.

En zelfs als alle priesters in Afrika vinden dat condooms niet verboden moeten worden, is het de Paus die het laatste, en doorslaggevende woord heeft. Dus géén condooms.

Helemaal bizar dat iemand die levenslang seks afwijst en er zelf geen enkele ervaring mee heeft, en de scepter zwaait in een machtsbolwerk waar alleen mannen in worden toegelaten en vrouwen worden geweerd, dat dus zo iemand serieus wordt genomen als hij met geboden over seks op de proppen komt.

Misschien verklaarde hij dáárom later wel dat hij zijn moeder haatte omdat ze hem zoveel verkeerds had geleerd.

Zelf ga ik er eigenlijk vanuit dat dit advies dient om een bijbels gebod te overrulen, namelijk 'eert uw vader en uw moeder', wat zoveel inhoudt dat je vader en je moeder je mogen stenigen als je je als kind niet aan hun richtlijnen houdt. 'Vader' en 'moeder' willen natuurlijk dat hun kinderen bij de joodse godsdienst blijven en voeden hun kinderen op tot gehoorzaamheid. Ook al een kenmerk trouwens dat je in de islam terugvindt, het raakvlak tussen deze religies is heel groot.

Maar goed, als Jezus wilde dat mensen afstand deden van bepaalde joodse gebruiken en dat ze hem wilden volgen, moest hij wel zeggen: haat uw vader en uw moeder. Volgelingen moesten hiermee breken zoals je met mensen moet breken die je niet uit hun sekte willen laten gaan.

Ik geloof trouwens helemaal niet in Jezus, maar het christendom bestaat natuurlijk onmiskenbaar, en uit dit soort passages kun je iets herleiden over de herkomst van het christendom.

Want als je je moeder, die niets anders deed dan proberen je bij te brengen wat zij dacht dat goed was, om die reden haat ben je een neuroot van jewelste, en dat was Jezus bepaald niet.

Maar als jouw vader en moeder je indoctrineren met een religie en je opvoeden tot een totalitaire vorm van gehoorzaamheid, dan is het heel goed om met kracht voor jezelf op te komen en met je familie te breken.

De joden van toen wachtten op een Messias, een door Jehova gezonden koning, die hen zou bevrijden van de Romeinen. Het is immers de droom van àlle onderdrukten en machtelozen ter wereld dat God (of iemand anders) zich over hen zal ontfermen en hen recht zal doen, en de joden zijn daarop geen uitzondering.

Maar voor zo'n door Jehova gezonden bevrijder hebben ze Jezus nooit aangezien. Dat kon ook niet, want de liefdevolle God van Jezus was een totaal andere god dan de wraakzuchtige Jehova - het lijnrechte tegendeel kun je zelfs wel zeggen.

Precies. Jezus Christus betekent Jezus de Messias. Dat is toch wel een verwijzing naar de messianisten / christenen die in het Romeinse Rijk voor zoveel onrust zorgden.

Wat deden de slimme Romeinen: ze creëerden een eigen messias voor de joden, een 'gepacificeerde' messias, die de joden oproep om de keizer zijn deel te geven. Plinius, een van die oude bronnen die zogenaamd al het bestaan van christenen had genoemd, had het over christenen die geen belasting aan de keizer wilden betalen. Het is bekend dat de messianisten dit eveneens weigerden, en ook weigerden zij de keizer als een god te vereren.

Deze pro-Romeinse messias werd gemodelleerd naar de keizercultus, in het bijzonder naar de Divus Julius, maar ja, dat wil toch geen kip geloven.

Zo werd in elk geval een Romeinse messias geschapen, die de joden uit hun militant-sektarische cocon moesten halen en netjes zoals alle 'onderworpenen' hun Roomse belasting betaalden en de keizer vereerden.

'Onderworpenen' zet ik hier maar even tussen aanhalingstekens - het is heel toevallig de betekenis van moslims, van wie de godsdienst zoveel op de joodse lijkt op één detail na, namelijk de verering van de Romeinse messias Jezus (die ze ook messias noemen). Het zijn kennelijk een soort 'joden' die zich aan de keizercultus van hebben 'onderworpen', en tot de dag van vandaag noemen zij zich onderworpenen - aan de keizercultus hoor, let op mijn woorden.

Jezus is een gepacificeerde messias! Pax betekent hetzelfde als islam: tegelijk vrede en onderworpenheid. Jezus zogenaamde vredesboodschap was in werkelijkheid een onderwerpingsboodschap. Het was een vermaning om het messianisme te stoppen en de onderwerpingsbelasting te betalen.

Want het blijkt nergens uit dat hij naar politieke macht streefde. Maar zelfs als dat wel het geval zou zijn geweest zou hij het toch over een andere boeg hebben gegooid, en er niet op vertrouwd hebben dat de God der Wrake dat allemaal zou bewerkstelligen.

Toch werd hij wel verdacht van dit streven, want hij werd spottend 'koning der joden' genoemd en kreeg een doornenkroon op zijn hoofd. Maar het gaat in het evangelie ook niet alleen om zijn wil, maar ook om de wil van degenen die het evangelie brachten, en die wilden een Jezus aanprijzen die het innen van de belastingen voor de Romeinen wat vrijwilliger maakte.

Jezus is 'gemaakt' door zijn nabestaanden. Hetzelfde zei jij trouwens ook al, met betrekking tot de apostelen.

En hoeveel dat kruis aan de faam van Jezus heeft bijgedragen, valt ook op te maken uit het feit dat hij er na tweeduizend jaar nog steeds aan bengelt, terwijl er van alles wat hij gezegd heeft nauwelijks iets is overgebleven.

Misschien is het de kracht van de symboolwerking. Het is natuurlijk essentieel in de boodschap die het christendom wil uitdragen. De paus heeft het nu over het lijden, de hoop en de verlossing, wat allemaal door dit kruis wordt gesymboliseerd.

Het schijnt dat het kruis pas vrij laat als symbool in het christendom opdook. Aanvankelijk speelde het helemaal niet zo'n rol in de beeldvorming.

Ik luisterde net naar een debat met ene Todd Friel, en die gaf een goed voorbeeld van de 'kracht van het kruis': hij had het over de oneindige goedheid en barmhartigheid van god, en zei vervolgens dat je iedere keer als je je weer niet aan de 10 geboden kon houden aan Jezus moest denken die daar hing aan zijn kruis, lijdend en stervend, geofferd voor onze zonden, en zo zou je dan bij berouw en vergeving uitkomen. Met andere woorden, het kruis is een trigger voor morele chantage en het oproepen van schuldgevoelens om mensen vast te houden in de fuik van hun religie.

Met één beeld roep je vanzelf dat hele traject van lijden, schuldgevoel en de hoop op wederopstanding of eeuwig leven op, en zonder worden houd je de gemeente onder de knoet. Het is een soort anker dat bij gehersenspoelden automatisch de boodschap oproept waarmee ze zijn geïndoctrineerd. Zoiets als het gebaar of woord dat bij iemand die is gehypnotiseerd als een commando, waarop hij onmiddelijk zonder denken zijn opdracht gaat uitvoeren.

Voor mijn gevoel is het een volslagen ongeloofwaardig knotsgek verhaal, dat zowel de waardigheid als de geloofwaardigheid van Jezus eerder aantast dan goed doet.

Het zijn inderdaad allemaal bizarre, ongeloofwaardige verhalen. Maar in plaats van gewoon toe te geven dat er iets verkeerd is gegaan bij het schrijven van dit boek, wordt er gedraaid met de tekst en wordt er op alle mogelijke manieren gerationaliseerd om er toch in te kunnen blijven geloven.
De een zegt: maar het was dan ook een zoon van god, en die kan alles! En de ander zegt dat het allemaal parabels en metaforen zijn, en begint het naar believen overdrachtelijk uit te leggen, waar dan weer gerustgesteld naar wordt geluisterd.

Je kan het echt zo gek niet maken of gelovigen zijn bereid zich in een krankzinnige spagaat te draaien om het maar als noodzakelijke waarheid te kunnen handhaven. Dit bewijst dat je mensen letterlijk alles kan wijsmaken, als je ze maar voldoende weet te indoctrineren.

Dedoctrineren is trouwens voor de meesten best mogelijk, gewoon erop blijven hameren dat het om sprookjes gaat. Dan moet het beschermingsmechanisme steeds harder werken, tot het op een dat 'de geest' geeft. Dan gaan de ogen open voor de realiteit.

Maar voor de rest: Prachtig, prachtig. Vooral als je in aanmerking neemt dat de verzoeking die de satan aan Jezus voorlegt al een heel oude is. Inderdaad, zo oud en traditioneel als maar kan, en daarbij ook nog 'absoluut noodzakelijk'. En: afkomstig uit het Oude Testament.

Ik weet niet precies waar je op doelt, maar ik weet ook nog een interessante passage uit het Oude Testament. Dat is de passage over Jozef, die zichzelf vergelijkt met god, en een droom heeft die betekent dat zijn broers en ouders voor hem moeten buigen, en dat hij over hen zal heersen. Dat pikken de broers niet, dus wat doen zij, ze verkopen hem.

Onder leiding van broer Judas wordt Jozef voor twintig zilverlingen verkocht aan de Arabieren, die hem weer doorverkopen aan de Egyptenaren. Belletjes gaan rinkelen en haren overeind staan... vinden gelovigen dit nou niet heel toevallig?

Hoi Els, bedankt voor je reactie!
En weet je dat ik niet eens doorhad dat jij iets gepost had? Ik zag het staan en dacht: Hé, wat heb ik nu aan mijn fiets hangen, dat heb ik helemaal niet geschreven, hoe kan dat nou???
Ik heet namelijk ook Els, maar ben mezelf op een ander forum Sofia gaan noemen omdat er al een Els was. En Sofia is mijn andere voornaam, dus heb ik het zo gelaten. Wel eens leuk, voor de verandering.
Maar het was wel even een gekke gewaarwording.

En inderdaad heb ik Jezus in mijn eentje al half uitgekleed. Ten eerste omdat ik geen ´tegengas' kreeg, maar ook omdat ik mijn verhaal zo clean mogelijk wil houden, dus zo weinig mogelijk doorspekt met geschiedenis.
Want dat leidt, omdat de diverse meningen dienaangaande behoorlijk uiteenlopen, onherroepelijk tot discussies, met het risico dat Jezus zelf voor de zoveelste maal ondergespit raakt.
Terwijl het werkelijke verhaal - ontdaan van vals sentiment - mijns inziens best het overwegen waard is.

Of het wèrkelijk het werkelijke verhaal is, weet ik natuurlijk óók niet, maar ik wil het wel graag eerst even afmaken, zodat we daarna eventueel over het geheel kunnen gaan discussiëren. Ga je daarmee accoord?

OK. Ga ik maar weer even verder met het 'lijdend voorwerp' van mijn verhaal.

De joden zaten dus onder het juk van de Egyptenaren. Maar of ze daarmee nu zo slecht afwaren is helemaal de vraag. Want arm waren ze niet, althans zeker niet allemaal, want volgens sommige bijbelverhalen hielden ze zelfs slaven.
Want was dat niet Abraham die een slavin - met nota bene zijn eigen kind op de arm - de woestijn instuurde omdat zijn vrouw jaloers was?
Tegenwoordig zou je daarvoor in de gevangenis komen - net als Lot, wiens vrouw in een zoutpilaar veranderde.
Zou je nu mee moeten aankomen:
"Hé, Lot, waar is je vrouw gebleven?"
"O, die keek om en toen is ze in een lantaarnpaal veranderd."
"Och jee... Nou ja, eigen schuld, hè, dat komt ervan als je achterom kijkt."

Ja, het wàs me wat met die Lot, want hij had ook nog twee ontaarde dochters, die hem eerst dronken hadden gevoerd en daarna verleid...
Die twee dochters hadden geen naam, en hun moeder evenmin, maar Lot wel, en een goede naam óók nog...
En nu, tweeduizend jaar later, vraagt nog stééds niemand zich af of Lot eigenlijk niet een moordenaar was, en een incestpleger - bij mijn weten dan, want ik heb er nooit iets over gehoord.

Maar je kon in dat oude Palestina maar beter géén vrouw zijn, dat is wel zeker.

Men had toen überhaupt niet veel last van naastenliefde - waarschijnlijk stond het woord liefde niet eens in het woordenboek.

Moet je je eens voorstellen dat je in zo'n omgeving bent opgegroeid, en dan op je dertigste, wandelend in de woestijn, plotseling een oneindig liefdevol licht over je heen krijgt!
Wat moet je daar ànders van denken dan dat je de nieuwe, door God uitverkoren Messias bent, en dat het voortaan jouw taak is om te getuigen van Gods Liefde?

Dus ging Jezus naar Nazareth om het goede nieuws te vertellen.

Zei eens een schizofreen tegen een psychiater:
"Als U vindt dat ik gek ben, dokter, is dat Uw probleem, niet het mijne." en gelijk had-ie!
En als de Nazareners gedacht hebben dat Jezus van lotje getikt was geldt hetzelfde: dan is dat ook hun probleem, en niet het zijne.

Maar ik denk niet dat iemand vroeger gedacht heeft dat Jezus gek was, daarvoor was hij te communicatief en te betrokken.
Zoals die keer dat hij een steniging voorkwam door te zeggen: "Hij die zonder zonde is, gooie de eerste steen."
Dat is niet gek maar geniaal. Zoals wel meer van zijn uitspraken.

Het eigenlijke probleem was dat niemand precies begreep waar hij het over had. Ten eerste omdat iedereen zwaar geïndoctrineerd was met de wraakzuchtige, angstaanjagende Jehova, en ten tweede omdat niemand zich kon voorstellen hoe dat goddelijke 'Licht' waarover hij het had eruit zag.
Zelfs zijn apostelen niet. Hij stuurde ze er wel - twee aan twee - op uit om te prediken, maar omdat ze eigenlijk niet goed wisten waar ze het over hadden is het effect daarvan vermoedelijk niet erg spectaculair geweest.

Maar toch effectief genoeg om de Farizeeërs tegen zich in het harnas te jagen. Wat er tenslotte toe leidde dat ze hem bij de Romeinen aangaven, en Judas omkochten om hem aan te wijzen.

Of er iemand is geweest die Jezus gewaarschuwd heeft voor het dreigende gevaar is niet bekend, maar het is zeker dat hij ervan afwist, dat blijkt uit alles.

Wat hij óók wist is dat hij niet op zijn volgelingen kon rekenen - hij vertrouwde ze zelfs niet, en terecht. Alleen zijn broer, die hij dan ook apart nam om hem iets te vertellen.
En toen de zich gepasseerd voelende anderen hem daarna vroegen wat hij besproken had zei hij: "Als ik dat zou vertellen zouden jullie me doden."
Hier is voor mijn gevoel de vertaler de mist in gegaan, want ik denk dat Jezus bedoelde: "Als ik dat zou vertellen zouden jullie mijn dood kunnen veroorzaken."
Dus bleef wat de twee broers besproken hadden een geheim. En wàt voor geheim!

Pontius Pilatus was een rechter, dat wil zeggen dat hij naar beste weten recht sprak, en geen onrecht.
Dus als het waar is wat de bijbel zegt, dat hij na Jezus ondervraagd te hebben géén schuld bij hem had geconstateerd, dan ligt het niet direct voor de hand dat hij zo iemand ter dood zou veroordelen.

Maar hij heeft het wèl gedaan, en dan kun je je afvragen waarom. Volgens de bijbel stond er buiten voor de deur een massa opgewonden joden te schreeuwen dat Jezus gekruisigd moest worden, en wordt dit als reden genoemd.
Kan zijn, want de Romeinen zaten beslist niet te wachten op een soort volksopstand.
En wat ook kan, is dat Pilatus inzag dat Jezus, als hij werd vrijgelaten, door de opgewonden menigte alsnog gedood zou worden - door steniging.

Maar waarom stonden al die joden daar? Wat hàdden ze tegen Jezus? Ik denk dat ze waren opgehitst door de Farizeeërs, en dus dachten dat ze er Jehova een plezier mee deden.
Want ook toen waren er genoeg mensen die onnadenkend genoeg waren om zich te laten opstoken, zoals nu ook nog.

Maar hoe dan ook, het was een penibele situatie, niet alleen voor Jezus zelf, maar ook voor Pilatus en de Romeinen, die in feite geen enkel motief meer hadden om hem ter dood te brengen.

Dus moest er een oplossing worden gezocht om alle partijen tevreden te stellen. En die oplossing was: een kruisiging in scène zetten, en Jezus van het kruis afhalen eer hij dood was.

Dus werd Jezus ervan op de hoogte gebracht dat hij het er levend van af zou brengen, en hoe dat in zijn werk zou gaan.
En dit was denk ik wat er tussen de twee broers besproken werd - onder strikte geheimhouding, want anders was het risico te groot dat de discipelen door hun gedrag zouden verraden dat het allemaal wel losliep, wat natuurlijk desastreus zou zijn.

En het werd me de vertoning wel: iedereen mocht hem naar hartenlust bespugen en uitschelden, en dus was iedereen zo'n beetje uitgeraasd toen de kruising daadwerkelijk plaatsvond.
En nadat Jezus een lans door zich heen had gekregen viel er ook niet zoveel meer te beleven, dus is het mogelijk dat de meesten toen al naar huis gingen.

Enfin, Jezus verloor op een gegeven moment het bewustzijn, werd van het kruis afgehaald en in een graf gelegd, dat vervolgens met een zware steen werd afgesloten. So far, so good.

Natuurlijk is dit mijn visie, en een oordeel over de historische correctheid kan ik niet geven. Maar per slot weet niemand iets zeker, en dat zal waarschijnlijk altijd wel zo blijven ook.

Het enige wat ik probeer te doen is de persoon van Jezus te rehabiliteren, recht te doen dus aan de man die ik als de ware Jezus beschouw.
En als de feiten misschien niet allemaal kloppen, dat zal best, maar mijn verhaal is in ieder geval heel wat waarschijnlijker dan de al tweeduizend jaar bestaande versie, die tot barstens toe vol zit met allerlei onwaarschijnlijkheden, waarvoor zelfs met de beste wil van de wereld geen enkel reëel bewijs te bedenken valt.

En daarom is het eigenlijk merkwaardig dat zoveel mensen er zich met hand en tand aan vastklampen, want waarom?
Wat is er zo aantrekkelijk aan het morbide idee dat Jezus voor 'onze' zonden gestorven is, en dat hij als een lam naar de slachtbank is gesleept, een ellendige dood tegemoet?
Moeten we daarvoor zó dankbaar zijn dat we op onze knieën de stenen trap van een kathedraal op kruipen, zoals hier in Portugal de oude vrouwtjes nog steeds doen? Mijn maag draait er van om als ik dat zie, ik vind het mensonterend.

Net zoals ik het hele kruisigingsverhaal mensonterend vind. Want Jezus was helemaal geen weerloos lam, hij was een sterke persoonlijkheid, en buitengewoon moedig.
Want hij wist van tevoren wat hem te wachten stond, en had dus kunnen vluchten, maar heeft dat niet gewild.
En dat is, zèlfs als je weet dat je op tijd gered zult worden, toch een ongelofelijk heldhaftig besluit - spijkers door je handen en voeten geslagen krijgen is per slot niet niks. En aspirientjes hadden ze toen nog niet.

Ik heb geprobeerd me in zijn gedachtengang in te leven, en heb er een immens respect aan overgehouden.

Maar goed, nadat Jezus in het graf was gelegd en alles met een zware steen was afgesloten zou dit waarschijnlijk einde verhaal zijn geweest.

Er zou natuurlijk nog wel een tijdje over worden nagepraat, maar daarna zou alles al gauw in de vergetelheid zijn geraakt - mede omdat Jezus nog te kort had gepredikt om een blijvend geloof te kunnen vestigen.
Om iets tot mensen te laten doordringen moet het meerdere malen herhaald worden, en hoe vaker iets herhaald wordt, hoe meer erin geloofd gaat worden, kijk maar naar de reclame.

En omdat zo'n 'nieuwe' god nog wel wat méér is dan een nieuw potje antirimpelcrème, was drie jaar prediken voor het gros van de mensen niet genoeg om aan het idee te kunnen wennen.
Nog afgezien van het feit dat ze zo geïndoctrineerd waren als de pest, en ze dus sowieso al nauwelijks toegankelijk waren voor welk nieuw idee dan ook.

Dus zou de wereld 'christendomvrij' zijn gebleven, als degenen die Jezus uit het graf haalden niet vergeten hadden de steen weer op zijn plaats terug te rollen. Want als ze dat wèl hadden gedaan zou immers niemand iets hebben gemerkt van zijn verdwijning, en was de kous daarmee af geweest.

Dus is het hele christendom feitelijk het gevolg van één klein, dom foutje.

Moet je je eens voorstellen hoe dat ongeveer gegaan moet zijn.

Drie vrouwen die naar het graf van Jezus gaan om daar een paar tranen te plengen, ontdekken dat het graf leeg is, en vervolgens gillend de straat op lopen.
Vast en zeker gillend, want in zuidelijke landen gillen vrouwen veel harder dan bij ons het noorden. Je had onze Portugese buurvrouw eens moeten horen gillen toen ze dacht dat haar juwelen gestolen waren.

En stel je dan eens voor wat een schrik dat gegil veroorzaakte bij degenen die hem eruit hadden gehaald!
Want als het de Romeinen ter ore kwam, en die zouden besluiten om hem te gaan zoeken, zouden ze hem zó hebben gevonden, met alle gevolgen van dien.
Jezus kon namelijk niet ver weg zijn, en hoogstwaarschijnlijk bevond hij zich zelfs vlakbij: in het huis van degene die het graf beschikbaar had gesteld.

