atheisme.eu home
Er is geen god - wij maken ons leven zelf - atheisme.eu

 
home | doelstellingen | forum | nieuwsbrief | boeken | zoek | contact | links |


Atheisme, een wereldbeeld zonder goden. Alles over waarom we een wereld nodig hebben gebaseerd op secularisme, humanisme, rationalisme en vrije kritiek.

Lees de doelstellingen. Suggesties en kritiek kunnen hier ook worden geplaatst.

Alle artikelen

Alfabetisch

CategorieŽn

linkdump
maatschappij
opinie
religie
wetenschap

Doe

Agenda, evenementen, tips

nieuwsbrief

netwerk

Meest gelezen

1. (33487) Vergelijk de bijbel met de kora…
2. (15647) AtheÔstische Beweging
3. (12229) Carol Tavris over cognitieve di…
4. (12211) Religie is een leugen gebaseerd…
5. (11726) Jill Bolte Taylor over de herse…
6. (11702) Geloof of wetenschap - Cees Dek…
7. (9782) Over bidden en de dood
8. (8956) Chris Buskes over de invloed va…
9. (8653) Bertrand Russell: waarom ik gee…
10. (8397) doelstellingen

Extra

Powered by Pivot - 1.40.4: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Interview met ex-terr… | Home | RelikwieŽn van Christ… »

Het ADHD-bedrog: is psychiatrie kwakzalverij?

16 05 07 - 00:00 - Categorie: wetenschap

Infidel GuyThe Infidel Guy zendt al een aantal jaren radioshows uit waarin gesprekken met diverse atheïsten worden gevoerd. Deze uitzendingen zijn op zijn website als podcasts te beluisteren.

In de radiouitzending van 21 april 2007 staan de neurologie en de moderne psychiatrie tegenover elkaar. Het woord 'stoornis' slaat in de medische wetenschap traditioneel op de emotie- en gedragsstoornissen die behoren tot het onderzoeksveld van de psychiatrie. De neurologie houdt zich bezig met fysieke aandoening van het zenuwstelsel. Maar inmiddels worden er steeds meer fysieke verbanden met psychiatrische stoornissen gevonden, en verschuift de psychiatrie naar de pathologische medische wetenschap. Fred BaughmanToch blijft de term 'stoornis' gereserveerd voor psychiatrische afwijkingen, terwijl 'ziekte' alleen wordt gebruikt voor fysieke klachten met een pathologische basis, ook al wordt met de term 'stoornis' niet verwezen naar de gedragsstoornis met een maatschappelijke oorzaak, maar wordt de fysieke oorzaak ervan geïmpliceerd. Is de scheidslijn tussen pathologie en psychiatrie inmiddels niet meer dan semantisch? En zo ja, wat is het probleem?

Centraal stond Fred A. Baughman, een neuroloog die betoogt dat geestesstoornissen geen ziektes zijn en dat psychiatrie geen wetenschap is, maar een vorm van kwakzalverij. Hij schreef ondermeer het boek The ADHD Fraud: How Psychiatry Makes 'Patients' Out of Normal Children".

Zijn tegenstander is dr. Steven Novella, een academische neuroloog verbonden aan de Yale University. Hij schrijft de column Weird Science, waarin hij bizarre opvattingen van onze tijd onder de loep neemt. Hij is ook medeoprichter van de New England Skeptical Society , schrijft bijdrages voor Quackwatch, een website die zich bezighoudt met frauduleuze zaken en pseudo-wetenschap op het gebied van de gezondheid, voor The skeptic's guide of the universe etc. Hij is van mening dat psychiatrie wel degelijk wetenschappelijk is.

Hier volgt een verslag van het debat.


Infidel Guy. Steven, wat is psychiatrie?

Steven Novella. Psychiatrie is het terrein van de medische wetenschap dat zich vooral bezighoudt met de gedrags- en stemmingsstoornissen, cognitie, gedachtes etc.

Infidel Guy. Fred, hoe sta je tegenover die definitie?

Fred Baughman. Het kan wel specifieker. In 1948 werden de psychiatrie en  neurologie gescheiden in aparte onderzoeksgebieden. Voor die tijd noemden vele artsen zichzelf neuropsychiaters. Tot hun patiënten behoorden mensen met emotionele problemen en gedragsproblemen, dus psychische patiënten, en ze hadden andere patiënten met werkelijke ziektes zoals beroertes of hersentumoren. Vanaf 1948 werd psychiatrie het gebied voor mensen met psychische problemen, wat dus geen ziektes zijn, en de neurologie kreeg te maken met fysieke problemen zoals beroertes, tumoren, multiple sclerose, epilepsie, hersenbeschadigingen etc. 

Steven Novella. Dat klopt in historisch opzicht misschien wel, maar in de laatste 20 jaar brokkelt dit onderscheid weer af, omdat we steeds vaker een biologische basis ontdekken voor stoornissen die tot het veld van de psychiatrie behoren.

Weefsel toont Alzeimer aan. Weefsel laat Alzheimer zien.

Fred Baughman. Dat sommige psychiaters stoornissen met betrekking tot ziektes als Alzheimer of Huntington behandelen, maakt de gebieden nog niet tot hetzelfde. Wat neurologie en psychiatrie bijeen zou brengen is als van een psychiatrische stoornis die voorkomt in de DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, psychiatrisch handboek, een systeem voor classificatie en diagnostische criteria van psychiatrische stoornissen) kan worden bewezen dat het een pathologische basis heeft in het zenuwstelsel. 

Alzheimer is een ziekte, waarvan objectieve afwijkingen door autopsie en microscopisch onderzoek in onder andere het weefsel kunnen worden aangetoond. Maar over psychiatrische stoornissen als ADHD (attention-deficit/hyperactivity disorder) of bipolaire OCD (obsessive compulsive disorder) zeggen psychiaters regelmatig dat het om ziektes gaat, hoewel dit niet is bewezen. In de literatuur wordt hierover niets vermeld.

Steven Novella Steven Novella

Steven Novella. Daar ben ik het niet mee eens. Specialisaties ontwikkelen zich zowel vanuit de behandelmethodes als vanuit rond het onderwerp dat ze behandelen. Specialisten hebben bepaalde kennis en een bepaald behandelingsrepertoire tot hun beschikking. Maar dat wil niet altijd zeggen dat de onderliggende oorzaak van de ziekte die ze behandelen niet pathologisch is.
Sommige patiënten vertonen een stoornis die psychiatrisch lijkt. Ze lijden bijvoorbeeld aan psychoses en hallucinaties. Maar dan blijkt dit toch veroorzaakt te worden door iets fysieks, zoals een tumor. Dit wordt door pyschiaters niet behandeld, dus dan worden ze doorverwezen naar een neuroloog. Maar de symptomen zijn in eerste instantie psychiatrisch, dus ze komen toch eerst bij een psychiater terecht.
Dus het is vooral de behandeling die bepaalt of iemand door een psychiater of door een neuroloog wordt behandeld en niet zozeer de symptomen die ze hebben. 

Een ander punt is dat volgens dr. Baughman alleen hersenstoornissen toelaatbaar zijn die een pathologische basis hebben, zoals abnormale cellen of structuren etc. Volgens mij is dat de kern van het verschil in standpunt.

Fred Baughman. Dat is het verschil tussen psychiatrie en neurologie. Het gaat niet om onze mening. Van diverse psychiatrische stoornissen wordt regelmatig gezegd dat het gaat om ziektes terwijl dit op geen enkele manier wordt ondersteund door de literatuur. Er is geen microscopisch of biochemisch bewijs te vinden van een organische afwijking, en dit is zo voor alle psychiatrische stoornissen die in de DSM zijn opgenomen.

Steven Novella. De functie van de hersens is in zekere mate afhankelijk van de kwaliteit waarmee bepaalde hersendelen met elkaar zijn verbonden en van de activiteit van neurotransmitters.

Fred Baughman. Je praat in algemeenheden.

MRI-scanner MRI-scanner

Steven Novella. Denk bijvoorbeeld aan dopaminereceptoren. Je kan de metaboliek in verschillende delen van de hersens meten, je kan de interactie tussen verschillende onderdelen van de hersens meten. De techniek is sterk verbeterd,  met bijvoorbeeld de MRI-scan kunnen allerlei processen worden gemeten en functies worden herkend.

