| home | forum | zoek | contact | artikelen | |
Blasfemist schreef:Wat bedoel je met 'iets' en 'een hogere macht' vraag ik me af. Het antwoord op je vraag is nee, ik geloof niet in 'een hogere macht'. Ik zie geen enkele aanleiding om in het bestaan van 'een hogere macht' te geloven, en ik ben ook niet op de hoogte van de eventuele bewijzen voor het bestaan van 'een hogere macht'.
God als een persoon is anno 2009 volgens mij een hilarisch idee, inderdaad, met rare regels en rituelen eromheen. Wie was zijn moeder dan, vraag ik me af.
RdM schreef:Komt misschien wat bot over, maar voor mij zijn "ietsisten" (is dat trouwens een term die je er zelf opgeplakt hebt, of wordt dit als omschrijving al langer gebruikt?) vooral "gemakzuchtigen"..., met blijkbaar toch voldoende gezond verstand om te beseffen dat de larie en apekool van de gevestigde religies nonsens is, maar toch niet de moeite willen doen om er verder veel over na te denken en dan maar gewoon "iets" als oplossing nemen. Hoeven ze zich er verder niet teveel meer mee bezig te houden.
Ik wordt verdrietig van het vooroordeel dat "ietsisme' gebaseerd is op geestelijke luiheid. Ikzelf ben mijn leven al zeer geïnteresseerd in God, de kerk, spiritualiteit, en alles wat er mee te maken heft. Elke dag ben ik er mee bezig. Kerkdiensten van alle mogelijke gezindten heb ik al bekeken. Ik heb jaren niets gezocht. Het jaren in mijzelf gezocht.Ik ben naar Israël gegaan om het antwoord daar te vinden. Spirituele centra bezocht. Ik heb nog geen antwoord. Ik kan niet kiezen. Ik zie in zoveel geloven zoveel moois . het draait immers om de goedheid, om de Liefde.Ik ben een ietsist. En wil je dan niet zeggen dat ik geestlijk lui ben!
petra, zwolle
hans schreef:Gemakzucht is niet hetzelfde als luiheid .ik denk dat het ook wel heel gemakkelijk is om als het te lastig wordt voor je gemoed achterover te leunen en te roepen dar er toch iets moet zijn.Zelfs als je zo de moeite neemt om iets te willen vinden ,heeft het weinig zin om om niet te weten waar je naar op zoek gaat .Je zult toch eerst moeten weten wat het is waar je naar op zoek gaat .Het is een nogal gemakkelijke houding die te veel leunt op een goed gevoel ,´´het gaat toch allemaal om de goedheid en de liefde´´ geeft al een hoop weg dat is meer een ontkenning van de werkelijkheid ,meer het koesteren van een gevoel dan er werkelijk over nadenken .
Hou zou jij het dan noemen als je wel gelooft in een hogere macht, maar je afkeert van de grote geloven op deze wereld, omdat deze geloven de wereld meer slechts dan goed hebben gedaan? En dus ook niet gelooft in een god als persoon, maar als kracht.
Er bestaat geen hogere macht. En waarom zou je je dan aansluiten bij welke godsdienst dan ook? Voor mij is een vereniging als het Humanistisch Verbond al een beetje te veel een surrogaat-kerk. Geen behoefte aan.Aron schreef:Maar is voor jullie Atheïsme dan dat er geen hogere macht bestaat of dat je je niet aansluit bij een godsdienst?
Els schreef:Dat wil zeggen dat er volgens mij geen 'hogere macht' bestaat. Als er zoiets is, moet je er iets over kunnen zeggen, en over dat vermeende 'iets' wordt nu juist helemaal niets gezegd. Maar wát is er dan? Nou ja... eh gewoon iets, er moet gewoon 'iets' zijn, hoe kan het anders allemaal zo ingewikkeld zijn? Meer heb ik er nog nooit uitgekregen.
Als je er niks van kan zien en niks over kan zeggen, dan is het er gewoon niet.
