atheisme.eu

Je weet wel als je bezig met toogfilosoferen rond mensenrechten en dierenrechten en je wordt beschuldigd van een 'dubbele standaard'.
Je voelt je direct gedwongen om uit te leggen 'waarom zijn mensen meer waard?'

Waarom hebben sommige gelovigen dit gevoel niet als je over heiligen praat?Ik richt mij hier dan vooral op moslims en volgelingen van de paus.

Als je lacht met een heilige is dat gewoon onmenselijk maar als je om een gewone zondenaar lacht mag het weer wel.
"This is the world we live in!"

Je ziet het zelfs vaak op tv en dan wordt het gezegd door mensen die zich "gematigd" noemen. Je mag je teddybeer niet zomaar een naam geven, deense cartoons moesten gecencureerd worden maar niet 'verboden' (wat ze daar dan ook mee bedoelen ).

Mijn vraag is eigenlijk hoe gemiddeld is een gemiddelde islamiet/katholiek en waar vindt ik daar representatieve gegevens over?

Dit is een proefje dat ik is zou willen testen op een gematigde islamiet:
Ik stel een gematigde islamiet de vraag "moeten homo's opgehangen worden?" Gematigde islamieten zeggen waarschijnlijk nee op deze vraag. Als je dan vraagt vindt jij dat allah de homo's mag straffen in de hel?? wat antwoorden ze dan

meer in het algemeen :
Zouden gemiddelde islamieten een dubbele standaard hebben in de ethiek? Zou het goede of foute handeling afhankelijk zijn van wie de handeling doet?

De onlogische gevolgtrekkingen vanuit godsdienstoogpunt zijn al even omvangrijk als de godsdienst zelf. Deze had ik nog niet bekeken.

Vraag aan een, zelfs gematigde moslim : wat gaat voor, de wet van de mensen of de wet van God. Vrijwel elke moslim zal het tweede antwoorden.

Wat moeten we met zoiets doen ? Is dat geen insubordinatie of zoiets ? Een vorm van anarchie ?

Mao mocht dan wel een gestoorde gek zijn, maar toen hij uitsprak dat godsdienst vergif voor de mensheid is had hij overschot van gelijk. Van de zotten hoor je de waarheid, niet ?

Die vraag die jij aan een islamiet/katholiek zou willen stellen, zou ik liever niet stellen. Je krijgt dan hele onbevredigende discussies waar je alleen maar moe van wordt. Als iemand beweert dat het niet mag, ga ik natuurlijk wel altijd de discussie aan. Dat beschouw ik als mijn atheïstische plicht. :-)

Een dubbele moraal hebben alle gelovigen. Logisch, ze verbieden dingen die ze als ieder normaal mens wel moeten doen, dus ze moeten daar een smoes voor verzinnen. 'Fout geacht' gedrag noem je dan niet-islamitisch genoemd, en geprezen gedrag noem je wel 'islamitisch', bijvoorbeeld. Dan kun je altijd zeggen dat je later 'islamitischer' zal gaan proberen te leven. Ben je wat ouder en heb je geen zin meer in het leven van elke normale jongere, dan zeg je nu 'een goede moslims' bent, en dat je 'dankzij de islam' je vroegere zondige leven hebt overwonnen. Zo overwint altijd de religie, terwijl je kan leven zoals je wil.

De dubbele moraal werkt optimaal bij seks. Alle gelovigen hebben seks met vrouwen waarmee ze niet getrouwd zijn, maar zorgen dat de vrouwen van hun geloof dat niet kunnen doen.

amen

Ik weet niet of een dubbele standaard het alleenrecht van religies is. Volgens mij is het een algemeen menselijk trekje.

Voorbeeld 1. Toen ik 17 was had ik een brommer en die voerde ik op tot ik er 95km/h per uur mee kon rijden. Toevallig vanavond werd ik kwaad op mijn 17 jarige zoon toen hij aan tafel vertelde dat hij hetzelfde wilde gaan doen. Ik gebruikte dezelfde argumenten die mij vader destijds tegen mij gebruikte. Dubbele moraal?

Voorbeeld 2. Ik erger mij eraan als ik op de snelweg wordt ingehaald door een "patser" in een dure BMW die mij eerst nadrukkelijk naar de rechterkant knippert en er dan met 160km/h vandoor gaat.
Toevallig reed ik een paar weken geleden mee met een kennis van een kennis die in zo een auto rijdt en ik merkte dat het rijden met 160km/h (of harder) me een flinke kick gaf. Dubbele moraal?

Ik ben het met de voorgaande schrijvers eens dat bij veel religies de dubbele moraal wel heel nadrukkelijk aanwezig is. De kudde mag niets en de herders mogen alles. Met name, zoals Els al aangeeft op sexueel gebied maar ik nogmaals, ik weet niet zeker of dat de schuld is van de religie of van de menselijke aard in het algemeen. Tenslote zie je hetzelfde gedrag ook bij niet-religieuze leiders, zeker als hun regime niet uitblinkt door democratie. Maar zelfs bij wel democratisch gekozen leiders zie je de dubbele moraal soms de kop opsteken (in letterlijke zin: Bill Clinton met zijn "sigaar" )

De meest kleinmenselijke trekjes vieren hoogtij in godsdienstige kringen.
Vooral doordat gelovigen a priori al de verantwoordelijkheid over vele morele en ethische kwesties doorschuiven naar god of zijn plaatsvervangers.


Atheisten geven door hun overtuiging al aan dat zij onafhankelijker proberen te denken. En deze grotere intensiteit in (zelf)reflectie induceert meer doordachte moraalverhoudingen. De kleinmenselijke trekjes zijn dus onder betere behandeling bij atheisten dan bij gelovigen.