| home | forum | zoek | contact | artikelen | |
Anton Szandor LaVey schreef:Als je je in het openbaar begeeft, stoor dan niemand. Als iemand jou stoort vraag hem te stoppen. Als hij niet stopt vernietig hem dan.
Wolf schreef:Haha, offtopic?
Als je wat over progaganda wil zeggen, dan kan dat hier.
Wolf schreef:Zie dit topic als je kritiek hebt op, of vragen over, de regels van de CoS:
http://www.atheisme.eu/forum/viewtopic.php?f=14&t=701
Het valt me altijd op dat propaganda filmpjes ooit zo overduidelijk waren in hun boodschap. In huidige media wordt de intentie vaak wat meer verborgen.
Erg knap.wolf schreef:Ik vind de propaganda van de Russen die ik heb gezien wel altijd veel eerlijker. Ze zijn er hier ook weer heel duidelijk in dat ze nazi's willen vermoorden. Ze verbergen hun intenties niet.
Van die "moordenaars" die ze noemde in der ewige jude; apart dat ze deze gevallen als voorbeelden gebruiken.
Ik vraag me wel af of de beelden van kosher slachten op het einde echt zijn. Of dat ze in scene zijn gezet.
Ik ben het er niet mee eens dat slachten per definitie gruwelijk is. Maar dat is misschien ook omdat ik regelmatig werk met dode dieren, die nog helemaal intact zijn als ik ze krijg.
Zoals je ziet maken ze dezelfde soort bewegingen als het hoofd verwijderd is.
De varkens werden mijn kant uitgedreven met (stroom)stokken en indien ze weigerden kregen ze ook nog eens een flinke trap. Ik kreeg iedere keer 15 tot 20 varkens 'te verwerken'. Om te zorgen dat de varkens niet terugvluchtten werd een hek achter ze gesloten en zaten ze met zijn allen letterlijk bovenop elkaar gepakt in een hok van ongeveer twee bij drie meter. Er was slechts een kleine opening waar de varkens stuk voor stuk doorheen moesten. Eenmaal in die opening kwamen de varkens op een lopende band terecht en was er geen weg meer terug voor ze. Varkens die zich verweerden moest ik met een stroomschok vooruit jagen. Het was echt geen eenvoudige opdracht om 15 varkens, spartelend van angst en paniek, op georganiseerde wijze naar hun eindbestemming te leiden.
Ik durfde mijn stroomstok nauwelijks te gebruiken en werd daarom zo nu en dan bijgestaan door ervaren collega's die bijzonder weinig moeite leken te hebben om deze dieren een wreed einde te bezorgen. Sterker nog, ze hadden plezier in hun werk en leken mijn terughoudendheid ook wel grappig te vinden. Een van mijn collega's zei daarop tegen me 'het is misschien niet zulk fijn werk, maar het went vanzelf'. Hoe zou kon ik nou ooit aan moorden kunnen wennen?
[...]
Eén varken had zijn poot in zo'n rare houding hangen, dat ik alleen maar kon concluderen dat de poot gebroken was. Het arme beestje wilde en kon de machine niet in. Een collega pakte daarop een lange haak, stopte deze bij het varken in de anus en tilde het omhoog. Vervolgens werd het richting de opening geduwd en geschopt. Ik begreep niets van de wreedheid van mijn collega's.
Keer terug naar boeken, films, multimedia etc.
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten