Haddock schreef:Het ''vastleggen'' van bepaalde regels die het gebruik van de momentane wetenschappelijke methoden, beschermt de methode en diegene die ze uitvoert maar beperkt de vindingrijkheid , de creativiteit en oplossingen voor problemen.
De regels dienen ervoor om te voorkomen dat je denkfouten maakt en zodoende op een verkeerd spoor komt. Het kennen van de regels beperkt de creatieviteit niet, maar vergroot het aantal mogelijkheden om tot een juiste conclusie te komen. Denk maar aan iemand als Kasparov. Die kende enorm veel regels en stellingen uit zijn hoofd, maar dat beperkte zijn creativiteit niet, integendeel, hij wist voor alle stellingen een oplossing te bedenken, omdat hij zoveel mogelijkheden doorzag.
Natuurlijk zijn er schakers die menen creatiever te zijn door het beter te weten dan een regeltje, maar die doen dan wel vaker de 'foute zet'.
Als je elementaire regels om fouten te voorkomen niet toepast, is de reikwijdte van mogelijkheden alleen maar groter omdat je ook foute oplossingen toelaat.
Het gaat niet om artistieke richtlijnen waarvan de ervaring heeft geleerd dat ze de grootste hoeveelheid mensen aanspreken. Het gaat om 'goed' of 'fout'. Je gaat ook voor twee plus twee geen extra mogelijke antwoorden toelaten omdat dat de vindingrijkheid bevordert.
Misschien kun je anders een voorbeeld noemen van een redeneerfout die de creativiteit belemmert, want anders begrijp ik toch niet goed wat je wil zeggen.
Het is een fabeltje dat we te maken hebben met objectiviteit in wetenschap,
Zal het wetenschappelijk denken objectiever worden als redeneerfouten worden toegelaten?
we moeten volgens richtlijnen denken die het ''wetenschappelijk'' denken in eigen voordeel van die wetenschap en ONZE ''samenleving'' ondersteunen.
Dus de wetenschap bedenkt richtlijnen om fouten zo goed mogelijk uit te filteren, en als hierdoor vaak goede resultaten worden bereikt, kun je dit tégen de wetenschap inbrengen omdat zo'n foutenfiltersysteem in het voordeel van de wetenschap werkt?
De richtlijnen worden inderdaad bedacht om fouten te voorkomen. Als dat in het voordeel van de wetenschap is lijkt mij dat ze juist iets goed hebben gedaan.
Zouden er fenomenen zijn die waar te nemen zijn maar niet met de wetenschappelijke methode of,met een andere instelling in onze samenleving?? Ik beweer van wel.Dat betreft vooral onze mentale processen die niet te vangen zijn.
Dit is weer zo'n retorisch foefje dat heel leuk uitkomt in deze thread.
'Dingen die je wel kan waarnemen, maar die de wetenschap niet kan waarnemen'. Als iedereen het kan waarnemen, kan 'de wetenschap' het ook waarnemen.
Ik weet niet wat je bedoel met 'mentale processen die niet te vangen zijn'. Er kan een heleboel worden verklaard over 'mentale processen', omdat de basis hiervoor fysieke processen zijn.
Anderzijds zijn er ook dingen niet verklaard. Die dingen worden natuurlijk gewoon waargenomen, maar het is niet (of nog niet) bekend hoe het werkt.
Maar met redeneerfouten heeft dit volgens mij niet veel te maken. Redeneren heeft meer betrekking op de argumentatie, niet op de waarneming.
Iemand die dus beweert denk en redeneerfouten bij anderen waar te nemen beweert de objectiviteit te bezitten en het recht te bezitten anderen hiermee in hun denkvrijheid en uitingsvrijheid te moeten en mogen beperken.
Een redeneerfout is een objectief iets. Als jij een betoog houdt, en ik zeg vervolgens dat je arrogant bent en meent alles beter te weten, dan maak ik me schuldig aan een 'ad hominem', wat inhoudt dat ik jouw persoon in diskrediet brengt om de aandacht af te leiden van de argumenten die je inbrengt. Demagogen kunnen soms overtuigend zijn met zulke 'argumenten', maar dat is dan wel op de verkeerde grond, terwijl het werkelijke discussiepunt niet wordt besproken.
Als iemand zegt dat het aantal ooievaars invloed heeft op het aantal geboortes omdat in Hamburg in een jaar waarin veel kinderen geboren werden veel ooievaars waren, dan leg je een verband tussen dingen die niets met elkaar te maken hebben. Als je dit niet beseft, trek je makkelijk een verkeerde conclusie. Het gaat wel ten koste van het mooie geloof in de ooievaar, maar je kan niet vanuit een verkeerd sentiment over zo'n denkfout heenstappen.
Als Bush zegt 'wie niet voor ons is, is tegen ons', dan maakt hij zich schuldig aan een vals dilemma, waarbij hij het voorstelt alsof mensen Amerika steunen in de oorlog of zich tegen Amerika uitspreken. In werkelijkheid zijn er een heleboel andere oplossingen mogelijk, waarbij mensen Amerika wel steunen maar zich tegen een oorlog als oplossing uitspreken. Bush blokkeerde deze mogelijkheden in zijn oorlogsretoriek om te voorkomen dat de optie het terrorisme te bestrijden zonder oorlog bespreekbaar werd. Het is belangrijk dat dit wordt doorzien om er adequaat op te reageren.
Ik vind niet dat ik Bush in zijn creativiteit beperk als ik hierop wijs. Het valse dilemma beperkt juist de denkvrijheid en sluit oplossingen af.
Okee, geef jij nu een paar voorbeelden van hoe redeneerfouten de denkvrijheid en uitingsvrijheid beperken.
. Ook dat kan een wetenschappelijke conclusie zijn,maar een taboe.