rechten van de kindren

[rand]

hoi,

hebben de kindren die geburen was in gelovige families enige rechten?

zij mogen bijvoorbeeld geen tV kijken,geen vriendin kiezen buiten de kring van de families . boeken lezen allen maar in de richt van hun geloof meer niet . bovendien mogen hun school niet kiezen .
ik vraag mee af ?

[Els]

Hai Rand, welkom op het fourm.
Volgens mij heb je daar wel gelijk in. Kinderen worden opgevoed volgens de ideologie van hun ouders. Als die ideologie betekent dat je je kind helemaal hersenspoelt met een bepaalde kijk op het leven, is daar weinig aan te doen.
Het zou natuurlijk beter zijn je kinderen te leren zelf te kijken, na te denken en verbanden te leggen, zodat ze hun eigen conclusies kunnen trekken. Maar het is niet verboden dat ouders hun kinderen 'hersenspoelen'.

Natuurlijk moeten alle kinderen wel naar school, dus zo komen ze toch in aanraking met andere manieren van leven. Totale sektevorming komt in een open maatschappij niet zoveel voor. Ik ben wel tegen islamitische scholen, waardoor een bepaalde groep mensen letterlijk worden geïsoleerd van andere denkbeelden. Daarbij lijkt het soms teveel op een gesloten sekte.

Waar kom je vandaan trouwens?

[rand]

hoi,

Ik kwam uit van Irak .Ik ben wel tegen alle geloof scholen niet allen islamitische scholen .-Totale sektevorming komt in een open maatschappij niet zoveel voor- . ik ben niet met u eens er zijn heel veel wat denkt u van Gereformeerde Christelijke mensen zij lijken op Taliban hun kindren mogen niet op elke school zij mogen geen TV kijken en de vader bebalt alles en deze mensen leven in echt gesloten kring .bovendien hebben zij hun eigen kled code voor hun vrouwen .

is er iemand in Nederland beizg met het bestrijden van alle de geloof scholen ?[/quote]

[Els]

Ik ben in principe ook tegen bijzonder onderwijs.

Het probleem met islamitische scholen is alleen dat moslims hier een kersverse groep in onze samenleving vormen die vaak het Nederlands niet erg goed beheersen en ook weinig kennis hebben die nodig is om hier in de maatschappij te kunnen meedraaien. Ze hebben vaak al een achterstandspositie door deze dingen, en dat wordt volgens mij versterkt door toe te geven aan sektarische groepen en deze apart islamitisch onderwijs toe te staan.

ik ben niet met u eens er zijn heel veel wat denkt u van Gereformeerde Christelijke mensen zij lijken op Taliban hun kindren mogen niet op elke school zij mogen geen TV kijken en de vader bebalt alles en deze mensen leven in echt gesloten kring .bovendien hebben zij hun eigen kledingcode voor hun vrouwen.

Dat klopt. Gelukkig zijn ze niet zo gewelddadig of revolutionair als de Taliban, maar sterke sociale controle, discriminatie, onderdrukking en mishandeling komt wel voor.

Ik groeide zelf op in een zogenaamde 'bible belt' regio, dus ik maakte nog wel eens wat mee aan religieus fanatisme. Bijvoorbeeld kinderen die met bussen naar een of ander oord in de polder werden gebracht om daar speciaal religieus onderwijs te volgen. Dat kan je wel segregatie noemen.

Het is denk ik wel een verschil dat deze kinderen allemaal goed de taal beheersen, dezelfde culturele codes kennen, en in principe hetzelfde gekleed gaan, zodat ze niet bijzonder opvallen. De kinderen waar ik mee omging hebben in elk geval allemaal kunnen breken met deze autoritaire leefstijl.

is er iemand in Nederland beizg met het bestrijden van alle de geloof scholen ?

Nogal wat mensen, ja. Wie me tebinnen schiet is Jan Marijnissen van de SP. Die kant zich tegen alles wat de segregatie bevordert. Gescheiden onderwijs is een van de dingen die segregatie tussen bevolkingsgroepen veroorzaken.
Hij richt zich bijvoorbeeld ook tegen getthovorming, en wil gemengde wijken bevorderen.

http://www.nieuws.nl/49176

Hier ook nog een paar citaten van Amsterdamse lokale politici over vrije keuze in het onderwijs.

http://www.amsterdam.pvda.nl/nieuwsbericht/1500

[rand]

Beste Elis,

Ik ben met jouw hellemal eens. ik heb altijd moeite met schrijven maar mijn kindren niet, mijn dochter is klaar met haar HBO en mijn zon volgt nu zijn HBO in utrecht.
wij praten over scholen maar wat kunnen wij meer doen als het gaat over opvoeding binnen het gezin?

[Els]

Het beste principe is misschien toch dat kinderen op een openbare school alle kennis en vaardigheden leren die je op school hoort te leren, en dat dingen zoals religie tot de opvoeding thuis behoren.

Het nadeel van religieus onderwijs is ook dat sommige scholen vinden dat je kinderen bepaalde dingen niet hoeft te leren als het onderwijs niet strookt met wat de bijbel zegt.
Volgens mij moet je aan kinderen leren hoe methodes worden gebruikt om tot bepaalde kennis te komen. Dan kunnen ze zelf bepalen hoe je de dingen moet uitleggen die iedereen zegt.

Dat zouden ouders ook moeten doen, maar je kan ouders niet voorschrijven hoe ze hun kinderen moeten opvoeden. Hooguit kun je richtlijnen geven, met argumenten waarom je iets wel of niet zou moeten doen.
Het zou wel al helpen als je het religieus onderwijs zou afschaffen, want dan kunnen ouders hun kinderen niet meer weghouden van andere invloeden.

Maar de dingen die jij noemt in je eerste post: het is eigenlijk een beetje taboe om het hierover te hebben, volgens mij. De vrijheid voor iedereen om kinderen te nemen en ze op te voeden volgens je eigen waarden wordt heel belangrijk gevonden.

Misschien moet je het formuleren in de 'rechten van het kind'. Een kind zou het recht moeten hebben te weten hoe divers de maatschappij in elkaar zit, zodat het niet opgroeit in een cocon.

Er bestaan trouwens allang 'rechten van het kind', ik weet niet of zo'n recht erbij wordt genoemd. Eens kijken of ik iets kan vinden.

Hier is al een site, maar hij is eigenlijk voor kinderen.

http://www.kinderrechten.nl/

Op de site van de kinderbescherming zag ik wel het volgende staan:

http://www.kinderbescherming.nl/



Wat ze hier precies mee bedoelen is me niet zo duidelijk.

Hier nog iets over het Verdrag van de Rechten van het Kind (van de Verenigde Naties):

Kinderen eerst!