Els schreef:Van mij mag je zijn wat je wil hoor, maar ik heb er al zolang over nagedacht, en mijn positie is hierover intussen al bepaald. Daarom kan ik er ook snel een antwoord over geven.![]()
Wat betreft het agnosticisme, toevallig ging het eerste topic op deze site daarover, een paar jaar terug.
viewtopic.php?f=3&t=9&p=56
Zoals je ziet had ik daar ook al geen twijfels over. Agnosticisme is volgens mij het uitstellen van het antwoord op een vraag die je best kan beantwoorden. De voornaamste stelling van de agnosten is: je kan niet bewijzen dat god bestaat, maar ook niet dat hij niet bestaat. De agnosten willen geen positie innemen zolang de bewijzen niet zijn geleverd.
Maar ik ben het met die zogenaamde neutraliteit niet eens, omdat de vergelijking niet opgaat. God is duidelijk een door mensen gemaakt fabeltje, waarvoor geen bewijs in de natuur te vinden is. Daarom bestaat het dus niet. Je gaat toch ook niet zeggen dat je agnostisch bent over het bestaan van Sneeuwwitje, of de kabouters?
Mede daarom is het vliegende spaghettimonster uitgevonden.
Die is wel intressant ja, want iedereen lacht je natuurlijk uit als je een agnost bent over het spaghettimonster, de roze eenhoorn en russells theepot, maar als het om 'god' gaat, dan is dat niet.

)a.r. schreef:Die is wel intressant ja, want iedereen lacht je natuurlijk uit als je een agnost bent over het spaghettimonster, de roze eenhoorn en russells theepot, maar als het om 'god' gaat, dan is dat niet.
Juist! Ik heb eens de volgende vergelijking gemaakt: Stel dat ik mijn kinderen opvoedde met het gedachtegoed dat kabouters en elfen bestaan, dat ze iedere dag de kabouters moeten danken voor hun boterham, dat kabouters ieder haartje op hun lijfje geteld hebben, dat er ook boze elfen zijn en dat het de 10 geboden in het heilig kabouterboek strikt nageleefd moeten worden. Mijn kinderen zouden op school komen en dát vertellen, de buurt zou het te weten komen, want ik en zij moeten het heilige kaboutergedachtegoed uitdragen. Ik zou binnen no time met de nodige pillen in een mooi tehuis op de Veluwe zitten, denk je ook niet?
Lang dacht ik heel naïef dat er veel meer mensen/ongelovigen/atheïsten waren die, ik zal maar zeggen, op mijn manier dachten, maar steeds meer (en zeker de laatste jaren) kwam ik erachter dat ik een buitenbeentje was, óók onder zich ongelovig of atheïst noemenden. Juist de afgelopen week, werd ik daar weer eens mee geconfronteerd en werd het mij eindelijk mogelijk om eea onder woorden te brengen. Ik was op visite bij familie, twee mensen, beiden hoogopgeleid en werkzaam in de jeugdhulpverlening. Mijn dochter heeft een tijdje bij hen in huis gewoond en ze weten wat er met haar aan de hand is dus. De vraag kwam hoe het met haar ging, of ik kortgeleden nog iets van haar hadden gehoord. Ik antwoordde ontkennend en het gesprek over haar kabbelde nog een poosje door waarbij het gesprek op zeker moment uitkwam op geloof….het geloof van mijn dochter was wel extreem idd vonden ze, maar ja als zij er toch gelukkig mee was, wat gaf dat dan, wat was er mis mee en…ze deed er toch niemand kwaad mee, aldus hen beiden. Bovendien de hele hulpverlening in dit land, zo vertelden ze, is gebaseerd op Kant. Zijzelf bleken “ietsisten” en daar waren ze heel tevreden mee. Ik vroeg hen wat ze dan precies geloofden en waarop hun geloof gebaseerd was etc. etc.
