atheisme.eu

Wie de Maagd Maria ziet, moet zwijgen

Volgens nieuwe regels van het Vaticaan zullen katholieken voortaan publiekelijk moeten zwijgen wanneer zij zeggen de Maagd Maria te hebben gezien. Een batterij deskundigen moet eerst de claim hebben nagetrokken, zo schrijft de Britse kwaliteitskrant The Independent.

Handboek
Volgens de krant heeft paus Benedictus XVI de Congregatie voor de Geloofsleer opgedragen een nieuw handboek op te stellen om bisschoppen te helpen Maria-waarnemingen uit te pluizen. De Duitse kerkvorst wil een opwaardering van de uit 1978 stammende regels om beter uit te kunnen maken of claims van het zien van Jezus of Maria, in welke vorm dan ook, al of niet waar zijn. De opsteller van het nieuwe handboek is de gerespecteerde Spaanse jezuiët en aartsbisschop Luis Francisco Ladaria Ferrer.

Op gezag van het Italiaanse onlinemagazine Petrus, dat aanleunt bij conservatieve kringen in het Vaticaan, schreef The Independent dat eenieder die zegt een verschijning te hebben meegemaakt enkel wordt geloofd als hij of zij in het publiek het stilzwijgen blijft behouden. Indien die getuigen daaraan niet gehoorzamen, geldt dit als een teken dat hun claim vals is.

Satan
Indien ze wel gehoorzamen, krijgen de visionairs bezoek van een team psy's (die ook atheïst mogen zijn) dat hun geestelijke gezondheid moet natrekken. Theologen knobbelen uit of de inhoud van de verschijning in de lijn ligt van de leer van de kerk. Als de waarnemer nog steeds geloofwaardig wordt bevonden, ondergaat hij een ondervraging door een of meer demonologen en exorcisten, om te kunnen uitsluiten dat Satan in het spel is met de bedoeling gelovigen om de tuin te leiden. (belga/gb)
13/01/09 12u25

'Mariabeeld op Malta huilt echte tranen van bloed'
Hilversum (Van onze redactie/) 26 april 2006 – Het aartsbisdom Malta heeft na eigen onderzoek vastgesteld dat de rode druppels die enkele jaren geleden op het gelaat van een Mariabeeld in het Maltezer dorpje Birzebbugia te zien waren, van mensenbloed zijn. Dat meldt het dagblad In-Nazzjon. Het beeld, dat privé-eigendom is, 'weende' vorige week opnieuw bloeddruppels.

Kerkelijk onderzoek
Toen de eigenaren van het beeld de tranen op het beeld zagen, gingen ze onmiddellijk te rade bij hun pastoor Niko Pace. De parochiepriester verwees hen meteen naar de aartbisschop van Malta. Die besloot een onderzoek naar het verschijnsel in te stellen.

1999
Zeven jaar geleden was er op het eiland Malta - in het dorp Rabat - ook al sprake van een bebloede madonna. Ook daarbij resulteerde kerkelijk onderzoek, dat drie jaar in beslag nam, in de vaststelling dat het aangetroffen vocht dezelfde eigenschappen vertoonde als menselijk bloed.

Beieren

Onlangs deed een soortgelijk verschijnsel zich ook voor in het Beierse Traunstein. Daar beweert een vrome bezitster van een Mariabeeld dat het devotievoorwerp sinds Goede Vrijdag ‘tranen van bloed’ zou plengen. Volgens de krant Traunsteiner Tagblatt heeft de aartsbisschop van München zich zeer gereserveerd over deze ‘wenende’ madonna uitgelaten.

'Geen menselijke verklaring voor wenende Madonna'
Hilversum (AP/Van onze redactie) 24 januari 2005 - Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat er geen menselijke verklaring is gevonden voor het bloedige wenen van een Mariabeeld in de Italiaanse havenstad Civitavecchia. Dat zou blijken uit een rapport van het bisdom Civitavecchia. Het dagblad Corriere della Sera beweert het rapport te hebben ingezien.

Duizenden pelgrims

Tien jaar geleden zei Fabrio Gregori tegen zijn parochiepriester dat zijn dochter hun Mariabeeld bloed had zien huilen. Sindsdien bezochten duizenden pelgrims het huis van Gregori in Civitavecchia, 65 kilometer van Rome. Het beeld zou in de eerste maanden nog 14 keer hebben gebloed. Bisschop Girolamo Grillo van Civitavecchia, die eens beweerde dat het 43-centimeter hoge beeld was begonnen te bloeden toen hij het zelf in zijn handen hield, liet na de toestroom van gelovigen en journalisten een onderzoek instellen.

