Hoe Jason W in de gevangenis overgaat tot een andere jihad

[Els]

Hier is de 'bekeringsbrief' van Jason W. uit de Volksrkant, met een paar vetgemaakte stukjes.

De idealen die ik eens huldigde zijn teloor gegaan en ik ben tot het besef gekomen dat ze moreel bankroet zijn. Met afgrijzen heb ik toegezien hoe een ooit hooggestemde ‘vrijheidsstrijd’ die het startsein zou moeten zijn voor een nieuwe, rechtvaardige wereld – met name in Irak – is verworden tot een bloedige escalatie van geweld, sektarisme en godsdienstwaanzin. Daarbij zijn ongehoorde wreedheden en misdaden begaan.

Mensen in landen die (mede) door Islamisten zijn bevrijd van dictaturen zoals Irak hebben massaal de ideologie verworpen in welke naam ze ‘bevrijd’ zouden zijn nadat ze er in de praktijk onder hebben moeten leven. Ze concludeerden dat deze geen enkel toekomstperspectief beidt. Dit heeft mij ertoe gedwongen mijn standpunten kritisch te herzien, wat heeft geleid tot het besef van de onhoudbaarheid ervan.

Ik schrijf dit om de samenleving te informeren dat ik mij niet langer identificeer met de vroeger door mij gehuldigde standpunten en hoop een constructieve bijdrage te leveren aan onze verdeelde samenleving. Ik hoop hiermee jongeren te waarschuwen om zich niet te laten misleiden door valse beloften en idealen.

Het streven om een Islamitische Staat te realiseren is op een totale mislukking uitgelopen. Dit heeft naar mijn inzicht verschillende redenen. Zo heeft de Islam een oorlogsrecht en legt het zijn volgelingen een hoge ethische standaard op. Deze is echter moeten voeten getreden in de vele, volslagen willekeurige moordpartijen op onschuldige (moslim)burgers.

Maar er is meer aan de hand. De hele achterliggende wereldbeschouwing, berust op een ondeugdelijke basis. Het beeld dat de wereld slechts bestaat uit gelovigen en ongelovigen, waarbij de laatsten er slechts op uit zijn om de eersten te vernietigen, is een kinderachtige en grove simplificatie van de werkelijkheid. Het gaat voorbij aan de complexiteit en vele nuances die de werkelijkheid rijk is. En aan het feit dat de meeste van de huidige problemen in de Islamitische wereld niet het resultaat zijn van complotten van interne en externe vijanden, maar historisch gegroeide problemen. Daar bestaan geen snelle of makkelijke oplossingen voor. De bewering dat deze problemen zullen verdwijnen wanneer moslimgemeenschappen terugkeren naar de ‘zuivere islam’, is veel te kort door de bocht.

Dit wereldbeeld wortelt voor een belangrijk deel in het verwerpen van ongeloof. Het is de radicale variant van dit concept dat munitie levert om iedereen die niet exact hetzelfde religieuze wereldbeeld deelt tot ongelovige te verklaren en daarmee zijn bloed en bezit buiten de wet te stellen. Het is een extreem exclusieve, uitsluitende opvatting, die slechts leidt tot een constante vergroting van het aantal te bestrijden vijanden.

Het kan geen probleem oplossen, doordat het elke mogelijkheid om compromissen te sluiten en te participeren in wereldse politiek bij voorbaat onmogelijk maakt. Het is een heilloze visie welke ten onder gaat aan zijn eigen rigoureus gesloten ideologische kaders.

De wereldvreemdheid van de Islamisten kenmerkt zich door het ontbreken van banden met de samenlevingen namens welke het beweert te vechten. Het roept conflicten uit tot jihad die in werkelijkheid vooral nationalistisch zijn en historische gronden hebben. Deze samenlevingen hebben hun eigen doelen en zitten er niet op te wachten dat hun strijd wordt gekaapt door salafisten met een heel andere agenda. Dit gebrek aan binding verklaart waarom in alle conflicten sinds de jaren ‘80 geen enkele heeft geleid tot een Islamitische staat.

