Ik hoop dat ik minder bloederige sporen achterlaat dan de kruisvaarders destijds. Zij gebruikten vooral hun lansen en zwaarden om tegenstanders te verminken. Ik beperk me tot pen en papier, een stuk minder agressief. Het zijn juist de religieuzen die andersdenkenden niet met rust kunnen laten. Bijna alle religies vertonen zendingsdrang. Als mensen mijn boek niet willen lezen: even goede vrienden.’ (Bron: De Pers)
Het wapen van de atheist is niet het zwaard, maar het woord en de rede. Dit is de repliek van de Britse Amerikaan Christopher Hitchens op de beschuldiging aan het adres van atheïsten die zich in de publieke debat begeven dat zij een 'kruistocht' voeren. Hitchens doet een boekje open over religie tijdens een interview in De Pers.
Hitchens is een van de vele bekende atheïsten die de openbaarheid zoeken naar aanleiding van de agressie waarmee de islam en het christendom zich op dit moment op de voorgrond dringen. De seculiere maatschappij en de veiligheid van de open samenleving staan onder druk, doordat kapitaalkrachtige religieuze machten zoals het Vaticaan, groeperingen die invloed hebben op het Amerikaanse overheidsbeleid en theocratische olielanden zoals Iran en Saoedi-Arabië het verspreiden van religies financieren en wereldwijd promoten.
Door de vrije mening onder druk te zetten, vergane blasfemiewetten weer nieuw leven in te blazen, het invoeren van religieuze, antiseculiere en discriminerende wetten te ondersteunen, met behulp van oorlogen bevriende regimes in het zadel te helpen en terrorisme te sponsoren wordt de westerse vrije wereld ondermijnd. Het vrije woord waarmee atheïsten proberen deze ontwikkelingen aan de kaak te stellen en te ontmaskeren wordt met termen als 'militant atheïsme', 'kruisvaarders', 'agressie' en 'geweld' gelijkgesteld aan het geweld waarmee de religies hun ideologie verspreidden en controle uitoefenen over de maatschappij.
Hitchens prikt niets ontziend door de irrationale opvattingen en het relieuze imperialisme heen, en heeft hiermee meer invloed op de status van het geloof dan de kerkelijke en islamitische elite lief is. Traditioneel gedijen gelovige machthebbers op de devotie, respect, angst en onwetendheid van de gelovigen. Dit is de oorzaak waarom het vrije woord in een gelovig stelsel explosiever is dan een bom, en reden nummer één waarom men met alle middelen de invloed van scherpe critici probeert tegen te houden.
Hitchens is door zijn grote inzicht, parate kennis en ad remme humor een 'vijand' waar het 'onaantastbare' geloof veel van te duchten heeft. In deze tijden van hernieuwd misplaatst ontzag van de religies is het een verademing om zijn opvattingen te horen over de manier waarop men het geloof opnieuw als basis voor de maatschappij tracht te installeren.