Unaniem

Het onderzoeksteam, bestaande uit theologen, historici en artsen heeft volgens Corriere della Sera alle mogelijke verklaringen voor het fenomeen en alle getuigenissen van betrokkenen kritisch geanalyseerd. "Unaniem zeggen zij [de deskundigen] dat alles erop wijst dat in deze uithoek van de aarde, aan de poorten van Rome, iets plaatsvond waarvoor geen menselijke verklaring is en dat verwijst naar het mysterie van het Bovennatuurlijke." Dat schrijft Vittorio Messori, de auteur van het Corriere-artikel. Messori is een katholieke journalist, die paus Johannes Paulus II hielp met het schrijven van diens bestseller Over de drempel van de hoop (1994).

Mannelijk bloed

Nadat onderzoekers een aantal jaren geleden al hadden geconcludeerd dat de rode stof op het gezicht van het Mariabeeld mannelijk bloed was, zei mgr. Grillo: "Als het bloed mannelijk is, moet het van Christus zijn". Sceptici beweren dat de bloedvlekken afkomstig zijn van Fabri Gregori, de eigenaar van het beeld. Volgens CICAP, een Italiaans gezelschap dat onderzoek doet naar paranormale verschijnselen, is het opvallend dat Gregori steeds heeft geweigerd mee te werken aan DNA-onderzoek.

Vaticaan zwijgt

Het Vaticaan heeft zich tot nu toe niet over het verschijnsel uitgelaten. Maar bisschop Grillo gelooft dat hier sprake is van een hemels teken. Gisteravond verklaarde hij tegenover de Italiaanse nieuwsdienst ANSA: "We hebben niet officieel verklaard dat het vloeien van tranen van de Madonna miraculeus is. Maar de feiten spreken voor zich".

Vinger Gods

Vittorio Messori citeert in zijn artikel pater Stefano De Fiores, Maria-expert en theoloog aan de pauselijke Gregoriana-universiteit in Rome. De Fiores denkt dat er in Civitavecchia sprake is van een goddelijke interventie. De Fiores, die volgens Messori "zeer goed is geïnformeerd", zegt dat het uitgesloten is dat er sprake is van "bedrog of trucage", van "hallucinatie of autosuggestie", of van "een paranormaal verschijnsel". De Romeinse marioloog ziet in het bloedige wenen de "vinger Gods". Volgens Messori is deze uitspraak opmerkelijk, omdat de pater bekend staat om zijn voorzichtigheid en zijn academische en kerkelijke tucht.

R.K. parapsychologisch onderzoeker Pater Touw schreef:

Juist bij dergelijke buitengewone verschijnselen rond heiligen zien we hoezeer de natuur een belangrijke rol speelt. Slechts een tiende van alle gestigmatiseerden zijn mannen, terwijl er ongekeerd negen maal zoveel mannen extatische toestanden hebben meegemaakt. Dit bevestigt op verrassende wijze de verschillen in de menselijke constitutie van mannen en vrouwen. Vrouwen leven veel meer lichaamsnabij omdat geest en lichaam tot grotere eenheid zijn gekomen. Geestelijke ervaringen zullen hierdoor eerder een lichamelijke uitdrukking krijgen. Mannen daarentegen kunnen makkelijker lichaam en geest scheiden wat in de exstase gebeurt. (Gebhart Frei)

ondergaat hij een ondervraging door een of meer demonologen en exorcisten

Icesurfer schreef:[...] Volgens Pater Touw waren/zijn? de olieachtige vloeistof en (Maria-verschijningen) in Syrie authentiek, maar heeft de hij en de R.K.-kerk daar geen zeggingsbevoegdheid, het valt onder de Syrisch Orthodoxe kerk.

JanC schreef:

Icesurfer schreef:[...] Volgens Pater Touw waren/zijn? de olieachtige vloeistof en (Maria-verschijningen) in Syrie authentiek, maar heeft de hij en de R.K.-kerk daar geen zeggingsbevoegdheid, het valt onder de Syrisch Orthodoxe kerk.

Dus of het écht gebeurd is of niet hangt af van de kerk onder wiens (regionale?) bevoegdheid het fenomeen valt? Woeha!

Samenvatting: Particulier huisheiligdom, in juni 1995 ontstaan na het verschijnen van 'bloedtranen' op een Mariabeeldje. Ondanks de kerkelijke onderzoeken en de terughoudendheid van de kerk, blijven er bedevaartgangers komen, die er van overtuigd zijn dat op deze plaats Maria opnieuw haar verdriet over het verval in de wereld kenbaar heeft gemaakt. Het is niet onwaarschijnlijk dat de cultus rond de bloedwenende madonna van Civitavecchia (It.) in 1995 en de grote aandacht van de media hiervoor, van invloed zijn geweest op het ontstaan van deze cultus.
Auteur: Peter Jan Margry

Topografie - Het betreffende huis is gesitueerd in de wijk De Egge, een oude mijnwerkersbuurt uit de jaren dertig van de 20e eeuw aan de oostzijde van Brunssum met een eigen cultuur en open straatleven. In het huis heeft een Mariabeeld (Fatimabeeld) vijf jaar op een houdertje aan de muur in de woonkamer van de familie gestaan.

