atheisme.eu

Hallo, we gaan even heel simpel verklaren met een Filosofisch foefje wanneer iets wel bestaat en wanneer niet:

Ontologisch Empirisch onderzoek:

Bij empirisch onderzoek wordt de aard van een onderzoeksobject ontologisch gezien als:

* objectief gegeven en dus onveranderlijke van structuur hebbende
* meetbaar
* onafhankelijk van menselijk kennen


Oké nu gaan we verschillende dingen af.

- Eerst heb bestaan van een kat, een mens en het menselijk lichaam.
- En daarna het bestaan van een ziel en/of een geest en het bestaan God

Bestaat een kat?

Heeft een kat een objectief gegeven en dus een onveranderlijke structuur?
Een kat veranderd niet zomaar door een mening, hij vervormt niet! Als je denkt dat katten 1,5 meter hoog moeten zijn en moeten blaffen, zal dit niet gebeuren want een kat is niet gebonden aan een mening of een mens. En behoud zo dus zijn onveranderlijke structuur; Ook als katten geboren worden zullen ze er niet anders in structuur van het lichaam er uit zien!


Is een kat meetbaar?
Ja zeer zeker, we kunnen een kat meten, in de meetkunde kunnen we meten hoelang en hoe groot een kat is, en dankzij biologie en onze ogen kunnen we zien dat een kat leeft. Zijn hart klopt, organen werken en hersenen ook dit te zien in biologie en onderzoek. En we zien met onze ogen dat het "normaal" voortbeweegt.

Is een kat onafhankelijk van het menselijk kennen?
Ja zeer zeker; als de mens er niet zou zijn, zouden katten nog steeds bestaan! En als één mens de kat maar kent en die mens komt te vervallen door bijvoorbeeld de dood, dan leeft de kat nog steeds door!

Conclussie: De kat/katten bestaan!


Bestaat een mens en zijn lichaam?

Heeft een mens een objectief gegeven en dus een onveranderlijke structuur?
Ja zeer zeker, een mens is niet zomaar te veranderen. Als de mens de mening heeft dat het zus en zo er uit moet zien kan dit pas op veel latere leeftijd. Dankzij de wetenschap kunnen we mensen op latere leeftijd volledig aanpassen met cosmetische chirurgie en dergelijke. Maar de mens blijft de zelfde structuur hebben in organen stelsel, skelet, hersen grootte etc. Aan de buitenkant kan van alles veranderd worden van binnen (nog) niet.
Zijn lichaam bestaat ook, het hart pompt het bloed door het lichaam, het ademt, het brein werkt en ga zo maar door. Het lichaam werkt dus ook! En kan niet zomaar veranderd worden. De Aorta kan niet zomaar aan de hersen slagader gelegd worden.


Is een mens en zijn lichaam meetbaar?
Ja, we kunnen elk mens met onze eigen ogen zien leven. En met de meetkunde kunnen we meten hoe lang de persoon is, hoe breed, hoe dik of dun en ga zo door. En we kunnen met de met dank aan de biologie meten of het hart het doet, het brein functioneert, organen het doen e.d. en dat is o.a. een rede waarom een persoon leeft. Het is allemaal meetbaar.

Is een mens en zijn lichaam onafhankelijk van het menselijk kennen?
Ja, natuurlijk. Ik ken geen mensen in India, maar ik weet wel dat daar mensen leven. Die bestaan nog steeds ook al ken ik de persoon niet. zelfde geld voor het lichaam, ik heb de persoon nooit gezien dus ook niet zijn lichaam. Maar de persoon leeft e.d. dus hij zal gewoon een mens zijn. En als hij sterft besta ik nog steeds. En als ik eerder sterf dan bestaat hij nog steeds.


Conclussie: De mens bestaat!



Bestaat er een geest en/of Ziel


Heeft een geest of ziel een objectief gegeven en dus een onveranderlijke structuur?
Nee zeer zeker niet, niet in de menselijke optiek. Misschien is het er wel máár nog niet gevonden door de wetenschap. Dus het bestaat volgens de wetenschap al niet. Maar ook als je gaat kijken, dieren met een minder ontwikkeld brein dan de mens (het enige wat ons anders maakt dan de "normale" dier is dat wij een uniek groot zelfbewustzijn hebben en dus zo kunnen denken) Dieren zouden nooit met het idee gekomen zijn voor een geest of ziel, misschien was het er wel maar zou het niet beschreven worden. De mens heeft er een mening aan gegeven hoe een ziel zou zijn of een geest en waar het zou zitten. De ene zegt dat het lichaam de kerker is van de ziel. de andere zegt dat het los staat in het lichaam. Descartes zij dat de ziel of geest in de pijnappelklier zou zitten. Dus het heeft geen vaste structuur en geen objectief gegeven.

Is een geest of ziel meetbaar?
Nee, de wetenschap maar ook de "gewone" mens kan het niet vinden onder de microscoop e.d. Het is niet meetbaar. Dit komt waarschijnlijk omdat deze niet bestaan.
Het zelfde geld in de wetenschap men is nu op zoek naar de Higgs bosson, deze zou de zwartekracht in een atoom regelen en dus dan de zwaartekracht theorie en de quantum theorie met elkaar verbinden. En zou zou het hele universum uitgelegd kunnen worden. Maar men heeft de Higgs bosson nog niet kunnen vinden daarvoor hebben ze CERN gebouwd om dit deeltje te vinden. Hij bestaat nog niet, hij is ook nog niet gemeten een ander benodigdheid om te bestaan. Maar hij zou al wel kunnen bestaan zonder invloed van de mens (duh) en zonder de mens zou die nog steeds bestaan. Dus de Higgs boson bestaat al meer dan de geest of ziel.

Is een geest of ziel onafhankelijk van het menselijk kennen?
Nee, waarschijnlijk niet. De mens is met idee gekomen, dieren zouden dit nooit gedaan hebben, of kunnen. En de wetenschap kan deze ook niet vinden dus zijn deze niet onafhankelijk.

Conclussie: De geest en/of de ziel bestaan niet. (De hersenen zorgen er gewoon voor dat we na kunnen denken, mee kunnen voelen met andere e.d. dus wees maar niet bang)


Op naar het bestaan van god!

Bestaat god?

Heeft de/een god een objectief gegeven en dus een onveranderlijke structuur?
Nee, er zijn duizend goden geweest, nog steeds in het hindoeïsme (+- 300.000 miljoen goden ieder zijn eigen huis god). En in de abrahamitische religie (christendom, jodendom en islam) weet ook niemand hoe de god eruit ziet. Nou staat er dat god de mens heeft gemaakt naar zijn evenbeeld. Maar we weten nog steeds niet hoe hij er uit ziet; want we kunnen hem niet zien (zie meetbaar lol) god/goden hebben geen onveranderlijke structuur. En is ook niet objectief gegeven. Omdat ieder zijn eigen mening over de/een god heeft. Omdat geschrifte en dergelijke allemaal andere interpretaties kunnen hebben.



