Sorry, ik moet even terug in de tijd.
Socrates schreef:Om te begrijpen wat ik probeer te vertellen zul je moeten proberen erachter te komen wat ik me daarbij voorstel.
Je stelt het bewustzijn gelijk aan 'god', maar dat is een inhoudsloos begrip, dus het heeft niet veel zin. Als ik het begrijp als 'bewustzijn' heeft de hele metafoor niet veel zin, en kun je het gewoon hebben over bewustzijn en de manier waarop mensen zich aan elkaar spiegelen.
Als je het begrijpt als 'god', moet je ook inhoud geven aan dat 'god' en uitleggen wat het toevoegt aan ons bewustzijn. Als het niets toevoegt, laat ik het liever weg, want ik heb het niet nodig.
Socrates schreef:Els schreef:Maar door besnijdenis met god en geest te verbinden, associeer ik 'besnijdenis' meer met indoctrinatie dan met de mogelijkheid voor het bewustzijn zich te ontwikkelen.
Jouw associatie n.a.v. het begrip god kan ik me iets bij voorstellen, maar die bij geest niet. Om te begrijpen wat ik probeer te vertellen is jouw idee van god en geest niet relevant.
Ik nam jouw term 'geest' maar even over, maar ik bedoel gewoon iemands persoonlijkheid, zeg maar een 'persoonlijk bewustijn'. Dus het is wel degelijk relevant, want het is juist de kern van waar je het over hebt. Ik voel het woord besnijdenis meer aan als 'verminking' van de geest dan als vorming, wat sommige anderen geloof ik ook al aangaven. Verminking door indoctrinatie, in dit geval.
Socrates schreef:Els schreef:God bestaat niet.
Dat is een kwestie van definitie. Volgens mij bestaat god wel. Mijn godsbeeld kan je vergelijken met dat van Spinoza.
Spinoza stelt god min of meer gelijk aan de natuur. Daarmee maakt hij god overbodig, want de natuur is aanwijsbaar en vanuit zichzelf te verklaren.
Als je god gelijk stelt aan het bewustzijn, stel je het ook gelijk aan een bestaand fenomeen waarvan niemand het bestaan betwist, en maak je god eveneens overbodig.
Het verschil is wel dat Spinoza's godbegrip als verklaring voor de wereld kan dienen, terwijl het jouwe dat niet kan. Ik bedoel, je kan zeggen dat god de bliksem veroorzaakt of dat het een natuurlijk verschijnsel is.
Maar het bewustzijn heeft met het bestaan van natuurverschijnselen niet veel te maken. Jouw godsbegrip is dus uitsluitend retorisch en geeft geen verklaring voor de wereld.
Spinoza begrijp ik trouwens ook niet, laat ik daar voor uitkomen.
Maar deze 'kindermishandeling' vindt plaats in zowel religieuze als a-religeuze of non-religieuze opvoeding. Elke opvoeding is in min of meerdere mate een indoctrinatie van ideeën en bij elke opvoeding bestaat de mogelijkheid dat een kind niet zelf leert denken of dat de aangereikte kennis beperkt blijft.
Dat is juist niet zo. Indoctrinatie wil zeggen dat je je kinderen groot brengt met de juistheid van bepaalde ideeën zonder ze de instrumenten te geven om zelf de wereld te bekijken, terwijl je ze afsluit van andere ideeën. Indoctrinatie vindt plaats binnen een sectarische gemeenschap, terwijl mensen juist een bredere kijk op de wereld zou moeten worden bijgebracht.
Juist omdat indoctrinatie geen persoonlijke ontwikkeling tot gevolg heeft, blijven mensen eeuwen lang aan dezelfde drogbeelden hangen, zoals dat god de wereld schiep of dat de vrouw ondergeschikt is aan de man. Dit soort zaken worden als een feit aan kinderen geleerd, en de mogelijkheid om het tegen te spreken bestaat in een wereld van stricte indoctrinatie niet.
Wie zich hieraan ontworstelt, wordt een paria, want het doel van indoctrinatie is onderwerping aan een totalitaire ideologie. Dat is beslist niet het geval bij elke opvoeding.
In feite riep hij op tot eenzelfde herwaardering van besnijdenis als ik doe.
Alleen deed Paulus deed het om de fysieke besnijdenis terug te dringen. Dat speelt in onze tijd geen rol meer. Ook maakte Paulus daarbij duidelijk dat iemands werkelijke gedrag van groter gewicht zou moeten zijn dan het feit of hij wel of niet besneden was. Dat aspect vind ik bij jou wel terug, maar niet erg concreet. Ik denk dat het concreter zou kunnen zijn als je dat hele godsidee eruit zou halen en de tegenstelling tussen het formaliseren van handelingen en het ontwikkelen van een persoonlijkheid duidelijker zou invullen.
Althans, dat is dus voor zover ik begrijp wat je bedoel.
Als 'god' bewustzijn is, volgens jou dus, en via ons bewustzijn is er een 'verbond met god', dan zeg je deze redenering doortrekkend dat mensen via hun contact met anderen zichzelf zijn kwijtgeraakt.
Ik mis volledig het verband met mijn topic. Ik roep nergens op tot het onderwerpen zonder vragen stellen. In tegendeel juist. Mijn topic zou niet kunnen bestaan zonder dat ik me vragen had gesteld omtrent geloof, bewustzijn en besnijdenis.
Nou, je hebt het juist over het ritualiseren van een bepaald gebruik. Dat komt op hetzelfde neer als het formaliseren van omgangsvormen, zonder je te realiseren waarom we op een bepaalde manier om zouden moeten gaan.
Misschien betrok jij het om een of andere reden op jezelf, terwijl ik gewoon een voorbeeld in het algemeen noemde.
Sorry, er komt nog meer.