- De grote aandacht die het wenen van het beeld veroorzaakte, versterkt door de warme zomer van 1995, maakte het noodzakelijk dat tijdelijk op een tafel buiten voor het huis een kapelachtige opstelling met het beeldje werd gebouwd. Voor deze openbare presentatie, later uitgebreid met dranghekken, was toestemming van gemeentebestuur en politie verkregen.

- Na enige weken is de 'kapel', mede vanwege negatieve reacties, binnenshuis geplaatst. Sindsdien stond het beeldje in de woonkamer op een tafel in een houten minikapelletje. Anno 1999 is het beeld geplaatst in een uit grijze keitjes gemetseld grotje op een soort altaar, omgeven door honderden foto's van zieke mensen (voornamelijk kinderen), noveenkaarsen en bloemen. Bidstoelen zijn door een Belgische gebedsgroep geschonken. Gedurende de dag staat het huis voor bezoekers open.

- Er is met de gemeente in het begin overleg geweest om een openbare stenen kapel (eventueel als geschenk van gebedsgroepen) op te richten bij de eendenvijver bij het gemeentehuis. Deze locatie werd in tweede instantie echter als sacraal ongeschikt en te vandalismegevoelig beschouwd.

Cultusobject - De vereerde Maria is een kunststof kopiebeeldje van Portugese makelij (44 cm hoog) van het beeld van O.L. Vrouw van Fatima. Het beeldje werd in 1990 door oma Coumans meegebracht uit Banneux als geschenk voor haar zoon Jan Coumans. Het beeldje zelf speelt een centrale rol in de discussie over deze Mariacultus omdat het onderworpen is geweest aan wetenschappelijk onderzoek in het laboratorium van het ziekenhuis van Heerlen. Het ging om de vraag of het 'wenen' verklaard kon worden door de harsachtige substantie waarmee de glazen ogen in het beeld zijn bevestigd en die mogelijk door warmte (zon, föhn, kaars, aansteker) is gaan vloeien. De kunststof van het beeld is rond het oog eveneens vervormd, gerimpeld geraakt.

Verering - Op dinsdagavond 27 juni 1995 om 22.30 uur werd door Jan Coumans als eerste geconstateerd dat op het beeldje in de woonkamer van het gezin van Jan (63) en Gerda (67) Coumans-Eelkes en de zes kinderen uit haar eerste huwelijk, een bloedachtige substantie was ontstaan. Meer precies zouden er roodbruine 'tranen' uit het linkeroog van het beeldje zijn gedrupt en vervolgens deels zijn gestold. Ook de 'goddeloos' genoemde naaste buurman (op nr. 10), Gerard Stevelmans, was getuige. Daarna hebben andere familieleden het beeldje (onder meer op de woensdagmiddag en de vrijdagavond erna) nog enkele malen zien huilen en van kleur zien veranderen (in blauw). De familie die verschillende grote tegenslagen heeft meegemaakt, verkeerde in die periode in sociaal-psychisch moeilijke omstandigheden. Mede hierdoor werd het wenen geïnterpreteerd als een teken van de droefheid van Maria over de problemen in de wereld en het moreel verval. Volgens mevrouw Coumans zouden de gebeurtenissen specifiek bij haar hebben plaatsgevonden vanwege de moeilijke familiesituatie. Zij zei: 'Ik moet dit [de drukte en ontwrichting van het huiselijk leven] dragen, want ik ben uitverkoren. Ik ben intens gelukkig'. Zij had ook het gevoel dat 'de mensen' altijd tegen haar zouden zijn geweest.

- De bloedtranen zouden het bloed van Christus symboliseren. In de bij het beeld opgezegde gebeden neemt Christus dan ook een belangrijke plaats in. Overigens heeft het laboratoriumonderzoek uitgewezen dat het niet om bloed gaat, maar mogelijk om gesmolten hars waarmee de ogen in het beeld zijn bevestigd. Deze resultaten tastten het geloof in de wenende Maria echter niet aan. Het is vooral mevrouw Coumans, die het 'goddeloze' van de onderzoeksconclusies aan de kaak stelt: 'de kwestie van echt of niet-echt moeten we aan de Moeder Gods overlaten'. Over het huilen van de bloedende tranen zegt zij niettemin: 'Het is de waarheid'.

