13-jarig meisje in Somalië gestenigd omdat ze is verkracht
Somalisch meisje (13) gestenigd na verkrachting
Gepubliceerd: 3 november 2008 10:38 | Gewijzigd: 3 november 2008 17:29
Mogadishu, 3 nov. Een 13-jarig meisje in Somalië is gestenigd nadat zij had aangegeven dat zij was verkracht. Islamitische extremisten veroordeelden de verkrachting als overspeligheid van de kant van het meisje, en besloten dat zij zou worden gedood.
Ongeveer duizend toeschouwers keken op 27 oktober toe hoe Aisha Ibrahim Duhulow werd gedood door een groep van circa vijftig stenen gooiende mannen, zo hebben Amnesty International en Somalische media bericht onder verwijzing naar ooggetuigen.
De steniging vond plaats in Kismayo, de derde stad van Somalië. Kismayo viel in augustus in handen van islamitische extremisten die een rechtssysteem invoerden op basis van de sharia, de islamitische wetgeving.
De steniging was eerder al bekend, maar in eerste instantie was sprake van een 23-jarig slachtoffer. Inmiddels heeft de vader van het omgebrachte meisje tegen Amnesty verklaard dat zijn dochter 13 jaar is. De islamitische extremisten in Kismayo beschuldigden het meisje van overspeligheid nadat zij had verklaard dat drie mannen haar hadden verkracht, aldus Amnesty.
Islamitische extremisten zijn uit op de val van de zwakke Somalische interim-regering. De extremisten, die delen van het midden en zuiden van Somalië in handen hebben, zijn de afgelopen maanden sterker geworden.
http://www.nrc.nl/buitenland/article204 ... rkrachting
Bizar. Nadat vrouwen in Somalië systematisch zijn verkracht om ze waardeloos te maken, in de wetenschap dat ze worden uitgestoten of vermoord als ze zijn verkracht, worden ze voortaan ook nog officieel islamitisch gestenigd. Hier een stuk van de website helpdarfur.nl
http://www.helpdarfur.nl/femke.html
vrouwenhel van Darfur
tekst femke van zeijl foto's hans guldemond
Ze zijn gevlucht voor de oorlog, verkracht door milities en/of militairen en vervolgens vaak ook nog verstoten door hun families. Een verkrachte vrouw - of meisje - is immers 'bezoedeld'. Opzij-redacteur Femke van Zeijl bezocht de hel van de vluchtelingenkampen in Darfur, waar een vrouwenleven niets waard is.
[...]
Seksueel geweld tegen vrouwen komt op grote schaal voor in Darfur. Een rapport van Amnesty International noemt de massale verkrachtingen een oorlogswapen. De systematische wijze waarop dit de laatste jaren gebeurt, baart de Verenigde Naties zorgen. Want Darfur past in het rijtje Cambodja, Liberia, Peru, Bosnië, Sierra Leone, Rwanda, Somalië en Oeganda, waar geweld tegen vrouwen werd ingezet in de strijd. Verkrachting en oorlog zijn door de hele geschiedenis met elkaar verbonden, maar structurele aandacht hiervoor is er nog niet zo lang.
Tineke Ceelen zag het al eerder in Liberia. Nu is de directeur van Stichting Vluchteling in Darfur om te beoordelen wat haar organisatie nog meer kan doen om de vluchtelingen te helpen. 'Door vrouwen systematisch te verkrachten schop je de sociale cohesie onderuit. Een beter wapen bestaat er niet. Je kunt iemand doodschieten, dan is het verhaal over. Maar een verkrachting werkt door. Je splijt een samenleving in tweeën en treft vrouwen én mannen. Die verlaten vaak uit schaamte en afkeer hun echtgenotes.'
In Darfur misbruiken Arabische milities en sommige militairen de vrouwen bij voorkeur voor de ogen van hun familie of het hele dorp. Ze maken geen uitzondering voor jonge meisjes of zwangere vrouwen. Ceelen: 'Geen verkrachting uit lust, maar uit berekening. Een puur machtsspel.'[...]
Voor wie een kind verwacht van haar verkrachter wordt het leven helemaal een hel. Volgens een populair volkspraatje kun je van een verkrachting namelijk niet zwanger raken. Mariam: 'Er komen veel meisjes naar de kliniek die zwanger zijn en die geen Arabisch kind van hun verkrachter willen. Die vragen om een pil om het weg te laten gaan.'
Mariam kan niet helpen. 'Ik vertel dat het de wil van God is dat ze deze baby krijgt. Wanneer er weer vrede is, maakt het niet uit dat haar kindje Arabisch is. Ik ga samen met haar naar haar familie om daarover te praten.'
[...]
Hulp voor meisjes en vrouwen zoals Tamar is er in Darfur nog nauwelijks. De hulpverlening heeft het er toch al moeilijk. De regering is niet blij met pottenkijkers en grijpt de minste aanleiding aan om te dreigen met uitzetting. Niet-gouvernementele organisaties lopen op eieren. Helemaal wanneer ze zich richten op hulp aan misbruikte vrouwen. Het regime bestempelt verhalen over systematische verkrachting het liefst als verzinsels. 'Voorlichting over gezondheid en hygiëne kan nog net,' verzucht een hulpverleenster die anoniem wil blijven. 'Maar psychosociale hulp aan verkrachtingsslachtoffers ligt verschrikkelijk gevoelig.'
Haar organisatie is nu in Darfur begonnen met het trainen van lokale vrouwen, twee per stam, die leren hoe te herkennen wanneer een vrouw slachtoffer is van seksueel geweld. 'Het is de bedoeling dat ze haar dan de weg wijzen naar hulpverlening en benadrukken dat er niets is om zich voor te schamen.'
Het oprichten van een traumacentrum voor verkrachte vrouwen zou niet werken. 'Veel te stigmatiserend, daar durft geen mens heen.'
En dus wordt dergelijke hulp geïntegreerd in andere activiteiten. Soms frustreert deze omslachtigheid enorm. 'Het is onvoorstelbaar hoe veel vrouwen in Darfur te kampen hebben met afschuwelijke trauma's. En van hen kunnen wij er, als we geluk hebben, maar een fractie helpen.'
[..]
Etc. etc. En hoe helpen ze uiteindelijk, door verkrachte vrouwen door de wet tot steniging te veroordelen. Het is echt een hopeloze religie.
Hier ook de berichtgeving op Al Jazeera, met commentaar van lezers:
http://english.aljazeera.net/news/afric ... 76354.html