Is de/een god meetbaar?
Nee, niemand heeft god ooit ontmoet en kunnen noteren hoe groot hij is, hoe breed en hoe zwaar. Ook kunnen we hem niet zien en controleren bijvoorbeeld of hij/zij leeft. We weten eigenlijk niet eens of het een man of vrouw is. We hebben niets om te meten => god/goden bestaan niet.
Dan heb je mensen die zeggen, dat god overal is omdat hij de wereld heeft geschapen enzo, en dus over de hele aarde is. (en dan mensen elkaar uitlaat moorden, kinderen kanker laat krijgen, mensen ziek laat worden, baby's dood geboren laat worden... oh, wacht hij doet dat natuurlijk als een test) Nee de bevestigde wetenschappelijke methode is heel anders. De aarde is voortbrengsel van heel wat gebeurtenissen in ons zonnestelsel en universum en alles kijk hier maar eens: http://mediatheek.thinkquest.nl/~ll125/nl/bigbang_nl.htm


Is de/een god onafhankelijk van het menselijk kennen?
Nee, de mens is opgekomen met het gegeven god. Dieren zouden niet met dit idee op kunnen komen.


DE CONCLUSSIE VAN DE EEUW: god bestaat niet!!


Met vriendelijke groeten Seb.

O, dan even een rationele redenatie van Epicurus die jullie vast wel kennen!

http://richardathome.files.wordpress.com/2007/07/epicurus-quote.jpg

O, By the way; misschien moet dit topic maar gesticky'd worden want dat helpt een hoop vermoeiende vragen weg.

Leuke stelling, ben het er helemaal mee eens, maar het geval blijft dat god niet bestaat volgens logica, het probleem met religieuzen is dat zij niet hechten aan logica en prompt het argument opperen dat er nog geen onomstotelijk bewijs is dat "god". Het gaat er niet om of wij nu logisch gezien gelijk hebben, daar geeft de gelovige geen donder om, wij moeten éen manier vinden om hen te overtuigen van de onredelijkheid van hun geloof. Maar dit is een goeie poging! Ik denk dat mensen die al gelovig zijn bijna nooit meer van hun gekte af zullen komen, één van de meest kansvolle methoden is simpelweg door ze eindeloos met logica om om de oren te slaan, om ze uiteindelijk murw te meppen waarna ze toegeven... of niet. Dus ofwel ze geven zich over, ofwel ze radicaliseren. Waarschijnlijk is het het beste om gewoon de nieuwe generaties gezond op te voeden en de rest gewoon te laten uitsterven (zij zullen immers de laatste zijn in hun denkbeelden, en ook zij gaan een keer dood).

Leuk, een test om te onderzoeken of iets bestaat. Goed voor zoiets eens de moeite te nemen. Er moet even worden gecheckt of je model werkt.

Ik heb wel een vraag, maar morgen zal ik er zelf nog even over nadenken. Is er ergens in verwerkt dat iets ook kan bestaan ook al kunnen we het niet waarnemen?
Wat dat betreft kun je over 'god' natuurlijk wel zeggen dat als hij niet wordt waargenomen of gemeten, dat dan een andere manier is om te zeggen dat hij dus geen invloed uitoefent op de waarneembare wereld, en dus voor onze wereld geen enkele betekenis heeft.
Maar ik moet nog even goed kijken of dit ergens te vinden is.

Even voor de goede orde: CERN is een Europese organisatie die onderzoek doet naar elementaire deeltjes. Oorspronkelijk deden ze kernonderzoek. Om deeltjes te kunnen bestuderen werden deeltjesversnellers gebouwd. Hiermee zijn onder andere een aantal van de kernkrachten waargenomen die volgens de standaardtheorie de materie bijeenhouden. Alleen het Higgs boson is nog niet ontdekt, en dat is wel nodig om te kunnen bewijzen dat die standaardtheorie inderdaad klopt. Het Higgs boson is te groot om te kunnen ontstaan in deze deeltjesversneller. Daarom is nu een supergrote deeltjesversneller gebouwd, de Large Hadron Collider. Het deeltje zal nog wel niet ontdekt zijn, anders hadden we het al wel gehoord of zaten we nu in een zwart gat.

Els schreef:Leuk, een test om te onderzoeken of iets bestaat. Goed voor zoiets eens de moeite te nemen. Er moet even worden gecheckt of je model werkt.

Ik heb wel een vraag, maar morgen zal ik er zelf nog even over nadenken. Is er ergens in verwerkt dat iets ook kan bestaan ook al kunnen we het niet waarnemen?
Wat dat betreft kun je over 'god' natuurlijk wel zeggen dat als hij niet wordt waargenomen of gemeten, dat dan een andere manier is om te zeggen dat hij dus geen invloed uitoefent op de waarneembare wereld, en dus voor onze wereld geen enkele betekenis heeft.
Maar ik moet nog even goed kijken of dit ergens te vinden is.

Even voor de goede orde: CERN is een Europese organisatie die onderzoek doet naar elementaire deeltjes. Oorspronkelijk deden ze kernonderzoek. Om deeltjes te kunnen bestuderen werden deeltjesversnellers gebouwd. Hiermee zijn onder andere een aantal van de kernkrachten waargenomen die volgens de standaardtheorie de materie bijeenhouden. Alleen het Higgs boson is nog niet ontdekt, en dat is wel nodig om te kunnen bewijzen dat die standaardtheorie inderdaad klopt. Het Higgs boson is te groot om te kunnen ontstaan in deze deeltjesversneller. Daarom is nu een supergrote deeltjesversneller gebouwd, de Large Hadron Collider. Het deeltje zal nog wel niet ontdekt zijn, anders hadden we het al wel gehoord of zaten we nu in een zwart gat.

Dat laatste is massahysterie, de kracht van de zwarte gaten die ontstaan in de Large Hadron Colider is nog niet genoeg om een fietslampje te doen branden.
Typisch voorbeeld van mediageblaat door pseudowetenschappers en oproerkraaiers die alles horen maar niks snappen.

Klopt, dat was een grapje van mijn kant.

