Flippie schreef:Augustinus had (onder invloed van Plato) een negatieve visie op seksualiteit en hij heeft op het westers christendom (en sowieso op de westerse cultuur) grote invloed gehad. In het Jodendom werd echter niet zo negatief naar seksualiteit gekeken en het vroege christendom, dat daarmee nog sterk verwant was, ook niet. En ook niet alleen moderne christenen kijken positief naar seks, Luther schreef er in de 16e eeuw ook al positief over.
Ik bedoel ook niet 'seks' op zich, maar vooral openlijke seks. De vrije seksuele keuzes, seksuele ongebondenheid, dat is door de patriarchale geloven gedemoniseerd.
De positieve kijk op seks in het jodendom is ook niet zo volledig, want vooral mannen hebben daar seksuele vrijheid. Vrouwen zijn seksueel bezit, en onderworpen aan de man. Joden kunnen meer vrouwen nemen en vrouwen zonder opgaaf van reden verstoten. Ze zijn daardoor seksueel vrij zelfs al is seks alleen toegestaan binnen het huwelijk, terwijl vrouwen geen enkele keuze hebben.
Die visie waarbij mensen afstand namen van het lichamelijke is inderdaad wel heel typerend in het christendom, hoewel niet iedereen hierdoor zo beïnvloed was. In de katholieke kerk speelt het wel, vandaar het celibaat. Het is een soort afwijzing van al het materiële ten gunste van een leven volledig gewijd aan god en het 'spirituele'. Het boeddhisme kent dit ook.
Gewone mensen negeerden dit volgens mij, voor zover mogelijk door sociale controle.
Op zich hoeft het niet ingaan op je behoeften helemaal geen probleem te geven wanneer je jezelf kunt beheersen.
Maar dit is denk ik juist het probleem. Wat als je je niet kan beheersen? En die mogelijkheid is heel aanwezig, want het gaat om gewone menselijke behoeftes. Wat doe je dan als het niet mag?
Ik denk dat (seksueel) misbruik niet alleen door (seksuele) frustratie kan komen, maar ook door een grenzeloos toegeven aan (seksuele) behoeften.
Dat is wel interessant. Ik denk eigenlijk dat misbruik niet zomaar voort kan komen uit een extreem toegeven, behalve als die behoefte zo groot is geworden doordat hij voortdurend wordt onderdrukt. Maar als je veel toegeeft aan seksuele uitspattingen, heb je volgens mij niet zo de behoefte je aan kinderen te vergrijpen. Dat doe je juist omdat je geen relatie kan aangaan met iemand van je eigen geestelijke niveau.
Ik probeer het wel te overwegen: stel dat we iedereen die zich tebuiten gaat aan seks met kinderen gewoon 'ziek' noemen, dan negeren we hiermee de mogelijkheid dat die mensen niet ziek zijn, maar gewoon iets natuurlijks doen wat maatschappelijk niet wordt geaccepteerd.
Ik ga hier nog eens over denken... volgens mij is dit te simpel.
Geplaatst: do mei 21, 2009 10:22 am
, maar eerlijk gezegd lijkt het mij vrij weinig, zeker gezien het feit, dat veel mensen binnen de stromingen waarover ik hierboven schreef denken dat god de dader wel in het hiernamaals zal straffen en dat de misbruikte geen aangifte doet omdat hij of zij vindt dat aardse rechters geen oordeel over een "man god's" mogen vellen.