Fred Baughman. De psychiatrie neemt aan dat omdat er inmiddels veel over de biochemie van de hersens wordt begrepen er ook ziektes van deze biochemische systemen kunnen bestaan. Dit wordt aangenomen zonder onderzoek of bewijs.

Steven Novella. Volgens mij is dat niet waar. Om te beginnen is het een redelijke aanname dat er met elk lichaamsdeel dat een specifieke taak heeft een ziekte of stoornis kan worden geassocieerd, waardoor het slecht kan functioneren. Elke functie in het lichaam kan te zwak of te sterk werken of helemaal niet, of zijn uitgevallen etc. Dus waarom zouden de hersens of de losse onderdelen hiervan op magische wijze zijn uitgezonderd? Waarom zou er niet een stoornis kunnen zijn verbonden met elk deel van de hersens waardoor het minder goed werkt dan zou moeten?

Fred Baughman. Dat is wel heel interessant om bij stil te staan, maar het is nog iets heel anders om de aanwezigheid van zo'n fysieke stoornis aan te tonen.

Infidel Guy. Steven, kun je een voorbeeld noemen van zo'n psychiatrische stoornis waarvan Fred zegt dat het geen ziekte is?

Combinatie mri-scan en petscan van bloedtransport in de hersens. Combinatie van mri-scan en petscan laat bloedtransport in de hersens zien.

Steven Novella. Ik denk inderdaad dat we het onderscheid moeten maken tussen een ziekte en een stoornis, en ik wil hier geen semantische discussie over voeren. We moeten wel het verschil onderscheiden tussen verschillende dingen die in het lichaam verkeerd kunnen gaan. Niemand zegt dat schizofrenie of ADHD of een zware depressie te wijten zijn aan klassieke pathologische processen in de hersens. Maar in honderden studies is aangetoond dat er statische verschillen zijn in de hersens van mensen die deze aandoeningen wel hebben en mensen die ze niet hebben. Bepaalde delen van de hersens waarvan je denkt dat ze niet zouden werken, functioneren te zwak, deze delen zijn dunner of kleiner. We bekijken dit op alle mogelijke manieren. We meten de electriticiteit, het bloedtransport, we kijken naar het volume van de cortex, naar de activiteit van neurotransmitters, maar hoe je het ook bekijkt, het zijn allemaal verstoringen die je kan waarnemen in de relevante hersenonderdelen.

Fred Baughman. Maar stel, iemand komt je praktijk binnen met symptomen van een psychose of schizofrenie. Welke specifieke test kan dan objectief een afwijking aantonen die bewijst dat schizofrenie de juiste diagnose is? Dat is tenslotte toch de taak van een arts.

Steven Novella. Dan heb ik ook een vraag. Heb je wel eens iemand met migraine onder behandeling gehad? Hoe toon je de pathologische processen aan die migraine veroorzaken?

Fred Baughman. In bepaalde gevallen kan hiervan een objectieve oorzaak worden aangewezen aan de hand van bestaande onderzoeken.

Steven Novella. Ook als de zichtbare symptomen subjectief zijn weten we alleen wat de patiënt ons vertelt. Er zijn ook hoofdpijnpatiënten die geen objectief zichtbare ziektebeelden laten zien.

Fred Baughman. Je bent aan het klinisch oordeel overgeleverd om te beslissen of dat leidt tot een diagnose van migraine waarvoor specifieke medicatie nodig is.
Ik zou niet proberen dat punt te maken als er niet een paar objectieve verschijnselen waren waar je je in het geval van psychiatrische ziektes op kan beroepen.

Steven Novella. Mensen met hoofdpijn zullen het hier niet mee eens zijn.

Fred Baughman. Dat is een overeenkomst met vele pijnsyndromen waarbij het moeilijk is objectief bewijs te vinden. Maar hier gaat het erover of een stoornis is opgenomen in de DSM, en vooral die stoornissen waarvan bekend is dat ze via onderzoek met een specifieke histologische of biochemische hersenafwijking kunnen worden aangetoond. En die blijken niet voor te komen. Het is dus geen kwestie van een meningsverschil of semantiek, de vraag is of een stoornis kan worden aangetoond met specifiek bewijs, en dat bewijs is er niet. De psychiatrie komt met de ene na de andere stoornis die het resultaat zouden zijn van een chemisch onbalans, terwijl hier in de beschrijving van de medische literatuur geen voorbeelden van te vinden zijn. Dat komt dus neer op bedrog en fraude.

Steven Novella. Wel, ik nodig de luisteraars uit zelf op het net te gaan zoeken naar ADHD, dan zie je dat er ontelbare studies bestaan.

Fred Baughman. ADHD is een van de meest onderzochte stoornissen ter wereld, dus het feit dat er vele studies worden gevonden is op zich geen bewijs dat mijn stelling niet klopt. Het punt is dat geen van deze onderzoeken aantoont dat ADHD een ziekte van het zenuwsstelsel is.

Infidel Guy. Fred, over die migraine, ook al blijkt uit onderzoek geen fysieke afwijking die migraine kan veroorzaken, je behandelt de patiënt toch voor migraine, want dat is hun klacht.

Fred Baughman. Er zijn bepaalde situaties waarin het moeilijk is om fysieke afwijkingen aan te tonen. Migraine heeft geen pathologische oorsprong in de hersens, het heeft waarschijnlijk te maken met problemen in het vaatstelsel, en er bestaan wel scanmethodes om dit te laten zien, maar die zijn niet algemeen in gebruik.

Infidel Guy. En als je een patiënt hebt die alle symptomen heeft van een schizofreniepatiënt, maar het is niet aantoonbaar, zou je deze persoon dan toch behandelen als schizofreniepatiënt, of wat doe je er dan mee?

Fred Baughman. Volgens mij is schizofrenie een geestesstoornis, de oorzaken zijn vooral psychisch, de situatie, de omgeving etc. Ik heb dus geen probleem met schizofrenie als diagnose, maar het kan niet worden bewezen dat het om een organische hersenziekte gaat, die wordt veroorzaakt door een fysieke afwijking. Op dezelfde manier heb ik dus ook geen probleem met vaststellen van ADHD als gedragspatroon, maar ik heb er wel een probleem mee als psychiaters of neurologen zeggen dat dit een hersenziekte is. En net zo min als de aanwezigheid van een specifieke afwijking kan worden aangetoond, is er een bewijs voor een behandeling die specifiek bij deze diagnose hoort.

Infidel Guy. Hoe onderscheid je dan 'abnormaal functioneren van de hersens' of 'geestesstoornis' en een 'ziekte'?

Fred Baughman. Een ziekte heeft te maken met een fysieke afwijking, zoals bijvoorbeeld kanker. Die kun je opsporen door foto's te maken en door het weefsel onder een microscoop te bekijken, en daar kun je dan een specifieke behandeling op toepassen. Multiple sclerose kun je ondubbelzinnig waarnemen op een MRI hersenscan.
Phenylketonuria wordt gekenmerkt doordat een enzym ontbreekt dat het chemische bestanddeel phenylalanine moet afbreken. De concentratie hiervan wordt daardoor veel te hoog en richt schade aan aan de hersens. Het gaat om een aangeboren ziekte. Als deze bij de geboorte kan worden vastgesteld, krijgt de patiënt direct een dieet waarmee deze ernstige hersenschade kan worden voorkomen. Het betreft hier dus een specifieke chemische afwijking. Er bestaan een paar honderd verwante aangeboren afwijkingen in de chemie van het lichaam die kunnen worden opgespoord aan de hand van specifieke tests.
Maar de psychiatrie maakt gebruik van hetzelfde jargon met betrekking tot de verzonnen stoornissen die voorkomen in hun statistische handboeken.
Er moet van ADHD eerst in de wereldliteratuur een eerste case report verschijnen met bewijs van welk chemisch bestanddeel abnormaal is, en anders is er geen sprake van een ziekte. Maar zo'n rapport is er niet.

Met elkaar verbonden zenuwcellen of neuronen vormen neurale netwerken die informatie doorgeven met behulp van chemicaliën en electrische stroompjes. Met elkaar verbonden zenuwcellen of neuronen vormen neurale netwerken die informatie doorgegeveven met behulp van chemicaliën en electrische stroompjes."

Steven Novella. Nogmaals, er zijn veel aannames in het betoog van dr. Baughman, maar het is een gegeven dat de kennis over de werking van het brein in de laatste twintig jaar enorm is toegenomen.
Veel mensen maken onderscheid tussen een ziekte en een stoornis. Een stoornis moet je niet te verwarren met klassieke pathologische problemen, het gaat om dingen die gewoon niet goed werken, omdat in de hersens de verbindingen en neurotransmitters niet goed functioneren. Er zijn bijvoorbeeld mensen met een grote taalbeperking, omdat hun hersens gewoon niet goed zijn aangelegd om goed te kunnen lezen of spreken. Zij hebben een leesstoornis. Of andere draden zijn niet goed verbonden waardoor mensen niet in staat zijn de eenvoudigste berekeningen uit te voeren. Behalve misschien psychische therapie of training bestaan er geen specifieke behandelmethodes voor deze stoornissen, omdat we hiervoor nog niet de juiste techniek hebben.

Dus bepaalde hersenonderdelen functioneren in een bepaalde groep mensen niet goed, en dat noem je een stoornis voor zover het een probleem veroorzaakt, afhankelijk van de situatie of de culturele omgeving waarin deze mensen leven. In een analfabetische cultuur waarin niet wordt gelezen, heb je geen last van een stoornis die dislexie veroorzaakt. 

Andere delen van de hersens, bijvoorbeeld delen van de voorhoofdskwabben en de neocortex, stellen ons in staat ons te concentreren op langdurige taken, de zogenaamde uitvoerende functies, die ons in staat stellen over dingen na te denken, te oordelen over ons gedrag, ons gedrag af te remmen.

Petscan met links de hersens van iemand met schizofrenie, rechts van een gezond persoon. Petscan met links de hersens van iemand met schizofrenie, rechts van een gezonde persoon.

Speciale delen van de hersenen maken het mogelijk de werkelijkheid te testen, te belissen wat wel en wat niet echt is. Die functie zetelt vooral in de neocortex van de voorhoofdskwabben. En elk van die delen kan niet goed werken en zo een stoornis veroorzaken. Ze kunnen grote schade aanrichten en vermogens die iedereen bezit zeer sterk beperken. Schizofrene mensen hebben een verzwakt vermogen om de realiteit te testen. Ze begrijpen niet dat het onrealistisch is om te denken dat ze geheime boodschappen ontvangen via het nieuws. Mensen die de diagnose ADHD hebben zijn niet in staat zich lang genoeg op een taak te concentreren om in de maatschappij te functioneren. Probeer te begrijpen waarom we dit onderwerpen aan 'willekeurige criteria'. Omdat ze niet voldoen aan de criteria van de klassieke pathologie, zouden het geen stoornissen zijn. Dat is onzin

Een ander criterium dat dr. Baughman willekeurig noemt is, ging over het vaststellen van een diagnose in de praktijkkamer voor een bepaalde patiënt. Dat is een probleem bij veel ziektes die worden behandeld. Ik noemde het voorbeeld van migraine omdat dat de beste analogie is met de psychiatrische ziektes. Voor hoofdpijn bestaat evenveel literatuur die laat zien dat er problemen zijn met bepaalde paden en een afwijkende graad van activiteit in de hersens. Precies hetzelfde geldt voor schizofrenie, ADHD en diverse psychiatrische stoornissen.

Fred Baughman. Migraine is een pijnsyndroom, en het is dus subjectief, tenzij de patiënt bepaalde objectieve fysieke afwijkingen vertoont. Maar omdat er vaak geen objectieve basis is voor het vaststellen van de oorzaak van hoofdpijn, hoeft er analoog hieraan voor geen enkele stoornis die is opgenomen in de DSM een objectieve basis te bestaan. Van geen enkele van deze stoornissen is aangetoond dat het ziektes zijn door hiervoor een objectieve fysieke abnormaliteit aan te tonen, bijvoorbeeld een biochemische afwijking zoals bij phenylketonuria diabetes ...

Steven Novella. Niemand noemt het ziektes, het gaat om stoornissen.

Fred Baughman. Tijdens onze opleiding medicijnen studeerden we de pathologie van ziektes, en tot het college pathologie behoorden geen psychiatrische ziektes.

Steven Novella. Ik erkende al dat het niet om ziektes ging.

Fred Baughman. Omdat iedereen voorbij gaat aan degenen die werken in de geestelijke gezondheidszorg en tegen ouders van normale kinderen zeggen dat de chemische samenstelling van de hersens van hun kind niet in balans is, en dat hij daarom deze of gene pil moet nemen, terwijl er geen enkele ziekte is aangetoond.

EEG-scanSteven Novella. Voor vele stoornissen toont de literatuur duidelijk aan dat de diagnose geldig en betrouwbaar is. De diagnose is gebaseerd op echte feiten die we kunnen waarnemen via MRI-scans, EEG's, en dat er verband is met veranderingen in de biologische gesteldheid van de hersens. Deze waarnemingen funderen de diagnostische criteria binnen de psychiatrie. Het toont ook aan dat de stoornissen een biologische basis hebben. Er is ook bewijs voor een genetische component van deze stoornissen, bijvoorbeeld door onderzoek met tweelingen en andere epidemiologische studies. Er begint langzaam duidelijk te worden wat het verband is tussen specifieke genen en stoornissen. Het gaat daarbij om een complex terrein. Ik geloof niet dat er stoornissen zijn die zijn terug te voeren op één enkele pathologische oorzaak. Het gaat om groepen stoornissen, met mogelijk meerdere onderliggende oorzaken die zich op een bepaalde gemeenschappelijke manier uiten of op een bepaalde manier de functie van de hersens beïnvloeden. 

Lou Gehrig tijdens zijn afscheid. Baseballer Lou Gehrig tijdens zijn afscheid wegens zijn ziekte ALS of motorneuronziekte

Geen van die correlaties zijn honderd procent nauwkeurig, maar hetzelfde geldt ook in de reguliere medicijnenleer, waarin ook ziektebeelden voorkomen die in feite een groep van ziektes zijn, zoals bijvoorbeeld amyotrophic lateral sclerosis of Lou Gehrig's disease. Hiervoor zijn vele biochemische, genetische of epidemiologische kenmerken die geen van alle stoppen bij de grens, omdat het waarschijnlijk om een cluster van afwijkingen gaat. Ik zie dus geen duidelijk onderscheid tussen psychatrie en de rest van de medische wetenschap. We hanteren dezelfde wetenschappelijke criteria, we hebben het over dezelfde biologische basis. Het enige onderscheid is dat we ons beperken tot de hersens, en wel uitsluitend op het niveau van de fysieke aanleg ervan en de biochemische activiteit van de neurotransmitters, niet volgens de regels van de klassieke pathologie.

Ik ben het er ook niet mee eens dat psychiaters medicijnen voorschrijven op basis van een soort samenzwering, en ik geloof ook niet dat ze zeggen: wij kunnen bewijzen dat uw kind chemisch uit balans is. Er is net als op andere gebieden in de medische wetenschap bewijs voor dat de medicatie veilig en effectief is, en dat de voordelen opwegen tegen de risico's. Er is dus een redelijke, realistische, rationele, medisch verantwoorde en ethische basis om zo'n behandeling aan te beveleven.

Zenuwcel met dendrieten en zenuwvezel die electrische stroompjes doorgeeft. Zenuwcel met dendrieten en zenuwvezel waarin electrische stroompjes worden doorgegeven.

Fred Baughman. Er worden interessante dingen aan de orde gesteld. Wat betreft ziektebeelden die worden bepaald door meerdere oorzaken zoals ASL of Lou Gehrig's disease, ook dan gaat het om specifieke ziektes. Bij ASL treedt verlies van spiermassa op en er ontstaan bewegingen in de spieren doordat de motorneuronen, zenuwcellen die de spierbeweging controleren, zijn beschadigd. De motorneuronen krimpen en verdwijnen, zodat de spieren niet langer worden aangestuurd, waardoor ze zwakker en kleiner worden. Er kunnen duidelijke afwijkingen worden vastgesteld van het ruggemerg en de hersenstam. Je kan door onderzoek een specifieke ziekte vaststellen.

Psychiatrie onder dezelfde kap krijgen als de rest van de medische wetenschap werkt misschien als je te maken hebt met naïeve patiënten die er niet tegenin kunnen gaan, maar het gaat dan niet meer om een geldig medisch debat. ALS is een echte ziekte. Schizofrenie is geen ziekte in de zin dat ALS een ziekte is.

Infidel Guy: Steven, maak nog eens duidelijk waarom je die analogie ter sprake bracht.

Steven Novella. Ik had al gezegd dat schizofrenie niet een ziekte is in de klassieke betekenis van het woord. Ik noemde de analogie met ALS alleen maar om duidelijk maken dat het niet om een enkelvoudige oorzaak gaat  maar om een cluster van oorzaken, en alleen in dat ene opzicht is het analoog aan schizofrenie.

Fred Baughman. De manier waarop in de psychiatrie het woord 'stoornis' gebruikt wordt, betekent het precies hetzelfde als 'ziekte'. 

Infidel Guy. Iedereen vindt het toch allemaal erg verwarrend. Wat is nou  het verschil tussen een stoornis en een ziekte? Als er iets mis is, zou je toch verwachten dat je bewijs kan vinden dat er iets veranderd is, misschien nog niet nu, maar dan misschien later.

Steven Novella. Maar er is bewijs voor te vinden. Zoek in de literatuur en je vindt de fysieke bewijzen voor bepaalde stoornissen op verschillende niveaus. Je ziet dan bijvoorbeeld dat de hersens anders werken dan bij mensen voor wie de diagnose niet is gesteld.

Fred Baughman. Maar dan komt weer de patiënt in de praktijk van de dokter. Er zijn geen tests die een fysieke afwijking vaststellen.

Steven Novella. Dit zijn volstrekt willekeurige criteria.

Infidel Guy. Steven, wat bedoel je hiermee? 

Steven Novella. De heer Baughman zegt dat er geen biologisch bewijs is te vinden voor psychiatrische stoornissen, maar er is overvloedig bewijs. Maar dan introduceert hij de willekeurige criteria die de psychiatrie zou hanteren.

Fred Baughman. Laten we dan een specifiek voorbeeld nemen. Waar is in de literatuur te vinden dat ADHD een organische afwijking is?

Steven Novella. Er liggen hier voor me onderzoeken waarin disfunctionele aandachtsnetwerken in kinderen met ADHD worden aangetoond...

Fred Baughman. Nee, er is hersenonderzoek nodig dat microscopische afwijkingen van de hersens aantoont...

Steven Novella. Nee, dat is niet nodig.

Fred Baughman. Zonder zo'n fysiek bewijs is er geen sprake van een ziekte maar van een psychisch of psychiatrisch probleem, geen organische stoornis. 

Steven Novella. Hypoactivation in prefrontal and temporoparietal brain regions during motor inhibition - Dat is een technische term, maar het houdt in dat er sprake is van een verminderde activiteit in die delen van de hersens die te maken hebben met aandacht en het verwerken van informatie.

Fred Baughman. Dat is allemaal theoretisch, maar er is geen bewijs. Er is niet één artikel...

Steven Novella. Je moet ook niet één artikel lezen, je moet alles lezen.

Fred Baughman. We weten allemaal dat er duizenden artikelen bestaan over ADHD, en geen enkele noemt een bewijs. Ik heb naar het FDA geschreven, ik heb Peter Jenson geschreven (voormalig hoofd psychiatrie van het National Institute for Mental Health), ik heb Xavier Castellanos geschreven, en die schreef mij terug, ik geloof rond 1998, dat er geen bewijs is dat ADHD een organische ziekte is. Tijdens een conferentie waarvoor ik sprak in 1998 werd hersenatrofie gepresenteerd, een afwijking die zou zijn veroorzaakt door ADHD, maar iedereen die aan het onderzoek had deelgenomen die atrofie vertoonde, had een langdurige behandeling met het stimulerende middel amfetamine gehad. Dit was de enige fysieke variabele, en waarschijnlijk de oorzaak van het krimpen van de hersens. Geen enkel onderzoek heeft sindsdien iets opgeleverd.

MRI-scan waarop de gebieden zichtbaar zijn bij het concentreren op een taak. MRI-scan waarop de gebieden zichtbaar zijn die actief zijn bij het concentreren op een taak.

Steven Novella. Het zou heel opmerkelijk zijn als amfetamine alleen atrofie zou veroorzaken in die gedeeltes van de hersens die een rol spelen bij ADHD. Het is selectief voor die delen van de hersens waarvan je verwacht dat ze iets te maken hebben met ADHD.
Ten tweede: er is wel nieuw onderzoek geweest. Het doen van onderzoek vergt een lange tijd, maar sinds acht jaar geleden zijn er verschillende onderzoeken geweest die lieten zien dat kinderen met en kinderen zonder medicatie dezelfde afwijking van de hersens had. Ik heb de stukken hier voor me liggen. Zoek op medication naive en je vindt ze.

Er is dus reden te denken dat deze hersengebieden kleiner zijn omdat ze niet zo goed functioneren als bij mensen die geen ADHD hebben.

Fred Baughman. We hebben zes miljoen kinderen in het land met het label ADHD, en zo'n 90 % ervan krijgen gevaarlijke medicijnen. Maar waar is de test die het onderscheidt en de diagnose stelt van een afwijking die zo'n drastische behandeling rechtvaardigt?

Steven Novella. De diagnostische criteria zijn bevestigd op dezelfde manier als diagnostische criteria voor andere stoornissen die we behandelen. Het medicatieonderzoek liet zien dat de voordelen opwegen tegen het risico, en dat de medicijnen in het algemeen veilig en effectief zijn.

MRI-scan die de ziekte Creutzfeld Jacob laat zien. MRI-scan die de ziekte Creutzfeld Jacob laat zien.

Fred Baughman. Nogmaals, volgens de medische wetenschap kan een arts alleen zeggen dat jij of je zoon of je ouders abnormaal zijn als hij iets laat zien waaruit dit blijkt. Als ze een knobbel in de buik kunnen zien, wijst dat op een ziekte...

Steven Novella. Dat is een ouderwetse zienswijze

Fred Baughman. Je probeert hier de psychiatrie te valideren met feiten die er niet zijn.

Infidel Guy. Steven wil weten hoe je tegenover dyslexie staat.

Fred Baughman. Toonaangevende dyslexiedeskundigen, Sally Shaywitz en Bennett Shaywitz, verbonden aan Yale University, deden een interessant onderzoek, dat ze publiceerden in The New England Journal in 1992. Zij maten op openbare scholen in Connecticut dyslexia aan de hand van discrepantietests. Ze bepaalden het IQ van de kinderen en keken vervolgens naar hun cijfers voor lezen, en deze trokken ze af van het IQ, en zo verkregen ze het discrepantiecijfer. Hiermee vonden ze een aantal dyslectische kinderen. Deze kregen geen enkele behandeling en nergens werd ingegrepen. Het bleek dat in het derde jaar nog maar 28 procent van deze kinderen nog dyslectisch waren. De meerderheid was er dus bovenuitgegroeid. Hun conclusie was dat dyslexie geen diagnosticeerbare stoornis was. Toch wordt er nog steeds over dyslexie gesproken alsof het een hersenziekte betreft. Maar er bestaat geen test die kan uitwijzen dat sterk analfabetische kinderen een hersenziekte hebben die voor hun analfabetisme verantwoordelijk is.

Infidel Guy. Steven, wil je hierop reageren.

Steven Novella. Zeker. Als je kinderen wil testen, moet je de test aanpassen aan hun leeftijd. Dit soort onderzoeken die de grenzen van onze diagnostische mogelijkheden onderzoeken, verkeren in een grijs gebied. Het blijft een feit dat een bepaalde percentage op volwassen leeftijd nog steeds zo slecht leest dat je kan spreken van een stoornis.

Fred Baughman. Een groot aantal kinderen dat niet kan lezen is op een gegeven moment naar speciale scholen gegaan, waar ze wel leerden lezen. Het bleek dat ze gewoon niet op de goede manier hadden leren lezen.

Infidel Guy. Maar er zijn veel mensen van een jaar of veertig die nog altijd niet kunnen lezen. Hebben die dan nooit op de goede manier leren lezen?

Fred Baughman. Volgens een recent onderzoek is er een grote groep volwassenen die je zwak alfabetisch kan noemen, die inderdaad niet goed hebben leren lezen.

Infidel Guy. Er is een beller, de eerste en enige deze uitzending, dr. Johnatan Lovy.

Lovy. Ik zit geboeid te luisteren naar deze interessante discussie tussen dr. Baughman en dr. Novella. Ik wou van dr. Baughman weten of dementie volgens hem een ziekte is.

Fred Baughman. Dementie wordt bijna altijd veroorzaakt door organische schade aan de hersens.

Lovy: Hoe stel je de diagnose?

Fred Baughman. Een organisch hersensyndroom kan alleen klinisch worden vastgesteld. De diagnose verloopt bovendien door uitsluiting. Je doet catscans of MRI scans,

Lovy. Je sluit dus organische ziektes uit om een organische ziekte te kunnen vaststellen?

Fred Baughman. Van deze organische ziekte kun je de diagnose niet stellen. Bij een autopsie geeft het weefsel wel uitsluitsel.

Lovy. Wat voor bewijs laat het weefsel zien?

Fred Baughman. Bijvoorbeeld gedegeneerde zenuwvezels...

Lovy. Dat vind je bij de ziekte van Alzheimer. Waar ik eigenlijk naar toe wil is dat onderscheid tussen stoornis en ziekte. Als ik vraag naar dementie, heeft u het onmiddellijk over de ziekte van Alzheimer, een ziekte die behoort tot de constellatie van dementiesymptomen. Mijn punt is dat het verschil tussen een ziekte en een stoornis is dat een stoornis het eindpunt is van een pathologische proces dat leidt tot het slecht functioneren van het organisme. Een feitelijke ziekte is een specifiek organisch-pathologisch gegeven dat leidt naar de stoornis. Bij dementie zijn vele oorzaken betrokken die kunnen leiden naar een bepaalde stoornis. Je moet dus voorzichtig zijn met de klinische diagnose.

Weefsel toont Lewy body's disease aan. Weefsel laat Lewy body's disease zien.

Maar de stoornissen die wij dementie noemen kunnen worden veroorzaakt door een verscheidenheid aan ziektes zoals Alzheimer, Parkinson-gerelateerde ziektes, Lewy body disease of andere ziektes, het kan gepaard gaan met psychotische verschijnselen etc. Dit is een hele zinvolle manier van classificeren in de medische wetenschap. Diabetes bijvoorbeeld is in wezen een stoornis die kan worden veroorzaakt door een verscheidenheid aan ziektes. Een ander totaal van fysieke oorzaken kan leiden naar een ander soort behandeling. Als ik bij de ene patient Alzheimer vaststel en bij de andere de ziekte van Lewy body en ik geef de een een typisch antipsychoticum en de ander een atypisch antipsychoticum en ik heb het onderscheid niet gemaakt, dan kan ik een aanklacht tegemoet zien, want nu is er een serotoninesyndroom ontstaan. Dus in principe is het heel nuttig om het onderscheid te maken tussen een ziekte en een stoornis.

Als je met psychiatrische ziektes te maken hebt, heb je te maken met stoornissen, want we hebben nog niet de verschillende ziektes bepaald die leiden naar een overkoepelende pathofysiologie van bijvoorbeeld een zware depressie of schizofrenie. Maar als internist kan ik wel zeggen dat er ziektes bestaan die leiden naar de stoornis depressie. Lupus kan bijvoorbeeld worden geassocieerd met depressie en psychoses. Hieruit kun je de conclusie trekken dat er een organische basis is voor deze stoornissen.

Fred Baughman. Om even terug te komen op stoornis en ziekte, in wezen betekenen deze woorden hetzelfde. In de psychiatrie heeft men het liever niet over ziektes omdat ze beseffen dat er geen psychiatrische stoornis in de DSM is opgenomen die is terug te voeren op een organische ziekte. Ze houden dus vast aan de term stoornis omdat het publiek niet beseft wat dit inhoudt. Maar de laatste tijd beweren psychiaters dat het in geval van psychiatrische diagnoses ook om ziektes zijn. Maar de definitie van een stoornis in het medisch woordenboek van Stedman zegt dat een stoornis een verstoring is van functies, structuur of beide, en dat het dus het equivalent is van een objectieve afwijking of ziekte. 

Steven Novella. Er kan dus sprake zijn van het slecht functioneren van dopaminereceptoren. Dat kun je ook een stoornis noemen.

Fred Baughman. Maar het is essentieel als je wil bepalen of ADHD een afwijking van de hersens is, een ziekte of een stoornis. Maar hierover bestaat geen case report...

Infidel Guy. Hmm, er is nog steeds veel vuurwerk hier, maar we zijn aan het einde van de show aangeland. Ik geef nu Fred twee minuten om alles te zeggen wat hij wil, en daarna krijgt Steven ter afsluiting ook twee minuten waarin hij zijn hele ei kwijt kan. Okee Fred.

Fred Baughman. De diagnose ADHD is dus gesteld voor zijn 5 tot 6 miljoen kinderen. Er is vastgesteld dat zij aan een hersenziekte lijden terwijl geen fysiek of neurologisch onderzoek heeft plaatsgevonden, er bestaat geen biochemische test, geen hersenscan om de diagnose te stellen. Maar wel krijgen ze gevaarlijke, verslavende medicijnen, meestal amfetamine. Een studie meldde dat meer dan 90 % van de patiënten bij hun eerste bezoek medicijnen krijgen, en een diagnose plus een psychiatrisch label. Het aantal patiënten dat medicijnen krijgt is dus astronomisch hoog. Zo'n veertig procent van de patiënten die bij de internist komen, blijkt na onderzoek geen organische ziekte te hebben, maar psychiaters claimen bij 91 % van de patiënten een ziekte te hebben gevonden die met medicijnen is te behandelen. De meerderheid krijgt een giftig, gevaarlijk antipsychoticum. Kinderen krijgen medicijnen voor een bipolaire persoonlijkheidsstoornis waarvan de DSM zegt dat een ziekte niet kan worden aangetoond. Het gaat dus om medisch normale kinderen die zeer schadelijke medicijnen krijgen toegediend. Dat is dus het probleem met psychiatrie. Er zijn geen aantoonbare ziektes, maar er is altijd een behandeling met medicijnen, en die medicatie heeft alles te maken met de overwelmende macht van de farmaceutische industrie, zowel financieel als wat wetgeving betreft. De psychiatrie kan niet onafhankelijk en wetenschappelijk functioneren omdat ze aan de leiband lopen van de farmaceutische industrie.

Steven Novella. De kern van dit verhaal is dat er een klassieke aantoonbare pathologie moet bestaan om een stoornis vast te stellen. Dr. Baughman vertroebelt het zinvolle onderscheid dat we maken tussen stoornissen en ziektes. Het punt is dat onze kennis van het brein sterk is toegenomen en in de afgelopen twintig jaar sterk verfijnd.

MRI scan van de hersens

We hebben allerlei nieuwe instrumenten om het functioneren van de hersens te bestuderen. We ontdekken dat de verbindingen tussen de delen van de hersens, de neurotransmitters en de kwaliteit van dit hele systeem etc. sleutels zijn tot het functioneren van de hersens, en dat er stoornissen in verband zijn te brengen met al deze onderdelen, precies waar we ze zouden verwachten. Het punt dat er geen sprake is van een kanker of infectie is helemaal niet van toepassing. Denk bijvoorbeeld aan ernstig zwak begaafde kinderen. Vaak zijn hun hersens helemaal normaal, er is geen pathologie, niets wat je kan bestuderen, maar toch kan niemand beweren dat de hersens van zo'n zwak begaafd kind normaal functioneren. Het heeft te maken met hoe de bedrading is aangelegd, het heeft te maken met de unieke manier waarop de hersens fysiek functioneren, die geen analogie kent met andere organen in het lichaam. We moeten dus een nieuw concept bedenken om over de hersens te kunnen spreken, en de wetenschap beweegt vol goede moed in die richting. Er zijn tekenen te over die erop wijzen dat de hersens inderdaad anders functioneren in het geval van al die stoornissen, en de opvattingen van dr. Baughman zijn als ik eerlijk mag zijn volkomen verouderd.

Infidel Guy. Goed, jullie allebei bedankt voor dit debat. Van dr. Baughman is meer te lezen op zijn website www.adhdfraud.org/. Steven Novella publiceert ook op meerdere websites, waaronder The skeptic's guide of the universe.


Interessante weblinks:

http://www.pathguy.com/lectures/cns-all.htm, Nervous system disease, Ed Friedlander, M.D., Pathologist
http://www.waisman.wisc.edu/brainimagingfund/research-adhd.html Waisman center
http://www.sciencemuseum.org.uk/on-line/brain/map.asp Science Museum. Intropagina met index
http://www.the-planets.com/star-biography/Lou_Gehrig_Biography.htm Biografie Lou Gehrig

eKudos | nuJIJ | Auteur:

Dit artikel is 5574 keer gelezen.


tien reacties

Ik had het stuk over ADHD geschreven met de bedoeling nog iets te schrijven over de 'wetenschappelijke methode', die altijd ter sprake komt als het gaat over hoe de verschillende atheÔstische en religieuze wereldbeschouwingen leiden tot een heel verschillend wereldbeeld en een ander kennisniveau. In het debat tussen Baughman en Novella, gaat het om twee wetenschappers die beide een andere benadering van de 'wetenschappelijke methode' hebben. Baughman vertegenwoordigt in die discussie een klassieke, 'dogmatische' opvatting over wetenschap, terwijl Novella moderner is en meer denkt in klassen en statistieken dan in exacte relaties. Via de opvatting van Novella is het inderdaad mogelijk om fysieke 'oorzaken' aan te wijzen van psychiatrische 'ziektebeelden'. Maar het probleem is, zoals Baughman zegt, dat je hierbij alleen maar globale overlappingen laat zien, terwijl de diagnose zelf eigenlijk wordt gebaseerd op basis van de symptomen. De manier waarop Novella naar de feiten kijkt, is volgens mij niet zo exact als je wetenschappelijk zou moeten eisen. Er wordt interessant onderzoek gedaan, maar het gaat te koste van de exactheid als je teveel op statistische patronen afgaat.

Baughman werd weggezet als starre classicus, die niet met zijn tijd wil meegaan, en die niet openstaat voor een nieuwe, ruimere benadering. Maar volgens mij is hier sprake van een nogal ruime opvatting van de wetenschappelijke methode, waarin het trekken van algemene conclusies belangrijker wordt dan het aanwijzen van ondubbelzinnige relaties tussen oorzaak en gevolg. Met als gevolg dat globale patronen die afwijken van het gemiddelde worden beschouwd als fysieke oorzaak van stoornissen die even goed op een andere manier te verklaren zijn.

Ik ben het weer niet eens met de opvatting dat deze stoornissen alleen maar psychisch zijn, een gevolg van sociale relaties. Dat komt denk ik door mijn eigen ervaringen met depressies en een soort psychotische toestanden, voor mij duidelijke fysieke ervaringen. Ik ben het er natuurlijk mee eens dat de manier waarop we in het leven staan of de omstandigheden waarmee we te kampen depressies en stress kunnen veroorzaken, en zo kunnen leiden tot stoornissen. Maar ook onze manier van leven heeft invloed op ons lichaam, waardoor de lichaamshuishouding zodanig van slag raakt dat je verschijnselen krijgt die normaal gesproken worden gezien als symptoom voor schizofrenie etc.

Vooral in mijn tienerjaren had ik fikse problemen, waaronder zelfs psychoses en hallucinaties. Ik werd geplaagd door stemmen en muziek in mijn hoofd, en dat soort grappen. Ik werd op allerlei manieren onderzocht, ontving diagnoses als 'schizofreen' en 'partieel epileptisch', en kreeg allerlei medicijnen zoals librium en nozinan. Dat laatste is echt misdadig, volgens mij. Na een paar vreselijke ervaringen heb ik het door de wc gespoeld (ik was toen 19, zou het nu anders aangepakt hebben).

Maar achteraf bekeken was dit allemaal onzin. De werkelijke oorzaak was, zoals ik dit nu zie, een combinatie van dingen waar je maar zelden over hoort, maar die nogal voor de hand liggen. Rond die leeftijd onderga je een groeispurt, je hormoonhuishouding ondergaat een enorme verandering. Je hebt eigenlijk meer en beter eten nodig, maar in plaats daarvan gaan de meeste tieners slechter eten omdat ze door de school niet meer in een huishoudelijk regime vallen. Vitaminetekorten etc. liggen hierdoor om de hoek. Je hebt je slaap nodig, waar je door het ruige en zware tienerleven ook tekort van krijgt, je hebt regelmaat nodig, wat niet lukt als je het vrijetijdsleven moet combineren met school. Experimenteren met alcohol en drugs draagt verder nog een steentje bij.

En passant heb je in de loop van je jeugd een zelfbeeld en een identiteit opgebouwd die je op de een of andere manier niet kan combineren met de 'grotemensenmaatschappij', die je in een hokje wil stoppen en volgens vooroordelen en rolpatronen een richting uit wil sturen waar je niet aan kan voldoen. Ook in de relatie met familie etc. loopt het soms hardhandig spaak.
Dat levert strijd en geestelijke conflicten op. Door de opvoeding word je hier niet echt op voorbereid. Enerzijds wordt je individualiteit ontwikkeld, anderzijds word je hardhandig gedwongen je aan te passen aan de heersende normen, en dat allemaal op een moment dat je fysiek labieler bent dan ooit.

Kortom, je raakt lichamelijk en geestelijk uitgeput. En als je daarvan de symptomen ondervindt, krijg je idiote diagnoses, zelfs diagnoses die beweren dat je een ziekte hebt waar je nooit meer in je leven van zal genezen. Dat is althans wat ik hoorde over schizofrenie. Nou, sinds ik mijn leven op orde heb en het mij is gelukt mezelf te vinden en mijn eigen plaats zo goed en kwaad als het gaat op te eisen, heb ik geen hallucinatie meer gehad. Het is helemaal verdwenen, zonder pillen die je fysieke conditie nog eens verder uit balans brengen dan ze al waren.

Baughman vindt dat je stoornissen als dyslexie, ADHD, schizofrenie etc. niet moet beschouwen alsof het genetische degeneratieverschijnselen zijn, in plaats van gevolgen van een complexe manier van leven. Het verbaast mij niets dat als iemand met symptomen bij een arts komt, dat er dan bij onderzoek ook onregelmatigheden worden aangetroffen die deze symptomen onderschrijven. Nogal wiedes, dat was nou juist de klacht. Dat een petscan van iemand met schizofrenie dus afwijkt, zegt niet dat zo iemand een hersenafwijking heeft, maar dat zijn hersens niet gebalanceerd functioneren. De mate waarop de scan afwijkt, zal wel overeenkomen met de klachten van de patiŽnt, en dat noem je dan schizofrenie.

Zelf ben alleen maar 'ervaringsdeskundige', zoals dat tegenwoordig heet. Wel jammer in zoverre dat ik hierdoor alleen een persoonlijke mening kan geven, terwijl ik er zeker van ben dat dit soort stoornissen zowel een fysieke als een sociale oorzaak kunnen hebben, en het kan gaan om een combinatie van beide.

Met 'fysiek' bedoel ik dus de lichaamshuishouding, die door allerlei oorzaken uit balans kan raken. Ik haal altijd graag het voorbeeld aan van mensen die godservaringen en goddelijke ontmoetingen proberen te krijgen door zichzelf bewust fysiek uit te putten, door vasten, slaaptekort, extreme koude en hitte opzoeken etc. Voor je het weet, zie je god, doordat de chemische processen die je bewustzijn op gang houden volledig zijn verstoord. Drugsgebruikers noemen dit een 'bewustzijnsverruiming', of ook wel een bewustzijnsvernauwing'. De informatie die via de zintuigen binnenkomt, kan niet langer worden verwerkt. Er wordt een potje van gemaakt, je ziet en hoort dingen die er niet zijn, en voila, daar zijn god, de engelen en het grote licht.

Ik zou in elk geval bij dit soort klachten willen nagaan wat de rol is van ons leefpatroon en van het conflict tussen onze identiteit en de eisen die onze omgeving aan ons stelt, en dan proberen hier iets mee te doen, op zowel individueel als maatschappelijk niveau.
Natuurlijk kunnen er altijd echte ziektes en ongezonde omgevingsfactoren een rol bij spelen, maar het zou mij niet verbazen als veel mensen die al jaren kwakkelen met dezelfde problemen er baat bij hebben als ze proberen zo goed mogelijk tegemoet te komen aan hun fysieke en persoonlijke behoeftes. Het slikken van pillen heeft tegenwoordig het magische denken vervangen, Waarmee ik kennelijk het woord 'kwakzalverij', dat Baughman gebruikt, onderschrijf.
Els () (URL) - 17 12 07 - 12:15

Dat je je ontworstelde uit de chemische dwangbuis en de draaikolk van de afvoerput, heeft mijn diepste respect.
Ik denk dat je het heel goed ziet, zo! Inclusief de uitzonderingen die je noemt.

vrgrv
Paul (URL) - 17 12 07 - 17:15

Dank je wel. :)
Het was eigenlijk kiezen of delen. Ik ben altijd te anarchistisch geweest om me aan te passen, dus op een gegeven moment moest ik wel voor mezelf opkomen. Ik ben ook veel gaan lezen over dit soort dingen, zelf dokteren heet dat geloof ik, en zo kon in 1 en 1 bij elkaar optellen.

Maar ik denk niet dat ik zo uitzonderlijk ben hoor, de meeste mensen gaan niet dood als ze in een dal terecht komen, op een gegeven moment groei je er vanzelf over heen. Alleen word je dan wel een beetje tegengewerkt als er in een medisch circuit wordt besloten dat je een of andere 'aangeboren' of 'ongeneeslijke' afwijking hebt en je laat je meeslepen in de pillenmolen.
Els () (URL) - 17 12 07 - 18:23

In EenVandaag vanavond een item over een studie die het verband van ADHD met de voeding zou hebben aangetoond. Hieronder de tekst van de aankondiging. Over bovengenoemde wetenschappelijke onderzoeken wordt niets gezegd, hopelijk komt het in de uitzending nog aan de orde, want ik ben er erg nieuwsgierig naar.

http://www.eenvandaag.nl/weblogs/post/33..

Citaat:

Wat een gedoe... een onderzoek presenteren over een heikel onderwerp. De Nederlandse Lidy Pelsser zet al liefst 15 jaar alles op alles om aan te tonen dat het volgen van eens speciaal dieet en het mijden van bepaalde voedingsstoffen ADHD als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. En eindelijk is het haar gelukt. Deze week staat haar baanbrekende onderzoek in het prestigieuze wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. En, zo weten we, die gaan niet over ťťn nacht ijs. ďOngelooflijk, ik ben zoín beetje de gelukkigste mens op aarde.Ē

Er is al veel over gezegd en geschreven maar nog nooit is het zo uitgebreid onderzocht. En nog nooit zijn de resultaten zo spectaculair. Liefst 64 procent, dus ruim 6 op de 10 kinderen, heeft na het volgen van een speciaal dieet totaal geen ADHD meer. Omdat het dieet veel discipline vereist lukte het een aantal ouders en kinderen met ADHD niet om het onderzoek goed vol te houden. Als je die gevallen niet meetelt, was zelfs bijna 80 procent van de ADHD-ers geheel klachtenvrij.
En dat betekent nogal wat. 5 procent van de Nederlandse jeugd heeft deze aandoening. Steeds meer drukke kinderen kregen de laatste jaren het etiquette ADHD opgeplakt. Duizenden van hen slikken dagelijks pillen om hun drukke gedrag in toom te houden. De farmaceutische industrie vaart er wel bij maar, zo weten we inmiddels, maar medicijnen als ritalin zijn niet louter goed voor een mens.

Vast staat dat de pillen op de lange termijn steeds minder effect hebben waardoor gebruikers er steeds meer van nodig hebben. Daarnaast zijn er de vervelende bijverschijnselen zoals lusteloosheid, sloomheid, verlies van persoonlijkheid en zelfs depressiviteit. Onnodig in een meerderheid van de gevallen, zo blijkt uit het onderzoek van Pelsser. Als de kinderen en hun ouders zich onderwerpen aan een eliminatiedieet wordt precies helder welk welke voedingsstof wel en welke geen ADHD veroorzaakt.
Het gaat dan om doodgewone producten als bloemkool, tomaten of zelfs tandpasta.
Eenvandaag speelde een belangrijke rol bij de totstandkoming van het onderzoek. Toen ons programma drie jaar geleden aandacht besteedde aan het onderzoek van Pelsser dat maar niet los kwam vanwege geldgebrek, diende zich een weldoener aan die de ontbrekende twee ton op tafel legde. Het onderzoek kon van start gaan.

Nu is het de vraag of en hoe het onderzoek wordt uitgerold. Huisartsen en andere hulpverleners zouden, als de conclusies serieus nemen, eerst een voedingsdieet van 5 weken moeten overwegen. Na die periode is duidelijk OF voeding bij een bepaald kind ADHD veroorzaakt. Bij 80 procent is dat het geval. Het vervolgonderzoek om precies uit te zoeken aan welk eten het ligt, duurt zoín anderhalf jaar. Maar het lijkt het waard, liever voeding een beetje aanpassen dan jarenlang onnodig duizenden pillen slikken.

En de overheid kan er ook wel bij varen. Als dit onderzoek echt uitgevoerd wordt, kan het op jaarbasis voor een besparing van 200 miljoen euro zorgen. Niet gek in tijden van zware bezuinigingen.
Els - 07 02 11 - 14:10

EErlijk gezegd kan ik me hier behoorlijk kwaad ovrer maken , er is alleen aangetoond dat mensen met ADHD aantoonbaar een genetische afwijking hebben , aantoonbaar heel andere hersenstructuur hebben . Ik heb laats een veel genuanceerder artikel gelezen , namelijk dat door een dieet de overprikkeling die ontstaat door bepaald voedsel vermindert kan worden , maar dat de aandoening er niet mee verdwijnt . IK voel me met mij ADD ook een stuk beter als ik de juiste prikkels krijg, alleen is dat heel erg lastig te realiseren in een drukke maatschappij .Men heeft het bij AD(H)D voornamelijk over storend gedrag . Ik heb dat hyperactieve niet dat zo duidelijk in het oog springt en waar de omgeving (de maatschappij last van zo hebben . En het is dus heel laat bij mij onderkend , ik heb er voornamelijk zelf last van .Het is een aandoening die niet veroorzaakt wordt door zaken van buiten het lichaam , maar waar bij omstandigheden wel een sturende rol spelen . Het ligt allemaal wel iets genuanceerder , oorzaak en gevolg worden ook hier door elkaar gehaald . Artsen en hulpverleners zouden eerst eens een goede diagnose moeten stellen , er wordt veel te veel de diagnose ADHD gegeven bij kinderen die het helemaal niet hebben.
Het is weer hetzelfde liedje als indertijd met het boek van Hans Achterhuis " DE markt van welzijn en geluk" waarin heel duidelijk werd gemaakt dat er een soort marktwerking bestaat in de gezondheidszorg en dat je dus heel erg zorgvuldig moet omgaan met diagnoses, snel werd dit al opgevat dat er een heleboel instellingen konden gaan sluiten waardoor mensen die echt hulp nodig hebben letterlijk en figuurlijk op straat kwamen waar ze helemaal niet hoorden .
Lidy Pelser probeert al jaren haar dieet te slijten en er wordt nu een soort populair sausje over heen gegoten .
Oordeel pas als je echt weet wat ADHD voor een aandoening is , want het wordt heel erg slecht begrepen door het merendeel van de mensen .
Een conclusie als dat de overheid er wel bij kan varen , vind ik een nogal voorbarige en zeer kwalijke uitspraak .
HansK () - 07 02 11 - 18:54

Ik ben nu heel erg moe en je kunt aan mij typen al zien dat mijn aandacht volkomen weg is , dat is ook de reden waarom ik eigenlijk 's avonds weinig reageer . Dat komt echt niet omdat ik een verkeerd dieet heb .
HansK () - 07 02 11 - 18:56

http://medischcontact.artsennet.nl/blad/.. Lees dit artikel eens en lees dan ook gelijk dit over het dieet http://www.impulsdigitaal.nl/Nieuws/tabi..
HansK () - 07 02 11 - 19:22

Vergeten om te kijken! Na jouw reactie ga ik maar even via uitzending gemist kijken, alleen vanavond zal dat niet lukken.

Die hersenstructuur is in het interview overigens ook ter sprake gekomen. Een probleem hiermee is dat je de hersenstructuur pas kan vaststellen bij een autopsie, dus tijdens iemands leven kun je die diagnose helemaal niet stellen. Een ander probleem is dat het ene onderzoek steeds weer door een volgend onderzoek wordt weerlegd of herroepen (merkte ik toen ernaar ging zoeken), wat ik toch wel mistig vind.

Dat het genuanceerder ligt ben ik bij voorbaat met je eens. Ook dat er helemaal niet wordt nagedacht over oorzaak en gevolg. Ik zal er zowiezo op letten als ik ernaar kijk.

Die stelling van Hans Achterhuis vind ik interessant, maar ik denk dat hij ook opgaat voor het vaststellen van fysieke oorzaken van ADHD. Een van de redenen dat ik me door dit hele interview heb geploeterd is dat de oorzaken van ADHD niet met de middelen van de exacte wetenschap zijn vastgesteld, maar door statistische diagnoses, zonder inzicht in de oorzaak of in de relatie tussen oorzaak en gevolg.

Er wordt veel geschermd met 'wetenschappelijk', maar ik vind dit helemaal niet wetenschappelijk. Sterker, het heeft overeenkomsten met een discussie die ik wel eens had over het probleem met wetenschappelijk onderzoek naar kwakzalverij. Wetenschap zou de kwakzalverij verkeerd benaderen omdat alternatieve genezing niet te danken was aan de werking van een enkel geÔsoleerd middel, maar aan een complex van middelen die op een bepaalde manier elkaars werking beÔnvloedden. De meesten waren het erover eens dat je dan ook geen wetenschappelijke uitspraak kon doen over de werkzaamheid van alternatieve geneeskunde.

Maar waarom geldt ditzelfde voor ADHD dan niet? Het is niet te identificeren, er zijn alleen maar statistische overeenkomsten te vinden, zonder dat daarbij een ondubbelzinnige relatie te vinden is met het ziektebeeld. Er zijn legio symptomen, en als je er daarvan een aantal kan aanwijzen valt er een diagnose in die richting. Maar elk van die symptomen kunnen ook andere oorzaken hebben.

Natuurlijk kun je de gevolgen dan ook reduceren met verschillende methodes. Of je het reduceert zonder iets te doen aan de werkelijke oorzaak of dat je inderdaad het probleem verhelpt hangt af van de werkelijke oorzaak of oorzaken.

Wel heb ik inmiddels een paar dingen over dat dieet van Pelser gelezen die ook mijn stekels overeind kregen. Indien nodig moeten we dat ook maar even fileren.

Enne... ik ben zelf wel heel erg gevoelig voor een verkeerd dieet, ik moet heel erg letten op wat ik eet. Maar goed, zo kan ie wel weer.
Els - 07 02 11 - 19:35

ach al die pillen van de psygiatrie de meesten werken niet goed en maken je afhankelijk .
laten we de bijwerkingen zeker niet vergeten .
jeroen - 23 01 12 - 16:14

@Jeroen Laten nu de pillen die gegeven worden aan mensen met adhd nu zo snel uitgewerkt zijn dat je er niet afhankelijk van kunt worden.Eten is ook zo slecht, drinken en ademen helemaal.Het leven is een groot comploot waarbij je altijd maar van vanalles afhankelijk bent. De vraag is of dat erg is, de meeste pillen in de psychiatrie werken voor waar ze voor bedoelt zijn, de vraag is of dat genoeg is en of mensen datbook wel willen. Zo klinkt het al wat minder algemeen en zeker wat genuanceerder.
Hans () - 12 02 12 - 11:26


  
Persoonlijke info onthouden?


 

Kattebel:
Verberg email:
 


Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

Laatste Reacties

Max (Wanneer gaat het …): guillaume plas - 28 03 16…
adem (Religie is een le…): Jij vertrouwt je eigen ve…
Ryan (Drogredenen in de…): Sommigen schrijven, ander…
Leo Duym (Creationistische …): Abiogenese versus evoluti…
Leo Duym (Creationistische …): Dat de evolutietheorie is…
Reint (Geloof of wetensc…): ďWhat is mind? No matter.…
Peter (Ella Vogelaar en …): Europa is niet de joods-c…
Jos (Religie is een le…): Inderdaad een heel leuk v…
Peter (Religie is een le…): Wat een onzin!
V. Leman (De noodzaak van k…): TURKSE VLAG, MOSKEE MET D…
Noah (Vergelijk de bijb…): Eve's Legacy The image of…
Sjun Demartelaere… (De noodzaak van k…): Gaat het wel helemaal goe…
adem (Religie is een le…): Ik zal je een verhaal ver…
Henk Veldman (De noodzaak van k…): Zou iemand mij met het vo…
Radja (Religie is een le…): Ik Citeer Mahatma Gandhi:…
V. Leman (De noodzaak van k…): DE IMPORT VAN NOG MEER MO…

Bol.com boeken

In Gods naam
In Gods naam
David I. Kertzer

Ga naar de boekenpagina.

Forum activiteit

Zoek!


« December 2017
Z M D W D V Z
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Linkdump

Zondag 13 Mei 2012 at 12:40 am

Ultieme reis door het universum en de tijd, met uitleg over hoe de modernste technieken informatie geven.
Bekijk groot formaat
Dinsdag 22 Februari 2011 at 7:43 pm

Willekeurig deel uit een reeks weerleggingen van heilige hallucinaties, ter lering en vermaak.
Bekijk groot formaat
Zondag 12 December 2010 at 03:27 am

Hele aparte diabolis in musica in deze Handel-interpretatie van Edward Current en Steven Clark. Om alvast in de kerststemming te komen.
Bekijk groot formaat
Zaterdag 09 Oktober 2010 at 7:39 pm

Ray Comforts onbekendheid met de oorsprong van de hond inspireert tot evolutiefilmpje.
Bekijk groot formaat
Zondag 19 September 2010 at 12:42 pm

De paus heeft te vaak gezegd dat Hitler een atheist was. Hitler was een katholiek, en werd om die reden gesteund door het Vaticaan tegen het opkomende atheÔsme.
Bekijk groot formaat
Vrijdag 02 Juli 2010 at 8:55 pm

Een vrije vertaling van de film Critical Thinking van Qualiasoup.
Bekijk groot formaat
Dinsdag 06 April 2010 at 12:30 am

Wie zegt niet in het bovennatuurlijke te geloven krijgt vaak te horen dat hij zich 'open moet stellen'. Maar wat is dat eigenlijk, open mindedness?
Bekijk groot formaat
Zaterdag 20 Februari 2010 at 05:07 am
Bekijk groot formaat
Maandag 07 December 2009 at 4:25 pm Eugenie Scott houdt een lezing met de titel Creationism: still crazy after all those years.


Bekijk groot formaat
Zaterdag 01 Augustus 2009 at 3:51 pm Voor wie deze documentaire nog niet heeft gezien: deel 1 en deel 2.

Bekijk groot formaat
 

Unbenanntes Dokument

© 2007 atheisme.eu