Overtuigen van familie

[Wouter]

Beste Atheisten,

Al sinds mijn 13e geloof ik al niet meer in god, ondanks mijn vrij strenge godsdienstige opvoeding. Dit komt omdat ik 'geloof' in de wetenschap, tot hoever men dit geloven kan noemen. Zelf zie ik geen enkel bewijs voor het bestaan van één of meerdere goden. Ik zie godsdienst als een oude en achterhaalde manier om dingen te verklaren die destijds niet te verklaren waren, maar inmiddels allang door middel van de wetenschap bewezen zijn. Zo had men vele millenia geleden een god voor vuur, water, vruchtbaarheid, onweer etc. Dit waren dingen die men niet snapte en zo kwam men al snel op het verklaren daarvan met behulp van goden.
Helaas ben ik één van de weinigen, zo niet de enige, in mijn familie die hier zo over denkt. Daarom had ik mijn mening/gedachten lang voor me moeten houden. Tot nu.
Steeds meer ben ik hen proberen te laten kijken naar de onzin waar ze al jaren in geloven, maar dit valt niet mee, gezien het feit dat zij jarenlang opgegroeid zijn hiermee en het in hen is 'gestampt'.
Ik probeer hen voornamelijk te overtuigen door middel van bewijzen uit de wetenschap, dingen waar het geloof geen antwoord op heeft. Hierbij moet je denken aan simpele 'vragen' die ik stel waarop zij vanuit hun levensovertuiging geen antwoord op weten, omdat hun boeken hier niets over zeggen. Echter, het overtuigen van hen blijkt makkelijker gezegd dan gedaan en ook zij hebben soms opmerkingen waar ik geen antwoord op kan vinden.

Daarom is mijn vraag aan jullie of iemand in mijn schoenen heeft gestaan, hoe deze het aangepakt heeft en indien iemand dit niet heeft ervaren, hoe men denkt dit het beste aan kan pakken.
Denk hierbij wel dan zij geen enkel besef hebben van bewijzen uit de wetenschap o.i.d en al generaties geloven in god. Daarnaast wil ik mijn relatie met hen zeker niet verslechten, waar het nu steeds meer op begint te lijken.

Groet,
Wouter

[novel]

Hoi Wouter,
Er komen vragen bij mij op als ik je verhaal lees. Waarom wil je je familie overtuigen ? Welk kerkgenootschap heb je het over ? Eisen zij een uitleg of heb je een soort zendingsdrang ? Dat laatste zou ik je afraden, in ieder geval niet je familie proberen te bekeren. Ieder mens maakt een eigen keuze en misschien komt de wijsheid pas met de jaren. Je kan beter praten over de ontwikkelingen in de wetenschap en je grote interesse daar in. Hoelang geloof je al niet meer en ben je op je zelf of woon je nog bij je ouders en ben je van ze afhankelijk ? Als je namelijk niet dagelijks met je vrome familieleden hoeft om te gaan, zou ik lekker mijn eigen leven leiden.
Ik heb bijvoorbeeld indirect contact met mijn christelijke familie en (oude) kennissen via o.a. Facebook. Ik deed daar eerst niet veel mee, maar plaats er nu voortdurende actuele atheïstische onderwerpen op zodat ze dat minstens kunnen lezen. Informatie uit boeken, websites, filmpjes van Youtube enz.
Als jij laat zien wat jou interesseert, dan werkt dat volgens mij sterker dan met hen in discussie te gaan en hun het geloof uit hun hoofd te willen praten

[Wouter]

Ik woon momenteel nog bij mijn ouders thuis, maar denk er aan om op kamers te gaan studeren (studeer momenteel aan TU). Daarnaast probeer ik hen niet eens zozeer te 'overtuigen', maar uit te leggen wáárom ik niet meer in god geloof en waarom ik hiervan afstand wil doen. Maar omdat dit niet in 'hun straatje voorkomt', willen ze hier niks van weten. Daarom 'verplichten' zij mij nog steeds tot alle gewoontes. Hetgeen jij zei over je eigen leven leiden probeer ik ook, maar dat lukt dus niet door de botsing in levensovertuiging. Daarnaast valt niet met hen te praten over wetenschap, aangezien ze hier een milde afkeur van hebben (wetenschap is tegenstrijdig met bijbel etc).

[novel]

Ja dat is de overgangsfase, een eigen weg willen kiezen in overtuiging en leven maar toch nog afhankelijk van je ouders. Probeer zo snel mogelijk zelfstandig te wonen. Zodat je geen deel meer hoeft te hebben aan hun religieuse verplichtingen. Vastgewortelde gelovigen blijven zich hardnekkig verzetten tegen verandering ondanks voortschrijdende wetenschappelijke ontdekkingen. Ze sluiten gewoon een deel van hun vermogen tot helder en eerlijk denken af. De traditie en sociale druk van de religieuse groep en natuurlijk ook de angst voor straf van God houden hen 'dom'.
Iedereen maakt volop gebruik van de vernieuwingen door de wetenschap. Maar zodra deze iets beweert dat hun eigen religieus verhaal op losse schroeven zet wordt het afgekeurd.
Kom je soms uit een zwaar gereformeerde richting of is het eerder evangelisch- of pinkstergeloof ?

