atheisme.eu

Arjan Markus is theoloog en godsdienstfilosoof. Hij schreef voor de Volkskrant het artikel: Alleen hoop op God kan atheïst troosten. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3093059/2011/12/24/Alleen-hoop-op-God-kan-atheist-troosten.dhtml
Een atheïst is iemand die niet in god(en) gelooft. Punt. Voor de rest is niets menselijks atheïsten vreemd. Dat is voor Markus niet genoeg. Atheïsten moeten in vakjes worden geduwd. Als we het zelf niet doen, (wat we idd niet doen) doet Markus het wel even voor ons. Zo zijn we nu ingedeeld in twee groepen. Er was al ‘de boze atheïst’ , je weet wel, van die enge Dawkins-types. En nu zijn er ook ‘de ontroostbare atheïsten’. Ontroostbare atheïsten zijn mensen die god hebben afgezworen maar daar spijt van hebben omdat ze ontroostbaar zijn. Waarvoor ik, ik gebruik hier de ik-vorm want ik zei al dat wij atheïsten slecht over een kam te scheren zijn, dan getroost wil worden vermeld de historie niet. Volgens Markus heeft iedereen behoefte aan troost, geborgenheid en saamhorigheid. Die dingen vind je kennelijk niet bij de geitenfokvereniging, familie of vrienden maar uitsluitend bij de kerk. Knap staaltje typisch gereformeerde zelfingenomenheid. Markus vindt troost bij god. In plaats van uit te leggen waarvoor hij dan getroost wil worden en waarom dat dan alleen in de kerk kan roept hij dat iedereen dat toch wil. Bestaat de troost voor Markus eruit dat als iedereen zich in de kerk laat troosten het hele idee minder absurd klinkt? Het absurde idee dat kaboutertjes (ik bedoel de Europese kabouters, die met die rode mutsjes) echt bestaan wordt kennelijk minder absurd als iedereen in kaboutertjes gelooft. Volgens mij heb ik net de essentie van religie opgeschreven.

Tja, ik zou ook getroost willen worden als mijn hersenen gejat zijn door indoctrinatie. Alleen zou ik dan iemand anders dan degene die ze gejat heeft kiezen om me te troosten.

Welja... 'alleen escapisme en je een oor laten aannaaien door troost te zoeken bij een ingebeeld vriendje kan de atheïst helpen'...

Deze atheïst vindt dat het leven een stuk armer en troostelozer is geworden, nu we als seculiere mensen God vaarwel hebben gezegd. Er is niemand meer die ons van 'boven' advies geeft in onze keuzes of ons kritisch volgt.

Speciaal voor Arjan Markus: zo iemand is er nooit geweest. Mensen dáchten dat ze in de gaten werden gehouden en dat er iemand voor ze zorgt, maar dit heeft eeuwenlang de vooruitgang tegengehouden en voor ellende en onwetendheid gezorgd. Daarom zijn we blij dat we nu weten dat we zélf onze problemen moeten oplossen en zelf de vragen moeten beantwoorden.
Seculieren proberen dus oplossingen en antwoorden te bedenken voor maatschappelijke problemen. Alain de Botton vult dit aan door rituelen voor te stellen om het gemeenschapsgevoel te bevorderen en op een seculiere manier met maatschappelijke moeilijkheden om te gaan.

Arjan Markus wil dit in één klap weer ongedaan maken en weer god als oplossing geven. Dat is nou juist wat religies altijd al doen: alles wat menselijk is kapen, en er met god op parasiteren. Maar god is juist geen antwoord, het is bedrog dat tot onze ondergang leidt. Dat is het altijd geweest, en dat zal het ook als de oplossing van Arjan Markus wordt gevolgd.

Albert schreef:Waarvoor ik, ik gebruik hier de ik-vorm want ik zei al dat wij atheïsten slecht over een kam te scheren zijn, dan getroost wil worden vermeld de historie niet.

Nee, dat is inderdaad de hamvraag. Ik neem aan dat religieuzen zelf voortdurend troost nodig hebben, omdat ze het leven zo moeilijk en treurig maken. Als oplossing komen ze met het vluchten in een sprookjesfiguur.

Het absurde idee dat kaboutertjes (ik bedoel de Europese kabouters, die met die rode mutsjes) echt bestaan wordt kennelijk minder absurd als iedereen in kaboutertjes gelooft. Volgens mij heb ik net de essentie van religie opgeschreven.

Inderdaad... daarom is religie ook zo'n neergaande spiraal. Hoe minder het geloof in kabourtjes oplost, hoe meer troost van kabouters de gelovigen nodig hebben.