Hmm, misschien mag ik iets vertellen over mijn ervaringen, wel van heel lang gelezen. In plaats van 'bewustzijnsverruiming' zeg ik altijd liever 'bewustzijnsvernauwing'. Je concentratie verslapt, zodat je zintuigen niet meer goed functioneren, en je zintuiglijke waarnemingen verkeerd begint te interpreteren. Tegelijk ontstaat een tegenovergesteld effect, dat je je heel strict concentreert op een detail. Maar eigenlijk is dat geen teken van grote concentratie, maar van 'minimaal energieverbruik'. De energetische activiteit van de hersens neemt met de helft af.
Toch is het wel grappig hiervan gebruik te maken, omdat de ideeën en beelden vanzelf op je af komen. Dat is soms wel grappig, je bedenkt zo dingen waar je anders nooit op zal komen. Ik ging bijvoorbeeld dingen natekenen, omdat ik overal vreemde patronen in zag.
Je moet goed je gezondheid in de gaten houden. Het grootste nadeel van de meeste drugs is dat allerlei fysieke signalen niet meer goed werken, zodat je vergeet te eten, drinken of slapen. Op korte termijn draagt dat bij aan een enorme kater of ziek worden, maar op lange termijn kan het bijzonder schadelijk zijn. Dan is je 'bewustzijnsverruiming' opeens 'permanent' geworden. Je krijgt last van psychoses en depressies, en als je daar nog geen acht op slaat kun je ook hersenschade en schade aan je ingewanden oplopen. Ook kun je hierdoor neigingen krijgen tot zelfmoord of zelfdestructie.
Dat kan je al beperken door gewoon erop te letten dat je goed eet en slaapt.
Gelukkig gebruiken de meesten niet zo lang drugs, maar mensen beginnen er tegenwoordig wel erg jong mee, als ze fysiek én geestelijk nog in ontwikkeling zijn. Je moet wel opletten dat je niet later wordt geconfronteerd met de schade die je in deze tijd aanricht.
Mensen kunnen allerlei ervaringen krijgen die 'kosmisch' worden genoemd'. Dat komt doordat sommige soorten hersenactiviteit worden onderdrukt, zodat de 'beleving' van het moment sterker naar voren komt. Je voelt je dan meer verbonden met het geheel en je verliest het gevoel van tijd.
Dingen die je schrijft of maakt onder invloed van drugs kunnen heel diepzinnig lijken. Maar achteraf is het vaak een beetje bizar. Dit is wel een leuke anekdote:
http://www.volkskrant.nl/archief_gratis ... belladonnaEEN vriend van George Orwell rookte iedere avond een stevige opiumpijp en hoorde na enige tijd steeds dezelfde magische frase in zijn hoofd rondzingen. Het was een wonderlijk stel woorden dat het geheim van het universum blootlegde, maar omdat de opiumroes telkens zó overweldigend was, kwam Orwells vriend er maar niet toe die allesverhelderende zinsnede op te schrijven. Op een nacht lukte het de man om, in het diepst van zijn opium-euforie, de zin aan het papier toe te vertrouwen. De volgende ochtend zat hij ontnuchterd aan het ontbijt, zocht zijn notitieblok en las wat hij die nacht had opgeschreven: 'De banaan is groot, maar de schil is nóg groter.'
Rudi Kousbroek beschreef dit als de psychedelica-paradox. Ik weet niet of de term van hem zelf is, maar het ging over de waarde van de genialiteit of kwaliteit van de kunst of ideeën die zijn geïnspireerd door drugs. Het wordt geformuleerd als 'een pil die geniale gedachten veroorzaakt, maar het geniale ervan blijft onwaarneembaar voor iedereen die niet diezelfde pil in heeft genomen'. Kousbroek noemt in een stuk over LSD en andere verlichtende drugs nog een voorbeeld over
Oliver Wendell Holmes, die zo'n sensatie had na een narcose.
Beroemd is het geval van Oliver Wendell Holmes, die bijkomend uit een narcose de formule wist te noteren die de oplossing bevatte tot alle raadselen van het heelal.
Toen hij later las wat hij geschreven had, stond er: "A strong smell of turpentine pervades all.'
Het 'kosmische' is dus wel heel centraal, maar wat ontbreekt is de rationele bijstelling. Het is moeilijk fantasie van de werkelijkheid te scheiden.
En is het normaal dat ik als atheist en seculair humanist mij zo thuis voel op een toch wel heel spiritueel getinte evenementen (GOA party's)?
Wat betekent GOA?
Ik neem aan dat je ook als atheïst er wel eens behoefte aan kan hebben de 'ratio' uit te schakelen en je over te geven aan de beleving. Alleen zul je niet zo gauw de conclusie trekken dat je ontvankelijk bent voor bovennatuurlijke zaken, omdat je begrijpt dat je eigen bewustzijn wordt verstoord. Je hebt te maken met een zinsbegoocheling, niet met 'zeer diepe kennis'.
Er zijn veel kunstenaars die zich lieten inspireren door drugs, vanwege de vreemde dingen die ze waarnamen, de complexe filosofische gedachtes en het belang dat de 'psyche' lijkt te krijgen. Ook zijn er mensen die denken dat drugs het contact met god of de doden vergemakkelijkt. Maar nogmaals, als je zoiets ervaart, besef je als atheïst dat het gaat om een vervormde waarneming die uit jezelf voortkomt. Het is allemaal fantasie of illusie, maar je moet het een keer ervaren voor je weet waar je het over hebt. De een vindt het langer interessant dan de ander.
xD).
:
