Ik ben een man van 39jaar. Al heel m'n leven niet in staat geweest enige geloofsvorm te omarmen. Maar ik heb dit tot voor kort nog nooit echt aan de buitenwereld kenbaar gemaakt. Ik heb zelfs 11 jaar voor een "christelijke" organisatie gewerkt zonder gelovig te zijn en sinds ik daar m'n opzeg gegeven heb, heb ik pas beseft dat ik m'n atheïsme heel m'n leven eigenlijk weggestopt heb, voor mezelf gehouden heb. Het voelt als een enorme opluchting nu gewoon aan mensen te zeggen: ik geloof niet.
Het niet geloven is dan ook iets waarover ik met mezelf al heel m'n leven veel disscussies heb gehad, maar ik heb dit tot heden nooit verder uitgediept met andere: nog nooit lectuur over gelezen zelfs. Daar ben ik nu pas mee gestart. Vandaar dat ik ook nog geen andere mensen kan quoten als ik iets post: alles komt nog puur van mezelf voort. Maar ik voel nu wel een sterke drang om andere bronnen dan mezelf te gaan verkennen.
