Ik had gehoopt dat die professor met feiten aan zou komen, maar het is allemaal zuiver gevoel en ongefundeerde opinie waarmee hij op de proppen komt. Dat moslims misschien (hij geeft er geen enkel feitelijk bewijs voor) hun geloof verlaten of seculier worden is helemaal niet interessant. Wat interessant is dat ze zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur en identiteit, dus zich openstellen voor het samenleven van mannen en vrouwen, gelijke rechten, vrije seksualiteit en de vrijemeningsuiting accepteren, geen problemen meer hebben met islamkritiek en openlijke afvalligheid. Daar heb ik nog helemaal niets van waargenomen, behalve anderhalve ex-moslim die onmiddelijk te kampen krijgt met doodsbedreigingen en karaktermoord.
Ik heb ook even het interview met de professor gelezen.
http://www.nu.nl/politiek/2434983/neder ... -eeuw.html[Bestaat de Nederlandse identiteit?
"Nee, iedere gemeenschap heeft slechts in heel algemene zin een identiteit. Geschiedenis is daar een onderdeel van."
Dit is voor een professor al een hele kortzichtige opmerking. De gemiddelde identiteit van Nederlanders is nu juist dat iedereen zijn eigen persoonlijkheid en dus eigen identiteit ontwikkelt, zonder dwang vanuit de omgeving of door de tradities. Mensen worden niet onderworpen aan starre ideologieën of onderdrukkende wetten, maar krijgen zoveel mogelijk informatie aangeboden, doen op school zoveel mogelijk kennis en vaardigheden op, leren hun eigen talenten en behoeftes kennen en nemen dit mee in de ontwikkeling van hun identiteit.
Dan kun je wel zeggen dat er geen Nederlandse identiteit is, maar in Nederland doen ze we ons uiterste best om de vrijheden die we hebben zo goed mogelijk in te zetten voor het leren ontwikkelen van een eigen identiteit en de tolerantie die nodig is voor al die identiteiten. Ik vind het treurig dat een professor dit niet doorziet.
Dit is wat we graag zouden willen dat moslims begrijpen. Mensen als deze professor stellen dat Nederlanders geen identiteit hebben en dat er daarom ook best wel ruimte is voor allerlei andere ovpattingen, zoals totalitaire onderwerpingssystemen, omdat de Nederlander toch zo tolerant is dat alles hier wordt toegelaten. Maar in Nederland zijn ontelbare mensen nou juist tolerant tegenover dit idee van persoonlijk zelfbewustzijn, niet tegenover culturen die elk zelfbewustzijn de kop indrukt en mensen onderwerpt aan een ideologisch stelsel van regels dat het persoonlijke onderdrukt.
Bovendien leven mensen in Nederland met elkaar samen, en dat is wel degelijk een vorm van identiteit, al herkent die professor ook dit belangrijke feit niet. Hoe elementair dit kenmerk is drong pas tot mij door toen ik waarnam hoe segregerend de islam is. Alles en iedereen wordt uit elkaar gehouden, en het verschrikkelijkste is wel dat mannen en vrouwen niet met elkaar omgegaan. Op de tweede plaats is de weigering om de Nederlandse taal te leren en ook maar enige belangstelling te hebben voor de Nederlandse cultuur. In wijken waar veel moslims wonen onstaat een subcultuur waarin de islam domineert en niemand nog Nederlands spreekt.
Moslims hebben alleen maar belangstelling voor zaken als democratie, vrijemeningsuiting en tolerantie als deze kunnen worden gebruikt om de islam in Nederland te 'integreren'. Integratie betekent nu opeens dat Nederland zich moet openstellen voor een segregerende cultuur.
Integratie betekent voor moslims: de islam integreren in Nederland, niet het begrip aankweken voor individualisme en de vrije keuze, samenleven in plaats van naast elkaar leven, secularisme en vrijemeningsuiting, Nederlandse taal en besef van tolerantie, vrije seksualiteit, autonomie en vrije seksuele keuzes van vrouwen, emanicipatie en het loslaten van tradities.
"Het oerhollandse idee van de Nederlandse identiteit kun je dan simpelweg niet bewaren. Als je daaraan vasthoudt krijg je interne scheidingen en daar kan een land niet mee leven. Dat zie je nu in België."
De Nederlandse identiteit is nou juist wars van scheiding. Mensen leven met elkaar en bewegen door elkaar heen. Ze veranderen van persoonlijkheid, ontwikkelen, leven in verschillende hokjes en verschuiven voortdurend de grenzen. Er zijn nog wel grenzen, maar die zijn heel vaag geworden. Scheidingen krijg je door segregerende culturen. Daar is Nederland overheen gegroeid, en we willen helemaal niet meer terug naar een verstikkende cultuur waar anderen bepalen hoe jij je moet ontwikkelen of met wie jij om mag gaan. We willen graag vooruit in de ontwikkeling naar een meer volwassen cultuur in plaats van terug naar de middeleeuwen.
Zo, sorry, het moest er weer eens uit. Je kan mij ook wel heel makkelijk op de kast krijgen iedere keer.