Dus moest er als de gesmeerde bliksem een verklaring worden gevonden voor de verdwijning, en die lag niet links of rechts, maar rechtboven: de hemel dus, als zijnde de enige plek waar de Romeinen niet konden gaan zoeken.
En zo werd voor de eerste keer de kreet geslaakt dat Jezus - met zijn bebloede kloffie kennelijk nog aan - ten hemel was gevaren.
Wat voor zijn volgelingen, die nog steeds van niets wisten, natuurlijk hèt bewijs was dat God hem tot zich had genomen.
Halleluja! Nu kon er tenminste met recht gepredikt worden!

En gelukkig lieten de Romeinen het erbij zitten. Niet dat ze in die hemelvaart geloofd zullen hebben - voor hen was Jezus een gewone jood - maar ik vermoed dat ze niet goed wisten wat ze ermee aanmoesten.
Hem nòg een keer kruisigen leek een beetje te veel van het goede, en iemand die al een keer gestraft is kun je ook niet met goed fatsoen voor hetzelfde vergrijp opnieuw in de gevangenis stoppen. Dus lieten ze het er maar bij.

Zodat Jezus rustig kon genezen, en enkele weken later op bezoek gaan bij zijn apostelen, die nog steeds wat aangeslagen bij elkaar zaten, en zich een aap schrokken toen hij opeens voor hun neus stond. En ze geloofden pas dat hij het echt zelf was nadat hij ten bewijze de littekens in zijn handen had laten zien.
Wat er toen besproken is weet niemand, maar ik vermoed dat Jezus hen wel op het hart heeft gedrukt om hem niet te verraden, of om in ieder geval niets te zeggen eer hij het land verlaten had, en de Romeinen hem echt niet meer konden oppakken.

En dat hebben ze dus ook niet gedaan, ze steunden gewoon de verklaring dat Jezus in de hemel zat, aan de rechterhand van God, en merkten toen gaandeweg dat hiermee een gouden toekomst voor hen was weggelegd.
Ze gingen prediken dat de stukken eraf vlogen.

En Jezus vertrok naar India en leefde daar nog heel lang en gelukkig.

Ik heet namelijk ook Els, maar ben mezelf op een ander forum Sofia gaan noemen omdat er al een Els was. En Sofia is mijn andere voornaam, dus heb ik het zo gelaten. Wel eens leuk, voor de verandering.

Dat probleem heb ik ook altijd. Er is al een Els, of je moet minstens een naam van vier letters hebben. Daarom schrijf ik vaak in onder mijn email antispamnick, Zeva.

En inderdaad heb ik Jezus in mijn eentje al half uitgekleed. Ten eerste omdat ik geen ´tegengas' kreeg, maar ook omdat ik mijn verhaal zo clean mogelijk wil houden, dus zo weinig mogelijk doorspekt met geschiedenis.

Iets dergelijks heeft in de geschiedenis wel eens plaatsgevonden door de Marcionieten. Zij haalden alle joodse verwijzingen uit het evangelie. Hun evangelie schijnt een 'ontjoodst' Lucas-evangelie te zijn, hoewel anderen weer zeggen dat het evangelie van Marcion ouder was, en dat het Lucas-evangelie dit juist heeft opgesierd en uitgebreid.

Ik kon niet veel zinnigs in het Nederlands vinden, alleen op theosofienet:

http://www.theosofie.net/sunrise/sunris ... gelie.html

Het andere uiterste vormden de Marcionieten, gesticht door de tweede-eeuwse theoloog Marcion, zoon van een christelijke bisschop en zelf bisschop. Deze goed georganiseerde gemeenschap werd door de orthodoxe kerk beschouwd als misschien wel haar gevaarlijkste vijand. Door Paulus te eren als de enige ware apostel en het evangelie van Christus als een universele boodschap, trachtte Marcion het christendom te zuiveren van zijn joodse elementen, en stelde zelfs zijn eigen christelijke canon samen: tien brieven van Paulus en een verkorte versie van Lukas.

Hij werd gekweld door de discrepantie tussen de toornige, wraakzuchtige en wreed bestraffende God van de Hebreeuwse bijbel en de liefdevolle, barmhartige, vergevensgezinde God die Jezus predikte. Hij kwam tot het inzicht dat er twee goden waren: de voordien-onbekende God over alles ‘gescheiden door een oneindige afstand’ van de rechtvaardige (maar niet slechte) God van Genesis die de mens en de stoffelijke wereld heeft geschapen. Christus werd gezonden door de eerstgenoemde en was noch de beloofde Messias noch was hij uit een vrouw geboren. Hij was veeleer een goddelijke manifestatie: een docetische ‘geestverschijning’ die aan het kruis is gestorven om de mensheid te verlossen van het eigendomsrecht van haar inferieure schepper.

Marcions leer verwierp een lichamelijke opstanding, bevestigde in plaats daarvan dat bevrijding uit deze stoffelijke wereld mogelijk is door middel van strenge ascese en geloof in de belofte van een eeuwig leven met de God boven alles.

Grappig dus dat Marcion een conflict aanstipt dat jij ook opmerkt, maar hij geeft er een hele andere draai aan. Hij was uiteindelijk natuurlijk wel heel bijbels, maar hij verwierp het Oude Testament en wilde het Nieuwe Testament bewaren.

Het probleem is natuurlijk dat zulke methodes je niet dichter bij 'de ware Jezus' brengt. Je blijft uitgaan van de tekst zoals die zich voordoet, en daar maak je een nieuw verhaal van. Maar de bijbel staan bepaalde fouten en/of vervalsingen die mensen volledig op het verkeerde been hebben gezet. Theologen zoeken traditioneel alleen in bijbelse teksten om meer over de geschiedenis te weten te komen, en dat is hun grote fout. Wat ze in werkelijkheid moeten doen is zich losmaken uit de bijbel en een overkoepelende blik op de geschiedenis werpen. Dat gaat natuurlijk ten koste van het geloof, maar het zal wel eerder leiden naar de oorsprong van het christendom.

Ja, gelijk heb je: christenen hebben zowel het Oude als het Nieuwe Testament op hun programma staan, en daarmee in feite een soort appels-en perengodsdienst gecreëerd die zijn weerga niet kent.

Maar het heeft één heel groot voordeel: je kunt er echt alle kanten mee uit. Zelfs de slavernij goedpraten.

Kun je met het Nieuwe Testament ook slavernij goedpraten? Ik ken dat eigenlijk vooral uit het Oude Testament.

Dat je er ook minder leuke kanten mee uit kan klopt natuurlijk. Er staat genoeg geweld in het Nieuwe Testament, om maar over het geweld van de eindtijd te zwijgen. Daar schijnen nogal wat fundamentalisten naar uit te zien.

Els schreef:Kun je met het Nieuwe Testament ook slavernij goedpraten? Ik ken dat eigenlijk vooral uit het Oude Testament.

Weet ik niet, heb het nooit geprobeerd. Maar daarom zei ik juist dat het twéé Testamenten tot je beschikking hebben zo makkelijk is.

Overigens is mijn bijbelkennis minimaal, ik ben vroeger wel eens begonnen met de bijbel te lezen, maar er al gauw mee gestopt omdat ik het meeste niet te pruimen vond.
En daarbij vind ik het hele christendom een farce, dus waarom zou ik me erin gaan verdiepen?
En mocht ik toch iets willen weten dan is er het onvolprezen internet, waar alles te vinden is, van de grootste nonsens tot de nieuwste wetenschappelijke ontdekkingen - voor elck wat wils dus.

Wist jij bijvoorbeeld dat Maria (de moeder van Jezus) een priesteres van Isis was? En dat Jezus de eerste dertig jaar van zijn leven in India heeft doorgebracht en dus een joodse Hindoe was? Staat op internet.

Internet is net een put waarin je maar een emmertje hoeft te laten zakken om van alles en nog wat tot je beschikking te krijgen.
Omdat ik zelf niet zo vaak iets opzoek verbaasde het me aanvankelijk wel eens dat sommigen van zoveel dingen zo goed op de hoogte waren, de bijbel zo goed kenden, bijvoorbeeld, maar nu weet ik dat het gewoon een kwestie is van op de juiste knopjes drukken, en de aldus verkregen lange lappen tekst bij wijze van 'argument' op bijvoorbeeld een discussieforum te plaatsen.
Wat mij dan soms het gevoel geeft een emmer water over me uitgestort te krijgen.

En dan ben ik meteen uitgepraat, want in discussie gaan met een door mijn opponent aangevoerde anonieme internetschrijver zie ik niet zitten.
En zelf dan ook maar iets gaan ophengelen met de boodschap: 'Ziezo, hier heb je mijn mening' zal ik nooit doen. Daarvoor ben ik een veel te eigenwijze 'denk-het-zelver'.

Maar het gebeurt jammer genoeg bijna altijd dat mensen elkaar gaan 'bestrijden' met andermans beweringen, in plaats van met eigen, zelfbedachte argumenten te komen.

Quote: Theologen zoeken traditioneel alleen in bijbelse teksten om meer over de geschiedenis te weten te komen, en dat is hun grote fout. Wat ze in werkelijkheid moeten doen is zich losmaken uit de bijbel en een overkoepelende blik op de geschiedenis werpen. Dat gaat natuurlijk ten koste van het geloof, maar het zal wel eerder leiden naar de oorsprong van het christendom.[/quote]

Ja, maar is de oorsprong van het christendom niet het gnosticisme? Daar kwam ik indertijd namelijk op uit, toen ik probeerde uit te vinden wat ik zèlf nu eigenlijk wel en niet geloofde.

En het gekke is, als je begint met uitvinden wat je nu eigenlijk zelf precies denkt en vindt, dat je dan niet tot een bepaalde eindconclusie komt wat 'geloven' betreft, maar dat je jezèlf hebt leren kennen!
En die zelfkennis is de kern van het gnosticisme.

Maar dat vond ik naderhand pas uit, toen ik een keer 'gnosis' opzocht op internet omdat ik nu toch wel eens wilde weten wat dit precies inhield. Wat tot mijn grote verbazing precies was wat ik zelf ook had bedacht. Was best een opsteker trouwens.

Overigens heeft dit hele proces, dat bepaald geen sinecure is, een paar jaar geduurd.
Want al heb ik het geluk gehad niet religieus geïndoctrineerd te zijn, er vielen toch nog heel wat 'heilige huisjes' af te breken. Logisch natuurlijk, want als je in een bepaalde maatschappij leeft raak je er sowieso door beïnvloed - al zowat vanaf je geboorte.

En als ik die lichtervaringen niet had gehad zou het allemaal nog veel moeilijker zijn geweest. Niet dat ik daar letterlijk zoveel wijzer door was geworden, want mijn leven ging gewoon door, en ik eveneens: met de fouten te maken die ik anders ook zou hebben gemaakt.

Maar doordat ik iets had opgevangen dat groter was dan de alledaagse werkelijkheid, was mijn 'denkraam' daardoor ook verruimd. Net als dat van die oasebewoner die de oceaan had gezien. En die ruimte stelde me in staat om verder door te denken dan ik daarvóór deed.

Omdat ik zelf niet zo vaak iets opzoek verbaasde het me aanvankelijk wel eens dat sommigen van zoveel dingen zo goed op de hoogte waren, de bijbel zo goed kenden, bijvoorbeeld, maar nu weet ik dat het gewoon een kwestie is van op de juiste knopjes drukken, en de aldus verkregen lange lappen tekst bij wijze van 'argument' op bijvoorbeeld een discussieforum te plaatsen.

Inderdaad, zonde van je tijd. Ik ben daar ook al vaak ingetrapt.

Wat ook bijna een 'hobby' van me is geworden, is de 'bron' op te sporen van dit soort 'kennis' dat op het internet een eigen leven is gaan leiden.

Soms heb ik het gevoel dat een humorist voor de grap een theorietje plaatst, en een jaar later vind je dit in alle talen gekopieerd over het hele internet terug, alsof het om een heilige waarheid gaat. Daar is trouwens nogal veel bij van de relatie tussen Maria en Isis. Je vindt bijvoorbeeld vaak dat Maria en Isis beide de naam Stella Maris dragen, maar dit is niet waar. Ik heb wel erg lang met iemand gezocht voor we veilig die conclusie durfden te trekken. Zoeken naar een bron die er eigenlijk niet is kan veel tijd kosten.

Op dit moment ga ik Zeitgeist analyseren... ik kan mijn lol op.

Toch ben ik benieuwd naar de bronnen waarop degenen zich baseren die zeggen dat Maria een priesteres van Isis was.

Ja, maar is de oorsprong van het christendom niet het gnosticisme? Daar kwam ik indertijd namelijk op uit, toen ik probeerde uit te vinden wat ik zèlf nu eigenlijk wel en niet geloofde.

Dat is een theorie, maar die is ook niet hard te maken. Ik heb wel een interessant boek over de gnostische basis van Jezus: De mysterieuze Jezus, van Timothy Freke en Peter Gandy. Zij speurden allemaal gnostische teksten op in het Nieuwe Testament. Het is dus interessant omdat ze al die teksten lazen en met elkaar vergeleken. Maar uiteindelijk kunnen ze gewoon niet bewijzen dat er eerst 'joodse gnostiek' bestond, en dat daaruit een niet-gnostisch christendom tevoorschijn kwam.

De theorieën die ik op het moment lees, die ervan uitgaan dat het christendom gebaseerd is op de Romeinse keizercultus, gaan natuurlijk van het omgekeerde uit. Werkelijke geschiedenis is verbasterd tot mysteriecultussen, waarvan de gnostiek de joodse variant is. Het verschil is dat de joden geen goden kennen, dus hun 'mysteriegodsdienst' heeft een mens (messias danwel godenzoon) centraal, in plaats van goden.

Ik vind dit interessanter, wat ook komt dat ik al veel heb gezocht in de gnostiek en de mysteriegodsdiensten, maar geen bevredigende feiten heb kunnen vinden. De keizercultus is merkwaardig genoeg ook terug te vinden in andere mysteriecultussen.

Overigens heeft dit hele proces, dat bepaald geen sinecure is, een paar jaar geduurd.

Haha, kan ik je alweer de hand schudden.

Lichtervaringen heb ik nooit gehad. Wel andere soorten 'hallucinaties', zoals stemmen en muziek horen, net als jij vooral in mijn jeugdjaren. Ik wijt dat aan de combinatie van het ruige en zware jeugdleven met te weinig slaap, ongezond eten, teveel drank etc., plus de lichaamsgroei en hormonale veranderingen. Dat geheel veroorzaakt schommelingen in je lichaamshuishouding en tekorten die leiden tot een verstoorde interpretatie van de zintuiglijke waarnemingen.

Ik begrijp dus wel de sensatie die je onderging, en ik zal het niet tegenspreken. Als ik zoiets nu nog zou hebben, zou ik voor de zekerheid toch even goed checken of ik fysiek wel helemaal in balans was, en niet ergens door tekorten had opgelopen of op een andere manier een verstoorde lichaamshuishouding had. Zo'n sensatie is natuurlijk wel leuk, maar het moet niet ten koste gaan van je gezondheid.

Maar goed, ik wil jou niet betuttelen, dit heeft te maken met mijn eigen ervaringen, en met hoe ik in het leven sta.

En ik begrijp jouw reactie op mijn lichtervaringen ook heel goed, want die is identiek aan wat iedereen doet die iets tegenkomt wat hij niet begrijpt: erover gaan redeneren, en het liefst nog radicaal wègredeneren ook.

Maar goed, dit is iets wat ik een tijdje terug op een ander forum schreef:

"De symbooltaal waarvan we ons in onze dromen bedienen is universeel, volgens Freud.
Hij noemt natuurlijk massa's voorbeelden, maar om er eentje uit te pikken: wanneer je van een huis droomt ben je dat doorgaans zelf. Je complete zelf, waarbij de kelder je onderbewustzijn symboliseert.

En toen ik daar gisteravond over nadacht herinnerde ik me opeens een droom van lang geleden, waar ik toen geen touw aan kon vastknopen:

Ik droomde dat ik in ons huis naar de kelder ging, en daar met mijn blote hand een gloeiende kool uit de verwarmingsketel haalde, waarop vanuit mijn handpalm een groen licht zich door mijn hele arm verspreidde. Het deed geen pijn, maar het maakte me wel angstig, omdat ik me in beslag genomen voelde, of belast of iets dergelijks, ik kan het niet precies beschrijven. Niet echt leuk in ieder geval.

En toen vroeg ik me opeens af of dat àndere groene licht, dat altijd van buitenaf leek te komen, misschien ook vanuit mijn eigen onbewuste afkomstig zou kunnen zijn. Het was dan wel geen droom, maar toch...

Dat zou dan betekenen dat ik iets in me heb dat veel groter is dan mijn dagelijkse zelf, en waar ik geen zeggenschap over heb. En niet alleen ik, maar iederéén.

In ieder geval ben ik er op bepaalde punten ingrijpend door veranderd: ik ben anders gaan denken, zowel over het leven als over de dood, en dat zou in ieder geval de angst kunnen verklaren die ermee gepaard ging. Ik kende mezelf opeens niet meer, wist niet meer waar ik aan toe was met mezelf, en wat ik kon verwachten van mezelf.
Maar die angst ben ik nu gelukkig kwijt, want ik ben mezelf alleen maar meegevallen.

Dus is het maar goed dat ik nooit heb gedacht dat het Licht God was, want dan zat ik nu in zak en as!"

Het christendom is voor een deel gebaseerd op heidense geloven. Om mensen zover te krijgen dat ze Christen wilden worden, zijn een aantal heidense tradities en geloven door het christelijke geloof geadopteerd.

Zo is Jezus gebaseerd op Horus. Het verhaal van Horus is een stuk ouder dan het verhaal van Jezus en de overeenkomsten zijn verbazingwekkend.

Voor meer informatie kan je hier lezen: http://www.religioustolerance.org/chr_jcpa5.htm

Laat ook maar. Het was niet relevant en was al lang gezegd. Verder leuk om eens te lezen hoor deze site, maar verder heb ik hier volgens mij niets te schrijven.

Hai Marco, bedankt voor de links. Ik heb inmiddels ook een website van zeitgeist gevonden:
http://www.zeitgeistmovie.com/

Mijn voornaamste bezwaar wat betreft het deel over Jezus is dat er geen enkele bron wordt gegeven voor hun beweringen. Ja, ze geven wel een soort boekenlijst, maar dat zijn ook weer allemaal boeken die niet aan bronvermelding doen. Ik heb geprobeerd al die beweringen na te trekken in bronnen uit de oudheid, maar dat lukt niet zo.

Het klopt wel dat het christendom veel dingen heeft die overeenkomen met rituelen en mysteries uit de oudheid. Het christendom was ook een mysteriegodsdienst. Een verschil is dat het 'mysterie' in het christendom openbaar is, terwijl de mysteriegodsdiensten rond de hele Middellandse Zee in deze tijd gesloten inwijdingsrituelen waren. Iedereen mocht er (onder voorwaarden) aan deelnemen, maar niemand mocht in het openbaar vertellen welk geheim er was geopenbaard.

De onderwerpen van die mysteries waren wel allemaal bekend uit de mythen.

Deze godsdiensten gingen net als bij de verering van Jezus over verlossing, loutering en het vinden van god. Er kwam veel syncretisme voor.

Het klopt ook dat er parallellen zijn tussen Jezus en Horus, maar die lijst met parallellen tussen Jezus en Horus, het lukt mij gewoon niet om te controleren of ze kloppen. Van geen enkele bewering kan ik ondubbelzinnig vinden waar hij vandaan komt. Het lijkt mij dus allemaal wat speculatief. Waarom geven mensen geen bronnen als ze dit soort beweringen doen? Ik sta er best voor open, maar ik moet wel veel moeite doen om het te kunnen bevestigen.

Hetzelfde geldt voor die lijst van Esther, het is min of meer dezelfde lijst. Ik wou een derde tabel toevoegen met een verwijzing naar de bron, maar helaas... als iemand ook zin heeft in de uitdaging, houd ik me aanbevolen.

Het hele jezus verhaal is meer als 300 jaar na zijn dood opgesteld. En degene die het hebben opgeschreven hadden geen enkele documentatie over zijn leven omdat niemand die bijgehouden heeft. Het enige wat de schrijfers van het nieuwe testament hadden waren wat oude verhalen die generatie na generatie zijn doorgegeven. Denk eens aan dat spelletje dat de 1e persoon een zin krijgt te horen deze fluisterd in de oor van buurvrouw/man en dan het hele kringetje rond gaat en op het einde de zin helemaal vervormd er weer uit komt, ik denk dat dat hier ook van toepassing kan zijn. Verder hadden ze een profetie waarin werd gesproken over de zoon van god en aan de hand daarvan (plus de verhalen) is het nieuwe testament ontstaan. Geen wonder dat al die voorspellingen dan uit komen...

Dat zullen de gristenhonden het niet met je eens zijn, denk ik.

Wat als Jezus echt was wie hij zei dat hij was. We weten dat mensen zichzelf bereidwillig geven tot in de dood voor hun geloof. Kijk maar naar de zelfmoord eskadrons van de verschillende moslimdenomenaties. Maar deze gelovigen hebben zichzelf opgeblazen voor iets waarin ze geloven en niet gezien hebben. Zomaar blindelings. De eerste christenen echter, gaven zich allemaal gewillig tot in de dood voor iets wat ze gezien hadden: Jezus na zijn kruisiging.

Hoe is het mogelijk dat deze bangerikken, die allemaal wegliepen toen ze Jezus in Getsemané kwamen arresteren, zomaar na enkele weken zich naar het hol van de leeuw, in de synagogen van de vijand, begeven om te zeggen dat deze Jezus uit de dood is opgestaan wetende dat ze door dit te doen hetzelfde lot als hun meester wacht. Hoe komt het dat een klein groepje van 12 mensen uitgegroeid is tot de grootste religie ter wereld, terwijl ze in de tijd van Jezus er alles aan deden om dit geloof uit te roeien?

Omdat men toen erg lichtgelovig was, en men maar graag dingen aannam die een rooskleuriger beeld geven op leven en dood. Het christendom is qua troost/poging tot zingeving/... gelukter dan het Romeins-Oosters pantheon, vandaar dat het stilaan toch zijn ingang vond, ten nadele van deze laatste.

"An idea does not gain truth as it gains followers."

Pyro schreef:Omdat men toen erg lichtgelovig was, en men maar graag dingen aannam die een rooskleuriger beeld geven op leven en dood. Het christendom is qua troost/poging tot zingeving/... gelukter dan het Romeins-Oosters pantheon, vandaar dat het stilaan toch zijn ingang vond, ten nadele van deze laatste.

"An idea does not gain truth as it gains followers."

Opnieuw vertrek je op het verkeerde been. Je vermoed dat ze lichtgelovig waren. Wat overtuigt u daarvan?

Komaan, je moet toch echt lichtgelovig zijn om te geloven in polytheïstische systemen als het Romeinse pantheon. Godin van de nacht, godheid van de wijn, god van dit, godin van dat... Offeren om de gunst van een bepaalde godheid te verkrijgen, voorspellingen aan de hand van ingewanden...

Geloof me, christendom was voor die mensen een makkie qua inbeeldingsvermogen. Het christendom borduurde zelfs voort op gangbare mythen uit die tijd (denk aan Mithra, andere maagdelijke geboorten, hemel/hel, dag des oordeels/...).

Pyro schreef:Komaan, je moet toch echt lichtgelovig zijn om te geloven in polytheïstische systemen als het Romeinse pantheon. Godin van de nacht, godheid van de wijn, god van dit, godin van dat... Offeren om de gunst van een bepaalde godheid te verkrijgen, voorspellingen aan de hand van ingewanden...

Geloof me, christendom was voor die mensen een makkie qua inbeeldingsvermogen. Het christendom borduurde zelfs voort op gangbare mythen uit die tijd (denk aan Mithra, andere maagdelijke geboorten, hemel/hel, dag des oordeels/...).

Je moet weten dat er geen enkele god die je hier opgenoemd hebt zich zo fervent en ijverig aan de mensheid heeft geopenbaard dan de God van de Bijbel. Hij heeft ons in de eerste plaats deze Bijbel gegeven. Hij kwam tot stand over een periode van 1600 jaar, is geschreven door 40 verschillende mensen van alle lagen van de bevolking. Er staan honderden profetieën in waarvan er reeds honderden vervult zijn.

En dit is nog maar het topje van de ijsberg. God heeft mensen geschapen om te aanbidden. Als ze de ware God niet aanbidden zullen ze iets dat God geschapen heeft aanbidden, vandaar al die goden die je opnoemt.

De profetiën zijn een leuk kunstje waar elke Christen mee aan komt draven.
Toch ben ik niet overtuigd.

Wat je voor de rest zegt, is weer iets uit de bijbel, een 2000 jaar oud boek waarvan je zelf zegt dat het door 40 mensen, 40 fanatieke en minder fanatieke gelovigen, geschreven is, en dus door god(?), waardoor het alle credibiliteit verdient die jij het geeft... juist ja.

Brainiac schreef:De profetiën zijn een leuk kunstje waar elke Christen mee aan komt draven.

Het is niet omdat je gelooft dat de Bijbel een leuk kunstje is dat het daarom ook zo is.

Toch ben ik niet overtuigd.

Brainiac schreef:Wat je voor de rest zegt, is weer iets uit de bijbel, een 2000 jaar oud boek waarvan je zelf zegt dat het door 40 mensen, 40 fanatieke en minder fanatieke gelovigen, geschreven is, en dus door god(?), waardoor het alle credibiliteit verdient die jij het geeft... juist ja.

Dat zeg ik zelf niet. Dat zeggen mensen (historici, archeologen, schriftgeleerden noemen we ze) die er onderzoek hebben naar gedaan. Zelfs vele wetenschappers die niet geloven in God betwisten de authenticiteit van de Bijbel niet. Jij blijkbaar nog altijd wel.

Hetgeen je nu zegt neem je aan in geloof. Net zoals ik 4 jaar geleden aannam in geloof dat God de Schepper is van alles wat leeft.

Luc154 schreef:Hij heeft ons in de eerste plaats deze Bijbel gegeven.

Nou, volgens de bijbel heeft hij ons de stenen tafelen gegeven, door hemzelf gebeiteld nog wel (Mozes heeft ze zelfs een keer stuk laten vallen), en van die stenen tafelen is nou juist geen splinter terug te vinden. Zowel van Mozes als van de stenen tafelen is geen spoor te vinden. Dat is voor mij toch wel een doorslaggevende zwakte in het bewijs.

Els schreef:

Luc154 schreef:Hij heeft ons in de eerste plaats deze Bijbel gegeven.

Nou, volgens de bijbel heeft hij ons de stenen tafelen gegeven, door hemzelf gebeiteld nog wel (Mozes heeft ze zelfs een keer stuk laten vallen), en van die stenen tafelen is nou juist geen splinter terug te vinden. Zowel van Mozes als van de stenen tafelen is geen spoor te vinden. Dat is voor mij toch wel een doorslaggevende zwakte in het bewijs.

Als ik uw logica moet volgen dan is alles wat niet terug te vinden is onbestaand geweest?

luc154 schreef:

Brainiac schreef:De profetiën zijn een leuk kunstje waar elke Christen mee aan komt draven.

Het is niet omdat je gelooft dat de Bijbel een leuk kunstje is dat het daarom ook zo is.

Toch ben ik niet overtuigd.

Brainiac schreef:Wat je voor de rest zegt, is weer iets uit de bijbel, een 2000 jaar oud boek waarvan je zelf zegt dat het door 40 mensen, 40 fanatieke en minder fanatieke gelovigen, geschreven is, en dus door god(?), waardoor het alle credibiliteit verdient die jij het geeft... juist ja.

Dat zeg ik zelf niet. Dat zeggen mensen (historici, archeologen, schriftgeleerden noemen we ze) die er onderzoek hebben naar gedaan. Zelfs vele wetenschappers die niet geloven in God betwisten de authenticiteit van de Bijbel niet. Jij blijkbaar nog altijd wel.

Hetgeen je nu zegt neem je aan in geloof. Net zoals ik 4 jaar geleden aannam in geloof dat God de Schepper is van alles wat leeft.

Er is een verschil tussen geloven en het meest aannemelijke als dusdanig aannemen en daar naar leven. Zelfs als je dit geloven noemt, is het niet blind geloven.

Als ik uw logica moet volgen dan is alles wat niet terug te vinden is onbestaand geweest?

Dat niet, maar je zei dat god zich aan ons heeft geopenbaard door ons de bijbel te geven. Dan valt het mij op dat volgens de bijbel god niet de bijbel heeft gegeven, maar hij gaf aan Mozes, die zich in zijn eentje op een berg bevond, de stenen tafelen. En zowel van Mozes als van de stenen tafelen zijn verder geen historisch bewijs te vinden.