Na de Tweede Wereldoorlog werd door de Verenigde Naties een noodfonds voor kinderhulp opgericht: UNICEF (United Nations International Children Emergency Fund). De eerste werkzaamheden voor het kinderfonds UNICEF bestonden uit noodhulp aan slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Naarmate de noodhulp minder nodig was, kwam er meer aandacht voor de situatie van kinderen in ontwikkelingslanden en andere landen waar de rechten van kinderen in het geding waren. UNICEF heeft zich sinds 1946 steeds ingezet voor de rechten van kinderen over heel de wereld onder het motto: Kinderen eerst! De organisatie heeft in 1965 de Nobelprijs voor de vrede gekregen voor het 'bevorderen van de broederschap tussen volkeren'.

Het Verdrag voor de Rechten van het Kind

Om de rechten van kinderen beter te kunnen beschermen, hebben de Verenigde Naties en UNICEF op 20 november 1989 het Verdrag voor de Rechten van het Kind aangenomen. Inmiddels is het verdrag door 191 van de 193 landen op de wereld ondertekend. De landen verplichten zich hiermee tot het beschermen van de rechten van kinderen in hun land. Ze moeten kinderen ook de kans geven om mee te denken en te praten over dingen die voor hen van belang zijn. Ieder land moet elke vijf jaar rapport uitbrengen aan een speciale commissie in Genève. UNICEF heeft een belangrijke taak bij het toezicht op de naleving van het verdrag.
20 November is sinds 1989 de Dag van de Rechten van het Kind.

De tien basisrechten

Het officiële Verdrag voor de Rechten van het Kind bestaat uit vierenvijftig artikelen. De tien belangrijkste zijn:

• Alle rechten gelden voor alle kinderen over de hele wereld.
• Het recht op een naam en een nationaliteit.
• Het recht op bescherming tegen kinderarbeid.
• Het recht om je mening te geven en informatie te verzamelen.
• Het recht om op te groeien bij familie.
• Het recht op een veilig en gezond leven.
• Het recht op bijzondere zorg voor gehandicapte kinderen.
• Het recht op onderwijs.
• Het recht op bescherming tegen mishandeling en geweld.
• Het recht op spel en ontspanning.

http://www.leerkracht.nl/show?id=8652#_8657_

Hier staat dus dat wie het verdrag heeft ondertekend zich aan deze rechten moet houden.

Maar of dit ook wordt gewaarborgd is wat anders, want als je voor specifieke kinderen gaat bepalen of ze wel voldoende de kans krijgen om informatie te verzamelen en zelf een mening te vormen verzandt je in een oeverloze discussie.

Wat niet wil zeggen dat de discussie niet gevoerd zou moeten worden.

Je zou eigenlijk een paar duidelijke gevallen moeten aanvoeren, en er proberen iets aan de te doen met een beroep op de rechten van het kind.

Nou ja, ik zit weer mooi te babbelen, maar ik heb zelf niet eens kinderen. 8)

[rand]

Elis,

De kern van de zak is dat de kinderen hebben helemaal geen recht binnen hun gelovige familie. zij mogen hun middelbar school niet kiezen en mogen niet bepaalde vaken studeren bijv.evoluite.Vrijheid betekent om de kans te kunnen krigen om vrij te kunnen kiezen .met strenge religeus opvodeing krigen wij zwakke mensen die kunnen geen besslising nemen en zij worden bestuurd door de geesetljike leider van hun geloof . wij lopen en echte gevaar van de toename spanning tussen niet allen muslimes en niet muslimes maar ook tussen alle nederlanders .relige Is de oorzak van alle kwaad dat wat ik geloof . ik denk dat het hoog tijd is om alle tapoes te breken.
all de mooie worden over de rechten van de kindren zijn allen maar worden. onze opvodeing begint bij onze ouders maar wat geburt als de ouders fanatiek waren?kijk wat in de V.S zich speelt en zal begrijp wat ik bedoel.

[Els]

Ik begrijp het probleem wel, maar de vraag is: wat kun je hieraan doen?

Sektarische godsdiensten zijn niet alleen een probleem vanwege de spanningen die ze veroorzaken: ze zijn volgens mij zelfs regelrecht de oorzaak van het verspreiden van hun gedachtengoed door middel van bevolkingsexplosies. Ze 'baren' als het ware kinderen om hun ideologie te verspreiden.

De onderliggende gedachte is: krijg zoveel mogelijk kinderen en voed ze op om je eigen ideologie te verspreiden. Dus: niet kritisch nadenken, geen invloed van buitenaf, niet trouwen met mensen die er andere opvattingen op nahouden, wantrouw mensen die tot een andere groep behoren etc.

Daardoor zit het idee dat je je kinderen kan opvoeden volgens de regels van je godsdienst cultureel ingebakken.

Het beste wat je kan doen is misschien hameren op de negatieve gevolgen van zo'n opvoeding.

all de mooie worden over de rechten van de kindren zijn allen maar worden. onze opvodeing begint bij onze ouders maar wat geburt als de ouders fanatiek waren?

Het zijn niet alleen maar woorden, er wordt wel degelijk van alles gedaan om kinderen te leren weerbaar te zijn en ze voldoende kennis mee te geven. Het blijft wel altijd een strijdpunt, vandaar al die scholen die toch proberen het leren van de evolutie op scholen te verbieden.

Een tijd terug was zo'n reformatorische school trouwens in het nieuws, het Hoornbeeck College in Amersfoort. Het is een middelbare school voor beroepsonderwijs, dat zich helemaal houdt aan de 'heilige schrift' als richtlijn. Maar ze schrijven de leerlingen ook voor hoe ze moeten leven. Ze kwamen in het nieuws toen ze een jongen afwezen die tv keek. Kennelijk dus heeft ook een school het recht om de openbare samenleving voor jongeren inzichtbaar te maken, zodat ze het sektarisme van de ouders kunnen voortzetten.

http://www.hoornbeeckcollege.nl/

Als een school dit al mag, kun je je voorstellen wat voor weerstand er ontstaat als je dit bij ouders ter discussie gaat stellen.

wij lopen en echte gevaar van de toename spanning tussen niet allen muslimes en niet muslimes maar ook tussen alle nederlanders

Daar ben ik het mee eens. Het is wel zo dat in Nederland deze strijd al heel oud is, het is eigenlijk de basis van het seculiere denken. Voor moslims is die discussie vreemd. Ik vind dus dat moslims er frontaal mee geconfronteerd moeten worden. Vreemd genoeg zijn er heel wat seculiere groepen die deze discussie met moslims niet aanwillen omdat ze geen groepen willen 'stigmatiseren', of omdat het 'kwetsend is voor religieuze gevoelens', of andere flauwekul.

Daardoor zijn zelfs regelrechte misstanden in moslimgemeenschappen totaal onbespreekbaar, zoals het uithuwelijken van je kinderen, wat zelfs midden in Amsterdam voorkomt, maar er kraait geen haan naar.
In heel Europa worden jonge meisjes nu al in polygame huwelijken uitgehuwelijkt, maar ik hoor geen woord van protest. Als je het mij vraagt is het klinkklare kinderhandel, zelfs al zijn die meisjes vaak zestien.

Als je zo met je kinderen omgaat, hoe kun je dan verwachten dat zij ooit voor zichzelf op kunnen komen?

De christelijke sektes hier in het land profiteren intussen van de weerzin om islamitisch sektarisme te lijf te gaan.

Rand, hoe denk je dat je dit probleem in het openbaar aan de orde kan stellen?

[willy]

Door sprookjesfantasie begoogeld

Lichtgelovigheid is de zwakte van de man, maar de kracht van het kind.
Charles Lamb, Essays of Elia (1823)

Kinderen zijn van nature goedgelovig. Allicht, wat zou je anders verwachten? Ze komen ter wereld zonder dat ze iets weten, temidden van volwassenen die, vergeleken bij hen, alles weten. Het is echt waar dat vuur brandt, dat slangen bijten, dat je, als je midden op de dag onbeschermd in de zon loopt, rood verbrandt, vervelt en kanker krijgt, zoals we tegenwoordig weten. Bovendien is de andere en ogenschijnlijk meer wetenschappelijke manier om bruikbare kennis te vergaren, leren met vallen en opstaan, vaak een slecht idee, omdat de fouten te kostbaar zijn. Als je moeder tegen je zegt dat je nooit in het meer mag pootjebaden omdat er krokodillen in zitten, heb je er niets aan om sceptisch en wetenschappelijk en ‘volwassen’ te gaan doen en te zeggen : ‘Bedankt, moeder, maar ik probeer het liever proefondervindelijk uit.’ Te vaak zouden dat soort experimenten fataal aflopen. Het is eenvoudig te begrijpen waarom de natuurlijke selectie - het overleven van de meest aangepasten - een experimentele en sceptische instelling misschien afstraft en simpele goedgelovigheid bij kinderen bevoordeelt.

Maar dat heeft wel een ongelukkig neveneffect, dat onontkoombaar is. Als je ouders je iets vertellen dat niet waar is, moet je ook dat geloven. Hoe zou je anders kunnen? Kinderen missen het vermogen onderscheid te maken tussen een ware waarschuwing over echte gevaren en een onware dat je blind wordt, of zelfs naar de hel gaat, als je ‘zondigt’. Hadden ze dat vermogen wel, dan zouden ze helemaal geen waarschuwingen nodig hebben. Goedgelovigheid wordt, als overlevingsmiddel, in één stuk geleverd. Je gelooft wat je verteld wordt, het ware met het onware. Ouders en ouderen weten zoveel, dat het vanzelfsprekend is om aan te nemen dat ze alles weten, en vanzelfsprekend om hen te geloven. Dus als ze tegen je zeggen dat de kerstman door de schoorsteen komt, en dat geloof ‘bergen kan verzetten’, geloof je dat natuurlijk ook.

Kinderen zijn lichtgelovig omdat ze dat wel moeten zijn, willen ze hun rol van ‘rups’ in het leven vervullen. Vlinders hebben vleugels omdat het hun rol is leden van de ander sekse te vinden en hun nageslacht naar nieuwe voedingsplanten te verspreiden. Ze hebben een bescheiden eetlust, die ze stillen door af en toe van nectar te nippen. In vergelijking met rupsen, die het groeistadium in de levensgeschiedenis vertegenwoordigen, eten ze maar weinig eiwit. De rol van jonge dieren in het algemeen is zich erop voor te bereiden volwassenen te worden die succes hebben bij de voortplanting. Rupsen zijn er om zich zo snel mogelijk vol te vreten teneinde zich te ontpoppen tot vliegende, zich voortplantende en verspreidende volwassenen. Daartoe hebben ze geen vleugels, maar wel flinke kaken om te kauwen, en een gulzige, gedreven honger.

Mensenkinderen moeten om een soortgelijke reden lichtgelovig zijn. Ze zijn informatierupsen. Ze zijn er om zich voortplantende volwassenen te worden in een ingewikkelde, op kennis gebaseerde maatschappij. En verreweg hun belangrijkste voedingsbron voor informatie zijn ouderen, vooral hun eigen ouders. Om hetzelfde soort reden als waarom rupsen knagende, zuigende kaken hebben om koolvlees op te slurpen, hebben mensenkinderen opengesperde oren en ogen en een open, argeloze geest om taal en andere kennis op te zuigen. Ze zijn dol op grotemensenkennis. Er stromen vloedgolven van gegevens, gigabytes wijsheid door de portalen van de kinderschedel, en het meeste daarvan komt voort uit de cultuur die ouders en generaties voorouders hebben opgebouwd. Het is overigens van belang de rupsanalogie niet te ver door te voeren. Kinderen veranderen geleidelijk in volwassenen, en niet ineens, zoals rupsen die een metamorfose tot vlinder ondergaan.

Ik herinner me hoe ik eens met Kerstmis een kind van zes gemoedelijk probeerde te amuseren door met haar uit te rekenen hoelang de kerstman erover zou doen om in alle schoorstenen van de wereld af te dalen. Als de gemiddelde schoorsteen ongeveer zeven meter lang is, en er zijn bijvoorbeeld honderd miljoen huizen met kinderen, hoe snel, vroeg ik me hardop af, zou hij dan door alle schoorstenen omlaag moeten stuiven om bij de zonsopgang van eerste kerstdag klaar te zijn? Hij zou toch nauwelijks tijd hebben om geluidloos naar elke kinderslaapkamer te trippelen, want hij zou immers de geluidsbarrière bijna moeten doorbreken? Ze begreep wat ik bedoelde en besefte dat er een probleem was, maar het deerde haar allerminst. Ze liet het onderwerp rusten. De voor de hand liggende mogelijkheid dat haar ouders onwaarheden hadden verteld, kwam kennelijk niet eens bij haar op. Ze zou het niet zo geformuleerd hebben, maar wat ze impliceerde was : als de natuurkundige wetten het huzarenstukje van de kerstman onmogelijk maken, is dat spijtig voor de natuurkundige wetten. Het was haar genoeg dat haar ouders hadden verteld dat hij in de paar uren van kerstavond alle schoorstenen langsging. Het moest zo zijn omdat papa en mama zeiden dat het zo was.

Mijn standpunt is dat argeloze goedgelovigheid bij een kind misschien normaal en gezond is, maar bij een volwassene kan veranderen in ongezonde, laakbare onnozelheid. Volwassenheid, in de volste zin des woords, moet het cultiveren van een gezonde scepsis omvatten. Actieve bereidheid om bij de neus te worden genomen kan kinderlijk worden genoemd om dat het onder kinderen algemeen voorkomt, en te verdedigen is. Ik vermoed dat het hardnekkig standhouden ervan bij volwassenen voortkomt uit een verlangen, zelfs een hunkering, naar de teloorgegane zekerheden en troost van de kindertijd. Dat heeft Isaac Asimov, die grote schrijver van populaire wetenschap en sciencefiction, in 1986 goed verwoord : ‘Onderzoek elk stukje pseudo-wetenschap en je vindt wel een knuffelbeest, een duim om te zuigen, een rok om vast te klampen.’ Voor veel mensen is de kindertijd een verloren Arcadië, zoiets als een hemel, met zijn zekerheden en geborgenheid, zijn fantasieën over naar luilekkerland vliegen, zijn verhaaltjes op de rand van het bed voordat we in de armen van de teddybeer weggleden naar dromenland. Achteraf gezien gaan de jaren van kinderlijke onschuld misschien te snel voorbij. Ik ben mijn ouders dankbaar dat ze me door de boomkruinen hebben laten zweven, als een vlieger zo hoog, en me hebben verteld over de tandenfee en de kerstman, over Merlijn en zijn tovenarij, over het kindeke Jezus en de Wijzen uit het Oosten. Al die verhalen verrijken de kindertijd en maken hem, samen met zoveel andere dingen, in de herinnering tot een tijd van betovering.

De grotemensenwereld kan kil en leeg lijken, zo zonder elfjes of kerstman, zonder eeuwige jachtvelden waar overleden huisdieren naar toe gaan, en zonder engelen - bescherm- of tuinvariant. Maar er zijn ook geen duivels, geen boze heksen, geen vagevuur, geen spoken, geen spookhuizen, geen duivelse bezetenheid, geen boemannen of mensenetende reuzen. Ja, Teddy en Dolly blijken niet echt te leven. Maar wel zijn er warme, levende, pratende, denkende, volwassen bedgenoten om vast te houden, en veel mensen vinden dat een lonender soort liefde dan de genegenheid voor opgevulde speelgoeddieren, hoe zacht en schattig ze ook mogen zijn.
Niet naar behoren opgroeien is het bewaren van de ‘rupsenaard’ van onze kindertijd (waar hij een deugd is) tot in de volwassenheid (waar hij een ondeugd wordt). In de kindertijd komt onze lichtgelovigheid ons goed van pas. Daardoor kunnen we ons hoofd zeer snel volstouwen met de wijsheid van onze ouders en voorouders. Maar als we er mettertijd niet boven uitgroeien, maakt onze rupsenaard ons een eenvoudige prooi voor sterrenwichelaars, mediums, goeroes, evangelisten en kwakzalvers. Het genie van het mensenkind, die bijzondere mentale rups, is bedoeld om informatie en ideeën op te nemen, niet om ze te bekritiseren. Als er later kritische vermogens ontstaan, zal dat ondanks, niet dankzij, de neigingen van de kindertijd gebeuren. Het vloeipapier van de kinderhersenen is de weinig belovende voedingsbodem, de basis waarop later misschien de sceptische houding, als een worstelende mosterdplant, kan groeien. We moeten de automatische lichtgelovigheid van de kindertijd vervangen door de constructieve scepsis van de grotemensenwetenschap.

Maar ik vermoed dat er nog een probleem is. Ons verhaal van het kind als informatierups was te eenvoudig. In de programmering van de kinderlijke goedgelovigheid zit een element dat, voordat we het begrepen hebben, bijna paradoxaal is. Laten we teruggaan naar ons beeld van het kind dat zo snel mogelijk informatie van de vorige generatie in zich op moet nemen. Hoe zit het als twee volwassenen, bijvoorbeeld je vader en je moeder, je nu eens tegenstrijdige adviezen geven? Als je moeder nu eens zegt dat alle groene slangen dodelijk zijn en dat je er nooit dichtbij mag komen, maar je vader de volgende dag zegt dat alle slangen dodelijk zijn behalve groene, en dat je een groene slang als huisdier kunt houden? Beide adviezen kunnen goed zijn. Het algemenere advies van je moeder heeft het gewenste effect dat het je tegen slangen beschermt, ook al is het te generaliserend als het om groene slangen gaat. Het advies van je vader, dat meer onderscheid maakt, heeft hetzelfde beschermende effect en is in bepaalde opzichten beter, maar zou fataal kunnen zijn als het ongewijzigd op een ver land werd toegepast. Voor het kind zou de tegenstrjdigheid van die twee in elk geval gevaarlijk verwarrend kunnen zijn. Ouders doen vaak hun uiterste best elkaar niet tegen te spreken, en dat is waarschijnlijk wel zo verstandig. Maar vermoedelijk heeft de natuurlijke selectie bij het ‘ontwerpen’ van goedgelovigheid een manier moeten inbouwen om met tegenstrijdige adviezen om te gaan. Misschien een eenvoudige overstemmingsregel zoals : ‘Geloof het verhaal dat je het eerst gehoord hebt.’ Of : ‘Geloof moeder eerder dan vader, en vader eerder dan andere volwassenen in de bevolking.’

Soms is het advies van ouders specifiek tegen goedgelovigheid jegens andere volwassenen in de bevolking gericht. Het volgende is een raad die ouders hun kinderen moeten geven : ‘Als een volwassene je vraagt met hem mee te gaan en zegt dat hij een vriend van je ouders is, geloof hem dan niet, hoe aardig hij ook lijkt, en zelfs (of vooral) niet als hij je snoepjes aanbiedt. Ga alleen mee met een volwassene die jij en je ouders al kennen, of die een politieuniform aanheeft.’ (Onlangs stond in de Engelse kranten het vertederende verhaal dat de zevenennegentigjarige koningin-moeder, haar chauffeur liet stoppen toen ze een huilend kind zag dat kennelijk verdwaald was. De vriendelijke oude dame stapte uit de auto om het kleine meisje te troosten en bood aan haar thuis te brengen. ‘Dat kan niet,’ jammerde het kind, ‘ik mag niet met vreemde mensen praten.’) Een kind moet in sommige omstandigheden precies het tegendeel van goedgelovigheid betrachten : een stugge vastbeslotenheid om een eerdere uitspraak van een volwassene te geloven in weerwil van een misschien verleidelijke en aannemelijke - maar tegenstrijdige - latere uitspraak.

Op zichzelf zijn de woorden ‘onnozel’ en ‘lichtgelovig’ dus niet helemaal van toepassing op kinderen. Werkelijk lichtgelovige mensen geloven alles wat ze het laatst hebben gehoord, ook al is het in strijd met wat ze eerder van anderen hebben gehoord. De kindereigenschap waar ik op doel is niet pure onnozelheid, maar een ingewikkelde combinatie van onnozelheid gekoppeld aan het tegendeel ervan : het hardnekkig vasthouden aan een overtuiging als men die eenmaal heeft. Het volledige recept is dus extreme, vroege onnozelheid gevolgd door even stugge onwrikbaarheid. U begrijpt wel wat een verwoestende combinatie dat kan zijn. De jezuïeten kenden hun pappenheimers wel : ‘Geef me het kind in zijn eerste zeven jaren, en ik geef u de man.’

Richard Dawkins : Een regenboog ontrafelen, blz. 134-138 – ISBN 90 254 2265 9

Els, ik heb vijf kinderen, twee meisjes en drie jongens en negen kleinkinderen, ik denk dat ik daardoor wel ietsje beter over kinderen kan oordelen als u, daarom deze tekst.

Groetjes, willy

[willy]

Scientology België infiltreert in scholen
door Jan Roos — Laatst gewijzigd: 04-02-2007 01:23

VLD-senator Luc Willems is ongerust over de toenemende activiteiten van de Scientologykerk in België. Volgens Willems probeert Scientology onder het mom van de strijd tegen drugs leden te winnen en haar boodschap te verspreiden bij kinderen op school.

Anti-drugsvereniging
Hij maakt zich zorgen omdat de anti-drugsvereniging Narconon, die gelieerd is aan Scientology, weer actief is in België en medewerkers ronselt. "Narconon werkt volgens de leer van Ron Hubbard, de stichter van de Scientologykerk. Alle ondernemingen die op die manier gelieerd zijn aan Scientology hebben de uitdrukkelijke opdracht om de religie van Hubbard te promoten."

Omstreden
Narconon was eerder al actief als vzw in ons land, maar werd ontbonden in 1988, enkele jaren nadat in Frankrijk een drugsverslaafde was omgekomen bij de omstreden rehabilitatietechniek. Narconon is wereldwijd actief en kwam begin deze maand nog in opspraak in Groot-Brittannië: daar bleken ze al vijfhonderd scholen en vele duizenden kinderen bezocht te hebben voor iemand besefte dat het om volgelingen van Scientology ging. (belga)

Belga

http://www.skepp.be/nieuws/scientology-belgie-infiltreert-in-scholen

[rand]

wat kun je hieraan doen?

dat is toch mijn vraag.

wordt wel degelijk van alles gedaan om kinderen te leren weerbaar te zijn en ze voldoende kennis mee te geven

ik zie niks wordt gedaan in tegendeel zie ik elke zondag op de TV een QUIZ programma voor kindren die over HET goed boek ging.

Als een school dit al mag, kun je je voorstellen wat voor weerstand er ontstaat als je dit bij ouders ter discussie gaat stellen.Is dit soort goed?
zullen wij iets done of moeten wij gewoon stil staan?

maar er kraait geen haan naar

warrom volgens u ?

Rand, hoe denk je dat je dit probleem in het openbaar aan de orde kan stellen?

via de media en door speciaal stichting.maar de eerste stap moet alle religieus onderwijs te kunnen verbieden.

[Els]

Shhhh.... op een of andere manier helemaal deze bijdrage gemist. ops:

dat is toch mijn vraag.

Ja, dat is natuurlijk zo. Maar ik bedoel, ik had al een paar suggesties gedaan, dus ik vroeg me af of dat voldoende zou zijn.

Samenvattend:

- op scholen kinderen algemene kennis bijbrengen en zelf leren denken, de religieuze opvoeding aan de ouders overlaten. Dus religieus onderwijs afschaffen.

- Een beroep doen op de 'rechten van het kind', vooral: 'Het recht om je mening te geven en informatie te verzamelen', 'Het recht op onderwijs', 'Het recht op bescherming tegen mishandeling en geweld'.
'Onderwijs' moet je misschien nog specificeren, om te voorkomen dat religieus onderwijs wordt gelijkgeschakeld aan algemeen onderwijs dat op persoonlijke ontwikkeling is gericht. 'Mishandeling' mag misschien worden aangevuld met 'geestelijke mishandeling'.
Kinderen zouden ook het recht moeten krijgen de godsdienst van hun ouders vaarwel te zeggen.


- Concrete gevallen aanvoeren, en een soort 'proefproces' starten met een beroep op de 'rechten van het kind'.

wordt wel degelijk van alles gedaan om kinderen te leren weerbaar te zijn en ze voldoende kennis mee te geven

ik zie niks wordt gedaan in tegendeel zie ik elke zondag op de TV een QUIZ programma voor kindren die over HET goede boek ging

Op school wordt kinderen toch geleerd te lezen en schrijven en verschillende boeken te lezen, dat is al een sprong vooruit ten opzichte van een religieuze samenleving waar scholing wordt ontmoedigd, en als er gelezen moet worden, dan worden er alleen religieuze boeken gelezen. Niets dat verbreding van de horizon tot doel heeft.

Ook wordt er vaak op scholen gediscussieerd, zodat kinderen leren dat er meerdere gezichtspunten bestaan, en dat hun waarheid voor andere niet vanzelfsprekend is.

Dat is al heel wat, want daardoor kunnen kinderen leren inzien dat er nogal wat onzin staat in de heilige boeken. Dat moeten ze natuurlijk wel zelf leren inzien, want op school wordt dit ze niet verteld.

Er zou ook meer aandacht moeten zijn voor humanistische bewegingen.

maar er kraait geen haan naar

waarom volgens u ?

Twee redenen: 1) het is taboe om iets af te keuren als men zich beroept op 'vrijheid van godsdienst', en 2) omdat moslims zich beroepen op racisme en onterechte islamhaat. Dat schrikt kennelijk af.

via de media en door speciaal stichting.maar de eerste stap moet alle religieus onderwijs te kunnen verbieden.

Een stichting is misschien wel handig, om over dit onderwerp een kernidee te ontwikkelen van waaruit de media en de politiek benaderd kunnen worden.

Ik ga morgen wel eens lezen wat het humanitisch verbond over dit onderwerp schrijft, ik zag dat ze op hun website nogal wat artikelen hierover hebben staan, en zelfs wat forumdiscussie. Natuurlijk hebben ze het niet over kindermishandeling, maar wel over wat goed onderwijs zou moeten inhouden.

http://www.humanistischverbond.nl/dossi ... index.html

[rand]

bedankt voor jouw reactie.

Dus religieus onderwijs afschaffen

wordt iets over gedaan?

informatie te verzamelen

kan dat?als kindren mogen geen TV kijken of Interneten van hun ouders.

het is taboe om iets af te keuren als men zich beroept op 'vrijheid van godsdienst'

ik ben het met jouw eens .

Een stichting is misschien wel handig

doe maar

[Els]

Tsja, eerst moet deze website eens draaien.
Pas daarna is het mogelijk om misschien acties te bedenken en mensen te mobiliseren.

Het lijkt me wel een goed project.
Bijvoorbeeld: natuurlijk zijn er mensen die het religieuze onderwijs willen afschaffen, maar de weerstand hiertegen is zo fel dat een discussie niet goed van de grond komt. Het is ook niet georganiseerd, dus af en toe roept iemand iets in de media, en dan verdwijnt dit weer in het niets.

Velen beroepen zich op het recht van de ouders om voor de kinderen zelf scholen uit te kunnen zoeken waar de kinderen zo kunnen worden opgevoed als de ouders zelf goed vinden. Dat vind ik al krom, want volgens mij gaat het daarbij duidelijk om de 'rechten van de ouders', en niet om de 'rechten van het kind'.

Doet me altijd aan de bijbelse uitspraak denken: 'eert uw vader en uw moeder'. Er wordt gedaan of dat zo fantastisch is, maar in werkelijkheid houdt het in dat het kind moet doen wat de ouders hen leert, en dat is dus hun godsdienst volgen. Nergens staat in de bijbel: eert uw kind, vooral niet als dat betekent dat het kind geen zin heeft de godsdienst van de ouders te volgen.

In elk geval, als je een stichting opricht, kun je dit soort dingen duidelijk formuleren, en er een visie over uitdragen.

Ik bedacht opeens ook nog iets anders: het oprichten van een meldpunt voor kinderen die binnen de opvoeding gedwongen worden zich aan religieuze culturele beperkingen te houden die hun door de ouders worden opgelegd.

Ook daarvoor moet je een visie hebben wat in dat opzicht mishandeling is, en wat tegen de rechten van het kind ingaat. Dat zijn best lastige grenzen. Ik zou het ook niet leuk vinden als mijn kinderen de godsganselijke dag achter de tv en de computer hingen.
Of het recht van kinderen om te doen wat iedereen doet... d ehele dag cola drinken, snoep eten, dure kleding dragen en veel zakgeld krijgen. Opeens zou je die dingen moeten gaan vastleggen.

Ik ben ook nogal tegen al die inentingen. Opeens was er sprake van dat er een verplichte inenting tegen de mazelen zou komen... ik zou echt razend worden als ik als ouder hiertoe verplicht werd. Die discussie bestaat natuurlijk al heel lang over de pokken, omdat mensen in Staphorst hun kinderen niet willen laten inenten. Jehova's willen niet dat hun kinderen een bloedtransfusie krijgen.

Opeens zou je deze details moeten vastleggen, en mensen dwingen allerleid medische handelingen te laten verrichten, ook als ze goede gronden hebben om er niet in mee te gaan.

Ik zou niet een twee drie weten hoe je die discussies moet voeren.

[rand]

Ik bedacht opeens ook nog iets anders: het oprichten van een meldpunt voor kinderen die binnen de opvoeding gedwongen worden zich aan religieuze culturele beperkingen te houden die hun door de ouders worden opgelegd.

dat is en geniaal Idea

Velen beroepen zich op het recht van de ouders om voor de kinderen zelf scholen uit te kunnen zoeken waar de kinderen zo kunnen worden opgevoed als de ouders zelf goed vinden. Dat vind ik al krom, want volgens mij gaat het daarbij duidelijk om de 'rechten van de ouders', en niet om de 'rechten van het kind'

klopt .

there must be a begining some time some how .
beter sooner than later.

[Els]

Ik kwam net een stuk tegen dat me heel interessant lijkt voor dit onderwerp. Ik heb eigenlijk geen tijd, maar ik geef even de link en een passage, ik hoop er later nog op terug te komen.

Het gaat over kindermishandeling en de relatie met religie, en over de onbereidheid van de Verenigde Naties om de rechten van het kind op dit gebied te erkennen.

[url=http://www.secularhumanism.org/index.php?section=library&page=narisetti_27_4]http://www.secularhumanism.org/index.php?
section=library&page=narisetti_27_4[/url]

THE INFLUENCE OF RELIGION

However, despite all the effort and rhetoric about protecting children and their rights, there is a severe shortcoming in the global campaign to protect children: the influence of religion and its continuing contribution to many forms of child abuse all around the world.

Such abuse begins with the involuntary involvement of children in religious practices from the time they are born. All religions, through ritual, preaching, and religious texts, seek to bring children into day-to-day religious practice. This gives holy books and scriptures, as well as those who teach them, an early grip on the developing minds of young people, leaving an indelible impression on them. In many cases, most notably in the Catholic Church, this forced and prolonged exposure of children to religious institutions has also been a key factor in the physical, mental, and sexual abuse of children by religious leaders.

This early grip is so strong that very few people, once grown, ever get an opportunity to change their minds, despite being exposed to science and rational thinking, or even other religious systems. Religious beliefs thrive by imposing themselves upon impressionable minds and gaining their blind adherence to certain dogmatic practices. In some ways, this lays the groundwork for sustained psychological abuse of young children by allowing adults the use of religion as a pretext for various other forms of abuse such as forcing them to fight in wars in the name of religion and ethnicity. During 2004, about 300,000 children served as soldiers in national armies, worldwide.

When it comes to the forced inculcation of religion and the resulting abuses of children in the name of religion, the UN, all of its affiliated organizations, and almost all national governments remain steadfastly silent.

THE UN’S RELUCTANCE

In one form or another, all religions violate the rights of children. Yet a body like the UN, which allows the Vatican to be represented among its member countries, is unaware of—or more likely—unable and unwilling to stand up to the Vatican regarding the religious abuse of children. There is significant pressure from the Vatican to pull back on or dilute any resolutions that point to religion as a cause of abuse or strife. Add to this the unwillingness of the UN to confront its member countries, especially those in the Muslim world, which can also exert a lot of pressure when it comes to issues related to the abuse of children by their religious schools (madrassas) where, for example, very young children are forced to memorize six thousand verses of the Qur’an, a process that involves both mental and physical abuse.

As a result, the UN and its affiliated agencies tend to focus on addressing just the symptoms rather than the root causes of some of the most insidious forms of child abuse. For example, while everyone speaks out against genital mutilation, UNICEF is unwilling to acknowledge and condemn it as a religious practice. Instead, it talks about educating communities and spends millions of dollars on medical kits to treat those children who have already been mutilated. By not forcefully pointing the finger at the real culprits—religious practices—the UN is not only missing a good opportunity to fix the problem at its source but also putting too small a bandage on a very deep wound.

Ik vind het in elk geval goed te zien dat iemand het opwerpt.
Moet nu rennen, helaas.

[rand]

Beste Els.

bedankt.

[itwei]

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw in deze forum en vooral wil ik me verontschuldigen voor mijn Nederlands niveau, vooral in vergelijking met het hoge niveau dat hier geoefend wordt.

In deze discussie wordt veel over de rechten van kinderen, vooral met religie in scholen. Maar wat de rechten van kinderen betreft vind ik dat het onderwijs recht van kinderen op een manier uitgeoefend wordt die veel andere rechten van kinderen beperkt. Wat ik bedoel is dat het wordt voor de kinderen bepaald wat ze gaan leren, hoe ze het gaan leren en wanneer ze het gaan leren. Bijna alle kinderen in de westerse wereld zijn gedwongen om in bepaalde tijden in bepaalde lokalen aanwezig te zijn. Daar moeten ze bepaalde dingen gaan doen of ze dat willen of niet. Bovendien mogen ze het lokaal niet buiten tenzij ze toestemming krijgen van de docent. Als ze naar de WC moeten gaan moeten ze eerst voor toestemming vragen. Het lijkt me dus dat de basislijke rechten van kinderen om vrij te zijn te gaan waar ze willen en om hun eigen toestemming naar de WC te kunnen gaan is verloren.

Natuurlijk is het belangrijk dat kinderen goed onderwijs krijgen maar de huidige manier waarin ze dat recht krijgen veroorzaakt een sterk verlies van andere rechten. Ik vraag me af wat gedaan kan worden om kinderen het recht voor onderwijs te vestigen zonder andere rechten zo brutaal te hinderen.




IW

[Els]

Hallo Itwei,

Welkom op het forum.

Ik ben nieuw in deze forum en vooral wil ik me verontschuldigen voor mijn Nederlands niveau, vooral in vergelijking met het hoge niveau dat hier geoefend wordt.

Oefening baart kunst, dus ik zou zeggen, doe mee met de discussie.

Bij een onderwerp als dit wordt volgens mij wel veel toegevoegd als mensen uit zoveel mogelijk landen en culturen hun eigen kijk geven. Want dan wordt duidelijker waarom het in het algemeen gaat, in plaats van alleen het aanpassen van kinderen aan hun eigen tijd en hun eigen context.

Ik vind het bijvoorbeeld heel belangrijk dat kinderen goed geschiedenisonderwijs krijgen. Maar wat moeten ze dan leren? Ik heb het hierover ook net op een ander forum, en merk dat geschiedenis makkelijk kan veranderen in een soort nationalisme.
Tegenwoordig probeert men dit tegen te gaan, maar doordat niet iedereen duidelijk hetzelfde leert, gaat het een beetje om vage kennis.

Een voordeel van de oude manier van geschiedenisles is dat kinderen goed leren de dingen uit het hoofd te leren, met jaartallen erbij, en daardoor een soort kader scheppen waar nieuwe informatie inpast. Een nadeel is dat hierdoor een soort eigen 'mythologie' ontstaat, omdat alles erg wordt versimpeld.

Het belangrijkste is volgens mij dat kinderen later in staat zijn zelf informatie te vinden en te interpreteren. Ze moeten dus goed kunnen lezen, en een goed kader hebben waarin ze nieuwe informatie kunnen verwerken.

Je hoort tegenwoordig nogal eens praten over 'nutteloze kennis', maar kennis is helemaal niet nutteloos. Kennis is heel belangrijk om nieuwe kennis te kunnen begrijpen. Hoe minder feiten mensen weten, hoe moeilijker het is om nieuwe kennis een plaats te geven. Het is makkelijker om 'foute feiten' te wijzigen dan om nieuwe kennis te plaatsen zonder een kader waarin je het kwijt kan. Het komt dan op de grote hoop, je kan er niets mee, en je vergeet het dus gewoon weer.

Het is dus belangrijker dat kinderen veel 'weetjes' leren, zelfs al zijn die 'weetjes' misschien niet in alle sectoren van de maatschappij toepasbaar. Het is ook een recht van kinderen om op veel gebieden' weetjes' mee te krijgen. Dan kunnen ze later zelf bepalen wat ze met die kennis gaan doen.

Bijna alle kinderen in de westerse wereld zijn gedwongen om in bepaalde tijden in bepaalde lokalen aanwezig te zijn. Daar moeten ze bepaalde dingen gaan doen of ze dat willen of niet. Bovendien mogen ze het lokaal niet buiten tenzij ze toestemming krijgen van de docent. Als ze naar de WC moeten gaan moeten ze eerst voor toestemming vragen. Het lijkt me dus dat de basislijke rechten van kinderen om vrij te zijn te gaan waar ze willen en om hun eigen toestemming naar de WC te kunnen gaan is verloren.

Misschien moet ik een paar suggesties doen waarom iedereen recht heeft op onderwijs:

- mondigheid. Onderwijs moet het mogelijk maken dat mensen goed informatie kunnen nemen, begrijpen en erop kunnen reageren. Dat is een recht om te voorkomen dat mensen worden uitgebuit en gebruikt door profiteurs als de kerken, werkgevers, de overheid etc. Hoe 'dommer' de mensen zijn, hoe makkelijker je ze voor je eigen doeleinden kan inzetten.

De kerk floreerde ooit goed door mensen zo weinig mogelijk te stimuleren om te leren, en het analfabetisme in stand te houden. Daardoor konden mensen zelf niet uitzoeken hoe alles zat, en waren ze aangewezen op het bedrog waarmee de godsdiensten mensen op hun plaats probeerden te houden. Alleen al dankzij het feit dat analfabetisme hier praktisch niet meer voorkomt, maakt dat mensen zich niet meer zo makkelijk voor de gek laten houden.

Nu trappen we niet meer in wat de kerk zegt, maar natuurlijk worden er steeds nieuwe vormen van propaganda ontwikkeld om mensen om de tuin te leiden. Daarom moeten mensen handvatten hebben om te doorgronden waarom bepaalde informatie wordt gegeven.

- Werk en inkomen. Het onderwijs moet armoede door onkunde tegengaan. Hoe meer mensen kunnen en weten, hoe een beter werk ze zullen kunnen doen. (Uiteindelijk vind ik dat 'dom en slecht betaald werk' helemaal verboden zou moeten worden, maar in elk geval is het belangrijk dat mensen zo goed worden opgeleid dat ze niet hun hele leven hoeven af te stompen achter een lopende band of een supermarktkassa.)

Het valt mij bijzonder op dat de overheid tegenwoordig aanstuurt op meer 'lage opleidingen' omdat er geen mensen meer te vinden zijn die het 'domme, slecht betaalde werk' nog willen doen. Het is heel belangrijk dat mensen zo goed zijn opgeleid dat ze dwars door deze stopmzinnige retoriek heen kunnen kijken en er tegen in opstand komen. Als het werk zo dom en slecht betaald is dat niemand het nog wil doen, is er iets mis met dat werk, en moet je er niet voor gaan zorgen dat er een domme massa wordt gekweekt die voor ons het slavenwerk kunnen opknappen.

Iedereen heeft recht op een zo hoog mogelijke opleiding, juist om zich te kunnen verzetten tegen dergelijke retoriek, die bedoeld is om de elite te laten profiteren van ongeschoolden die ze voor zich kunnen laten werken. Want mensen die zo graag willen dat mensen werken voor een laag inkomen, leveren zelf geen cent van hun inkomen in, maar voegen er integendeel tientallen procenten aantoe.

- onze intellectuele capaciteit zo goed mogelijk benutten. De hele maatschappij profiteert ervan als mensen meer kunnen en weten, en als er geen armoede is doordat mensen door gebrek aan kennis en mondigheid niet in staat zijn hun leven goed op poten te zetten.
Bovendien zijn goed opgeleide mensen beter in staat de maatschappij op een efficiënte manier in te richten. Ook onze creativiteit kan er beter door ontwikkelen. Verder kun je op school allerlei vaardigheden aanleren die later nuttig kunnen zijn.

Als mensen hun persoonlijke capaciteiten en creativiteit beter in kunnen zetten voor de maatschappij, zijn ze ook niet zo gefrustreerd omdat ze niets om handen hebben en zichzelf steeds moeten vergelijken met mensen die beter in het leven staan.

Dit is zomaar een opzetje, misschien kan het wel veel beter. Als je eerst het doel van dit recht vaststelt, komt misschien daaruit rollen hoe je het onderwijs moet vormgeven, en wat je ze moet leren.

[itwei]

Hoi Els,

Bedankt voor je antwoord en je aanmoediging om mee te doen. Ik hoop daardoor ook mijn Nederlands te verbeteren.

Mijn punt was helemaal niet over het belang van onderwijs. Vanzelfsprekend is dat hoe slimmer de mensen en hoe meer ze weten hoe beter. Wat ik probeerde te zeggen was dat de manier waarin scholen kennis aan kinderen proberen te geven resulteert in het overtreden van andere belangrijke rechten van kinderen. Ik probeer niet te suggereren dat kinderen geen meer onderwijs moeten krijgen, ik vraag me wel af of er een andere manier is om kinderen de recht op onderwijs te geven zonder andere basislijke rechten te negeren.

Wat ik ook heel vervelend vind is dat na 12 jaar op school hebben de meeste kinderen (of liever volwassenen want ze al 18 jaar zijn) eigenlijk heel weinig kennis, vooral in vergelijking met het hoeveelheid jaren die geinvesteerd was. Ik heb enkele jaren hier in Nederland op de universiteit wiskunde les gegeven aan 1ste jaar studenten en de kennis die ik veronderstelde was altijd heel oppervlakkig (eigenlijk alleen wat kennis over de natuurlijke, gehele en reeele getalen, niks meer). Tot zover dat ik weet wordt in andere vakken ook niet meer dan heel oppervlakkige kennis verondersteld, kennis die binnen enkele weken geleerd kan worden.

De reden is volgens mij duidelijk. Als je kinderen dwingt dingen te leren dat ze niet interessant vinden dan herinneren hun ze het gewoon niet. Daarom moet steeds elk jaar het leerstof van het vorige jaar opnieuw geleerd wordt en als de kinderen dat steeds niet interessant vinden dan gebeurt nog hetzelfde het volgende jaar. Uiteindelijk zijn ze met school klaar, misschien wel ook met goede cijfers, maar als je iets niet interessant vind dan vergeet je het gelijk op het moment dat het tentamen af is (of misschien een paar weken daarna).

Kortom, ik zeg niet dat onderwijs niet belangrijk is, juist andersom!! Wat ik wel zeg is dat de huidige manier van het geven van onderwijs resulteert in het overtreden van basislijke rechten van kinderen. Bovendien is het huidige manier behoorlijk slecht in zover dat het eind product (namelijk 18 jarige mensen die slim en kennisrijk moeten zijn) eigenlijk niet over zoveel kennis beschikken. Daarom vraag ik me af hoe kan de recht van kinderen op onderwijs uitgeoefend kan worden zodat z'n andere belangrijke rechten niet overtreden worden en die ook effectief zal zijn.



IW

[Els]

Inmiddels heeft de rechter een andere beslissing genomen over het Hoornbeeck College. Helaas om de verkeerde reden:

http://www.nrc.nl/binnenland/article743 ... t_weigeren

School mag leerling toch niet weigeren
Door een onzer redacteuren
Rotterdam, 25 juli.

Het reformatorische Hoornbeeck College in Amersfoort moet een vorig jaar geweigerde leerling toch toelaten. Dat heeft het Amsterdamse gerechtshof gisteren beslist.

De school had de toen 16-jarige jongen niet toegelaten. Tijdens een rechtszaak in augustus vorig jaar over de weigering zeiden de ouders dat dat was gebeurd omdat zij thuis televisie en een niet-gefilterde internetverbinding hebben. Maar voor de weigering voerde de school bij de rechter ook andere argumenten aan, zoals de visie van de ouders op medezeggenschap, het gebruik van bepaalde bijbelvertalingen en het feit dat het zusje van de leerling wel eens een lange broek draagt.

De voorzieningenrechter oordeelde dat deze zaken in strijd zijn met de identiteit van de school, en dat de jongen daarom geweigerd mocht worden. De ouders gingen hiertegen in beroep.

In het arrest van gisteren stelt het gerechtshof dat een school weliswaar een leerling mag weigeren op grond van de religieuze richting, maar dat ze de regels dan wel consequent moet toepassen. Dat heeft de school niet gedaan, volgens het gerechtshof, omdat in eerdere gevallen zaken als televisie, een zusje met een broek of een afwijkende visie van de ouders op medezeggenschap geen breekpunt waren.

Deze ongelijke behandeling was vorig jaar voor de voorzieningenrechter niet genoeg reden om de ouders gelijk te geven. De rechter hechtte meer belang aan het argument dat de leefstijl van het gezin raakte aan de identiteit van de school.

Het Hoornbeeck College is een school voor middelbaar beroepsonderwijs, met behalve in Amersfoort ook vestigingen in Apeldoorn, Goes, Kampen en Rotterdam. „De school onderschrijft onvoorwaardelijk en geheel de Heilige Schrift als het onfeilbaar Woord van God alsmede de daarop gegronde Drie Formulieren van Enigheid”, schrijft het college op zijn website. De school telt in totaal vierduizend leerlingen.

Nu hebben mensen het geluk dat je in Nederland altijd nog naar een andere school kan als je zusje wel eens een lange broek draagt, maar hoe verregaand totalitair en inhumaan dit soort schoolregels zijn komt pas goed uit de verf als religie en staat niet meer gescheiden zijn. Deze scholen hoeven er kennelijk geen rekening mee te houden dat kinderen leerplichtig zijn en dat ze het recht hebben op onderwijs. Ze zijn er dankzij de godsdienst toe gerechtvaardigd kinderen hun basale rechten te ontzeggen.

Ik vind het onbegrijpelijk dat rechters hierin meegaan, en dat het het 'bijzonder onderwijs' is toegestaan te discrimineren en kinderen hun rechten te ontnemen.