* Is de vraag naar het bestaan van God een objectief gegeven en dus onveranderlijke van structuur hebbende
De vraag naar het bestaan van God is een gegeven. Of deze objectief is hangt af wat we als meetlat beschouwen. Wanneer de empirische waarneming van een subject (bijvoorbeeld de onderzoeker) als objectief wordt gezien, dan is de vraag of deze empirische methode wel houdbaar is. Om vast te stellen of iets objectief is, hebben we een object nodig buiten de onderzoeker, of we moeten aanvaarden dat objectief enkel objectief is in haar interpretatie. De rol van de interpretatie van de onderzoeker speelt dus een grote rol bij een empirisch onderzoek. We kunnen niet goed beoordelen of de vraag naar het bestaan van God een objectief[i][/i] gegeven is.
We kunnen wel nagaan of de vraag een onveranderlijke structuur heeft. Het antwoord hierop is nee. De structuur van deze vraag kan wijzigen. Het kan wijzigen in woordsvolgorde, maar het kan zelfs een non-verbale vraag zijn, opkomend uit een persoonlijke ervaring van een zwijgen van (een) God.

* meetbaar
De vraag naar het bestaan van God is meetbaar. We kunnen mensen tellen die met deze vraag rondlopen. Echter, dieren lopen niet met deze vraag rond. In voorgaande onderzoeken was dit een bepalende component. Net zoals daar, kunnen we concluderen dat het niet meetbaar is of dieren met deze vraag rondlopen en dus is de vraag naar het bestaan van God niet meetbaar.

* onafhankelijk van menselijk kennen
De vraag naar het bestaan van God kán onafhankelijk zijn van het menselijk kennen. Hier weten we echter niets van. Wát we weten is dat de vraag te maken heeft met het menselijk kennen. De vraag zou op kunnen komen doordat mensen 'beter weten' en dus erachter zijn gekomen dat God niet bestaat. Een andere mogelijkheid is dat het kennen van de mens begrensd is tot het empirisch waarneembare. God is niet empirisch waarneembaar en dus kent de mens God niet.
De laatste mogelijkheid is een hele reële mogelijkheid:
1. omdat ze er vanuit gaat dat het kennen van de mens beperkt is
2. omdat ze er vanuit gaat dat er meer is dan wat de mens kent
Als het laatste een reële mogelijkheid is, dan kan er een streep gehaald worden door de onderzoeksmethode die hier in deze forumdiscussie gehanteerd wordt, aangezien die methode uitgaat van de volgende premissen:
1. dat de mens in staat is alles te kennen wat is
2. dat er niets kan zijn buiten hetgeen dat de mens empirisch kan waarnemen en meten (het bekende voorbeeld: een appel die van een boom valt zonder dat iemand het heeft gehoord, is niet met geluid van de boom gevallen)

Conclusie: de vraag naar het bestaan van God bestaat niet. Dus deze forumdiscussie gaat over iets wat niet bestaat.

Doel van deze observatie: Aantonen dat de hier gebezigde onderzoeksmethode ook met zichzelf in tegenspraak is.
Stof tot verder nadenken: wanneer de onderzoeksmethode er bij voorbaat al vanuit gaat dat slechts het waarneembare bestaat, dan zet ze God daarmee al buitenspel. Het is dus niet vreemd dat op deze manier, wanneer met deze methode een bewijs tegen het bestaan van God wordt gezocht, 'bewijzen' tegen het bestaan van God worden gevonden. Het is net als paaseieren zoeken: de eieren die je eerst verstopt, vind je later weer terug. Als je in je onderzoeksmethode al de premisse stopt dat God niet bestaat, dan zul je met de methode vinden dat God niet bestaat.

danielvb schreef:* Is de vraag naar het bestaan van God een objectief gegeven en dus onveranderlijke van structuur hebbende
De vraag naar het bestaan van God is een gegeven. Of deze objectief is hangt af wat we als meetlat beschouwen. Wanneer de empirische waarneming van een subject (bijvoorbeeld de onderzoeker) als objectief wordt gezien, dan is de vraag of deze empirische methode wel houdbaar is. Om vast te stellen of iets objectief is, hebben we een object nodig buiten de onderzoeker, of we moeten aanvaarden dat objectief enkel objectief is in haar interpretatie. De rol van de interpretatie van de onderzoeker speelt dus een grote rol bij een empirisch onderzoek. We kunnen niet goed beoordelen of de vraag naar het bestaan van God een objectief[i][/i] gegeven is.
We kunnen wel nagaan of de vraag een onveranderlijke structuur heeft. Het antwoord hierop is nee. De structuur van deze vraag kan wijzigen. Het kan wijzigen in woordsvolgorde, maar het kan zelfs een non-verbale vraag zijn, opkomend uit een persoonlijke ervaring van een zwijgen van (een) God.

* meetbaar
De vraag naar het bestaan van God is meetbaar. We kunnen mensen tellen die met deze vraag rondlopen. Echter, dieren lopen niet met deze vraag rond. In voorgaande onderzoeken was dit een bepalende component. Net zoals daar, kunnen we concluderen dat het niet meetbaar is of dieren met deze vraag rondlopen en dus is de vraag naar het bestaan van God niet meetbaar.

* onafhankelijk van menselijk kennen
De vraag naar het bestaan van God kán onafhankelijk zijn van het menselijk kennen. Hier weten we echter niets van. Wát we weten is dat de vraag te maken heeft met het menselijk kennen. De vraag zou op kunnen komen doordat mensen 'beter weten' en dus erachter zijn gekomen dat God niet bestaat. Een andere mogelijkheid is dat het kennen van de mens begrensd is tot het empirisch waarneembare. God is niet empirisch waarneembaar en dus kent de mens God niet.
De laatste mogelijkheid is een hele reële mogelijkheid:
1. omdat ze er vanuit gaat dat het kennen van de mens beperkt is
2. omdat ze er vanuit gaat dat er meer is dan wat de mens kent
Als het laatste een reële mogelijkheid is, dan kan er een streep gehaald worden door de onderzoeksmethode die hier in deze forumdiscussie gehanteerd wordt, aangezien die methode uitgaat van de volgende premissen:
1. dat de mens in staat is alles te kennen wat is
2. dat er niets kan zijn buiten hetgeen dat de mens empirisch kan waarnemen en meten (het bekende voorbeeld: een appel die van een boom valt zonder dat iemand het heeft gehoord, is niet met geluid van de boom gevallen)

Conclusie: de vraag naar het bestaan van God bestaat niet. Dus deze forumdiscussie gaat over iets wat niet bestaat.

Doel van deze observatie: Aantonen dat de hier gebezigde onderzoeksmethode ook met zichzelf in tegenspraak is.
Stof tot verder nadenken: wanneer de onderzoeksmethode er bij voorbaat al vanuit gaat dat slechts het waarneembare bestaat, dan zet ze God daarmee al buitenspel. Het is dus niet vreemd dat op deze manier, wanneer met deze methode een bewijs tegen het bestaan van God wordt gezocht, 'bewijzen' tegen het bestaan van God worden gevonden. Het is net als paaseieren zoeken: de eieren die je eerst verstopt, vind je later weer terug. Als je in je onderzoeksmethode al de premisse stopt dat God niet bestaat, dan zul je met de methode vinden dat God niet bestaat.

dan gaan we toch gewoon uit van de rationele wetenschappelijke methode?

De wetenschappelijke methode houdt in dat de volgende stappen worden doorlopen bij het vergaren van kennis, in de vorm van wetenschappelijk bewijs:

1. Bestudeer het fenomeen dat je wilt beschrijven. Verzamel gegevens en doe metingen.
2. Denk na over je metingen, en verzin een hypothese die de metingen en andere gegevens kan verklaren.
3. Voorspel op basis van de hypothese iets dat je nog niet eerder hebt gemeten.
4. Controleer of test de voorspellingen door nieuwe metingen uit te voeren in een experiment.
5. Evalueer aan de hand van de meetresultaten of de hypothese juist kan zijn. Als niet alle voorspellingen uitkomen, dan was de hypothese onjuist. Vorm in zo'n geval een nieuwe hypothese. Als de voorspellingen juist waren, maak dan meer voorspellingen en test de hypothese verder.



En verder heb je gelijk over het empirische stelsel hoor, het is in eigenlijke zin een verouderd filosofisch stelsel en krijgt nog altijd de kritiek dat het te weinig diepgaand is, wat het in feite ook is. en daarom spreekt het zich ook heel vaak tegen. In de redenatie die jij gebruikt blijkt dat ook weer. Met de empirie zou in eigenlijke zin ook de scheikunde en quantum-theoriën ook niet kunnen. We zouden kunnen weten dat water verdampt op 100graden celcius maar niet weten wat water atomen zijn, we kunnen ze simpel weg niet zien e.d.

Nou kun je zeggen. We kunnen het gedrag aantonen (=>water verdampt op 100graden), het staat uiteindelijk ook van menselijk kennen (=> als wij niet bestonden zou water nog steeds bestaan). Pas sinds een hele korte tijd kan men een atoom waarnemen, dus eigenlijk is het dus ook pas sinds heel kort dat de theorie bewezen is. Daarvoor konden we het simpel weg niet waarnemen.


Verder kunnen we ook gaan kijken naar de metafysica waar helemaal niets zeker iets. We weten als enigste dat niets zeker is en dat is het enige zekere. Want wie zegt dat ik niet deze totale wereld heb verzonnen?

Wat mij opvalt is dat hier constant wordt aangenomen dat er één "god" hypothese is, terwijl er miljoenen verschillenden "goden" zijn verzonnen en dus in feite allemaal hypotheses vormen.
In één stelling het bestaan van alle "goden" ontkrachten is nagenoeg onmogelijk. Het is daarentegen wel mogelijk om één bepaalde versie te ontkrachten dan wel te bevestigen, ik heb me daarom met name gericht op het ontkrachten van het bestaan van de monotheïstische "god" waaraan door de drie grote monotheïstische religies ten minste vier dezelfde eigenschappen worden toegeschreven (zijnde barmhartigheid, alwetendheid, almachtigheid en schepper van al wat is). Die hypothese heb ik onmiddellijk kunnen ontkrachten - zoals reeds beschreven in dit topic:http://www.atheisme.eu/forum/viewtopic.php?f=13&t=670 (vijfde post van onder) - als gevolg van de inherente tegenstrijdigheid van de hypothese op zich, alsmede de observaties die wij kunnen maken van het universum. Daarmee is het grootste aantal gelovigen in één klap in het ongelijk gesteld. Edoch, zoals ik al eerder stelde zal het meer dan louter logica vereisen om religie te vernietigen, daar het geloof diep in de schedel van iedere gelovige is ingebrand.

Is het woord hypothese niet veel te sterk als het gaat om het bestaan van goden? Het woord hypothese gebruik je voor iets dat waar zou moeten zijn, maar waar je het bewijs nog niet voor gevonden hebt. Dit is dus totaal onjuist om het over de hypothese van gods bestaan te hebben. Hier is totaal geen sprake van een hypothese. Je afvragen of god bestaat is een bewijs van rekening houden met het bestaan van god. Een atheïst vraagt zich niet af of god bestaat, die gaat ervan uit dat god niet bestaat. Het is een waandenkbeeld om je af te vragen of iets dat op geen enkele manier ook maar enige bewijs van bestaan heeft, bestaat. Hoe is dit in vredesnaam een hypothese te noemen. Of bestaat de hypothese dat kabouters bestaan ook.

danielvb schreef:Als het laatste een reële mogelijkheid is, dan kan er een streep gehaald worden door de onderzoeksmethode die hier in deze forumdiscussie gehanteerd wordt, aangezien die methode uitgaat van de volgende premissen:
1. dat de mens in staat is alles te kennen wat is
2. dat er niets kan zijn buiten hetgeen dat de mens empirisch kan waarnemen en meten (het bekende voorbeeld: een appel die van een boom valt zonder dat iemand het heeft gehoord, is niet met geluid van de boom gevallen)

Hallo Daniel, welkom op het forum.

Het vermogen van de mens is niet het uitgangspunt van de methode. Het uitgangspunt is dat een 'god' alleen iets voorstelt als het op deze of gene wijze meetbaar of waarneembaar is. Als het niet meetbaar is, of als er geen enkele meetbare invloed op de waarneembare wereld bestaat die aan zo'n god kan worden toegeschreven, dan bestaat hij zo goed als niet. Iets wat je niet kan waarnemen of weten bestaat gewoon niet. Of het zou moeten bestaan ergens buiten ons universum, maar dan heb je er niets aan als macht die de óórzaak van ons universum zou zijn.

Het gaat er niet om of wij iets wel of niet kunnen waarnemen, maar om of dat iets doet met onze werkelijkheid. En zodra dat het geval is, is het meetbaar.

Het zou natuurlijk transparante retoriek zijn als god een belangrijke scheppende en sturende kracht is die het universum maakte en elk mens in de gaten houdt, maar je ziet hem niet omdat in zijn almacht en alomtegenwoordigheid zijn voornaamste eigenschappen onwaarneembaarheid en onmeetbaarheid zijn. Volgens de gezonde logica is dat een manier om te zeggen dat hij niet bestaat.

Hoe zou er een geloof kunnen ontstaan rond iets wat zich helemaal niet laat waarnemen?

Seb schreef:Verder kunnen we ook gaan kijken naar de metafysica waar helemaal niets zeker iets. We weten als enigste dat niets zeker is en dat is het enige zekere. Want wie zegt dat ik niet deze totale wereld heb verzonnen?

Alles is te mooi. Te mooi om alles te relativeren.
Als ik zie hoe alles is uitgemeten, alle krachten in het heelal. Hoe kloppend ze zijn om ons mensen in leven te houden.
Als ik zie hoe in het voorjaar het leven opbloeit en alles opvrolijkt. In twee maanden tijd alle kleuren en geuren opkomen in overvloed (een econoom zou zeggen: verspilling;)).
Als ik zie hoe ver de kennis reikt van mensen. Wat mensen na kunnen gaan, kunnen bedenken, uit kunnen denken en uitvinden. Dan is het te mooi en te groot om te zeggen dat ik niets weet behalve dat ik niets zeker weet.

Mijns inziens staan we dus voor de uitdaging om een concept te vinden of te herontdekken waarin enerzijds niet de kennis van mensen helemaal wordt opgeblazen, alsof dat alles is of allesbepalend is, alsof er niets is buiten hetgeen gekend kan worden door de mens; maar anderzijds een concept dat niet dusdanig alles relativeert, alsof alle schoonheid, alle wijsheid en alle grootsheid, alsof dat niets is. Een concept dat aan de ene kant niet opgeblazen is, alsof wij alles zijn, en aan de andere kant alles relativeert alsof het niets is.

Els schreef:
Hallo Daniel, welkom op het forum.

Het vermogen van de mens is niet het uitgangspunt van de methode. Het uitgangspunt is dat een 'god' alleen iets voorstelt als het op deze of gene wijze meetbaar of waarneembaar is. Als het niet meetbaar is, of als er geen enkele meetbare invloed op de waarneembare wereld bestaat die aan zo'n god kan worden toegeschreven, dan bestaat hij zo goed als niet. Iets wat je niet kan waarnemen of weten bestaat gewoon niet. Of het zou moeten bestaan ergens buiten ons universum, maar dan heb je er niets aan als macht die de óórzaak van ons universum zou zijn.

Bedankt voor je welkom!
Mag ik je wijzen op een contradictie in je schrijven? Gewoon om elkaar aan te scherpen..
Je stelt allereerst dat het vermogen van de mens niet het uitgangspunt is van de methode. Vervolgens stel je dat 'god' alleen iets voorstelt las het op deze of gene wijze meetbaar of waarneembaar is. De termen 'meetbaar' en 'waarneembaar' hebben alles te maken met het vermogen van een mens (door wie moeten ze 'meetbaar' of 'waarneembaar' zijn? Juist ja, door de mens). Je stelt hiermee dus wat je in de zin daarvoor verwerpt; je stelt namelijk dat God alleen iets voorstelt als het meetbaar of waarneembaar is. Ofwel: ons meten en waarnemen (menselijk vermogen) is bepalend of 'god' iets voorstelt.
Mijn uitgangspunt is dat ons meten of waarnemen niet bepalend is voor het bestaan of, in jouw bewoording 'iets voorstellen' van iets, bijvoorbeeld van 'god'. Het is een goede mogelijkheid dat dingen 'iets voorstellen' en buiten ons meet- of waarnemingsgebied liggen. (een forumgenoot noemde bijvoorbeeld atomen, die lange tijd niet waarneembaar of meetbaar waren, en toch zeker iets voorstellen, aangezien de hele tastbare werkelijkheid eruit bestaat). Ik ga dus, ook in mijn eerdere schrijven in dit topic, juist in tegen de stelling dat iets niet bestaat als het buiten ons waarnemingsgebied ligt. Puur, en dat moet je met me instemmen, omdat wij begrensd zijn.

Els schreef:Het gaat er niet om of wij iets wel of niet kunnen waarnemen, maar om of dat iets doet met onze werkelijkheid. En zodra dat het geval is, is het meetbaar.

Het zou natuurlijk transparante retoriek zijn als god een belangrijke scheppende en sturende kracht is die het universum maakte en elk mens in de gaten houdt, maar je ziet hem niet omdat in zijn almacht en alomtegenwoordigheid zijn voornaamste eigenschappen onwaarneembaarheid en onmeetbaarheid zijn. Volgens de gezonde logica is dat een manier om te zeggen dat hij niet bestaat.

Je gezonde logica gaat mijns inziens een paar stappen te snel:
Premisse 1: almacht en alomtegenwoordigheid als eigenschappen van god zie (meten of waarnemen) je niet
Premisse 2: wat je niet ziet bestaat niet
Conclusie: God bestaat niet

Ik heb iets geprobeerd uit te leggen waarom ik het met de tweede premisse niet eens bent. Daarme valt de conclusie al.
Maar ook je eerste premisse kan ik niet volledig beamen.
Het is weliswaar waar dat je alomtegenwoordigheid en almacht niet waar kunt nemen (mijns inziens zegt dit eerder iets over onze begrensdheid, dan over de werkelijkheid; ik kan ook niet het hele heelal waarnemen, omdat ik begrensd ben), er zijn mijns inziens wel aanwijzingen voor bijvoorbeeld een almacht. Zo leven we op een wereld temidden van een heelal. Zo hebben voor organisch bestaan alle fundamentele natuurkudige regelmatigheden en constanten zo'n buitengewone preciese waarden nodig, dat de waarschijnlijkheid dat deze perfecte afstelling van regelmatigheden en constanten zich daadwerkelijk manifesteren statistisch gezien verwaarloosbaar zijn. En toch...we leven in een wereld waarin dit statistische verwaarloosbare gegeven toch werkelijkheid is. (voor wie niet gelooft in wonderen, dit is er één die statistisch gezien zo goed als onmogelijk is:)). Ik kan nog wel even doorgaan, met aanwijzingen. En ja, het is geen waarneming dat hier een almacht achter móet zitten. Echter, het maakt het geloof in een almacht niet minder aanvaardbaar...

danielvb schreef:

Seb schreef:Verder kunnen we ook gaan kijken naar de metafysica waar helemaal niets zeker iets. We weten als enigste dat niets zeker is en dat is het enige zekere. Want wie zegt dat ik niet deze totale wereld heb verzonnen?

Alles is te mooi. Te mooi om alles te relativeren.
Als ik zie hoe alles is uitgemeten, alle krachten in het heelal. Hoe kloppend ze zijn om ons mensen in leven te houden.
Als ik zie hoe in het voorjaar het leven opbloeit en alles opvrolijkt. In twee maanden tijd alle kleuren en geuren opkomen in overvloed (een econoom zou zeggen: verspilling;)).
Als ik zie hoe ver de kennis reikt van mensen. Wat mensen na kunnen gaan, kunnen bedenken, uit kunnen denken en uitvinden. Dan is het te mooi en te groot om te zeggen dat ik niets weet behalve dat ik niets zeker weet.


Mijns inziens staan we dus voor de uitdaging om een concept te vinden of te herontdekken waarin enerzijds niet de kennis van mensen helemaal wordt opgeblazen, alsof dat alles is of allesbepalend is, alsof er niets is buiten hetgeen gekend kan worden door de mens; maar anderzijds een concept dat niet dusdanig alles relativeert, alsof alle schoonheid, alle wijsheid en alle grootsheid, alsof dat niets is. Een concept dat aan de ene kant niet opgeblazen is, alsof wij alles zijn, en aan de andere kant alles relativeert alsof het niets is.

Als ik zie hoe alles is uitgemeten, alle krachten in het heelal. Hoe kloppend ze zijn om ons mensen in leven te houden.

Hier maak je een cruciale denk fout. Het is in eigenlijke zin toeval dat de aarde op zo'n manier staat van de zon en de zwaartekracht op de aarde op zo'n manier is dat er leven op kon ontstaan in de vorm die wij nu kennen.

Wat weten we dankzij de evolutie: Leven past zich aan, aan zijn omgeving. Dus als de aarde niet de 23.5 graden helling had, had hier mogelijk wel leven kunnen ontstaan maar op een hele andere manier. Er was dan wel geen lente en waarschijnlijk geen mens maar er was wel leven

Als men een planeet vind die gelijkenis treft met de aarde maar iemand zegt: Het is daar 70 graden gemiddeld, het is onmogelijk dat daar leven kan ontstaan, dat is onjuist. Het leven past zich aan, aan het feit dat het 70 graden is, en in genoeg tijd zal er mogelijk intelligent leven kunnen ontstaan e.d.

Leven past zich aan aan het feit hoe de planeet zich "gedraagt", je kan niet stellen dat de krachten van de fysica, de "natuurkrachten" op de mens zijn afgestemd. Ik weet niet wat uw religie is, of of u religieus bent maar hieruit kan ik verklaren dat het een Abrahamitische is.

Verder heb je gelijk in het geen over de metafysica de onzekerheid van het bestaan en dat dit het bestaan niet hoeft te zijn e.d. Ik vind dit ook een jammerlijke blik maar verder is het ook zo; het is een onmogelijk ding om positivistisch tegen aan te kijken. Je moet op een gegeven moment wel een punt nemen om de realiteit te nemen dat is in mijn geval de Vrijdenkerij: Wetenschap en logica is de waarheid/realiteit.

En verder ben ik het ook met je eens als het gaat om een nieuw systeem van het alles, en daar is de mens ook toe in staat in jouw mening en in mijn mening

Kitty schreef:Is het woord hypothese niet veel te sterk als het gaat om het bestaan van goden? Het woord hypothese gebruik je voor iets dat waar zou moeten zijn, maar waar je het bewijs nog niet voor gevonden hebt. Dit is dus totaal onjuist om het over de hypothese van gods bestaan te hebben. Hier is totaal geen sprake van een hypothese. Je afvragen of god bestaat is een bewijs van rekening houden met het bestaan van god. Een atheïst vraagt zich niet af of god bestaat, die gaat ervan uit dat god niet bestaat. Het is een waandenkbeeld om je af te vragen of iets dat op geen enkele manier ook maar enige bewijs van bestaan heeft, bestaat. Hoe is dit in vredesnaam een hypothese te noemen. Of bestaat de hypothese dat kabouters bestaan ook.

Het grote probleem zit in de rationaliteit van het oneindige. Het begin moet ergens geweest zijn, daar moet een rede of iets voor zijn geweest, en iets kan niet zomaar uit zichzelf ontstaan of manifesteren. Er moet ergens een begin punt zijn geweest maar hoe? We hebben in religieuze wijze hier enkele manieren voor:

1. "Dé" God heeft het de aarde gecreëerd voor de mens, en zelf de mens gecreëerd. in een universum wat hij in dit geval logischerwijs ook zelf gecreëerd heeft. => Abrahamitische Religie

2. "Een" God heeft het universum gecreëerd, het begin punt ligt bij de oerknal. Maar deze houd zich niet bezig met de mens of ander wezen, hij overziet gewoon in het algemeen zijn "meesterwerk" => Deïsme (zie verdere uitleg van verdere ontstaan tot mens onderstreepte gedeelte bij 7)

3. Een Goddelijke energie manifesteert zich tot het maken van materie, deze verspreid zich dankzij de oerknal. In de materie zit de goddelijke energie. Dus alles is goddelijk omdat alles uit materie bestaat => Pantheïsme (zie verdere uitleg van verdere ontstaan tot mens onderstreepte gedeelte bij 7)

4. De "Aum klank/Ohm klank" komt na vele miljoenen jaren met zichzelf in contact, dit is zo'n "explosie" dat hier het universum uit ontstaat en daarmee ook de aarde die wij kennen => Hindoeïsme

5. De werkelijkheid van de mens bestaat niet in de zintuiglijke zin, Maar de werkelijkheid word gegrondvest in het wezen zelf. => Metafysica.

6. De geest van jouzelf is de schepper van het alles, alles wat jij om je heen ziet heb jij gemaakt, alles wat je om je heen ziet, voelt, hoort is door jou geschapen. Maar ook alles wat al het andere om jou heen doet is door jouw geest gemaakt en gesimuleerd. Alles komt voort uit jouw geest => Solipsisme

en er zullen nog wel 1000en verschillende manieren zijn van het manifesteren van het universum of de mens.

7. Er is niets, er is toen iets uit het niets gebeurd(<=LET OP: HEEL ERG KORT DOOR DE BOCHT), dit vormde tot het elektromagnetisme, de zwakke kernkracht en de sterke kernkracht. Hier werd de druk zo enorm groot, dat deze uit elkaar sprong en het Het ruimte-tijd continuüm vergrootte (=oerknal) waarnaar een enorme plek ontstond, het universum. Bij de enorme reactie van de oerknal zijn andere stoffen ontstaan, deze stoffen reageren e.d. hieruit ontstaan de eerste sterren, sterren "exploderen" uit ouderdom waar gaswolken uit ontstaan waar weer nieuwe sterren uit vormen. Ook bij de oerknal is de basis gelegd voor stoffen die kunnen vormen tot stenen e.d. als stenen tegen elkaar botsen, worden deze groter en vormen een grote zwaarte kracht waardoor er nog meer puin word aangetrokken en zo word deze nog groter, de planeet vorming, wanneer deze in greep komt van het zwaartekrachtsveld van een ster zal deze planeet om de ster gaan draaien. Door vele gebeurtenissen krijgen planeten hun eigenschap en bij de aarde is dat de aarde, onze natuur. uit deze natuur is door evolutie de biodiversiteit ontstaan en hieruit komt de mens ook voor. (<=heel heel heel kort samengevat) => Atheïsme


In het geval van oneindigheid ben ik een "Extreme" Deïst. Dan zou ik zeggen er is een hogere entiteit die voor het eerste atoom heeft gezorgd of de eerste paar atomen en deze heeft hij zijn gang laten gaan en zo is alles ontstaan zoals te zien bij punt 7.

Ik ben zelf niet van mening dat er in de atomen een goddelijke de goddelijke energie zit zoals bij het pantheïsme. Maar waar ik dan wel weer van mening ben net zoals bij het pantheïsme, dat het alles gewoon het grootste goed is wat we hebben. het universum is het alles, in het alles bevind zich de aarde, op de aarde bevind zich de natuur, en uit de natuur kwam alles voort bij ons op aarde als planten, dieren en mensen. Alles is god. (god is hier als metafoor bedoelt)

Maar wat me verwonderd is wat was er voor de oerknal of wat is het begin punt en waarom, en daar is de wetenschap ook al weer mee bezig. Uit eindelijk denk ik dat de mens tot een logische en wetenschappelijke conclusie zal kunnen komen. Daarom ben ik een Atheïst

Verder zeg ik ook. Als de Abrahamitische god de waarheid is zouden we deze god moeten afschaffen. Omdat deze de meest gruwelijke wensen verkondigt in de heilige boeken, de meest vreselijke dingen toewenst aan velerlei. Dat hij in "zijn boeken" verkondigd dat de eigenlijke zin van discriminatie goed is => vrouwen zijn minder geschikt, homoseksualiteit kan niet; als duidelijkste voorbeelden. Verder de oproeping tot geweld tegen anders gelovigen en je kan zo nog wel even door gaan.

Als deze god bestaat moeten we hem afschaffen omdat deze entiteit dan een schadelijk geheel is voor het menselijk bestaan. De Abrahamitische god is schadelijk voor de mens; discriminatie e.d. En doet te niet aan het menselijk zijn: Dat is denken, en het enige wat ons verschilt van het dier is ons vermogen tot het denken van het "alles" en in de religie word dit teniet gedaan omdat de mensen die zich niet bezig houden met goed gedood moeten worden op de meest sadistische manier.(=> sorry ik kan op dit moment niet de passage uit de bijbel vinden).

Ik zou er nog aan toe willen voegen punt 8.

8. Het ging anders.

Je ziet dat het hele lijstje dat je geeft slechts veronderstellingen zijn, geen enkele kan op dit moment de toets der waarheid ondergaan.

9. We weten het (nog) niet, maar zijn volop bezig met onderzoek.

Ik ga voor punt 9. Het inbrengen van een god is slechts een idee en geen hypothese. Om iets een hypothese te kunnen noemen is meer nodig dan slechts een bedenksel. Er moet toetsing kunnen plaats vinden, dat kan eenvoudig niet met zoiets als de veronderstelling van een schepper. Ook zal een hypothese bewaarheid moeten worden, zo niet moet een hypothese worden verworpen. Ik verwerp dus de hypothese van schepping aangezien die geen enkele toetsing doorstaat, niet onderzoekbaar is en dus nooit naar waarheid kan leiden. Het is derhalve dus geen hypothese. Abiogenese daarentegen is wel degelijk een hypothese aangezien men volop bezig is met onderzoek en toetsing van deze hypothese. Maar blijkt na onderzoek een andere verklaring beter, dan zal ook deze hypothese worden verworpen en vervangen door de betere. Dat maakt dat abiogenese wetenschap is, en scheppersgeloof slechts geloof dat met wetenschap totaal niets van doen heeft.
Punt 7, alleen nogal summier en onvolledig en niet geheel juist door je samengevat, valt ook onder de noemer hypothese want gebaseerd op waarneming en onderzoek. En op die manier voorlopig verklarend, echter het onderzoek gaat door en stopt niet bij deze hypothese. Zo werkt dat wetenschappelijk. Wat er voor de oerknal was is lastig aangezien met de oerknal ook de tijd pas een rol kreeg, ervoor is dus een verkeerde benaming, vandaar het niets. Maar dit is te ingewikkeld om hier verder op door te gaan.

Kitty schreef:Ik zou er nog aan toe willen voegen punt 8.

8. Het ging anders.

Je ziet dat het hele lijstje dat je geeft slechts veronderstellingen zijn, geen enkele kan op dit moment de toets der waarheid ondergaan.

9. We weten het (nog) niet, maar zijn volop bezig met onderzoek.

Ik ga voor punt 9. Het inbrengen van een god is slechts een idee en geen hypothese. Om iets een hypothese te kunnen noemen is meer nodig dan slechts een bedenksel. Er moet toetsing kunnen plaats vinden, dat kan eenvoudig niet met zoiets als de veronderstelling van een schepper. Ook zal een hypothese bewaarheid moeten worden, zo niet moet een hypothese worden verworpen. Ik verwerp dus de hypothese van schepping aangezien die geen enkele toetsing doorstaat, niet onderzoekbaar is en dus nooit naar waarheid kan leiden. Het is derhalve dus geen hypothese. Abiogenese daarentegen is wel degelijk een hypothese aangezien men volop bezig is met onderzoek en toetsing van deze hypothese. Maar blijkt na onderzoek een andere verklaring beter, dan zal ook deze hypothese worden verworpen en vervangen door de betere. Dat maakt dat abiogenese wetenschap is, en scheppersgeloof slechts geloof dat met wetenschap totaal niets van doen heeft.
Punt 7, alleen nogal summier en onvolledig en niet geheel juist door je samengevat, valt ook onder de noemer hypothese want gebaseerd op waarneming en onderzoek. En op die manier voorlopig verklarend, echter het onderzoek gaat door en stopt niet bij deze hypothese. Zo werkt dat wetenschappelijk. Wat er voor de oerknal was is lastig aangezien met de oerknal ook de tijd pas een rol kreeg, ervoor is dus een verkeerde benaming, vandaar het niets. Maar dit is te ingewikkeld om hier verder op door te gaan.

Punt 7 is ook heel heel heel heel klein samengevat (en daarbij ik moest gaan eten dus moest het nóg sneller samenvatten).

Verder ben ik het helemaal met je eens over punt 9!

danielvb schreef:Mijns inziens staan we dus voor de uitdaging om een concept te vinden of te herontdekken waarin enerzijds niet de kennis van mensen helemaal wordt opgeblazen, alsof dat alles is of allesbepalend is, alsof er niets is buiten hetgeen gekend kan worden door de mens;

Maar dat is nou juist het punt: goden worden wél gekend door de mens. Er wordt van alles aan goden toegeschreven, van het scheppen van de wereld en het leven via het reguleren van het in stand houden ervan tot het letten op waar de individuele mens zich mee bezig houdt. Hoe weten al die mensen dat als goden niet gekend of waargenomen kunnen worden door de mens?

