atheistisch feministische god in de maak ?

[paganisgood]

Een tijd geleden botste ik op een tekst waarin Emilie du Châtelet, de vriendin van Voltaire, zowat heilig werd verklaard. Die dame verdient het meer dan welke vrouwelijke tijdgenoot om onder de aandacht te komen. Maar het ergerde mij hoe er toch weer gezocht werd om toch maar iets te kunnen aanbidden: een nieuwe heilige. Wij hebben terecht God weggesmeten, sommigen meenden hem te moeten vervangen door nieuwe goden: Mao, Hitler, Napoleon, Dalai Lama, ... Maar er was nood aan een atheïstisch feministische god: Emilie du Châtelet.
Om aan te tonen dat Emilie ook maar een kind van haar tijd * 1746 * was, volgende anekdote (in diverse Voltaire biografieën terug te vinden). Hoofdpersonages zijn de secretaris van Voltaire en Emilie.

Sebastien Longchamp klaagt er over dat Madame zijn eer besmeurde toen ze hem vroeg heet water in haar bad te gieten terwijl ze er zelf poedelnaakt in zat en zelfs haar benen spreidde om haar benen niet te verbranden, Longchamp was niet van adel en voor madame de markiezin was hij dus gewoon lucht aan wie ze haar meest intieme delen zonder schaamte kon tentoonstellen.

[Els]

Hmm... ik heb nooit gehoord van Emilie du Châtelet. Even opgezocht bij wikipedia en ik ben meteen al enthousiast.

Ik denk dat vrouwen soms het evenwicht kwijtraken door een identiteitsprobleem. Mensen zijn zich bewuster van hun eigen identiteit als ze zich kunnen spiegelen aan anderen, een soort geruststelling dat ze niet abnormaal zijn. Het wordt ook wel rolmodel genoemd, maar volgens mij heeft het veel meer te maken met het zoeken naar jezelf in anderen, naar herkenning.
Als je dat niet vindt in anderen, krijg je het idee dat je abnormaal bent, en ook anderen vinden dat waarschijnlijk, omdat je afwijkt van de vaste schema's. De mogelijkheden voor vrouwen waren heel beperkt, dus vrouwen die zich proberen te spiegelen in andere vrouwen worden op den duur heel chagrijnig, want je vindt dan van alles wat je niet wil zijn. En als je toch anders probeert te zijn word je een feeks genoemd, een hoer, een manwijf, of wat je doet wordt onderschat omdat het niet past bij de verwachting.

Die Emilie du Chatelet lijkt heel wat te hebben wat vrouwen missen om zich aan te kunnen spiegelen. Ze was een exacte wetenschapster, voegde wat nuttigs toe aan de wiskunde, was een karakteristieke persoonlijkheid, was vanwege haar niveau en karakter populair in diverse kringen die in haar tijd van belang waren, ze was een publieke persoonlijkheid, had openlijk ongehuwd seksuele relaties en was blijkbaar ook nog atheïstisch, wat ik in wikipedia niet zie staan, maar jij zegt het. Ze werd zelfs geschilderd met haar wiskundige attributen, en is ook nog een charmerende persoonlijkheid om te zien. Dit is alles wat vrouwen missen. Dus als er zo iemand wordt gevonden, kan ik me voorstellen dat ze naar voren wordt geschoven, zodat vrouwen een gidsmodel hebben om hun eigen identiteit te kunnen ontwikkelen.

Wat die anekdote betreft, dat is natuurlijk een domper. Maar aan de andere kant, als ze zich zo opstelde omdat ze van adel was, dan zal ze toch niet de enige zijn geweest die zich zo gedroeg? Of misschien was er toch een andere verklaring voor haar gedrag? Ook mannen stellen zich wel eens neerbuigend op, maar dan blijven ze toch helden vanwege hun prestaties.

Overigens erger ik me ook wel eens aan die 'heiligverklaringen' in de vrouwenwereld. Het is jammer dat de vrouwen de negentiende eeuw hebben gemist, toen was het normaler om mensen tot genie te verklaren. Ik weet wel niet wat je precies bedoel met heiligverklaren, omdat je geen voorbeeld gaf.

[paganisgood]

Ik stuur je morgen twee boektitels door over Emilie (in het Nederlands). Ze was niet terug te vinden op de barricades achter een vlag "ik ben atheïst". Dat deed niemand in die tijd, ook geen man. D'Holbach werkte met pseudoniemen, De Mettrie vluchtte, .... Maar gans haar levenswandel en gezelschap was atheïstisch (tot wanhoop van Voltaire die een deïst was).
Haar belang zit in haar publiek optreden !
Morgen vertel ik je wat er gebeurde toen ze zwanger bleek van een neef van Voltaire en haar man (ja ze was gehuwd) reeds meerdere maanden in het buitenland zat. Een film waard.

ps: met heiligverklaren bedoel ik het onvoorwaardelijk, ongenuanceerd, kritiekloos slikken al wat de "god" vertelt. Zelfs al is dat in tegenspraak met eerdere uitspraken. Die "heilige" heeft geen enkele misstap begaan, is louter goedheid, ..

[Els]

Nou, leuk, ik wacht morgen dan maar af, ben benieuwd. Dat ze atheïstisch was vind ik in elk geval een interessante conclusie om eens de nadruk op te leggen.
Wat die heiligverklaring betreft, dat heb je inderdaad in bepaalde kringen. Als vrouwen niet deugen is dat altijd ergens de schuld van een man, en als er allen vrouwen waren was er vrede op aarde. Nou ja.

[paganisgood]

Toen Emilie zwanger was, maar niet van haar man die reeds maanden in het buitenland zat, kwam die man plots op bezoek. Voltaire, theaterman, regisseerde een grootse show. Tijdens een diner zou men de man zo dronken voeren dat hij 's anderendaags een 'black out' zou hebben. Men zou hem in dronken toestand in het echtelijk bed leggen en laten ontwaken naast Emilie. Het plan verliep perfect maar de brave man werd wakker zonder 'black out'. Voltaire en zijn secretaris gingen dan resoluut over tot plan B en overtuigden de man er van dat hij die nacht niet te stoppen was geweest: meerdere malen had hij de daad gesteld. De bejaarde man, gestreeld in zijn ijdelheid, slikte het verhaal en vernam enkele maanden later (terug in het buitenland) dat hij doel had getroffen.

[Els]

Hahaha... sorry pagan... ik ben bang dat het alleen nog maar leuker word. Ik ben nooit zo dol geweest op het heilig huwelijk.
Okee, ik wil toegeven dat het een fraai narcistisch kliekje was, heel netjes is het niet. Maar wel leuk.

[paganisgood]

De twee titels die ik beloofde:
Voltaire de Almachtige door Roger Pearson
Emilie en Voltaire door David Bodanis

Het laatste boek heb ik in de ramsj gekocht, misschien eens neuzen bij De Slegte en C°