Ik had (voor de verandering, na maanden weer eens, en nee ik haal mezelf niet naar beneden door dit te schrijven, maar zeker na Zarathoestra, heb ik vaak het idee, dat er lava in mijn hoofd zit, dat zich een weg naar buiten wil banen, maar er ligt nog een rotsblok op) een buitengewoon helder hoofd die avond en kwam koel en weloverwogen met argument op argument, waarbij hun ogen steeds verwilderder gingen staan en ik de situatie volkomen onder controle had. En toen begon de paniek bij hen toe te slaan, eerst het glibberen en toen het trappen, het absolute dieptepunt was een opmerking van het vrouwelijk (die zijn volgens mij altijd gemener…. grin) familielid, die mij toeschreeuwde, dat de opvoeding van mijn kinderen toch wel wat te wensen over had gelaten, gezien het gedrag van mijn dochter, maar….zelfs die opmerking kon mij niet raken, dwz niet op de manier waarop die opmerking bedoeld was. Ik had het daarna echter wel helemaal gehad en vertrok met rechte schouders en opgeheven hoofd naar huis. Halverwege ging mijn telefoon en werd een excuus gemaakt voor de opmerking over mijn opvoeding. Kalm vertelde ik haar, dat zij mij met die opmerking niet kon raken. En dat is nu het vreemde aan mij, de opmerking raakte me niet, omdat ik weldegelijk weet dat ik heel goed voor mijn kinderen heb gezorgd en ze goed heb opgevoed, maar wat mij wel heel diep raakt, is het feit dat mensen die in het nauw gedreven worden zo denken te moeten trappen en dat was de aanleiding voor onderstaand antwoord aan hen. Tientallen jaren lang sloeg ik volkomen dicht als zoiets gebeurde, kromp ik in elkaar en zat ik degene die dat deed alleen maar dom en vaak verbijsterd en met grote ogen van schrik aan te kijken en nu realiseerde ik mij opeens dat mensen bang voor mij zijn, nou ja bang mij, nou ja misschien ook wel, bang voor mijn moraal…maar zeker bang voor die spiegel of voor argumenten. Een vreemde gewaarwording voor mij, maar het deed wel weer delen van de puzzel op zijn plek vallen.

a.r. schreef:maar wat mij wel heel diep raakt, is het feit dat mensen die in het nauw gedreven worden zo denken te moeten trappen en dat was de aanleiding voor onderstaand antwoord aan hen.

Els schreef:Goed idee, leuk stuk. Merkwaardig inderdaad dat je mensen álles kan laten geloven wat je wil. Er is helemaal niets te gortig. Als ze maar op de een of andere manier geestelijk zijn voorgevormd om te geloven in een omgekeerde wereld. Hoe dat dan ook in z'n werk gaat.
Blasfemist schreef:Bedankt voor de leuke reacties. Ik probeer op mijn blogje ook soms de leuke kanten van religie te benadrukken.
Aron schreef:ik had een vraag:
houd atheïsme voor jullie in dat jullie helemaal niet in een hogere macht geloven of dat jullie alleen niet geloven in een god 'als persoon' en ook niet in een van de officiële godsdiensten, maar wel denken dat er 'iets' is, maar zonder al die rare regels en rituelen er om heen?
Ja, ik denk dat dit mechanisme een goede verklaring vormt. Ietsisten hebben grote moeite met het aanvaarden van een "kille wereld" en zien graag iets "warmers" dat boven die wereld uitgaat. Wat dat is, is niet zo belangrijk (daarom benoemen ze het niet), het gaat om het gevoel.RdM schreef:In hoeverre is ietsisme niet gewoon een reactie op ons eigen onvermogen als mens de wereld waarin we leven volledig te begrijpen en het onvermogen te aanvaarden dat een dergelijk complex systeem als onze wereld gewoon zou kunnen bestaan zonder reden of doel.
BenZeeland schreef:Niet alle ietsisten zijn afvallige christenen. Er zijn nogal wat "zoekers" die blijkbaar geen vrede hebben met de mogelijkheid dat er niets is.
