Ik ben 26 jaar oud, afgestudeerd als maatschappelijk werkster maar nu momenteel werkzaam in het jeugdwerk. Daarnaast ben ik actief in de muziek. Van huis uit ben ik niet religieus opgevoed. Tijdens mijn puberjaren bezocht ik een doop in een kerk. Tijdens de preek werd er gesproken over de ongelovige als dwalenden en zwakken…Vanaf toen bevond ik mij liever niet meer in een kerk of in de buurt daarvan.
Pas jaren later liep ik eens te slenteren door een boekenwinkel, waarbij mijn oog viel op “God als Misvatting” (De inspiratie door Dawkins wordt bijna cliché
) Puur willekeurig, maar aangetrokken tot magische titel van het boek nam ik het mee en las ik het in één ruk uit. Daarna ben ik tot nu niet meer gestopt met het lezen van boeken van Dawkins en Hitchens maar ook bijv literatuur over neurowetenschappen en psychologie e.d. (en de bijbel en de koran zelf)om me breder te informeren. Het lezen van de boeken heeft me enorm geholpen woorden te geven aan het onaangename gevoel wat ik associeer met religie.Dat onaangename gevoel werd (en wordt) ook gevoed met de praktijkervaringen tijdens mijn werk met religie en vaak ook met islam. Naar mijn idee heeft religie al voldoende bewezen dat het een voedingsbodem is voor ellende, apartheid, oorlog en discriminatie (ook in de verhoudingen man/vrouw). Ik denk dat de atheïstische uitgangspunten antwoorden zijn op de huidige problematieken! Neem zelf verantwoordelijkheid voor je leven, zorg zelf voor zingeving in dit leven, dit is het enige leven, er zijn geen waardeoordelen verbonden aan diversiteit, religie is gedegradeerd tot hobby en er zijn alleen openbare scholen. Als we een tolerant land willen blijven, moeten we intolerantie aanpakken...nou ga zo maar door.
Als atheïst voel ik me door de huidige politiek totaal niet vertegenwoordigd en vele partijen slaan in mijn optiek de plank mis. In mijn omgeving kan ik vaak niet vrijuit praten over mijn opvattingen, het wordt niet begrepen of men antwoord:,, wat is er bij jou misgegaan?’’ Daarnaast hoor ik op mijn werk ook vaak pro-islam propaganda aan van collega’s e.d. waar ik ook maar wijselijk mijn mond over houdt..maar het gevoel van onvrede groeit. Ik wil meer doen dan alleen klagen. Daarom ben ik o.a. internet aan het afstruinen naar dit soort websites en ben ik lid geworden van de vrije gedachte.
Nou…meer dan genoeg tekst zo denk ik. Ik hoop hier onder gelijkgestemden te zijn en nieuwe inzichten op te doen dmv de discussies in de fora.