[Wouter]

Meer richting de gereformeerde kant. Jij zelf bent ook christelijk opgevoed, gezien het feit dat je god automatisch met een hoofdletter schrijft?

[KiwiJeff]

Zelf kom ik uit een niet-gelovig gezin. Weet nog steeds niet wie nu wel en wie niet gelooft dat er een bovennatuurlijk iets is, maar dat ter zijde. Als mijn opa langs komt om te eten (ik woon ook nog bij mijn ouders) moeten we altijd bidden, omdat hij 'niet beter weet'. Maar zelf heb ik nooit een oog dicht gedaan of iets dergelijks en tegenwoordig prak ik mijn eten gewoon door terwijl hij zijn ding doet.

Zolang je (financieel) nog afhankelijk bent van je ouders hebben ze een soort kracht over je en zul je dus moeten toegeven. Ikzelf ben echter bezig om steeds meer zelfstandiger te worden en als ik iets echt niet wil gewoon afstand te nemen. Dit kan er voor zorgen dat je een tijdje je ouders niet meer in de ogen wil kijken, maar uiteindelijk komt alles goed, zolang het niet te drastisch is.

Mensen houden nu eenmaal niet van verandering of dingen die niet in hun visie passen. Als je een harde klap op je wang krijgt vind je het erg, maar als diezelfde hand iedere dag een milimeter dichterbij komt voelt hij uiteindelijk alsof hij daar hoort. Kerstmis heeft niets met kerstbomen te maken, maar omdat de christenen het introduceerde tijdens midwinterfest plaatsen we ze ieder jaar weer. Het konijn en de paaseieren gingen ook niet samen de grot in met Jezus, maar behoren tot het feest van de bevruchting.

Conclusie: probeer het jezelf niet te lastig te maken en doe rustig aan.

[novel]

Ja die g met een hoofdletter zit er nog wel ingebakken Het woord god is grammaticaal wel een soort titel, net zoals heer. Maar geen eigen naam om met een hoofdletter te schrijven. De kerk heeft dat er inderdaad wel ingeramd. Je deed dat uit een soort eerbied.
Mijn voorstelling vind je bij Beter laat dan nooit Ik sta trouwens achter het antwoord hierboven van KiwiJeff
I

[Els]

Hallo Wouter, ik heb er zelf geen ervaring mee, want in mijn familie speelde religie helemaal geen rol. Alleen had ik soms wel last van rare vooroordelen in de omgeving waar ik woonde, maar daar hoefde ik me toen al niks van aan te trekken, de religie was z'n angel allang kwijt voor wie er niet midden in zat.

Volgens mij is het een prima aanpak om er wetenschappelijke antwoorden bij te halen, want de opkomst van de wetenschap zorgde voor een stroomversnelling in het uiteenvallen van de religie. Er kwamen opeens zoveel verklaringen die lieten zien dat de bijbel het helemaal bij het verkeerde eind had dat mensen gingen begrijpen dat religie onzin is.

Maar volgens mij is zelfs het in twijfel trekken van onzinnige beweringen al voldoende. Een oorzaak van de kracht van religie is namelijk dat je niets in twijfel mag trekken en alles zonder vragen te stellen accepteert, hoe absurd het ook is, zoals dat je na de dood verder leeft. Veel mensen twijfelen hier ooit in hun leven ooit wel eens aan, maar ze denken dat ze de enige zijn, omdat niemand erover mag praten. Dus als je er wel over praat, is dat vaak een aanmoediging voor mensen uit een strikt milieu om eens verder te kijken en zelf na te gaan denken. Je hoeft niet eens te proberen iemand te overtuigen of te redeneren, gewoon af en toe iets laten horen, zodat ze weten dat mensen er ook anders over kunnen denken. Tegen mij zeggen ook wel eens mensen dat ze er eigenlijk niet geloven, nadat ik heb gezegd dat ik niet geloof. Tegen hun eigen familie of vrienden durfden ze dat niet te zeggen.

Ik zou zeggen, hou vol, want er zijn nog altijd van die ondoordringbare, sektarische milieus die geen twijfel toelaten. Ik ben wel benieuwd naar de reacties die je krijgt.

[Wouter]

De meeste reacties die ik terugkrijg zijn verbaasde reacties van mensen die geloven, omdat zij vaak nog niet op de manier naar hun geloof gekeken hebben als ik kijk. Het is daarom ook mooi om te zien dat ze weten dat ik een punt heb, maar dat ze dit niet durven te zeggen. Ze gaan het proberen uit te leggen vanuit het geloof, maar lopen hierbij vrijwel altijd vast.
Het is verbazingwekkend dat veel mensen geen enkel commentaar durven te leveren op hun eigen geloof of verder te kijken dan hun neus lang is, omdat de sociale druk vanuit familie etc. te groot is.

[Els]

Dat is denk ik ook de kracht van religie. Als het niet de sociale druk uit de omgeving is, is het wel de angst om zondige dingen te dingen, want dan beland je helemaal in de hel. Het is een systeem dat zichzelf in stand houdt. Je moet er echt doorheen prikken, anders blijft het groeien.