- Omdat een niet-bovennatuurlijke verklaring voor de tranen werd gezocht, is daarbij gedacht aan een oorzaak die gelegen kan zijn in het omvallen van of te dichtbij laten branden van een devotiekaars bij het beeld of aan opzet (als practical joke?). In augustus 1995 heeft pater J. Touw van de abdij Sint Benedictusberg bij Vaals een uitgebreid onderzoek gedaan en de verschijnselen als niet-authentiek gerapporteerd. Door verwarming zou volgens hem de hars waarmee het oog in het beeldje was bevestigd tot smelten zijn gebracht. Met een identiek beeld had hij namelijk door verwarming eenzelfde 'weeneffect' weten te ressorteren. In oktober 1995 gaf Touw op persoonlijke titel een boek over de kwestie uit. Hij concludeerde dat er geen enkele aanwijzing bestaat dat het wenen van bovennatuurlijke aard zou zijn en raadde het bisdom aan er afstand van te nemen en verder geen officieel kerkelijk onderzoek in te stellen.

- Aan het ontstaan en de groei van de verering hebben verder twee elementen sterk bijgedragen, enerzijds het bestaan van diverse wenende madonna's in de wereld en anderzijds het 'mediacircus' dat in april/ mei 1995 in Nederland rond de bloedtranen wenende madonna van Civitavecchia was ontstaan. De snelle toename van de verering in Brunssum werd sterk bevorderd door een (opnieuw) grote aandacht van de media voor het verschijnsel.

- Hoewel de scepsis bij de kerkelijke instanties (een negatief advies van het bisdom om dit beeld te bezoeken) en in de samenleving erg groot is, oefent het geheel een grote aantrekkingskracht uit op een schare van gelovigen. Pastoor Delahaye van de St. Jozefparochie ter plaatse maande tot voorzichtigheid. In de nabije woonomgeving leefde ongenoegen of scepsis; in augustus 1995 werd tweemaal het huiskamerraam van de familie Coumans ingegooid.

- De familie geniet geestelijke steun van de pastoor van de eigen parochie, aan wie zoon Jan van het gezin in het verleden assistentie verleende. Hij komt af en toe langs bij de familie. Maar sinds het onderzoek van pater Touw hebben bisschop, deken en pastoor afstand van de verschijnselen genomen; zij sloten zich aan bij Touws onderzoek.

- In Limburg werd kritiek op de gebeurtenissen geleverd door onder meer parodiërende voorstellingen of teksten bij het carnaval of in de muziek. In de Brunssumse carnavalsoptocht van 1996 werd het, om gevoelens te sparen, verboden om objecten als Mariabeelden mee te nemen. Schrijver Rudolf Geel liet zich door de gebeurtenissen inspireren tot een op hetzelfde thema betrekking hebbende roman (1998).

- Op 30 oktober 1997 zou het beeld voor de elfde keer hebben gehuild tijdens een bezoek van een Genkse gebedsgroep.

- De grote aandacht en de toenemende stroom bezoekers heeft er ook toe geleid dat het bisdom Roermond sneller dan gebruikelijk een onderzoek naar de authenticiteit van de verschijnselen heeft laten instellen. Bedevaartgangers uit het hele land komen intussen naar Brunssum. Velen zijn afkomstig uit de regio rond Brunssum en uit de grensstreek met Duitsland (ook in Duitsland en België is er op televisie uitvoerig aandacht aan Brunssum besteed). Onder de bezoekers zijn relatief veel zigeuners uit Duitsland. Zij hechten veel belang aan rituelen: hierbij kan gedacht worden aan het kussen van de huiskamervloer en andere aanwezige objecten. Zij noemen mevrouw Coumans 'heilig' en willen specifiek door haar als 'uitverkorene' gezegend worden.

- De invloed van orthodoxe of conservatieve katholieke leken en geestelijken is ook hier aanwezig. Zij grijpen deze onofficiële verering aan om hun boodschappen en devoties uit te dragen. Een voorbeeld is de anti-abortusbeweging van pater J. Koopmans sss. In 1995 en 1996 heeft deze Nijmeegse pater (? 1996) circa vijf keer een avondlijke kaarsjesprocessie met het beeld rond het huizenblok gehouden. Tevens is de invloed van andere devotionele circuits waarneembaar: de Padre Pio-verering (prentje in het kapelletje; hij zou tweemaal tijdens het bidden van de rozenkrans achter voorbidder Jan Coumans te zien zijn geweest) en het opzeggen van het gebed van de ? O.L. Vrouw van alle Volkeren van Amsterdam (dl. 1). Een kopie van het Amsterdamse schilderij heeft tijdelijk ook in de woonkamer gestaan. Verder worden relaties gelegd met andere Mariaverschijningen en -wonderen. De familie Coumans heeft zelf eenmaal ? Volendam (dl. 1) bezocht en de zieneres van daar is ook in Brunssum geweest.