liefde

[mesca]

Een vandalist het wordt steeds leuker he. Ik denk niet dat ik ''functionerende detectors'' van anderen met woorden kapot kan maken.Als je dat wel zo voelt raad ik je aan niet op een forum te gaan zitten.De discussies zijn er om te van elkaar te leren en niet om elkaar kapot te maken lijkt mij.Anarchisme was in mijn jeugd de ringweg blokkeren om te protesteren tegen verplicht ruimen van dieren maar dit is toch gewoon discussieren of niet?

Ik leer niets van jou.
Jij van mij?

Dit forum dan he,maar er zit wat in wat je zegt je probeert elkaar wat te leren,of de ander dat ook zo voelt is een ander verhaal .of mensen een andere kijk te geven op hun eigen visies,of om gewoon elkaar lekker aan te vallen kan ook

[mesca]

Alledaagse feiten staan al vast dus daar is weinig ruimte voor discussie voor toch?

De onzin die jij opvoert is allang weerlegd, dus daar is ook niet veel ruimte voor discussie. Het iedere keer opnieuw introduceren verandert daar niets aan.

Oke als we die 2 dingen nu dan klaar hebben,dan is het misschien leuk om weer on topic te gaan Ik had een post gemaakt met een antwoord van een belgische professor op de vraag of liefde meetbaar is:

Wetenschap gaat over feitenkennis. Vandaar dat ze alles zo objectief mogelijk probeert te meten. Er zijn een aantal aspecten die met liefde te maken hebben die men wetenschappelijk kan onderzoeken. Bijv. de processen in de hersenen en de hormonen die een rol spelen bij het verliefd worden. Een ander voorbeeld: de diepe gehechtheid van een kind t.o.v. de moeder heeft enerzijds iets te maken met leerprocessen, en anderzijds ook met bepaalde stoffen in de hersenen. Allemaal heel complex uiteraard. Maar is dat de liefde zoals we die allemaal kennen in het leven? Liefde is een verschijnsel in ons leven en zoals alle verschijnselen uit onze leefwereld heeft dit veel meer te maken met betekenisverlening, hoe we omgaan met de dingen en mensen. Daar kan de wetenschap niet veel over zeggen. Die betekenisverlening is cultureel ingebed en persoonlijk gekleurd. Wetenschap streeft echter naar universele kennis en is daardoor altijd reductionistisch (dat is geen verwijt aan de wetenschap, maar een eigenschap ervan). Te denken dat wetenschap dergelijke fenomenen wel volledig zou kunnen verklaren, is zich bezondigen aan sciënticisme: het idee dat de wetenschap alle menselijke problemen zou kunnen oplossen. Om het met Wittgenstein te zeggen: "Als alle wetenschappelijke problemen opgelost zijn, zijn de levensproblemen niet eens aangeroerd". Wetenschappers kennen meestal wel hun grenzen en beseffen goed tot waar hun verklaringen reiken. Dat maakt wetenschap net ook zo boeiend. In die zin weet elk mensenkind, elke moeder en elk verliefd koppel veel meer over de liefde dan een wetenschapper. Gelukkig is die wetenschapper zelf ook een mensenkind,

Ik zou hier wel wat reacties op willen zien

Wat ik hieruit opmaak is dat liefde niet meetbaar is.Je kunt enkele aspecten die er omheen hangen wel meten,verliefdheid e.d.maar liefde opzich is niet meetbaar en het is ook niet wenselijk hierna te streven.Die quote van wittgenstein vind ik ook een mooie,er zijn meer levensproblemen die niet wetenschappijk behoeven te worden verklaard of zelfs maar te worden onderzocht.

[Els]

Liefde is een verschijnsel in ons leven en zoals alle verschijnselen uit onze leefwereld heeft dit veel meer te maken met betekenisverlening, hoe we omgaan met de dingen en mensen. Daar kan de wetenschap niet veel over zeggen.

Je kan hierover zeggen dat de wetenschap zich bezighoudt met waarneembare feiten, terwijl mensen vaak geen idee hebben wat ze roert, en er dus maar een woord op plakken. 'Liefde' is zo'n woord. Mensen verzinnen gewoon een onprecies woord, en de betekenis daarvan kan iedereen anders kan invullen. Overal kan het anders worden begrepen. Dat komt omdat mensen een woord verzinnen voor ervaringen waar ze geen grip op kunnen grijpen, zonder te weten welke fysieke en evolutionaire factoren er een rol bij spelen.

Dat wil niet zeggen dat de 'liefde' een ongrijpbaar concept is. Het betekent dat mensen diverse sensaties die ze niet goed kunnen vatten proberen onder te brengen onder één vage term. De term dekt de lading niet omdat iedereen naar iets anders verwijst, en je kan dus weinig anders dan er oeverloos over kletsen. Of je kan erover zingen en zo een snaar raken bij mensen die globaal de culturele ervaring delen.

[hans]

Alledaagse feiten staan al vast dus daar is weinig ruimte voor discussie voor toch?

De onzin die jij opvoert is allang weerlegd, dus daar is ook niet veel ruimte voor discussie. Het iedere keer opnieuw introduceren verandert daar niets aan.

Oke als we die 2 dingen nu dan klaar hebben,dan is het misschien leuk om weer on topic te gaan Ik had een post gemaakt met een antwoord van een belgische professor op de vraag of liefde meetbaar is:

Wetenschap gaat over feitenkennis. Vandaar dat ze alles zo objectief mogelijk probeert te meten. Er zijn een aantal aspecten die met liefde te maken hebben die men wetenschappelijk kan onderzoeken. Bijv. de processen in de hersenen en de hormonen die een rol spelen bij het verliefd worden. Een ander voorbeeld: de diepe gehechtheid van een kind t.o.v. de moeder heeft enerzijds iets te maken met leerprocessen, en anderzijds ook met bepaalde stoffen in de hersenen. Allemaal heel complex uiteraard. Maar is dat de liefde zoals we die allemaal kennen in het leven? Liefde is een verschijnsel in ons leven en zoals alle verschijnselen uit onze leefwereld heeft dit veel meer te maken met betekenisverlening, hoe we omgaan met de dingen en mensen. Daar kan de wetenschap niet veel over zeggen. Die betekenisverlening is cultureel ingebed en persoonlijk gekleurd. Wetenschap streeft echter naar universele kennis en is daardoor altijd reductionistisch (dat is geen verwijt aan de wetenschap, maar een eigenschap ervan). Te denken dat wetenschap dergelijke fenomenen wel volledig zou kunnen verklaren, is zich bezondigen aan sciënticisme: het idee dat de wetenschap alle menselijke problemen zou kunnen oplossen. Om het met Wittgenstein te zeggen: "Als alle wetenschappelijke problemen opgelost zijn, zijn de levensproblemen niet eens aangeroerd". Wetenschappers kennen meestal wel hun grenzen en beseffen goed tot waar hun verklaringen reiken. Dat maakt wetenschap net ook zo boeiend. In die zin weet elk mensenkind, elke moeder en elk verliefd koppel veel meer over de liefde dan een wetenschapper. Gelukkig is die wetenschapper zelf ook een mensenkind,

Ik zou hier wel wat reacties op willen zien

Wat ik hieruit opmaak is dat liefde niet meetbaar is.Je kunt enkele aspecten die er omheen hangen wel meten,verliefdheid e.d.maar liefde opzich is niet meetbaar en het is ook niet wenselijk hierna te streven.Die quote van wittgenstein vind ik ook een mooie,er zijn meer levensproblemen die niet wetenschappijk behoeven te worden verklaard of zelfs maar te worden onderzocht.

Waarom zou het niet wenselijk zijn om te streven naar de meetbaarheid van liefde, afgezien van het feit dat het helemaal niet duidelijk is of het überhaupt wel relevant zou zijn om het te willen meten .Het is nogal een abstract begrip en om iets te meten moet je goed weten wat je wil meten .Dus geef eerst maar een definitie van liefde . Ik weet niet goed wat je hier nu eigenlijk mee wil en waarom je een reactie wil hebben op een vraag die jezelf hebt gesteld .Waar moeten we nu een reactie op geven .
Jij hebt iets in je hoofd waar je het eigenlijk over wil hebben, maar wij moeten er maar naar raden ?
Er zijn inderdaad meer levensproblemen die niet wetenschappelijk benaderd kunnen en hoeven worden,neemt niet weg dat ze wel onderzocht kunnen worden .Wetenschappers houden zich tegenwoordig ook bezig met feiten die niet reductionistisch van aard zijn zijn ,zoals de psychologie en de sociologie .Al zal een aanhanger van de wetenschappelijke methode daar zijn neus voor op halen en het plaatsen onder de pseudowetenschappen .Het is en blijft in beweging .

[Els]

Precies, eerst verzin je een vaag begrip en vervolgens constateer je dat het niet meetbaar is. Mijn conclusie is dan dat als je begrip niet meetbaar is, dat er dan iets niet aan klopt. Liefde is leuk voor de dichters, en het rijmt nog eens nergens op ook.

[Jagang]

Precies, eerst verzin je een vaag begrip en vervolgens constateer je dat het niet meetbaar is. Mijn conclusie is dan dat als je begrip niet meetbaar is, dat er dan iets niet aan klopt. Liefde is leuk voor de dichters, en het rijmt nog eens nergens op ook.

Zoals Finkers al eens zei: "Poëzie is zo moeilijk niet. Op alles rijmt wel iets. Behalve dan op waterfiets; op waterfiets rijmt niets."

[Els]

Liefde rijmt op niets noch iets, erger nog dan waterfiets.

[mesca]

De vrouw griefde toen haar man met een waterfiets haar wateren van liefde doorkliefde

[hans]

De vrouw griefde toen haar man met een waterfiets haar wateren van liefde doorkliefde

De slager vroeg vol liefde ,
terwijl hij het hakmes hief ,
aan zijn lief,
of ze zijn stuk bief,
nog bliefde .
Het is niet echt mooi ,veel te veel dwangrijm .Maar het is op een zeer krampachtige manier wel te doen .
Maar de liefde meten wie zou dat willen doen ,hou je wel genoeg van me om maar iets te noemen zou dan een middel kunnen zijn . Ben je wel gelovig genoeg zou dan ook te meten zijn,kan allemaal tegen je gebruikt worden .Al dat irrationeel zou zijn zou dan te meten zijn ,we kunnen nog wel even doorgaan met die duimschroef . Er zal vast wel iets te verzinnen zijn, breng niemand in verleiding.Zou verleiding dan ook te meten zijn ?

Ik heb trouwens nog een andere van Wittgenstein "Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen. Waarover men niet spreken kan, zou men beter zwijgen." En deze is helemaal mooi "Ervaar de wereld zoals hij is " Dan mag je ook alle transcendentale zaken in je leven meenemen, maar hang er geen waarheden aan vast anders dan alleen maar voor jezelf .

[Kitty]

Toen hij zijn liefde briefde of het haar geriefde, dat hij haar gegriefde gevoelens kliefde zodat ze weer de liefde bliefde en zij weer werd zijn geliefde. Briefde ze terug dat het haar wel geriefde dat hij haar dit briefde en voelde zich weer een verliefde.

En nu nooit meer zeggen dat er niets rijmt op liefde.

[Els]

Okee, ik erken mijn vergissing, maar mijn geloof in de liefde wordt er allemaal niet verhevener door.