Dat stelt de bewijskracht dat God zich in de bijbel heeft geopenbaard gelijk aan nul.

Els schreef:

Als ik uw logica moet volgen dan is alles wat niet terug te vinden is onbestaand geweest?

Dat niet, maar je zei dat god zich aan ons heeft geopenbaard door ons de bijbel te geven. Dan valt het mij op dat volgens de bijbel god niet de bijbel heeft gegeven, maar hij gaf aan Mozes, die zich in zijn eentje op een berg bevond, de stenen tafelen. En zowel van Mozes als van de stenen tafelen zijn verder geen historisch bewijs te vinden.

Dat stelt de bewijskracht dat God zich in de bijbel heeft geopenbaard gelijk aan nul.

Er zijn een paar dingen die je niet weet. De Bijbel in de tijd van Jozua, juist na de dood van Mozes, bestond nog maar uit 5 boeken (de Tora). Naarmate Gods volk groeide, groeide ook de Bijbel. De complete Bijbel bestaat nu uit 66 boeken en brieven. God openbaart zich niet alleen door Zijn schepping maar ook door het geschreven woord. Hij heeft in het totaal zo'n 40 mensen door Zijn Geest geïnspireerd om Zijn woorden aan Zijn schepsels over te brengen. Door koningen, profeten, priesters, legeraanvoerders, herders, een doctor, een belastingontvanger, een historicus, zeg maar van alle lagen van de bevolking.

Dit boek, als je het een boek kan noemen, is zoals geen ander. Het steekt met kop en schouders uit boven alle andere boeken, juist omdat de oorsprong van dit boek niet in de mens ligt. Lees en onderzoek het en je zult het voor jezelf zien.

luc154 schreef: Dit boek, als je het een boek kan noemen, is zoals geen ander. Het steekt met kop en schouders uit boven alle andere boeken, juist omdat de oorsprong van dit boek niet in de mens ligt. Lees en onderzoek het en je zult het voor jezelf zien.

Mijn advies is om dat gedateerde boek over een achterlijk woestijnvolkje ongelezen in de prullenbak te werpen.
Overigens.
Op de oranjemarkt heb ik voor 1.50 Euro een leuk boekje gekocht.
Van de Time Life serie met de titel 'De eerste steden'.
Daarin een heel hoofdstuk over Jericho.
Historisch onderzoek bewijst dan dat het hele bijbelse Jerichoverhaaltje opportunistische flauwekul is van een achterlijk nationalistisch stammenvolkje.

Huma schreef:

luc154 schreef: Dit boek, als je het een boek kan noemen, is zoals geen ander. Het steekt met kop en schouders uit boven alle andere boeken, juist omdat de oorsprong van dit boek niet in de mens ligt. Lees en onderzoek het en je zult het voor jezelf zien.

Mijn advies is om dat gedateerde boek over een achterlijk woestijnvolkje ongelezen in de prullenbak te werpen.
Overigens.
Op de oranjemarkt heb ik voor 1.50 Euro een leuk boekje gekocht.
Van de Time Life serie met de titel 'De eerste steden'.
Daarin een heel hoofdstuk over Jericho.
Historisch onderzoek bewijst dan dat het hele bijbelse Jerichoverhaaltje opportunistische flauwekul is van een achterlijk nationalistisch stammenvolkje.

Maar het probleem is dat de gristenen slechts 1 boek tot hun beschikking hebben en niet kunnen putten uit gerelateerde 'literatuur'. Terwijl de 'ongelovige honden' ware bibliotheken tot hun beschikking hebben om het 'heilige boek' af te doen als onzin.
Evenwel blijf je in de visieuze cirkel rond draaien daar de gristen elke keer weer aan komt met bijbelcitaten.

Apollo schreef:

Huma schreef:

luc154 schreef: Dit boek, als je het een boek kan noemen, is zoals geen ander. Het steekt met kop en schouders uit boven alle andere boeken, juist omdat de oorsprong van dit boek niet in de mens ligt. Lees en onderzoek het en je zult het voor jezelf zien.

Mijn advies is om dat gedateerde boek over een achterlijk woestijnvolkje ongelezen in de prullenbak te werpen.
Overigens.
Op de oranjemarkt heb ik voor 1.50 Euro een leuk boekje gekocht.
Van de Time Life serie met de titel 'De eerste steden'.
Daarin een heel hoofdstuk over Jericho.
Historisch onderzoek bewijst dan dat het hele bijbelse Jerichoverhaaltje opportunistische flauwekul is van een achterlijk nationalistisch stammenvolkje.

Maar het probleem is dat de gristenen slechts 1 boek tot hun beschikking hebben en niet kunnen putten uit gerelateerde 'literatuur'. Terwijl de 'ongelovige honden' ware bibliotheken tot hun beschikking hebben om het 'heilige boek' af te doen als onzin.
Evenwel blijf je in de visieuze cirkel rond draaien daar de gristen elke keer weer aan komt met bijbelcitaten.

Daarom negeer die achterlijke bijbel en negeer die achterlijke koran.
Een simpele en makkelijk te volgen levensvuistregel.
En kom je een achterlijke religieus tegen met zijn achterlijke anti-logische kletspraatjes en lullige citaatjes uit zo'n achterlijk boekie, gewoon naar je voorhoofd wijzen elke keer als jij als normale door hen wordt lastig gevallen.

Huma schreef:

Apollo schreef:

Huma schreef:

luc154 schreef: Dit boek, als je het een boek kan noemen, is zoals geen ander. Het steekt met kop en schouders uit boven alle andere boeken, juist omdat de oorsprong van dit boek niet in de mens ligt. Lees en onderzoek het en je zult het voor jezelf zien.

Mijn advies is om dat gedateerde boek over een achterlijk woestijnvolkje ongelezen in de prullenbak te werpen.
Overigens.
Op de oranjemarkt heb ik voor 1.50 Euro een leuk boekje gekocht.
Van de Time Life serie met de titel 'De eerste steden'.
Daarin een heel hoofdstuk over Jericho.
Historisch onderzoek bewijst dan dat het hele bijbelse Jerichoverhaaltje opportunistische flauwekul is van een achterlijk nationalistisch stammenvolkje.

Maar het probleem is dat de gristenen slechts 1 boek tot hun beschikking hebben en niet kunnen putten uit gerelateerde 'literatuur'. Terwijl de 'ongelovige honden' ware bibliotheken tot hun beschikking hebben om het 'heilige boek' af te doen als onzin.
Evenwel blijf je in de visieuze cirkel rond draaien daar de gristen elke keer weer aan komt met bijbelcitaten.

Daarom negeer die achterlijke bijbel en negeer die achterlijke koran.
Een simpele en makkelijk te volgen levensvuistregel.
En kom je een achterlijke religieus tegen met zijn achterlijke anti-logische kletspraatjes en lullige citaatjes uit zo'n achterlijk boekie, gewoon naar je voorhoofd wijzen elke keer als jij als normale door hen wordt lastig gevallen.

Kom je een fanatiekeling tegen, buk als de bom afgaat. Zoiets?

Ik snap luc666 niet helemaal.
Hij zegt dat het feit dat de bijbel geschreven is door mensen uit alle lagen van de bevolking telt als bewijs dat het niet door mensen geschreven is.

Gnuh?