Maar het punt is dat ze de wetenschap niet met geloof kunnen vermengen. Als ze dat toch doen, bedrijven ze geen wetenschap, althans niet op dat punt waar ze menen dat hun 'god' (of wat ze zich er ook bij voorstellen) iets aan bijdraagt.
Dus zoals zo'n Cees Dekker, die dacht dat hij ID 'wetenschappelijk' kon bewijzen: hij was geen wetenschap aan het bedrijven, en is er blijkbaar ook achtergekomen dat het niet werkt. Of de creationist Tom Zoutewelle, die zegt interessante dingen. Volgens hem verliep de evolutie in fasen, gemarkeerd door kosmische ongelukken (komeetinslagen, zondvloeden etc.) Op die momenten greep de schepper in en sleutelde aan het leven, wat hij bewijst aan de hand van fossielen. Niet aan de hand van het ingrijpen, want:
Tom Zoutewelle: ik laat me niet uit over de aard van de ontwerper...
Handig dus. De evolutie wordt geleid door god, maar Zoutewelle laat zich niet uit over hoe hij dit deed en hoe je dat dan weet. Je kan het namelijk niet waarnemen. Volgens hem is de wereld niet alleen ontstaan door zichtbare krachten; ook
onzichtbare fenomenen hebben een rol gespeeld.
Onzichtbare, niet-waarneembare fenomenen... een totaal betekenisloze klank. Hij vond het misschien wetenschappelijk klinken, omdat de wetenschap zich bezighoudt met het beschrijven van 'fenomenen'.
Een beter voorbeeld van de onzinnigheid van het vermengen van religie en wetenschap kan je haast niet bedenken. Onwaarneembare verschijnselen en een ontwerper over wie je niks hoeft te zeggen.
Zoutewelle heeft altijd het licht uit, daarom is hij ook geen wetenschapper van betekenis.
Francis Collins is meen ik een voorbeeld van een wetenschapper die op zondag het licht uit doet, en door de week wel bezig is met zinvolle wetenschap. Hoewel ik hem ook weer niet zo goed ken, dus je weet het nooit.
