atheisme.eu

Cargocult
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cargocult (Engels: transportgoederen-cultus) is een verzamelnaam voor diverse religieuze bewegingen die vanaf het einde van de negentiende eeuw ontstonden in Melanesië.

Via Europese kolonisten maakten de Melanesiërs kennis met Westerse luxegoederen die van overzee werden aangevoerd. Ze konden niet bevatten hoe mensen zulke goederen zouden kunnen vervaardigen. Verkondigers van de cargocults schreven de herkomst daarom toe aan overleden voorouders. Die voorouders hadden de goederen naar de Melanesiërs gezonden maar de blanken hadden er de macht over verkregen. Aanhangers van de cargocults probeerden dit recht te zetten door het gedrag van de blanken te imiteren, bijvoorbeeld door hun militaire parades na te doen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bereikten de cargocults hun hoogtepunt, met name op het eiland Tanna waar regelmatig goederen werden afgeleverd op een Amerikaanse vliegbasis. Met eenvoudige materialen als hout en riet bouwden de eilandbewoners er een compleet vliegveld na, inclusief verkeerstoren met antennes, radio's en koptelefoons. Ze hoopten de voorouders daarmee te overreden hun lading bij hen te droppen; van de techniek die achter de nagebouwde installaties schuilging hadden ze echter geen besef. Vergelijkbare taferelen speelden zich af op de stranden van dit gebied, waar grote delen van de plaatselijke bevolking - aanhangers van John Frum - soms wekenlang bleven wachten totdat "hun" schip met cargo aankwam. Het leidde tot lethargie onder de bevolking, maar vooral ook frustratie en dikwijls geweld tegen Europeanen en Amerikanen.

Deze activiteiten maakten deel uit van een uitgebreide cultus die ook door de verhalen van christelijke missionarissen werd beïnvloed: de messiaanse figuur John Frum, Koning van Amerika en Tanna, zou volgens zijn aanhangers op een dag naar Tanna terugkeren om de blanken te verjagen, de oude gebruiken te herstellen en zijn rijkdommen met de bevolking te delen.

Na de Tweede Wereldoorlog stierven de meeste cargocults uit. Op Tanna is wel nog steeds de John Frumbeweging actief. Jaarlijks op 15 februari bereidt men de komst van John Frum voor. Ook de beweging die na het Britse staatsbezoek van 1974 op Tanna ontstond en waarbinnen Philip Mountbatten als een messianistische godheid wordt beschouwd, wordt tot de cargocults gerekend.

Dit weekend las ik van deze grappige religie.
Ik had er nog nooit van gehoord.
Ik krijg er zin van om 'Life of Brian' weer een keertje te gaan bekijken.

Haha, die cargo cult, het is inderdaad een heel grappig fenomeen.
Vooral omdat het zichtbaar is hoe de realiteit verkeerd begrepen wordt en geïmiteerd, in een vorm van magisch denken. Het is een soort uiterlijke imitatie van iets zonder je af te vragen wat er achter zit. Dit is natuurlijk wel erg grappig omdat het voor ons zo duidelijk is, maar je vraagt je wel af hoe vaak zulke mechinismes zich voordoen waar het minder duidelijk is.

Op de Engelse wiki staat ook nog wat info over díe 'John Frum'.

http://en.wikipedia.org/wiki/John_Frum

Ik heb er wel eens filmfragmenten over gezien, ik denk in de film Mondo Cane van Jacopetti, maar ik weet het niet meer zeker. Die gaat over bizarre menselijke gebruiken in de hele wereld. Er was een compleet houten vliegtuig nagebouwd, als een soort lokeend. Hier een voorbeeld:

Here's how physicist Richard Feynmann described the phenomenon:

"In the South Seas there is a cargo cult of people. During the war they saw airplanes with lots of good materials, and they want the same thing to happen now. So they've arranged to make things like runways, to put fires along the sides of the runways, to make a wooden hut for a man to sit in, with two wooden pieces on his head to headphones and bars of bamboo sticking out like antennas - he's the controller - and they wait for the airplanes to land.
They're doing everything right. The form is perfect. It looks exactly the way it looked before. But it doesn't work.

http://www.theregister.co.uk/2007/08/23 ... or_stalls/

Hier is een stukje filmopname:

http://www.youtube.com/watch?v=qmlYe2KS0-Y

Ik denk dat dit een fragment is uit Mondo Cane van Jacopetti (1962), waar de passage over de cargo cult voorkomt. Heel vreemd. Het is een beetje triest om te zien, vind ik. Al is het een van de leukste momenten van de film, want ik werd vaak een beetje misselijk en keek maar even de andere kant uit. Je vraagt je af waarom mensen zichzelf zo 'intelligent' vinden, want het is droevig om te zien tot welke onzin ze in staat zijn.

Ik zit even zonder geluid, dus wat het geluidspoor doet weet ik niet. Het cargocultusgedeelte begint na ca. 1.30 minuten.

Els schreef: Ik zit even zonder geluid, dus wat het geluidspoor doet weet ik niet.

Het geluid is schitterend in dit fragment.

Niet alleen mooie muziek maar ook een rustige uitleg bij wat er gebeurt,
in het Engels.

ha, en ik mij altijd maar afvragen waarom iemand dit of dat gelooft. En eigenlijk is het antwoord blijkbaar heel simpel: gewoon omdat hij iets wil geloven en alle verdere vragen doen er niet meer toe... wat is het blijkbaar toch moeilijk om je al mens neer te leggen bij het feit dat je niet op alles een antwoord hebt...

maar goed bij de "echte" gelovigen zal dit gewoon weer kunnen afgedaan worden als afgoderij zonder verdere introspectie.

Hier is er nog documentatie te vinden over de cargocultus
http://evodisku.multiply.com/journal/it ... ZCA_LIJNEN

Bedankt voor de link, Tsjok. Mooie foto's.
Volgens mij ontstaat het geloof als mensen hun eigen verstand uitschakelen en het denken collectief uitbesteden aan de eerste de beste malloot die beweert te weten hoe het zit. Op die foto's zien de meesten eruit als het monster trotteldrom van Marten Toonder.

Tsja, wie is gekker? De man die gelooft dat de blanke man cargo meeneemt en daar allerlei rituelen bij heeft om dit te laten gebeuren? Of degene die, terwijl hij toegang heeft tot bibliotheken, onderwijs en internet, meent dat een mannetje in de wolken leeft die alles ziet wat je doet, alles weet wat je denkt en van plan is je voor eeuwig te martelen mocht je niet iedere zondagochtend met een aantal andere kuddedieren deelnemen aan een groepsslijmsessie voor de grote baas?