Vervolgens stel je dat 'god' alleen iets voorstelt las het op deze of gene wijze meetbaar of waarneembaar is. De termen 'meetbaar' en 'waarneembaar' hebben alles te maken met het vermogen van een mens (door wie moeten ze 'meetbaar' of 'waarneembaar' zijn?

Jawel, maar nogmaal, dat is alleen interessant voor zover die meetbaarheid te maken heeft met de raakvlakken van die goden met ónze wereld. Als wíj die goden niet kunnen waarnemen, heeft geen enkele bewering over de goden (danwel geheime natuurkrachten) enige waarde. Als je het niet kan waarnemen oefent het dus geen invloed uit. Dan is het ten eerste niet nodig om te gebruiken als verklaring, en ten tweede kun je er niets over zeggen, ook niet dat het de drijvende kracht is achter de schepping, dat het een wetgever is of dat het de gebeden van de mensen verhoort.

Het is dan wetenschappelijk gezien een non-onderwerp waar je niets aan hebt en dat ook niet kan dienen als verklaring, omdat de wetenschap alleen datgene observeert wat wél kan worden waargenomen.

Natuurlijk houdt dat niet tegen dat er buiten de wetenschap oeverloos over wordt gespeculeerd en geretoriseerd.

(een forumgenoot noemde bijvoorbeeld atomen, die lange tijd niet waarneembaar of meetbaar waren, en toch zeker iets voorstellen, aangezien de hele tastbare werkelijkheid eruit bestaat).

Maar atomen bestaan dus wel, want de tastbare werkelijkheid bestaat eruit. Maar zolang ze niet konden worden waargenomen kon de wetenschap er niets zinnigs over zeggen. Het is dankzij het verbeteren van de waarnemingsinstrumenten dat ze nu wel worden waargenomen, en dat er allerlei verklaringen kunnen worden gegeven.

Wetenschappelijk gezien is het misschien nog altijd mogelijk dat er wel een goddelijke kracht bestaat, maar die kans wordt heel erg klein en nadert de nullijn steeds dichter tot oneindig. Dat is hoever de wetenschap toelaat te zeggen dat god niet bestaat. Wat niet wil zeggen dat er dus altijd een kans is dat god ergens in dat nulgebied toch wel bestaat. Het betekent dat er nog altijd geen enkele waarneming is gedaan, niets is gemeten, alles wat tot nu toe bekend is kon worden verklaard zonder die geheime onmeetbare kracht en dat zo'n kracht ook niet nodig is om de natuur te verklaren.

De gemiddelde wetenschapper staat er altijd voor open dat er opeens toch zo'n goddelijke kracht wordt ontdekt, maar zolang dat niet het geval is heb je er vanuit wetenschappelijk oogpunt niets aan. Wetenschap gaat over wat mensen wéten, niet over ze allemaal kunnen verzinnen als ze iets níet weten.

Wat ik hierboven zeg tegen Daniel laat de methode van Seb wel intact. Je zou er hooguit nog aan kunnen toevoegen dat dat 'niet bestaande' misschien toch wel bestaat, maar dan in een ander universum buiten het onze, waar wij geen enkel raakvlak mee hebben. Maar dan blijft staande dat het niet bestaat in het universum waar wíj mee te maken hebben. En over zo'n ander universum kunnen wij überhaupt niets zeggen, behalve speculeren.

De vraag is natuurlijk wel hoe Seb met zijn methode omgaat met dingen die we niet weten. Ik zal er twee naast elkaar leggen die beide niet expliciet kunnen worden beantwoord om te testen of het model voldoet, het higgs boson en mediamiek vermogen.

1) Bestaat een higgs boson?

Heeft een higgs boson een objectief gegeven en dus een onveranderlijke structuur?

Hoewel het niet is waargenomen is er een concrete definitie met duidelijke, onveranderlijke eigenschappen opgesteld. Daardoor is duidelijk waarnaar wordt gezocht.

Is een higgs boson meetbaar?

Als het bestaat is het meetbaar onder bepaalde condities, maar mogelijk is aan die condities nog niet voldaan, en er is een beter meetinstrument ontwikkeld om het te meten.
Nochtans zijn er redenen om te vermoeden dat het bestaat, omdat alle andere kernkrachten die volgens de standaardtheorie zijn voorspeld inmiddels wel zijn waargenomen.

Is een higgs boson onafhankelijk van het menselijk kennen?

Hieraan zou het voldoen als het wordt gemeten. Maar voorlopig weten we dit nog niet, omdat het nog niet is waargenomen.

Er is natuurlijk een onzekerheidsprobleem als het niet wordt gemeten. Je weet niet of het dan niet bestaat en je hele theorie dan moet worden omgegooid. Maar mocht het niet bestaan, dan is het alleen het verklaringsmodel dat moet worden herzien. Het bestaan van de wereld is verder onafhankelijk van door mensen opgestelde maar nog niet bewezen theorieën over de krachten die nodig zijn om hem in stand te houden.

Deze antwoorden houden in dat de zekerheid over het higgs boson wordt opgeschort tot er meer bekend is. De premisses op zich zijn echter duidelijk, zodat het niet kan worden verworpen op basis van het feit dát het nog niet is gemeten.

2) Bestaan mediamieke krachten die contact met de doden mogelijk maken?

Hebben mediamieke krachten een objectief gegeven en dus een onveranderlijke structuur?

Nee, niemand heeft het ondubbelzinnig gedefinieerd. Ze doen zich iedere keer anders voor en de gebeurtenissen zijn nooit herhaalbaar. De enige onveranderlijke structuur bestaat erin dat mensen contact hebben met een medium dat beweert met de doden in contact te staan, maar hoe dat contact tot stand komt en waar het uit bestaat wordt nooit concreet duidelijk gemaakt. Het lijkt er meer op dat mediums bedriegen en hun publiek manipuleren.

Zijn mediamieke krachten meetbaar?

In gecontroleerde omstandigheden is er nog nooit iets van waargenomen. Alles wat is waargenomen duidt op bedrog, denkfouten, meetfouten, het leggen van verkeerde verbanden etc.

Zijn mediamieke krachten onafhankelijk van het menselijk kennen?

Nee, ze bestaan alleen met betrekking tot de menselijke perceptie van de wereld en elkaar.

Zoveel heldere nees leiden direct tot een verwerping. Ik zie niet direct waarom je de 'theorie' in stand zou houden met zoveel vage premisses.