BenZeeland schreef:Niet alle ietsisten zijn afvallige christenen. Er zijn nogal wat "zoekers" die blijkbaar geen vrede hebben met de mogelijkheid dat er niets is.
Aron schreef:Of mensen die denken dat ze wel in verbinding staan met 'boven' en spiritueel actief zijn (dus denken dat het een kracht is), maar zich volledig distantiëren van georganiseerde godsdienst.
Els schreef:Zou best kunnen eigenlijk. Gewoon geloof in een god, maar dan op geen enkele manier ingevuld met verhaaltjes. Zelfs het woord god blijft achterwege. Ze 'geloven' wel 'iets', maar plakken er geen 'menselijke verzinsels' op.
BenZeeland schreef:Els schreef:Zou best kunnen eigenlijk. Gewoon geloof in een god, maar dan op geen enkele manier ingevuld met verhaaltjes. Zelfs het woord god blijft achterwege. Ze 'geloven' wel 'iets', maar plakken er geen 'menselijke verzinsels' op.
Ik ken geen ietsisten dus daarom de vraag: wat is er concreet aan dat Iets (een schepper, een macht , een trooster een verhoorder van gebeden, etc.)? Of is het volkomen abstract? Is het dan toch beschijfbaar? En daarom mijn wens: zou iemand die een ietsist kent dat indringend willen vragen (neutraal, zonder zelfinvulling, begripvol)?


BenZeeland schreef:OK, als het niet duidelijker kan worden dan zij het zo.

BenZeeland schreef:Ik ken geen ietsisten dus daarom de vraag: wat is er concreet aan dat Iets (een schepper, een macht , een trooster een verhoorder van gebeden, etc.)? Of is het volkomen abstract? Is het dan toch beschijfbaar? En daarom mijn wens: zou iemand die een ietsist kent dat indringend willen vragen (neutraal, zonder zelfinvulling, begripvol)?
Els schreef:BenZeeland schreef:Ik ken geen ietsisten dus daarom de vraag: wat is er concreet aan dat Iets (een schepper, een macht , een trooster een verhoorder van gebeden, etc.)? Of is het volkomen abstract? Is het dan toch beschijfbaar? En daarom mijn wens: zou iemand die een ietsist kent dat indringend willen vragen (neutraal, zonder zelfinvulling, begripvol)?
Ik ken diverse ietsisten, en heb een paar keer geprobeerd te vragen wat ze dan bedoelen met dat iets, wat het dan zou moeten doen en waarom het nodig was en zo. Maar alle keren heb ik flink geïrriteerde reacties gekregen, en ik dacht zelfs dat er oorlog zou kunnen uitbreken over een 'iets', als ik zou blijven doorvragen. Ze vonden me geloof ik arrogant en fanatiek etc.
Ik kreeg toch het idee dat ik een irrationeel plekje had aangeboord, en zo het psychologisch verdedigingsmechanisme in beweging had gezet. Ik vroeg me wel af of ik het verkeerd gebracht had, maar toch, het is me meermalen overkomen.
Met gewone gelovigen kun je eigenlijk leuker in discussie, want die hebben enigszins een beeld van waar ze in geloven.
actieve Ietsisten: die zijn 'spiritueel verbonden' zoals ze dat zelf zeggen, zijn mediterend bezig, maar distantiëren zich van de georganiseerde godsdienst. Deze geloven dat het een kracht is.
RdM schreef:actieve Ietsisten: die zijn 'spiritueel verbonden' zoals ze dat zelf zeggen, zijn mediterend bezig, maar distantiëren zich van de georganiseerde godsdienst. Deze geloven dat het een kracht is.
ja, maar dan kun je weer beginnen discussieren of dit nog wel echte ietsisten zijn: want zij definiëren het wel, is het dan nog wel "iets"? Zijn het dan niet eerder "andersisten" tov de gelovigen in meer traditionele strekkingen? Of krachtisten...
(niet dat ik daar nu echt van wakker lig hoor)
Keer terug naar Geloof en religie
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten