een christelijke begrafenisshow bijwonen
even wat stoom aflaten als ik mag: ik ben vandaag naar een begrafenis geweest in de kerk. (de moeder van een vriendin van m'n vrouw die overleden was)
Eigenlijk is zo'n mis één grote g..tlikkerij van de heer en is de overledene maar bijzaak
Ik heb me dood zitten ergeren aan de manier waarop een trieste gebeurtenis wordt gebruikt als marketingcampagne voor de heer.
wat me ook erg stoorde en wat ik zelfs ronduit een gebrek aan respect vond tov de overledene is dat meneer pastoor begon over een mooi gebaar naar de overledene om allemaal naar voren te komen en de overledene nog éénmaal te begroeten. Op zich geen probleem maar het kwam er dus op neer dat iedereen langs de kist passeerde, een kruisbeeld mocht aanraken, (weeral god die belangrijker was dan de overledene, maar goed) en dan als klap op de vuurpijl even langs de kassa passeren aub en wat geld in een mandje gooien!! Wat een hypocriete bedoening!! en niemand van alle aanwezigen die zich daar vragen bij stelt...
wat me dan ook opviel in één van de preken was de passage dat "ieder mens het moeilijk heeft met afscheid nemen, en dat hoe liever je een mens gezien hebt, hoe zwaarder het afscheid valt, dat het nooit makkelijk wordt, maar dat een gelovige geen afscheid neemt". Hier bevestigde meneer pastoor een essentiëel punt binnen het geloof en waarom mensen willen geloven: de totale ontkenning van de realiteit van de dood door de gelovige. De dood een eindpunt? Nee hoor helemaal niet! gewoon oogkleppen in positie brengen en ontkennen die handel en alles is weer peis en vree...
Ik kan me toch niet voorstellen dat ik als nabestaande daar veel steun aan zou hebben aan zo'n begrafenisshow van meneer pastoor, maar goed, 't zal wel weer aan mij liggen...
Eigenlijk is zo'n mis één grote g..tlikkerij van de heer en is de overledene maar bijzaak
wat me ook erg stoorde en wat ik zelfs ronduit een gebrek aan respect vond tov de overledene is dat meneer pastoor begon over een mooi gebaar naar de overledene om allemaal naar voren te komen en de overledene nog éénmaal te begroeten. Op zich geen probleem maar het kwam er dus op neer dat iedereen langs de kist passeerde, een kruisbeeld mocht aanraken, (weeral god die belangrijker was dan de overledene, maar goed) en dan als klap op de vuurpijl even langs de kassa passeren aub en wat geld in een mandje gooien!! Wat een hypocriete bedoening!! en niemand van alle aanwezigen die zich daar vragen bij stelt...
wat me dan ook opviel in één van de preken was de passage dat "ieder mens het moeilijk heeft met afscheid nemen, en dat hoe liever je een mens gezien hebt, hoe zwaarder het afscheid valt, dat het nooit makkelijk wordt, maar dat een gelovige geen afscheid neemt". Hier bevestigde meneer pastoor een essentiëel punt binnen het geloof en waarom mensen willen geloven: de totale ontkenning van de realiteit van de dood door de gelovige. De dood een eindpunt? Nee hoor helemaal niet! gewoon oogkleppen in positie brengen en ontkennen die handel en alles is weer peis en vree...
Ik kan me toch niet voorstellen dat ik als nabestaande daar veel steun aan zou hebben aan zo'n begrafenisshow van meneer pastoor, maar goed, 't zal wel weer aan mij liggen...