Wat als m'n moeder mij had geaborteerd?

[Els]

Nou ja, dan was ik er niet geweest. En dat had ik nooit geweten, want er was nooit een ik geweest om daarbij stil te staan. So what?

Naar aanleiding van een opmerking van Botterbas:

Abortus: Alleen in noodsituaties

Ik vind dat prima hoor, zolang het maar de vrouw is die bepaalt of er sprake is van een noodsituatie. Als het aan het christendom ligt wijden vrouwen hun leven aan het baren van kinderen. En elk kind is welkom, maakt niet uit hoe groot de armoede is, hoeveel moeders kreperen of sterven in het kraambed, hoeveel kinderen er dood gaan. Weet iedereen hoeveel kinderen er doodgingen in die grote gezinnen vroeger? Of hoeveel vrouwen er dood aan gingen?

Het recht op abortus en baas in eigen buik is een grote verworvenheid van onze maatschappij. Hoewel vrije seksualiteit nog een grotere verworvenheid is. Dankzij de seksuele openhartigheid en het verloren gaan van de deugdzaamheidsdictatuur hebben maar vrij weinig vrouwen behoefte aan abortus.

Om verder nog te zwijgen van de enorme bevolkingstoename en de overbevolking, door de patriarchale opvattingen over het baren van kinderen.

Ik denk dat jongeren niet meer weten hoe het toeging toen vrouwen nog geen baas in eigen buik waren, en kinderen móesten baren.

[Raúl]

Exact, en dat " in noodgevallen" staat mij ook totaal niet aan. Eergisteren nog, zag ik in Dr.Phill een 15-jarig meisje dat zwanger was, in dat geval is abortus niet alleen verstandig maar zelfs een deugd. Zou men dit namelijk niet doen dan wordt het kind waarschijnlijk opgevoed door zijn of haar grootouders óf door zijn of haar eigen onervaren incompetente ouders óf een combinatie, met alle gevolgen van dien. Dat zijn typisch gevallen waarin de gemiddelde gelovige gladiool onmiddellijk beweert dat het kind móet en zal geboren worden. En met dat bas zegt "alleen in noodgevallen" krijg ik zo'n zelfde idee.

En als ik geaborteerd was dan zou ik dat uiteraard niet kunnen betreuren, maar ik moet er nu dat ik er wel ben logischerwijs niet aan denken dat ik niet bestaan zou hebben.

[Els]

En als ik geaborteerd was dan zou ik dat uiteraard niet kunnen betreuren, maar ik moet er nu dat ik er wel ben logischerwijs niet aan denken dat ik niet bestaan zou hebben.

Dat mis ik nou helemaal. Ik zou het aan de ene kant heel jammer vinden, want ik ben heel erg geboeid door het leven, maar aan de andere kant, als je was geaborteerd dan bestond je gewoon niet. Ik denk soms dat dat idee van dat 'ik' heel erg wordt overschat. Nu ik er ben besta ik, maar anders gewoon niet. Ik kan daar niet mee zitten.
Los van die miljarden jaren trouwens dat ik niet zal bestaan.

[Raúl]

En als ik geaborteerd was dan zou ik dat uiteraard niet kunnen betreuren, maar ik moet er nu dat ik er wel ben logischerwijs niet aan denken dat ik niet bestaan zou hebben.

Dat mis ik nou helemaal. Ik zou het aan de ene kant heel jammer vinden, want ik ben heel erg geboeid door het leven, maar aan de andere kant, als je was geaborteerd dan bestond je gewoon niet. Ik denk soms dat dat idee van dat 'ik' heel erg wordt overschat. Nu ik er ben besta ik, maar anders gewoon niet. Ik kan daar niet mee zitten.
Los van die miljarden jaren trouwens dat ik niet zal bestaan.

Ik snap wel wat je bedoeld, echter het gevoel dat ik probeerde duidelijk te maken is simpelweg dat ik heel veel waarde hecht aan feit dat ik besta, ik heb meer dan eens naar bijvoorbeeld dieren en verstandelijk gehandicapten gekeken en gedacht; wat zou het verschrikkelijk zijn in een wereld te leven zonder het besef en bewustzijn te genieten dat ik nu heb. Uiteraard hebben zij dat niet door, maar in mijn positie met mijn bewustzijn moet ik er niet aan denken dat die dingen niet zou hebben. Het is zoiets als een miljonair die kijkt naar een man in de straat, die moet er ook niet aan denken dat-ie zo arm zou zijn.

[Aron]

Het is nu al in de wet geregeld dat een abortus alleen kan plaatsvinden als er een 'noodsituatie' aanwezig is.

[Raúl]

Het is nu al in de wet geregeld dat een abortus alleen kan plaatsvinden als er een 'noodsituatie' aanwezig is.

Wat valt daar dan onder?

[Aron]

Het is nu al in de wet geregeld dat een abortus alleen kan plaatsvinden als er een 'noodsituatie' aanwezig is.

Wat valt daar dan onder?

Dat is heel ruim genomen en er zit niet echt een vaste definitie aan, het wordt van geval tot geval gekeken, maar 'geestelijke' schade kan bijvoorbeeld ook al een noodsituatie zijn, zeer ruim dus.

[Els]

Het is nu al in de wet geregeld dat een abortus alleen kan plaatsvinden als er een 'noodsituatie' aanwezig is.

Zolang vrouwen maar niet worden gedwongen een kind te krijgen dat ze niet willen hebben vind ik het best. Dat vind ik een enorme noodsituatie.

[Els]

ik heb meer dan eens naar bijvoorbeeld dieren en verstandelijk gehandicapten gekeken en gedacht; wat zou het verschrikkelijk zijn in een wereld te leven zonder het besef en bewustzijn te genieten dat ik nu heb.

Ik moest eigenlijk aan geestelijk gehandicapten denken bij het maken van die pollvragen. Anti-abortuspropagandisten hebben nogal eens de neiging om dit soort vragen te stellen aan mensen die leven in een onmogelijke situatie, en die natuurlijk altijd zeggen dat ze heel blij zijn dat ze leven. Ik keer dan altijd graag die vraag om en vraag me af hoe ik er zelf tegenover zal staan. Het is eigenlijk een paradoxale vraag, want je als je niet bent geboren besta je gewoon niet en heb je dus ook geen behoefte aan piepen.

Natuurlijk zijn ze blij dat ze leven, dat geldt voor de meeste mensen. Met deze vraag toon je niet aan dat abortus nergens voor nodig is, want hoe arm, ondergeschikt of onzelfstandig mensen ook zijn, toch zouden mensen het leven niet willen opgeven. Nogal wiedes, want als het voor hen niet hoefde, pleegden ze wel zelfmoord. Die mensen zijn er beslist ook.

Daar staat tegenover dat de omstandigheden voor ouders én kinderen beter kunnen zijn als er in bepaalde omstandigheden wél is gekozen voor een abortus. Dat heeft uiteindelijk invloed op de kwaliteit van de hele maatschappij. Culturen waar geen eisen of beperkingen worden gesteld aan het baren van kinderen kennen vaak veel beperkingen, zoals meer armoede, gebrek aan ontwikkeling en dus onvermogen allerlei problemen op te lossen. Uit culturen die geen abortus toestaan hoor je de meest schrijnende verhalen, waarvan verplichte adoptie en het weggooien van pasgeboren baby's nog het minst erg zijn.