Islamisten dienen derhalve de wapens neer te leggen en andere, vruchtbaarder methoden aan te wenden. Ze moeten zich omvormen tot sociale en politieke partijen om zo de gewenste hervormingen tot stand te brengen. De problemen in Palestina, Afghanistan, Tsjetsjenië enzovoorts, vereisen oplossingen op politiek niveau. De tot nu toe gevolgde strategie is contraproductief geweest en heeft mogelijke oplossingen alleen maar verder weggebracht.

Maar er is een belangrijker, bredere issue en dat betreft het Islamisme zelf. Is het echt nodig om te streven naar een Islamitische staat? We dienen te beseffen dat zich in de laatste drie eeuwen zeer ingrijpende en radicale veranderingen hebben voorgedaan, globaal aangeduid met modernisering. De meeste problemen in de Islamitische wereld zijn een gevolg van het achterop raken in het moderniserings- en industrialiseringsproces. De stelling dat de Sharia de oplossing is voor alle partijen lijkt in dit licht bezien achterhaald. Het is veeleer zo dat we behoefte hebben aan een fundamentele herbezinning over de plaats van religie in de moderne wereld. De Sharia is geënt op traditionele, rurale gemeenschappen en lijkt een anachronisme in de moderne wereld, die in toenemende mate urbaniseert, liberaliseert en globaliseert, en waar het gevoel van gemeenschapszin is vervangen door ideologisch en economisch individualisme. Ook heeft religie door de opkomst van de moderne wetenschap en het rationele denken zijn waarheidsmonopolie verloren, en kan het geen aanspraak meer maken op het belang en de status die het eens had. Al deze problemen zijn uniek voor de moderne tijden kunnen niet opgelost worden met voormoderne oplossingen.

Ik roep daarom moslims, vooral salafisten, op om goed na te denken over deze zaken. Een terugkeer naar het verleden zit er niet meer in. We moeten de moderne tijd met al zijn verworvenheden, waaronder de democratische rechtstaat, accepteren, en ons van daaruit oriënteren op onze plek in de samenleving. We moeten voor onszelf erkennen dat het verleden voorbij is en niet meer terugkomt, en ons richten op de toekomst.

Dit betekent niet dat wij onze religie moeten verloochenen; wel betekent het dat we de realiteit moeten accepteren en ons eraan aan moeten passen. Slechts dan zullen wij werkelijk in staat zijn om onze problemen op te lossen.

Jason.

[Els]

In de brief wordt de Heilige Oorlog niet afgezworen. De heilige oorlog vindt Jason W. geen probleem. Hij zegt alleen dat er allerlei willekeurige vormen van geweld worden toegepast, die onterecht tot jihad worden verklaard, en die nergens toe leiden.
Ook moet er nog altijd wel naar een islamitische staat moet worden gestreefd, ondanks dat hij dit zelfs ontkent. De methode is alleen veranderd: niet door segregatie, maar door te binden moet de islam worden verspreid. Er moet een nieuwe strategie worden gevoerd omdat dit willekeurige geweld een verkeerd effect heeft gehad.

De oproep tot binden betekent niet 'integreren en je eigen weg gaan' met het risico dat de umma op den duur uiteenvalt. 'Binden' is een manier om op een vreedzame manier compromissen te sluiten. Dat is in feite ook een islamitisch concept: dit is wat moslims volgens hun heilige teksten dienen te doen als ze nog niet sterk genoeg zijn om de overwinning te halen. Jason W. hint er alleen maar naar als hij zegt dat moslims niet hun religie moeten verloochenen, maar de tot levenslang veroordeelde grondlegger van de moderne jihad Sayyed Imam El Sharif zegt dit in zijn boek Rationalizing Jihad in Egypt and the World veel duidelijker.

“God permitted peace treaties and cease-fires with the infidels, either in exchange for money or without it —— all of this in order to protect the Muslims, in contrast with those who push them into peril.”

Inderdaad stond god het sluiten van verdragen toe... en het allerbekendste wat Allah volgens de koran toestond wat het verbreken van vredesverdragen zodra de moslims sterk genoeg zijn, en dus niet langer beschermd hoeven te worden. Dan mogen ze op de allerwreedste manier toeslaan volgens het allerberoemdste koranhoofdstuk, dat het 'vers van het zwaard' heeft geleverd. De aartsvader van de jihad is daar beslist van op de hoogte.

De brief is niet echt een verrassing. Dezelfde strategie is steeds weer te zien. De islamitische jihad wordt in feite op twee fronten gevoerd: het ene front bestaat uit gewelddadig terrorisme, het andere uit de misleidende voorstelling van de islam als een vredevolle en tolerante religie.

Iedere aanslag wordt gevolgd door een hausse van moslimwoordvoerders die betogen dat het geweld niet islamitisch was, dat de islam vrede betekent, geen aanvalsoorlogen kent en heel tolerant is. Dit zijn geen twee verschillende dingen, ze horen bij elkaar. Bij de aanslag hoort onverbrekelijk zendtijd waarin propaganda wordt gemaakt voor de islam als vredesgodsdienst. Dit maakt deel uit van de strategie. Aanslagen bieden als het ware gelegenheid om het euforische islampraatje te houden.

De bekering tot de vrede van jihadistische moslims in de gevangenis hoort ook bij de dubbele strategie. In de gevangenis kunnen jihadisten weinig uitrichten. Dus wordt de andere jihad gevoerd, die van de vrede. In deze jihad wordt de islam zo besproken dat hij in het westen geruststellende gevoelens opwekt. Dat is prima mogelijk zonder bang te zijn dat de islam uit elkaar valt.
Er wordt op gelet dat er wel een beroep wordt gedaan op moslims om hun religieuze afkomst in ere te houden. De umma blijft bij elkaar, en altijd zullen er moslims kunnen worden gerectureerd die gevoelig zijn voor de andere propaganda, die moslims wijst op hun plicht om de jihad te voeren. Het hameren op een anti-islamitische draagt eraan bij dat moslims zich afgewezen voelen en niet willen integreren.

[Els]

Het geweld dient overigens niet om te veroveren maar om te destabiliseren en te voorkomen dat moslims kunnen integreren.

Net als Sayyed Imam Al Sharif heeft Jason W. het over misleidende jihadwervers. Er zijn zoveel overeenkomsten in de strekking van hun ommezwaai dat volgens mij dit soort bekeringen uit dezelfde hoed komen. Het is niet onmogelijk dat Al Sharif iets te maken heeft met deze strategie, want hij had zich al laten kennen als islamitisch 'denker'.

Maar elders is een tekst gevonden die wijst op het bestaan van een plan dat concreet wordt uitgevoerd. Bij een inval in Campione (Zwitserland/Italië) bij de 'islamitischebankier' Youssef Nada kwam een stuk boven water dat de titel 'het project' kreeg, waar een plan in was uitgewerkt om binnen honderd jaar Europa te hebben geïslamiseerd. Daarin was een strategie uitgewerkt waarvan de punten heel bekend voorkomen, omdat het precies is wat we voortdurend om ons heen zien. In plaats van gerustgesteld in slaap te sussen bij al die in de gevangenis tot inkeer komende jihadisten is het misschien zinvoller om al deze punten eens goed te bestuderen, begrijpen hoe dit allemaal in z'n werk gaat en er een einde aan maken.

Hier is het lijstje zoals het in dit artikel is samengevat:

Netwerken met en het coördineren van acties met gelijkgestemde islamistische organisaties.
Het vermijden van open allianties met bekende terroristische organisaties en individuen om de schijn van “gematigdheid” op te houden.
Infiltreren in en overname van bestaande moslimorganisaties om ze op één lijn te stellen met de collectieve doelstellingen van de Moslim Broederschap.
Gebruik maken van misleiding om de voorgenomen bedoelingen van islamistische acties te maskeren, zolang dit niet tegenstrijdig is met de wetten van de sharia.
Het vermijden van lokale, nationale en globale conflicten met Westerlingen die op de lange termijn het vermogen om de islamistische machtsbasis in het Westen uit te breiden schade zouden kunnen berokkenen of die een negatieve reactie tegen moslims zouden kunnen veroorzaken.
Het opzetten van financiële netwerken om de bekering van het Westen te financieren, inclusief de ondersteuning door fulltime bestuurders en medewerkers;
Verkennen, gegevens verzamelen, en het opbouwen van capaciteit om gegevens te verzamelen en op te slaan.
Het opzetten van een controlesysteem om toe te zien op de Westerse media om moslims te waarschuwen voor “tegen moslims gerichte internationale samenzweringen”.
Het ontwikkelen van een islamistische intellectuele gemeenschap, inclusief het opzetten van studiecentra en belangenorganisaties, het publiceren van “academische” studies om de islamistische positie te legitimeren en de geschiedenis van de islamistische bewegingen te boek te stellen.
De ontwikkeling van een allesomvattend honderd-jaren-plan om de islamistische ideologie over de hele wereld te bevorderen.
Internationale doelstellingen afwegen tegen plaatselijke flexibiliteit.
Het creëren van uitgebreide sociale netwerken van scholen, ziekenhuizen en liefdadigheidsinstellingen die de islamitische idealen zijn toegedaan, zodat moslims in het Westen constant in contact staan met de beweging.
Het betrekken van moslims die onze ideologie trouw zijn bij democratisch gekozen instellingen op alle niveaus in het Westen, inclusief overheid, NGO’s, particuliere instellingen en vakbonden.
Gebruik maken van bestaande Westerse instellingen tot ze kunnen worden overgenomen in dienst van de islam.
Het opstellen van islamitische grondwetten, wetten en beleid voor uiteindelijke ten uitvoerlegging.
Conflicten binnen de islamistische bewegingen op alle niveaus vermijden, inclusief de ontwikkeling van processen om conflicten op te lossen.
Allianties sluiten met Westerse “progressieve” organisaties met vergelijkbare doelstellingen.
Autonome “veiligheidstroepen” organiseren om moslims in het Westen te beschermen.
Geweld ontketenen om de moslims die in het Westen wonen “in de stemming te houden voor jihad”.
Jihad-bewegingen in de hele islamitische wereld ondersteunen door preken, propaganda en financiële, personele en operationele steun.
Zorgen dat de Palestijnse kwestie wereldwijd een wig drijft tussen moslims en het Westen.
De bevrijding van heel Palestina uit handen van Israel en de oprichting daar van een islamitische staat tot een hoeksteen maken van het plan voor globale islamitische overheersing.
Een doorlopende campagne op touw zetten om onder de moslims haat tegen de joden op te wekken en elke discussie over verzoening of co-existentie met hen af te wijzen.
Het actief oprichten van jihad-terreurcellen in Palestina.
De terroristische activiteiten in Palestina verbinden met de wereldwijde terreurbeweging.
Voldoende geld inzamelen om de jihad wereldwijd voor onbepaalde tijd voort te zetten en te ondersteunen.

Het is moeilijk de uit 1982 stammende lijst te koppelen aan een concrete organisatie, maar bij de punten zijn diverse voorbeelden te noemen. Hoeveel invloedzoekende moslims zijn er niet die de islam voorstellen als cultuur die goed bij het westen aansluit en die zichzelf presenteren als gematigd? En waarom zijn er op de achergrond steeds weer aanwijzingen of bewijzen dat ze zich in hun eigen taal en cultuur wel degelijk met jihadistische praktijken bezig houden?
Op jihadwatch.org worden ook wat voorbeelden gegeven van deze andere jihadistische strategie zoals die door Al Sharif werd voorgesteld.

http://www.jihadwatch.org/2008/06/rejec ... egypt.html

Islamitisch bankieren zou ik persoonlijk overal verbieden waar ik kan, omdat het duidelijk is dat hiermee de jihad moet worden gefinancierd zodra de oliebronnen zijn uitgeput. Hoewel Nada ontkent iets met de lijst te maken te hebben, vind ik het een veeg teken dat het juist in de woning van een bankier tevoorschijn kwam.